ανθρώπινες σχέσεις

φιλοδοξολόγιον

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό aspic » Τρί Δεκ 05, 2006 11:46 pm

feelgood έγραψε:...ξέχασες αυτό!



Κράτα το,στο χαρίζω.
Έχω πληθούρα από τέτοια.


Και είναι αυτή η κατάλληλη στιγμή,για να σας δώσω την συνέχεια της ωραίας ιστορίας του φίλ,του καπετάν σαχλαμάρα φίλ:

<<Όκευ πάμελα>>,αναφώνησε με μοιραίο ύφος του τύπου <<εσύ θα χάσεις>> ο αρχιπαπάρας,καθώς έπαιρνε την τρύπια δεκάρα από το χέρι της καθαρίστριας εξετάζοντάς την προσεκτικά.
Την καθαρίστρια;
Την δεκάρα.

Η παμελα έκλεισε την πόρτα πίσω της,και η καθαρίστρια παρέμεινε στο διάδρομο να τον χαζεύει με περιέργεια.
<<Μιά τρύπα χάσαμε,μιά τρυπα βρήκαμε>>,ψιθύρισε ο αρχιπαπάρας καθώς ψαχούλευε την δεκάρα.
<<Και να σου πώ αγαπητή εργαζόμενη και τίμια κυρία>>συνέχισε απευθυνόμενος στην καθαρίστρια με πιοδυνατή φωνή,<<με αυτή την δεκάρα είχα τις καλυτερες εμπειρίες,ακόμη και ερωτικές.Κοίτα την ποσο απαλά γλυστράει στά δάκτυλά μου.Πιάστη να δείς ποσο λία και ζεστή είναι.Σάν να είναι ζωντανή...Όχι πιάστη να δείς.....Μόνο που τώρα νομίζω πώς πρέπει να την αποχωριστώ.Δέν με αγαπάει πιά όπως παλιά.Μάλλον με βαρέθηκε .....>>.

Η καθαρίστρια ακούμπησε στην σκούπα της, έπιασε το πηγούνι της και τον κοίταξε από τα νύχια μέχρι την κορφή,σταματώντας και κοιτώντας τον έντονα στα μάτια.
<<μα τι μου θυμίζει αυτός,τι μου θυμίζει;>>,αναρωτήθηκε μέσα της <<Κάτι μου θυμίζει.....καλέ αυτός είναι...>> και αμέσως χωρίς άλλη σκέψη τον ρώτησε:<<Καλέ ,εσείς δέν είστε ο κύριος αρχιπαπάρας που βρήκε μιά τυχερή δεκάρα και έγινε μέγας και τ ρανός; >>.
<< Υπερβολές τώρα.Απλώς μου ήλθαν τα πράγματα λίγο δεξιά>>.
-Τι λίγο δεξιά καλέ κύριος.Εσείς πιάσατε ακροδεξιά κανονικά,μέχρι τον μεταξά φθάσατε.
-Έεε,ότι θέλει ο καθένας λέει.Τέλος πάντων,όπως και να χει,σημασία έχει πώς τώρα θέλω να την εγκαταλείψω.Αρκετά πιά με αυτη τη δεκάρα.
-Και γιατί δέν μου την δίνετε εμένα καλε κύριε,που τον τελευταίο καιρό όλα μου έρχονται αριστερά,και κατέληξα εργατάκι και φτωχό;
-Χμμμμμ,καλή ιδέα να στην χαρίσω.Μόνο που......
--που τι;
--να,μόνο που είναι γρουσουζιά να χαρίζουμε τα τυχερά μας αντικείμενα,όπως ξέρεις και εσύ.
--εγώ δέν ξέρω τίποτα.
--είναι σάν να χαρίζουμε τα δώρα που και εμάς μας χαρίστηκαν.Όχι μόνο γρουσουζιά είναι,αλλά και αχαριστία και ασέβεια.Τι θα πώ αύριο στον γιαραμπή που θα με ρωτήσει; Σκέφτομαι όμως.....
--Τι σκέφτεστε;
--Σκέφτομαι ότι........
--Ναι.....
--Σκέφτομαι.......
---Σκέφτεστε ναί...
--Σκέφτομαι...
--καθήστε να σκεφτώ και εγώ να σας κάνω παρέα
--σκέφτομαι,πώς άν όμως σας την πουλούσα,άν μου δίνατε κάποιο ποσό και την αγοράζατε,τότε όλα θα ήταν εντάξει.Και βέβαια μή φανταστείτε,μιλάμε για ένα συμβολικό ποσό,ίσα ίσα για να φύγει η γρουσουζιά.Για τον γιαραμπή δηλαδή,όχι για μένα.
--Ναι ναι, ένα συμβολικο ποσό για τον γιαραμπή.Αυτό σκεφτόμουν και εγώ.
--Συμβολικό,και μάλιστα αρκετά συμβολικό,μιάς και όπως ξέρετε και εσείς,είναι μεγάλη η τύχη που φέρνει αυτή η δεκάρα,και δύσκολα θα φύγει η γρουσουζιά άμα τη δώσω.
--Εντάξει αρκετά συμβολικό.Δέκα ευρώ συμβολικό που χω στην τσέπη την διώχνουν την γρουσουζιά;
--Χμμμμμμ......
--Κατάλαβα θέλει και άλλο συμβολικό.Και άλλα πενήντα που χω στην άλλη τσέπη;
--Χμμμμμ....
--Και κάτι κατοστάρικα που χω στην τσάντα;
--Χμμμμμ....
--Μα πείτε και κάτι,αντί να μαχμουρίζετε.Ανοιχτή γραμμή με τον γιαραμπή έχετε και τον ρωτάτε πόσα θέλει για να πάρει την γρουσουζιά;
Και μιά επιταγή που χω κάτω στο αυτοκινητο;
--Χμμμμμ....
--Να βάλω και άλλο συμβολικό έ;
Και το αυτοκίνητο μαζί;
--Τέλος πάντων,θα στην δώσω και άς με βρει η μαύρη μοίρα μου η κακομοίρα μου.Χαλάλι σου αφού είσαι εργατάκι και φτωχό και απο ότι φαίνεται σου έρχονται όλα από την αριστερά.


Πήρε η καθαρίστρια την τρύπια δεκάρα,πέταξε την σκούπα και κατέβηκε την σκάλα ξεφωνίζοντας από χαρά.
Ο αρχιπαπάρας περίμενε να εξαφανιστεί (η καθαριστρια) και αφού έβαλε τα λεφτά και το κλειδί του αυτοκινήτου στην τσέπη και χτύπησε με πάθος το μπουτόν του κουδουνιού της παμέλα,πάμε έλα της είπε όταν άνοιξε την πόρτα και την πήρε να κατεβούν κάτω να δούν το αυτοκίνητο.
<< παλι μαλακίες έκανες>> του είπε αυτή στο ασανσέρ.
<<Αφού είχαμε πεί θα την αφήσεις πέρα βαθειά στον διάδρομο ,κάτω από το χαλάκι του ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας.Θα πιάναμε την καλή.Κρίμα.Από αυτή την δεκάρα που σπρώξαμε,κερδίσαμε ελάχιστα>>.
<<Ώχου μωρέ,πώς κάνεις έτσι.Δεκάρες είναι,και ξεφεύγουν καμμιά φορά.
Την επόμενη θα την προσέξω...........
















......ώχ! Αυτή παραπήγε βαθειά και την έχασα.>>.

Βγήκαν από την πολυκατοικία,και άρχισαν να ψάχνουν το αυτοκίνητο της καθαρίστριας.
<<Ορίστε,πώς θα το βρούμε τώρα; θα σφυρίξουμε και θα έλθει; >> γκρίνιαξε για μιά ακόμη φορά η παμέλα.
<<Όχι θα μας σφυριξει αυτό και θα πάμε εμείς>> απάντησε ο αρχιπαπάρας και πάτησε το μπουτόν του κλειδιού με πάθος>>.
<<Τελικά εσύ,όλο το παθος σου το εξαντλείς στα μπουτόν>>.
Μπήκαν στο αυτοκίνητο που τους αναβόσβησε τα λαμπάκια.<<Τελικά η επιτυχία στις τρύπιες τυχερές δεκάρες,είναι να πείθεις τους άλλους πώς είναι τρύπιες τυχερές δεκάρες>> μονολόγησε ο αρχιπαπάρας που δέν πρόλαβε να βάλει μπροστά όμως την μηχανή όταν μιά αναστατωμένη φωνή,η φωνή της καθαρίστριας, τους έκανε να κοιτάξουν πίσω.
<<Αρχιπαπάρα,αρχιπαπάρα,που να στα λέω.Πήγα στο προπατζίδικο και μόλις έτριψα τηνδεκάρα κέρδισα το κίνο και τώρα πάω για άλλο.
Έλα να σε φιλήσω ευεργέτη μου.Όμως τι κάνετε εκεί μέσα; αυτό δέν είναι το αυτοκίνητό μου.Είναι το αυτοκίνητο του διευθυντή της αστυνομίας.>>.

--και εγώ είμαι ο διευθυντής της αστυνομίας και σας συλλαμβάνω στην στιγμή κλεφτρόνια.
--και εγώ είμαι η παμέλα,και θα σου πάρω μιά πίπα κύριε διευθυντά άμα με αφήσεις εμένα,γιατί αυτός αρχιπαπάρας τα φταίει όλα
--και εγώ είμαι ο αρχιπαπάρας και σου λέω ότι τώρα θα σου πετάξει μιά τρύπια μπόμπα στο κεφάλι ο γιαραμπής και θα την κοπανήσω........




















.....μιά μπόμπα είπαμε......

















.....άντε μιά τρύπια δεκάρα.Στην ανάγκη κάτι είναι και αυτή........

















...τελικά το ανασκευάζω. Η επιτυχία με τις τυχερές τρύπιες δεκάρες είναι να πείθεις τους άλλους ότι είναι τυχερές τρύπιες δεκάρες,εκτός άν είναι όντως τυχερές τρύπιες δεκάρες,οπότε δέν σε γλυτώνει ούτε ο γιαραμπής.

(η παραπάνω ιστορία,δέν έχει καμμιά αλληλογορική σημασία,παρά γράφτηκε σε μιά στιγμή βαρεμάρας,περιμένοντας μπάς και ο γιαραμπής πετάξει τίποτα από τον ουρανό.Γιατί άν δέν πετάξει ο γιαραμπής,ποιός ξέρει τι θα εκτοξεύσει πάλι ο φίλης ο καπετάν σαχλαμαρής).
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τετ Δεκ 06, 2006 12:09 am

να πάρει η ευχή
λάθος μπουτόν πάτησα και δημοσίευσα προηγουμένως εδώ, στην πραγματικότητα δεν ήθελα ν απαντήσω στον ασπικ αλλά στην Αλχανία Κώμη που είπε πως ήθελε ένα Ένα βγαρτό. Και μη κάνετε πως δεν καταλαβαίνεται πως είναι Η συσσώρευση δυνάμεων που δημιουργηθήκανε από την ατέρμονη πάληγιατί θα πω κι άλλη ιστορία!

Αλλά δε πειράζει, καλύτερα
πήρα καλή δόση για σήμερις
άλλωστε πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι
(έτσι γραφεται?)
:roll:
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τετ Απρ 02, 2008 12:51 pm

… κι εκεί που καθάριζα ως χαρωπή νοικοκυρά, παραπατάω και ρίχνω μια στον κουβά του σφουγγαρίσματος και πάνε όλα τα βρωμόνερα και πέφτουν πάνω στο ποστ του φιλ. Τι να κάνω? Το βγάζω να το απλώσω να στεγνώσει, γιατί κινδύνευαν και τα υπόλοιπα ποστς να βγουν χρωματιστά. Τώρα που στέγνωσε, ας ξαναμπεί στη θέση του …

feelgood, Tue Dec 05, 2006 έγραψε: να ρε άσπικ
είδες τι μου κάνεις πρωινιάτικα
με κάνεις ν αναρωτιέμαι
είναι πράγματι ο άσπικ που γράφει αυτά ή μήπως είναι κάποιος άλλος
γιατί αν ήταν ο άσπικ θα βαζε το βαθυγράφο του
αρα μάλλον δεν είναι...
...αλλά αν είναι -που πιθανά να είναι, γιατί σεξουαλικές φαντασιώσεις με τη χιονάτη, τη σταχτοπούτα και τους εφτά νάνους γυμνούς σ ένα μεγάλο κρεβάτι με καθρέφτη στον ουρανό μόνο ο άσπικ έχει- τότε μάλλον θα θέλει κάτι να μας πει.
Αλλά αν θέλει κάτι να μας πει τότε γιατί δεν μας το λέει αλλά μας προτρέπει να το ψάξουμε μόνοι μας?
Μήπως -λέω- έχουμε δώσει την εντύπωση τεμπέλη κι όχι ενθουσιώδη ερευνητή? Η μήπως κάποιος τον απείλησε να πάψει να λεει αυτά που λέει με τον τρόπο που το λέει? Ισως, -αναλογίζομαι καμιά φορά- ο ίδιος κουράστηκε να να ναι επαναλαμβανόμενα ίδια διαφορετικός.
Αλλά -επανασκέφτομαι- μπορεί απλά και να τον... ξέχασε!

Aυτήν εδώ τη στιγμή θα κάνω ένα μικρό διάλλειμα λέγοντάς σας μια μικρή ιστορία:

Ήταν λοιπόν ένας αρχιπαπάρας που τ όνομά του δε θυμάμαι που τα χε με όλους και με όλα επειδή πίστευε πως η ζωή του ήταν χάλια. Ο γιαραμπής τον λυπήθηκε -έχει μεγάλα αποθέματα ο κερατάς- γι αυτό σε κάποιες γιορτές -σαν αυτές που καλή ώρα έρχονται και που τ ομολογώ πως το μόνο που ΔΕΝ μου λείπει από τη dianathenes, καλή της ώρα εκεί που αρμενίζει μιας και τη πεθύμησα να της πείτε, είναι πως ένιωθα σα μαθητούδι κάθε Χριστούγεννα που άνοιγε τόπικ "χριστούγεννα, πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου" και μ έκανε να βάλω τα δυνατά μου να γράψω μια γαμημένη έκθεση, ίδια απαίσια κάθε χρόνο για να πάρω τη βάση ώστε, μαζί με το χαρτζιλίκι από τα κάλαντα, να πάρω κανένα σουμπούτεο ή ακόμα μια σειρά πλέημομπίλ- του πέταξε από τον ουρανό που στραβοκαθότανε μια τρύπια... δεκάρα στο κεφάλι.

Ο καψερός, αφού κατέβασε δέκα χριστοπαναγίες, είδε τη δεκάρα χάμω, την πήρε στα χέρια του και –ως εκ θαύματος βέβαια- αναφώνησε: ΜΙΑ ΤΥΧΕΡΗ ΔΕΚΑΡΑ!

Από τότε και σε κάθε στιγμή της ζωής του την έτριβε, την κράταγε, την έπαιζε, έκανε δηλαδή τα πάντα με τη δεκάρα του μαζί. Και πράγματι αυτή του φερνε τύχη. Ετσι έγινε πλούσιος κι όλα του πηγαίναν δεξιά -διότι αν του πηγαίναν αριστερά θα ήταν ενας φτωχός γκέη κομμουνιστής που θα τον διέγραφε το κόμμα του ενώ η γυναίκα που θα παντρευότανε, σύντομα θα τον χώριζε χωρίς να του αφήσει δεκάρα τσακιστή- κι εκεί που του πηγαίναν όλα καλά άρχισε πάλι να παραπονιέται επεδή ήταν μόνος και τα ρέστα.
Τότε ο γιαραμπής -που πάντα σκέφτεται τους ανθρώπους και είναι πολύ καλός κι έντιμος- του πέταξε στο κεφάλι μια κεραμίδα νααα -μετά συγχωρήσεως- που ακούει στο όνομα ΠΑΜΕΛΑ. Οπως μπορείτε ρε ανέραστοι να φανταστείτε, η πάμελα ήταν αριστοκράτισσα εκ Λευκορωσίας, δίμετρη έμπειρη καλλονή 22 μαίων -δεν ξέρω γιατί αλλά όσες γεννήθηκαν το μάη τις χρησιμοποιούμε συχνά στο γραπτό λόγο για να περιγράψουμε την υπέρτατη σεξουαλικότητα που αναδίδει σκοτεινό αντικείμενο πόθου νεαράς καλλονής, πιθανόν να φταίει είτε η γιορτή της πρωτομαγιάς που πολλοι εργάτες καύλωναν με τις εργάτριες στη πορεία ή επειδή μας έβαζαν τα κορίτσια στο χέρι αυτή τη μαλακία να μη μας κάψει ο ήλιος που η τελετουργία του σ έκανε να νιώθεις πως σου φοράει προφυλακτικό- η οποία συνάντησε τον ήρωά μας και του κανε τα γλυκά μάτια για την περιουσία. Στο πρώτο ερωτικό τους βράδυ η πάμελα έμεινε κάγκελο νιώθοντας το χάδι του πρωταγωνιστή μας ανάμεσα στα πόδια της και την τυχερή του δεκάρα πάνω στον... αφαλό της!

"Μπορεί να τα κάνω όλα αλλά τόσο ανώμαλη δεν είμαι! Φύγε και να ΜΗΝ ξαναγυρίσεις αν δε πετάξεις μακρια αυτή τη σκουριασμένη μαλακία" του πέταξε κατάμουτρα και του δειξε την πόρτα ενώ εκείνος έμεινε να κοιτά, μια την τυχερή δεκάρα και μια το άτυχο -μα αυθάδικο θα πρόσθετα εδώ- τσουτσούνι του.
Ντράπηκε.
Ντύθηκε.
Βγήκε από το σπίτι ακούγοντας το τρομακτικό γδούπο πόρτας που κάποια -ξέρετε εσείς ποια- του κλεισε καταπλατα (κατάμουτρα το λένε όταν εσυ κοιτάς τη πορτα).
Κάλεσε το ανσασερ κι εκείνη την ώρα χιλιάδες σκέψεις απογοήτευσης πέρασαν από το μυαλό του.

(Συγγνώμη, έκανα λάθος. Ηθελα να γράψω "εκατομύρια σκέψεις απογοήτευσης" αλλά ζαλίστηκα από τα πολλά μηδενικά.)

Απογοητευμένος ο αρχιπαπάρας μας από τη ζωή αναλογιζότανε τι να κάνει. Χρωστούσε πολλά στη τυχερή του δεκάρα, μα τώρα, τη στιγμή που πάντα αποζητούσε, την ιερή στιγμή του έρωτα αυτή η δεκάρα του ήταν εμπόδιο.
Αρχισε να περπατά.
Μόνος.
Τα χέρια στις τσέπες του παντελονιού, ένα εκ των οποίων ψαχούλευε πάντα την τυχερή του δεκάρα.
Απογοητευμένα ερωτευμένος κατέβηκε μέχρι τα Χαυτεία, πήγε πίσω στην οδό Αθηνάς για να κοιτάξει τις μικρές μελαμψές πόρνες αλλά, ακόμα κι αυτή του η συνήθης ασχολία, δεν του κανε κουκου πια.
Πέρασαν πολλές ώρες στην Αθηνάς, μέχρι που ένα περιπολικο σταμάτησε και του ζήτησε τα στοιχεία του -γιατι τον πέρασαν για ντήλερ τόσες ώρες που τριγυρναγε χωρις σκοπο εκει- και του ζήτησαν να αδειάσει τις τσέπες του στο καπώ του αυτοκινήτου. Εκεί οι μπάτσοι γέλασαν δυνατά βλέποντας την τρύπια δεκάρα να χοροπηδά ανάμεσα στα χαρτιά. Οταν του είπαν πως είναι ελεύθερος, μάζεψε τα χαρτιά του αποφασιστικά.
Είχε αποφασίσει να ξεφορτωθεί την τρύπια μα άχρηστη πια δεκάρα, μιας που τα χε αποκτήσει όλα, εκτός από ένα, στο οποίο η δεκάρα τού ήταν εμπόδιο. Ετσι αποφάσισε να την πάρει και να τη πετάξει. Ναι, αυτό θα κανε. Πήρε το δρόμο για το διαμερισματάκι της Πάμελας κι όταν έφτασε πάτησε το μπουτόν του κουδουνιού της με πάθος.

"τι θέλεις", ρώτησε άγαρμπα τολμώ να πω εκείνη.
"Σε θέλω", απάντησε ρομαντικά εκείνος
"Κι η τρύπια μαλακία?", ξαναρώτησε η καλλονή
"Δεν υπάρχει πια", αποκρίθηκε εκείνος ιδρωμένος, μιας που μπορεί να έλεγε πως την είχε πετάξει, αλλά ακόμα ήταν στη τσέπη του.
"Ελα τζουτζούκο μου τότε", είπε ναζιάρικα η 22χρονη έμπειρη κοπέλα από τα μέρη εκείνα που οι ζαχαροπλαστες αφθονούν και πάντα στέφεται με επιτυχία το σπιτικό κέηκ που φτιάχνουν τις πολύ κρύες νύχτες του χειμώνα.

Εκείνος ανέβηκε πάλι με το ανσασερ κι έφτασε έξω από τη πόρτα της. Σ όλη τη διαδρομή σκεφτόταν που σκατα να ξεφορτωθει την καταραμενη του δεκάρα. Ακουσε το ανσασερ να το έχουνε καλέσει πάλι, ενώ παράλληλα τα κλειδιά ΤΟΥ φιδίσιου κορμιού ξεκλείδωναν τη πόρτα από μέσα, με σκοπό να επιδείξουν πολλαπλά εξερευνημένες μα πάντα εξωτικές και ενδιαφέρουσες διαδρομές σ αυτόν που θα είχε τα μέσα να οργανώσει το δικό του ιδιωτικό υγρό σαφάρι και να χρησιμοποιήσει την παλιά καλή του μπερέτα που -να πουμε εδώ και την αλήθεια- είχε βαρεθεί τα άδεια μεταλλικά κουτάκια και περίμενε πως και πως να ρίξει σε αληθινο κινούμενο στόχο.
Ατραπιαία, σκύβει, λοιπόν, χαμηλά και χώνει, όπως όπως, τη δεκάρα του κάτω από το χαλάκι ενώ εκείνη, μόλις ανοίγει, τον βλέπει απορημένη αλλά δέχεται την αστεία "μου λύθηκαν τα κορδόνια" δικαιολογία ανυποψίαστη και τον φωνάζει μέσα στο μπειμπυ ντολλ της... εεε... στο σπίτι της εννοω, συγχωρέστε με εκφυλα ανώμαλοί μου αναγνώστες.

Εδώ κάπου θα έπρεπε να βάλω ένα χάπυ-τέλος αλλά -πιστέψτε με- η ζωή δεν είναι έτσι.

Σε περίπου δέκα λεπτά κι ενώ η μπερέτα οπλιζόταν έτοιμη να πετάξει τα πρώτα σκάγια σε ανθρώπινο πρόσωπο, χτυπά το εκνευριστικό κουδούνι! Κι όπως όλες οι γυναίκες παγκοσμίως, ασχέτως εθνικότητας, έτσι κι η δικιά μας ανακάθησε και σταμάτησε τη ΜΟΝΗ παγκόσμια κίνηση αληθινής ειρήνης, αναρωτώμενη:

"Ποιος να ναι?"
"Δε πειράζει λουλουδι μου, κάτσε τωρα όπως είμαστε και θα σου απαντήσω μετά"
"κι αν είναι κάτι σημαντικό?"
"αν είναι σημαντικό θα ξαναρθουνε"
"όχι, θα πάω ν ανοίξω"
"να χέσω"
μουρμούρισε εκείνος
"τι είπες?"
"είπα, καλά μωρό μου άνοιξε εσύ"


Η ανατολικοτέτοια μπέμπα σηκώθηκε ν ανοιξει τη πόρτα ενώ εκείνος περίμενε έτοιμος κι οπλισμένος στο κρεβάτι του πόθου.
Ξαφνικά ακούγεται αποκρουστική στριγγλιά, όμοια σαν αυτη που κάνουν οι γυναίκες παγκοσμίως θωρωντας μια μικρή τοσοδούλα και ξανθιά κατσαρίδα ή ένα αθώο πεινασμένο ποντικάκι.
Εκείνος γυμνός πάντα και όρθιος, τρέχει στην είσοδο και βλέπει την μεσήλικα καθαρίστρια της πολυκατοικίας να αποστρέφει το πρόσωπό της από πάνω του με έκφραση αηδίας ενώ την -κατά τα άλλα γλυκύτατη- μέγαιρα, που ακούει στο όνομα πάμελα, να ουρλιάζει "ΦΥΓΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ ΨΕΥΤΗ ΑΛΗΤΗ ΦΥΓΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ ΠΑΛΙΟΑΝΩΜΑΛΕ" κοιτώντας το τεντωμένο χέρι της αθώας -μα πάντα τίμιας- καθαρίστριας που, σφουγγαρίζοντας το χωλ της πολυλκατοικίας και ανασηκώνοντας το χαλάκι για να κάνει καλύτερα τη δουλειά της, βρήκε την τυχερή δεκάρα και θέλησε να την επιστρέψει στον προφανή κάτοχο του -μάλλον- ιδιοκτήτη του διαμερίσματος.


Εδώ τελειώνει η διδακτική μου -όπως πάντα- ιστορία την οποία σκοπίμως είπα για να βοηθήσω τον αναγνώστη να καταλάβει το λόγο της επόμενής μου κίνησης καθώς και τα κίνητρα αυτής, που είναι τίμια και αθώα, χωρίς να αναλογιστώ τις τραγικες συνέπειες που πιθανά να επιφέρω στη ζωή των συνανθρώπων μου.

Γι αυτό καλό μου αγροτοπαλίκαρο
νομίζω πως στο προγούμενο δημοσίευμα σου...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...ξέχασες αυτό!





Υ.Γ. Σόρρυ φιλ ...
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό ai (spc) » Τετ Απρ 02, 2008 8:05 pm

Τι "σόρυ φίλ" τρουσί;
Και "σόρρυ άσπικ" παρακαλώ,που μου γάμησες την απαντηση.
Και όταν είσαι άυπνη να μήν βάζεις ηλεκτρική σκούπα,γιατί σε παίρνει ο ύπνος την αφήνεις να δουλεύει μόνη της και τα μαζεύει όλα.
ʼ,και για ψάξε σε παρακαλώ μέσα στο σάκο της σκούπας σου μήπως κατά λάθος ρούφηξε και το νίκ μου, γιατί δέν το βρίσκω πουθενά και δέν μπορώ να μπώ στο υπόστεγο.




















































Μα τι τσαπατσούληδες που είναι μερικοί πιά!!
ai (spc)
 

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τετ Απρ 02, 2008 10:07 pm

ʼμα είσαι άυπνος, άσπικ, να μην προσπαθείς να λογκαριστείς...

Το νικ σου είναι μια χαρά και στενγό στεγνό, γιατί αν πρόσεξες στο σφουγγάρισμα έγινε η πατάτα κι όχι στο σκούπισμα. Κι αντί να ανησυχήσεις, βρε να μη σε πω, μήπως και με το παραπάτημα έπαθα κάτι εγώ, πας και παραπονιέσαι για ασήμαντα θέματα.

Γιατί να ζητήσω συγνώμη από σένα? το πολύ πολύ να ζητήσω συγνώμη από την απάντησή σου, αν δεν το φχαριστήθηκε ... αν και απίθανο το βρίσκω ...

Εδώ δεν είπε τίποτα ο φιλ, και μιλάς εσύ???? αλλά μάλλον η δική του απάντηση εκτίμησε ένα καλό .......................






























στέγνωμα! :P


Υ.Γ. Στα 35 χιλιάδες και κάτι ποστς, έγινε μία πατάτα (που τη διόρθωσα κιόλας) και βγήκες να μου την πεις! Γιατί δεν έβαζες ένα χεράκι κι εσύ, ώστε να μην έμενα άυπνη και να μην παραπατούσα? Αλλά στα λόγια πρώτος είσαι ....
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό as (pic) » Πέμ Απρ 03, 2008 8:07 pm

Κατ αρχήν,εντάξει ρε τρουσί για να μήν με πείς όπως με λές,σε λέω εγώ για να με πείς:Μήπως με το παραπάτημα έπαθες τίποτα;
Ή τουλάχιστον μήπως έπαθες κάτι περισσότερο από ότι ήδη έχεις πάθει;

Μετά θα σε πώ,πώς δέν με νοιάζει τι σε είπε και τι δέν σε είπε ο φίλ,αλλά τι θα σε πώ και τι δέν θα σε πώ εγώ.
Και εγώ ενοχλήθηκα,διότι αυτά τα στεγνά καθαρίσματα δέν τα γουστάρω.
ʼσε που έχω την εντύπωση ότι τα πόστ μου φθάναν κοντά τις δυό χιλιάδες και τώρα ούτε χίλια τετρακόσια δέν με μείνανε.
Που είναι τα άλλα;
Και ποιός ο λόγος να καθαρίζετε εδώ μέσα τα πόστ;
Και πού είναι το νίκ μου;
Μπορείς να με πείς,τι έγινε το νίκ μου και τα ποστ μου;
ʼντε μήν σε περάσω από κανένα βαρύ καθάρισμα και να δούμε πώς θα στεγνώσουμε εδώ μέσα μετά.

Και τέλος,μήν με λές πώς δέν βάζω ένα χεράκι για να μήν μένετε άυπνοι εδώ μέσα και παραπατάτε,γιατί αυτό είναι μεγάλο άδικο.
Όλα αυτά τα δεκάδες εκατοντάδες σεντόνια γιατί λές ότι τα χω γράψει;
Έ;
Με λές γιατί τα χω γράψει;



















































Αχάριστοι που είναι μερικοί άνθρωποι πιά!!!

ΒΓ Επ ευκαιρία της πατάτας που έκανε η τρουσί,κάθησα και διάβασα την ωραία απάντηση που είχα δώσει στην ακόμη πιο ωραία απάντηση που μου χε δώσει ο φίλ.
Τελικά παλιά είχαμε μιά τσαχπινιά ρε παιδιά εδώ μέσα.
Κάτι μας γαργάλαγε το μυαλό.
Τώρα δέν μας γαργαλάει τίποτα πιά.
(δέν αφήνεις ρε τρουσί την σφουγγαρίστρα να πιάσεις το φτερό του ξεσκονίσματος; ).

ΒΓ2 Και δέν με λές ρε θεσσαλονικιά,πώς το είδατε εσείς εκεί πάνω το βέτο που έβαλε η ελλάδα;
Απορώ που έγκειται η μεγάλη επιτυχία που λένε,αφού το βέτο είναι ένα διαπραγματευτικό εργαλείο που οποιοδήποτε μέλος του νάτο μπορεί να χρησιμοποιήσει.
Τι περισσότερο κάναμε,τι λιγότερο δηλαδή;
ʼσε που αυτή η δήλωση του σαρκοζί για τις ελληνικές του ρίζες,μάλλον θα πρέπει να μας δημιουργεί περισσότερη ανησυχία.
ʼραγε το "ελλας" το έχουμε κατοχυρώσει διεθνώς,έτσι γκρής όπως μας αποκαλούν,ή θα έχουμε καινούργιες ιστορίες;
Έχουμε μπλέξει τις ρίζες μας πιά, με όλα αυτά που λέγονται τελευταία.
as (pic)
 

Δημοσίευσηαπό ΓΚΕΣΤstar.. » Παρ Απρ 04, 2008 1:50 am

Στακα φιλαρακι..Στακα κατι τις..
Τι θα πει δηλαδης οτι μπορουσαμε καναμε...
Δηλαδης Τι ΑΛΛΟ θα μπορουσαμε , για τι παρουσα φαση μιλαμε παντα , και δε το καναμε ;;
Το διαπραγματευτικο χαρτακι της μια χαρα το "σιγονταριζε" η ελλαδιτσα
και το "πεταξε" οταν επρεπε..

Και μη χεσω...

Ο Μπουσης πηρε το μπουλο του του κ αυτο μετραει ..Ααα ; ετσι δεν ειναι ;
Και δε μιλαμε για το μπουλο απ τους Βαρντασκανιανους πλευρα , αλλα και τον αλλον , τον μεγαλυτερο ....
Τον εξ ρουσσιας...Αυτος κ αν ηταν ....................






Τωρα αμα κατι δε σ' πεφτει καλα, σ ολα αυτα κ θες και "βετο",οπως μας την ειπες και παραδιπλα ,
παναθεμα σε
ανοιξε ενα τοπικιο αλλου να τα πουμε κ σε διπλωματικο επιπεδο ...












Δω ειμαστε...






















γιορςτρουλιφρεντφουμπουλες...πουλες...
ΓΚΕΣΤstar..
 

Δημοσίευσηαπό (as) p (ic) » Τρί Απρ 08, 2008 9:34 am

Ρε αστέρα του σουβλακίου και του τζατζικίου,εννοώ πώς δέν χρειάζεται και καμμιά φοβερή διπλωματική προσπάθεια για να ασκήσει κάποιος βέτο.
Απλώς σηκώνεται από την καρέκλα του και φωνάζει,ΒΕΤΟ.
Ακόμη και εσύ να ήσουν στην διάσκεψη θα το κατάφερνες να το κάνεις.
Που είναι το δύσκολον και το περίπλοκον του πράγματος λοιπόν;
Πρός τι όλη αυτή η χαρά και η θριαμβολογία.
Δηλαδή τι να πούμε και για την τουρκία που καταφέρνει και ασκεί βέτο κατά της ένταξης της κύπρου στο νάτο από το εβδομήντα πέντε όπως μάθαμε στα παράθυρα;
Μήπως πρόκειται απλώς για μιά ωραία θεατρική παράσταση όταν όλα είναι αποφασισμένα και προδιαγεγραμένα;

Εδώ αφελή σουβλατζή θα πρέπει να σημειώσουμε πώς στην πραγματικότητα,όπως υποννοεί και ο λέφτυ,στον πλανήτη μας υπάρχουν δυό μόνο εθνότητες,άντε τρείς άν επιμένεις.
Αυτή της άρχουσας τάξης και αυτη της κατώτερης,άντε και αυτή της μεσαίας αφού επιμένεις τελικά.
Και δέν έχει σημασία άν η άρχουσα τάξη βρίσκεται στην ελλάδα,στην γαλλία ή στην αμερική,τα συμφέροντά της και οι επιδιώξεις της θα είναι τα ίδια παντού.
Το ίδιο και η κατώτερη,όποια πατρίδα και να χει την ίδια καταπίεση και μιζέρια θα υφίσταται.Και βέβαια και η μεσαία τάξη το ίδιο διχασμένη και κοιμισμένη θα είναι,σε όποια γωνιά του πλανήτη μας και να βρίσκεται.

Τουτέστιν λοιπόν μεσαίε και διχασμένε μεταξύ γύρου και καλαμακίου και σύ σουβλατζή,η άρχουσα τάξη χέστηκε για βέτο και μακεδονίες και τέτοια,παρά χρησιμοποιεί όλα αυτά σάν το καρότο και το μαστίγιο στην προσπαθειά της να χειραγωγεί τις κατώτερες αυτής τάξεις.
Για αυτό και τα έθνη (με όλο το ιστορικό πολιτιστικό κοινωνικοφυλετικό σετάκι τους),δέν είναι τίποτα άλλο παρά τα επιστημονικά της εργαλεία ελέγχου.
Ζούμε δηλαδή σε έναν κόσμο-μαγική εικόνα,όπου αλλού κοιτάμε,αλλού πηγαίνουμε, από αλλού μας φτύνουν και αλλού κοιτάμε να δούμε άν ψιχαλίζει τελικά.
Δηλαδή όπως λέει και η παροιμία,δέν είναι μόνο που είναι ο κόσμος στραβός,είναι που είμαστε και εμείς.....




























....αλλοίθωροι.

ΒΓ Τι έγινε ρε λέφτυ,τα διάβασες τα βιβλία του λιακόπουλου που λές στο άλλο τόπικ;
Ποιοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας;
Τι μας συμβαίνει επιτέλους;
(as) p (ic)
 

Δημοσίευσηαπό +ςπλεφτυβου+ » Τρί Απρ 08, 2008 2:57 pm

μα οι εξωγηινοι και οι ενδογηινοι φυσικα

αφου το εγραψες κι εσυ πιο πανω ποιοι κυκλοφορουν αναμεσα μας

το λιακοπουλο θες να στο πει ? ενας κοσμος μαγικη εικονα το ειπες


αλλα το θεμα με το βετο δεν ειναι που το ειπαμε εμεις , ειναι που φανηκε ξεκαθαρα οτι οι γεωπολιτικες συγκυριες αλλαζουν για μια ακομα φορα και ξαφνικα εκει που φοβομασταν οτι θα γινουμε ηρωες υπερ πιστεως και πατριδος διαπιστωσαμε ακριβως αυτο ...οτι εχει ο καιρος γυρισματα

και στα πλαισια των γυρισματων πηρε και ο βλαξ το μπουλο ...πολυ γελιο εχει αυτη η φατσα, ρε πως θα τη χασουμε ...!!

βεβαια περα και πανω απο ολα αυτη την οθονη στην οποια προβαλλεται η ταινια την οποια παρακολουθουμε με το ενδιαφερον που της αρμοζει και ενιοτε τη συζηταμε με τους αλλους ανυποψιαστους θεατες

με την περιφερειακη μας και μονο οραση βλεπουμε τα φριχτα πλασματα που προκαλουν ολον αυτο τον τρομο να κρατανε τις ταμπελες με τα υποσυνειδητα μηνυματα

ΦΟΒΗΣΟΥ ΥΠΑΚΟΥΣΕ ΥΠΟΤΑΞΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕ ΚΑΝΕ ΑΥΤΟ ΚΑΝΕ ΤΟ ΑΛΛΟ


μαγικη εικονα
+ςπλεφτυβου+
 

Δημοσίευσηαπό aspic » Τετ Απρ 09, 2008 7:51 pm

Για μαγική εικόνα όμως παρα είναι εμφανής τον τελευταίο καιρό.
Είναι πράγματι έτσι τα πράγματα και πήρε όντως τον πούλο η αστεία φάτσα;
Και η κρίση του καπιταλισμού;
Οι μαύρες τρύπες που κλειδωνίζουν τα εικονικά χρηματοπιστωτικά σχήματα ,δέν παραείναι ευκόλως προβλέψιμες,ικανώς ερμηνεύσιμες,αρκούντως φανερές, για να είναι αυτες που διαφαίνεται ότι είναι;
Λές η θεωρία ότι η κατάρευση του σοσιαλισμού θα παρασύρει μαζί του αργά ή γρήγορα και τον καπιταλισμό σάν υποσυστήματα του ίδιου συστήματος και τα δύο,να υλοποιείται σήμερα απλώς με συνέπεια και ακρίβεια ή να υποψιαστούμε ότι κάτι άλλο σχεδιάζεται;
Τα πράγματα συμβαίνουν δηλαδή επειδή τα περιμένουμε ή επειδή δέν τα περιμένουμε;
Όχι τίποτα άλλο δηλαδή,αλλά να δείς μιά μέρα που εκεί που θα καθόμαστε φοβισμένοι στο σπίτι μας και θα αναρωτιόμαστε ποιά να είναι α υτά τα απεχθή πλάσματα που κυκλοφορουν ανάμεσά μας,ξαφνικά ένα ωραίο πρωινό θα σπάσουν την πόρτα θα μπουκάρουν μέσα φωνάζοντας μας "σας πιάσαμε τέρατα που κυκλοφορείτε ανάμεσά μας".
Τι θα τους πούμε τότε;
ʼντε μετά να αποδείξεις άν κυκλοφορουσαμε εμείς ανάμεσά τους ή αυτοί ανάμεσά μας.































Καθότι η μαγική εικόνα είναι μαγική εικόνα,επειδή με τίποτα δέν μπορείς να δείς ότι είναι μαγική εικόνα.
Αλλά τότε για ποιόν είναι μαγική εικόνα;

ΒΓ Πές ρε λέφτυ,τα διάβασες τα βιβλία;
Τι γράφουν μέσα επιτέλους για αυτά τα ελοχίμ και τα χερουβείμ;
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron