ανθρώπινες σχέσεις

Σχέσεις με τους γονείς καθώς μεγαλώνεις

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό female_spider » Τετ Ιουν 25, 2003 8:28 am

H zwh einai ontos para3eni kai adiki polu merikes fores, den anaferomai stin glikitati Zwh tin dikia mas alla sthn zwh genikos...

sumfono en merei me ton teleosauro oti mas askeitai opoiadipote psuxologiki piesi otan to epitrepoume, auto omos pistevo oti mporei na efarmostei kai tha eixes apoluto dikio ean anaferosoun se oles tis upoloipes koinonikes sunanastrofes mas.

kalos h kakos oi goneis einai ane3igita onta, egw fagitouli mou edino edo kai 2 xronia tin idia maxi na thelw na spoudasw sto e3wteriko dioti logo prosopikon dusareston katastasewn den imoun tuxeri na perasw se kapoio elliniko panepistimio, ki omos oi "proodeutikoi" goneis opos theloun na dilonoun den allazoun apopsi.

Se sebomai kai se ektimo pou ekanes tin diki sou kinisi.

H zwh telika einai enas agwnas stibou h gia mena ena painting pou to 3ekinas kai den to teleioneis pote ... ean simbei auto tote to exeis xasei to paixnidi, ean to teleioseis tote exeis to xamogelo tis dimiourgias...

Einai kalo na kanoume tis dikes mas epiloges ta dika mas lathi opos leei kai to tragoudi "ase me na kano lathos min paristaneis ton theo ..." ... mono etsi tha mathoume, bebaia orismenoi mporei na ponesoun kapos alla ti na kanoume that's life.

kapote mou eipan oti oi genia ton gonion mas einai h pio diskoli, blepo kai paratiro ti ekanan oi pappoudes mou apenanti stous goneis mou kai siniditopoiw oti gia tin epoxi tous itan poli proodeutikoi kai tous xairomai, oi goneis mas epeidi isos ekanan kapoia lathi pou tous kostisan na einai uperprostateutikoi me enan kapos asximo/katapiestiko/autarxiko eite apoluto tropo, kai eno einai tuflomenoi apo tin prospatheia tous na mas 'prostatepsoun' mas steroun alla dimiourgika kai ousiastika pragmata.

tespa to thema auto den exei teleiomo kai h diki mou doulitsa to idio, sas euxomai kalimera kai kali sunexeia se olous ...

bye

p.s. fagitouli min stenaxoriesai apla na xamogelas pou ekanes idi to proto bima take care opou kai na eisai kai xamogela
Φέρτε μου μία λεπίδα,
να χαράξω μια ελπίδα,
στο προσωπό μου,
το χαμογελό μου ...
female_spider
super member
 
Δημοσιεύσεις: 204
Εγγραφή: Τρί Μάιος 13, 2003 8:20 am

Δημοσίευσηαπό fagito2000 » Πέμ Ιουν 26, 2003 7:30 am

Se euharistw Spideroula! Anarwtiemai arage kai emeis otan ginoume goneis pws tha fainomaste sta matia twn paidiwn mas! Elpizw kapote na kaneis tis epiloges pou esi theleis kai na epitiheis oti epithimeis. Allwste mia fora zoume kai boroume kai na agapame tous anthrwpous mas kai na apofasizoume gia to mellon mas otan antlisoume tin dinami pou hreiazetai gia na to epitihoume!

Filia!!
Mhn psahneis gia thn agaph.....ase ekeinh na se vrei.
Άβαταρ μέλους
fagito2000
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 368
Εγγραφή: Τετ Απρ 02, 2003 12:57 pm
Τοποθεσία: Burgeroupoli

Δημοσίευσηαπό michaella » Σάβ Ιαν 10, 2004 11:04 am

εγώ νομίζω ότι πρέπει το κράτος να παρέχει σε όλους τους γονείς δωρεάν μαθήματα ψυχολογίας ή να διοργανώνονται μια φορά την βδομάδα σε κάθε δήμο διαλέξεις από ειδικούς κτλ.. Δεν γίνεται κύριε να μεγαλώνεις ένα μωρό στην τύχη και να βγαίνει τυχαίο παιδί και άτυχος έφηβος..
Cur non mitto meos tibi libellos? Ne tu mihi mittas tuos!
michaella
full member
 
Δημοσιεύσεις: 102
Εγγραφή: Σάβ Μαρ 22, 2003 6:28 pm

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Σάβ Ιαν 10, 2004 1:25 pm

Δυστυχώς για όλους μας η γνώση δεν έχει τη δύναμη να ομαλοποιήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλιώς θα είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Ίσως η μόνη λύση είναι η αγάπη, αυτή που θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την ανθρώπινη αδυναμία και να στεγάσουμε τα λάθη τόσο των άλλων όσο και τα δικά μας.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που δεν έχει παράπονα από τους γονείς του. Όμως όσο μεγαλώνουμε κι αρχίζουν οι ρόλοι να ανατρέπονται (ώσπου να φτάσουμε στο σημείο να φροντίζουμε εμείς τους γονείς μας σαν ανήμπορα παιδιά) τόσο περισσότερο τους δικαιολογούμε. Ίσως γιατί τότε η αδυναμία τους γίνεται πια τόσο εμφανής, που μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε σαν ίσος προς ίσο.
Κι αυτό που με λυπεί πιο πολύ είναι ότι αναγκαζόμαστε τότε, να αναλάβουμε εμείς το ρόλο του "δυνατού" …


Αχ! Δύσκολο την σήμερον να μεγαλώνεις γονείς!
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Ιαν 10, 2004 1:52 pm

μικαέλα, ευτυχώς που το μωρό βγαίνει τυχαίο κι όχι κατόπιν της συνταγής μερικών γιγνωσκόντων επί παντός επιστητού... κλ κλπ
δεν υπάρχει συνταγή άλλη από την αγάπη και την επανάσταση
αν ένας γονιός αγαπάει, τότε αφήνει χώρο για επανάσταση σε κάθε στιγμή, τότε ίσως παραχωρεί τα πάντα, και το παιδί ανασταίνεται, δηλαδή ζει.
ποιος όμως από μας το κάνει (μας δηλαδ΄΄η εγώ είμαι μαμά και η καταπίεση που ρίχνω είναι ίσως όση έζησα μάλλον)
ξαναλέω πάντως τη μοναδική σοφία της ζωής μου: για να είσαι πετυχημένος γονιός πρέπει να δεις και να αποδεχτεις το παιδί σου να σε αναιρεί.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Σάβ Ιαν 10, 2004 2:14 pm

.... Αρκει να στήσει κανείς, λίγο μετά την εφηβεία του, τον εαυτό του πλάι στους γονείς του και να συγκρίνει
Ισως είναι αρκετά μεγάλο το σοκ της διαπίστωσης του πλήθους των κοινών σημείων στο χαρακτήρα και την προσωπικότητα που έχει με τον ενα ή και τους δύο γονείς του...στα καλά και στα άσχημα στοιχεία.
...και όσο μεγαλώνει κανείς οι ομοιότητες γίνονται περισσότερες
Είμαστε θολές εικόνες των γονιών μας και δεν είναι υπερφυσικό ούτε παράλογο αυτό..
Υπήρξαν αρχικά και κυρίαρχα πρότυπα απο τη στιγμή της γέννησης που στο άτομο υπάρχουν μόνο κάποιες αρχικές κλίσεις...

Τρου,η θλίψη που πηγάζει απο την αντιστροφή των ρόλων έχει ως αιτία το 2ο γκρέμισμα των "ισχυρών θεών".Το πρώτο που έγινε κατα την εφηβεία που είδαμε οτι δεν είναι ατρωτοι,ότι δεν είναι αλάνθαστοι, προκάλεσε θυμό.Το δεύτερο που γίνεται όταν αυτοι είναι εμφανώς ανήμποροι προκαλεί θλίψη ....πλησιάζει το τέλος τους,"ενηλικιωνόμαστε" αναγκαστικά εμείς και αχνοφέγγει και ο ορίζοντας του δικού μας τέλους...
Η ρόδα της ζωής κυλάει αιώνια...
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό LAMPA » Σάβ Ιαν 10, 2004 10:13 pm

epsilon έγραψε:....δεν υπάρχει συνταγή άλλη από την αγάπη και την επανάσταση
αν ένας γονιός αγαπάει, τότε αφήνει χώρο για επανάσταση σε κάθε στιγμή, τότε ίσως παραχωρεί τα πάντα, και το παιδί ανασταίνεται, δηλαδή ζει.
ποιος όμως από μας το κάνει (μας δηλαδ΄΄η εγώ είμαι μαμά και η καταπίεση που ρίχνω είναι ίσως όση έζησα μάλλον)
ξαναλέω πάντως τη μοναδική σοφία της ζωής μου: για να είσαι πετυχημένος γονιός πρέπει να δεις και να αποδεχτεις το παιδί σου να σε αναιρεί.


Ελένη μπράβο !!!!!!
Τέτοια μάνα ήθελα να μου τύχει και εμένα....όχι ότι η δική μου δεν ήταν έτσι, αλλά ο τρόπος που το θέτεις με ενθουσίασε.
Μπράβο Ελένη !!!! είμαι σίγουρος ότι τα παιδιά σου κάποτε θα σου είναι ευγνώμονα για την θέση αυτή..αν μπορείς βέβαια να την κάνεις πράξη καθημερινή.
Προσπάθησε την θεωρία σου αυτή να την κάνεις και πράξη, δύσκολο νομίζω πολύ στην εποχή μας.
Αν μπορούσα να προσθέσω κάτι θα έλεγα ότι τα παιδιά μας χρειάζονται:
Αγάπη και καλό παράδειγμα.
( Η επανάσταση που εσύ γράφεις ας είναι υποσύνολο του παραδείγματος )
Άβαταρ μέλους
LAMPA
super member
 
Δημοσιεύσεις: 212
Εγγραφή: Παρ Αύγ 01, 2003 10:28 am

Δημοσίευσηαπό michaella » Σάβ Ιαν 10, 2004 10:48 pm

emena pantos i mama mou leei pos varethike na prospatho na allaxo ton kosmo.. leei pos mono se kako mou vgainei..

alla otan tin rotisa ego "mama ti ekames gia na allaxeis ta katestimena esi?" mou apnatise apla "tipota"
emena otan me rotisoun ta paidia mou thelo na exo kati na apantiso
Cur non mitto meos tibi libellos? Ne tu mihi mittas tuos!
michaella
full member
 
Δημοσιεύσεις: 102
Εγγραφή: Σάβ Μαρ 22, 2003 6:28 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Ιαν 11, 2004 8:19 am

αφιερωμένο στο λάμπα, που θα ήθελε μια μάνα θεωρητική όσο αυτά που λέω και ανήκει στη γενιά μου:
η μάνα μου, που βεβαίως την αγαπώ όπως αγαπάμε τη μάνα μας, με μεγάλωσε με πολλές θυσίες, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΟΛΛΕΣ, ΟΧΙ ΑΠΛΩς ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ. αν πεθάνει και είμαι ακόμη στο σάιτ, τότε θα μπορέσω να πω πράματα. ήταν ορφανή και δεν έζησε την καθημερινή στοργή. εγώ πάλι, που δεν είμουνα ούτε είμαι ακόμα ορφανή, πάντα πληθωρικά ζητούσα να μ'αγαπάνε, και χαρούμενη ή χαζοχαρούμενη όπως είμαι, απαιτούσα ζητούσα πάντα ένα φιλί από τη μητέρα μου, που δεν το έδινε σχεδόν ποτέ!
σε κάποια φάση πριν 1 μήνα ήταν στο νοσοκομείο ετοιμοθάνατη αλλά τις καπούλαρε. δε μιλούσε, δεν έτρωγε, αιματοκρίτης 7,5...
καθόμουν να την ταϊσω. έφαγε 3 μπουκιές. μάζεψε προφανώς όλη τη δυναμη της ζωής της, άνοιξε τα μάτια της και δυνατά και καθαρά, με το σθένος της απελευθέρωσης, φώναξε:
ελενάκι μου! σ' αγαπώ! σ' αγαπώ! σ' αγαπώ!

το ξέρω μαμά, της είπα. κι εγώ το ίδιο...

αφιερωμένο στους γονιούς μας λάμπα, δέσμιους της γενιάς τους....


όσο για τη μικαέλα,
ίσως η μητέρα σου μικαέλα, όπως φαίνεται απ' αυτό το τόπικ που γράφω εγώ ως μαμά, απαντώντας 'τίποτα', αυτή τελικά να είναι πιο ουσιαστική από μένα που γράφω θεωρίες.
εχτές που η 14χρονη κόρη μου έβαλε ένα μίνι σαν το κεφάλι μου, έγινε καβγάς με τον πατέρα της για το αν θα έβγαινε, και εγώ βρήκα θετικό το ότι τελικώς δεν βγήκε. άραγε ήταν η αντιζηλία μεταξύ μαμάς και κόρης, ή ήταν ένα καλό μάθημα γιατί η πιτσιρίκα μόλις είχε γυρίσει από σινεμά και μας έλεγε στις 9 το βράδυ ότι θα πάει σ' ένα καφέ...
δηλαδή αγώνας για όλους
συνταγές ευτυχώς δεν υπάρχουν
αγάπη και επανάσταση, λέω, γιατί έχω βαρεθεί κι έχω καταπιεστεί΄πολύ,
αγάπη και καλό παράδειγμα λέει ο λάμπας, ίσως είναι πιο βαθύ ή απλώς το ίδιο
φιλάκια και καλημέρα
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Κυρ Ιαν 11, 2004 9:23 pm

Όχι θλίψη σκιάχτρο,πέστο πιο ρεαλιστικά ντε..
ΟΙΚΤΟ (που σου αρέσει και η λεξη) προκαλεί η ανημπόρια.
Οίκτος και ισχύς,αυτά τα δύο είναι που κυριαρχούν στον άνθρωπο.
Όσο οι γονείς έχουν ισχύ παραμένουν στην θέση της εξουσίας και όταν γεράσουν και την χάσουν,γίνεται η αντριστροφή των ρόλων που λέτε.
Τόσο απλά,τόσο φρικιαστικά απλά.
Ούτε αγάπες,ούτε τραγούδια λάμπα.
Τόσο απλά και φρικιαστικά είναι δομημένες οι κοινωνίες μας πάνω σε αυτές τις αρχές της οικογένειας.
Οικογένεια θρησκεία πατρίδα = (ισχύς και οικτος) (ισχύς και οίκτος) (ισχύς και οίκτος) .



Όταν είμασταν μικρά λάμπα,ο δάσκαλος μας έλεγε για εμάς τις νέες γενιές που περιμένει ο κόσμος να τον κάνουμε καλύτερο, να γκρεμίσουμε με την οργή και την επαναστατικότητα που πρέπει να έχουν οι νέοι,τα στραβά και τα άδικα των μεγαλυτέρων μας.
Και μόλις πήγαμε να το κάνουμε αυτο τι έγινε λαμπα;
Θυμάσαι;
Φάγαμε ένα σκαμπίλι ανάστροφο με φάλτσα δεξιά γιατί μας είπαν,πώς λάθος άδικα και στραβά διαλεξαμε να διορθώσουμε.
Δέν μας το είπαν λάμπα;
Μας το είπαν.
Και το καταλάβαμε,δέν το καταλάβαμε;
Το καταλάβαμε βέβαια,οτι όταν έλεγε ο δάσκαλος και οι μεγαλύτεροι τα στραβά,δέν εννοούσαν αυτά τα στραβά που πήγαμε εμείς να ισιώσουμε,αλλά αυτά που έβλεπαν αυτοί σαν στραβά.
Κατάλαβες λάμπα;
Και εγώ κατάλαβα.
Και αυτοί κατάλαβαν.
Γιατί όμως αφού όλοι καταλάβαμε,ο κόσμος παραμένει ακαταλαβίστικος και σε πλήρη ασυνενοησία;
Διότι μάλλον όλοι αποδεχόμαστε την οργή και την επαναστατικότητα,το πρόβλημα είναι πώς διαφωνούμε στην κατεύθυνση και στον στοχο.
Για αυτό λάμπα,άμα πείς στα παιδιά σου,<άντε επαναστατείστε βρε χαμένα,ήρθε η ώρα σας>,μήν κάθεσαι μετά να τους λές και που είναι το σωστό να επαναστατήσουν.
ʼμα είναι έτσι άστο.
Καλυτερα δώστους κανένα φράγκο να πάνε να διασκεδάσουν τα παιδιά τώρα που είναι νέοι,να τους μείνει και μιά ωραία και ανέμελη ανάμνηση όταν γεράσουν και γίνουν ανήμπορα και αυτά.
Έτσι δέν είναι λάμπα;
Μήν είσαι τσιγκουνης και την βγάζεις με αγάπη μόνο στα παιδιά σου.
Δώστους και κανένα φράγκο,αυτό μετράει μόνο.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron