ανθρώπινες σχέσεις

φιλία?

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό atomant » Παρ Αύγ 26, 2005 12:10 pm

Για τους φίλους μου και εδω , στο υπόστεγο μερικές σκόρπιες σκέψεις.

Ανθρωποι όπως εσείς κι εγώ, κάπως ανασφαλείς στα ζητήματα συνεννόησης, μπορεί να αποφασίσουν την όψιμη αντιμετώπιση των σωκρατικών κινδύνων που εγκυμονεί το κυνήγι των ορισμών και να βρεθούν προ εκπλήξεως, αφού διαπιστώσουν ότι υπάρχουν όντως πράγματα που πρέπει να οριστούν, έστω κι έτσι, έστω και σ' αυτή την αποκαρδιωτικά φθαρμένη γλώσσα.


Για να κλάψω λιγάκι σε ξένες αγκαλιές, πολλοί από κείνους που παίρνουν στα σοβαρά τον ρόλο του δασκάλου ή του πατέρα έχουν το κακό προνόμιο να βρίσκονται, συχνά, μπροστά στο τραύλισμα ενός ορισμού που δεν λέει να εγκαταλείψει τον φάρυγγα.

Αν διαλέξεις να μην αρκείσαι στα φούμαρα που αραδιάζονταις κάθε μέρα από τις απερίγραπτες μαριονέτες της εκπαίδευσης και του τηλεοπτικού σκηνικού, θα εξακολουθούν να υπάρχουν για σένα οι ερωτήσεις που στοιχειώνουν τη βαθύτερη συνύπαρξη των ζωηρών ανθρώπων, απλώς και μόνον με το να μένουν ενοχλητικά αναπάντητες.

Ετσι, προκειμένου να δώσεις απαντήσεις δίχως να υπεκφύγεις, οφείλεις τώρα να σκεφτείς καινούργιους τρόπους, περισσότερο ενστικτώδεις και ευρεσιτεχνιακούς.

Αλίμονό σου αν σου ζητήσουν να σκιαγραφήσεις με μια μονοκοντυλιά αυτό που κάποτε ήταν η αλήθεια, η δημοκρατία, ο λαός, η δημιουργικότητα, η απάτη, η αξιοπρέπεια, οι κοινωνικοί ρόλοι, η φιλία και ούτε καθεξής, ανεβαίνοντας την κλίμακα μέχρι την αγάπη.


Μ' αυτή την πρόκληση με έφερε αντιμέτωπο, χθές, ο γιος μιας φίλης μου, ο Νίκος , όταν συνειδητοποίησα ότι για τη γενιά των παιδιών που είχαν γεννηθεί φερ' ειπείν μετά το '80, οι λέξεις είχαν διάτρητο νόημα ή κανένα νόημα, ή ποικίλα νοήματα εξίσου έγκυρα.

Αυτό το έλλειμμα διευκρίνισης με παρέσυρε να σκεφτώ με τι τρόπο θα μπορούσε κανείς να δώσει περιεχόμενο στις απειράριθμες αόριστες έννοιες του είδους που προανέφερα.

Περιττό να προσθέσω πως οι ορισμοί που (νομίζω ότι) κατόρθωσα να αποσπάσω από τη σύγχυση φάνηκαν χρήσιμοι μάλλον σ' εμένα παρά στον ακροατή μου, επειδή εκείνου ο κόσμος έχει ήδη φύγει και επιταχυνθεί πέρα απ' τον ορίζοντα της ψυχικής περιοχής όπου οι σημασίες ήταν κάτι πολυτιμότερο απ' τις εικόνες.

Εντούτοις, από μιαν άποψη όχι αμελητέα, χρωστάω το απόκτημά μου σ' αυτόν, στην ευφυΐα του και στην καλή του καρδιά, και κάθε που μεταχειρίζομαι την ωφέλεια εκείνης της μικρής εποποιίας των ορισμών ιδιωτικής χρήσεως, τον θυμάμαι με τα πιο τρυφερά συναισθήματα.

Δεν χρειάζεται να είσαι παιδαγωγός για να δεχτείς ότι το να διδάξεις κάτι χωρίς να διδαχτείς ταυτόχρονα από τον μαθητή σου, παραμένει αδύνατον.

Μαθαίνες, με τη σειρά σου, ότι έχεις σε όλα λάθος και ότι, στη λογική επικοινωνία με τα παιδιά θα έπρεπε να ενυπάρχει μία σταγόνα από το δέος τού ενώπιος ενωπίω, οπότε δεν σου δίνεται καθόλου το δικαίωμα να λες ό,τι σου 'ρθει.

Πρέπει, συνεπώς, να ψάξεις εκεί, στη γλώσσα, σ' ένα έδαφος που δεν σέβεσαι πια, σαν τον Σωκράτη, τον τύραννο, προδίδοντας τον Διογένη τον Κυνικό, τον υπηρέτη του Ερμή, που είχε μαζί του το πνεύμα του σκύλου για να μας δείχνει ότι δεν έψαχνε ανάμεσα στις λέξεις αλλά στον κόσμο των γεγονότων.


Ετσι σήμερα , κατέληξα να πιστεύω ότι η φιλία, για παράδειγμα, είναι το μέτρο της δυνατότητας να είσαι ειλικρινής, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.


Αυτό επιβεβαιώθηκε κατ' επανάληψιν απ' την απειλή της μοναξιάς που ένιωθα, απέναντι σ' έναν φίλο, πλησιάζοντας ειδικά το σημείο όπου η γνώμη μου γι' αυτόν δεν ήταν ευπρόσδεκτη, π.χ. ως προς κάποιο ελάττωμά του.

Και κατέληξα επίσης να πιστεύω ότι η αγάπη είναι η παράδοξη κατάσταση κατά την οποία φτάνει κανείς να εξαρτάται από κάποιον που του επιτρέπει να είναι απολύτως αυθόρμητος.


Διαπίστωσα επιπλέον ότι η ωριμότητα μπορεί να οριστεί σαν η στιγμή που κατανοείς ότι ποτέ το φταίξιμο δεν είναι των άλλων· είσαι υπεύθυνος για οτιδήποτε δυσάρεστο σου συνέβη.


Τέλος, κατάλαβα ότι το να χάνεις το δίκιο σου με τον σωστό τρόπο είναι μια πολύ λεπτή συγκυρία για την άσκηση της διαίσθησης, εφόσον αντιλαμβάνεσαι ότι το δίκιο είναι το μόνο αντικείμενο στο σύμπαν που μπορείς να το χάνεις όταν δεν το έχεις.









Αυτά σαν εξομολόγηση στους Φίλους μου........
















ΥΓ. Να μεταλάβω;
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό LAMPA » Τρί Αύγ 30, 2005 11:17 am

atomant έγραψε:Ετσι σήμερα , κατέληξα να πιστεύω ότι η φιλία, για παράδειγμα, είναι το μέτρο της δυνατότητας να είσαι ειλικρινής, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.




Και κατέληξα επίσης να πιστεύω ότι η αγάπη είναι η παράδοξη κατάσταση κατά την οποία φτάνει κανείς να εξαρτάται από κάποιον που του επιτρέπει να είναι απολύτως αυθόρμητος.




Συμφωνώ και επαυξάνω Ατομαντ. Θα μπορούσα όμως να προσθέσω και την δική μου εκδοχή ;;;;;



Ετσι σήμερα , κατέληξα να πιστεύω ότι η Αγάπη, για παράδειγμα, είναι το μέτρο της δυνατότητας να είσαι ειλικρινής, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.




Και κατέληξα επίσης να πιστεύω ότι η Φιλία είναι η παράδοξη κατάσταση κατά την οποία φτάνει κανείς να εξαρτάται από κάποιον που του επιτρέπει να είναι απολύτως αυθόρμητος.
Άβαταρ μέλους
LAMPA
super member
 
Δημοσιεύσεις: 212
Εγγραφή: Παρ Αύγ 01, 2003 10:28 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τρί Αύγ 30, 2005 11:30 am

Αλίμονό σου αν σου ζητήσουν να σκιαγραφήσεις με μια μονοκοντυλιά αυτό που κάποτε ήταν η αλήθεια, η δημοκρατία, ο λαός, η δημιουργικότητα, η απάτη, η αξιοπρέπεια, οι κοινωνικοί ρόλοι, η φιλία και ούτε καθεξής, ανεβαίνοντας την κλίμακα μέχρι την αγάπη.




"Αλίμονό σου" αν δεν ξεκινήσεις να ανεβαίνεις την κλίμακα ξεκινώντας πρώτα να προσφέρεις, να μεταδίδεις, να διδάσκεις, να επιβεβαιώνεις και να βιώνεις την αγάπη!

(Εντάξει καλέ μου κυρ-μέρμηγκα, ένα λογοπαίγνιο έκανα, αλλά βλέπεις που τελικά την αγάπη την βάζουμε στην κορυφή και μέχρι να φτάσουμε εκεί, έχουμε χαθεί στους ορισμούς και στις σκιαγραφήσεις και σίγουρα έχουμε ξεχάσει ότι αυτή είναι το πιο απλό μέσο για εξηγηθούν και πάρουν νόημα όλα τα άλλα, αν όλα τα άλλα εξακολουθήσουν να υπάρχουν σαν έννοιες περαιτέρω...)
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Απορία

Δημοσίευσηαπό onMYnerves » Κυρ Οκτ 30, 2005 2:58 pm

Υπήρξε ποτέ αληθινή φιλία;
onMYnerves
onMYnerves
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Σάβ Οκτ 29, 2005 8:22 pm

Δημοσίευσηαπό onYOURnerves? » Κυρ Οκτ 30, 2005 5:33 pm

συνήθως ο άλλος εισπράττει αυτό που του δείχνουν

έτσι έκαναν οι άνθρωποι πριν ανακαλύψουν την πυθία, που επειδή βαριόταν να μαστουρώνει μόνη της, αποφάσισε να τους κάνει όλους μαστούρηδες
onYOURnerves?
new member
 
Δημοσιεύσεις: 8
Εγγραφή: Κυρ Οκτ 30, 2005 5:30 pm

Re: Απορία

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Οκτ 30, 2005 6:19 pm

onMYnerves έγραψε:Υπήρξε ποτέ αληθινή φιλία;

ναι, μα όπως όλα τα ανθρώπινα, έχει αρχή και τέλος ίσως. πιο βαθιά από κείνην, η αγάπη έχει αρχή, μα όταν έχει αρχίσει, δεν έχει τέλος.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Σαπφώ » Πέμ Μαρ 02, 2006 10:47 pm

Αληθινή φιλία υπάρχει, όταν υπάρχουν αληθινοί άνθρωποι...
Ξέρω, μα επιλέγω ξανά το όνειρο. Κ.Μ.
Άβαταρ μέλους
Σαπφώ
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: Τετ Μαρ 01, 2006 10:43 pm

Δημοσίευσηαπό fbl » Πέμ Μαρ 02, 2006 11:40 pm

Αντε να σε πεισουμε τωρα εσενα οτι δεν υπαρχουν αληθινοι ανθρωποι ..
αλφα , διοτι η αληθεια ειναι εντελως διαφορετικη για το καθενα τους και
βου , γιατι αμα συνειδητοποιησουν οτι ειναι ανθρωποι δε θα χουν αναγκη την αληθεια....




γου, το βρισκω αρκετα ανθρωπινο (οχι εντελως) να σε καλοσωρισω κ σενα..


Αντε σιδερενια...
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Παρ Μαρ 03, 2006 3:17 am

....και αγαπηθήκαμε βαθιά με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανιδιοτέλεια μπορεί να αντέξει η ύπαρξη μας τότε που επιτρέψαμε την είσοδο στο δικό μας χορό ψεμάτος,αυταπάτης και ονείρου μετατρέποντας ο ενας τον άλλον σε συμμέτοχο,σε κοινωνό.
Γιατί ακριβώς εκεί αφεθήκαμε χωρίς ενοχές με την αποκάλυψη της θνητής και κάλπικης φύση μας,χωρίς το φόβο της κατάρρευσης του μύθου που θολώνει το μυαλό μας απο τα χέρια του άλλου,χωρίς την ντροπή που ξεπηδά οταν γλυστρούν τα προσωπεία μας..
Και είμαστε δεμένοι με ενα ελαστικό σκοινί μέχρι να θρυμματιστεί ο χρόνος μας γιατί δε θα μπορούσαμε να αντέξουμε την άνυδρη ερημιά που γεννιέται κάτω απο τον ήλιο των δεδομένων που δεν μπορούμε να τροποποιήσουμε.
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό Σαπφώ » Παρ Μαρ 03, 2006 1:55 pm

fbl έγραψε:Αντε να σε πεισουμε τωρα εσενα οτι δεν υπαρχουν αληθινοι ανθρωποι ..
αλφα , διοτι η αληθεια ειναι εντελως διαφορετικη για το καθενα τους και
βου , γιατι αμα συνειδητοποιησουν οτι ειναι ανθρωποι δε θα χουν αναγκη την αληθεια....




γου, το βρισκω αρκετα ανθρωπινο (οχι εντελως) να σε καλοσωρισω κ σενα..


Αντε σιδερενια...


Ευχαριστώ..
Μάλλον ούτε εγώ δεν πιστεύω ότι υπάρχουν αληθινοί άνθρωποι..Όπως το εννοείς κι εσύ.. :roll:
Ξέρω, μα επιλέγω ξανά το όνειρο. Κ.Μ.
Άβαταρ μέλους
Σαπφώ
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: Τετ Μαρ 01, 2006 10:43 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron