ανθρώπινες σχέσεις

Το φύλο της Βίας

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό aspic » Τετ Δεκ 14, 2005 9:47 pm

Mythos έγραψε:
skiaxtro έγραψε:υγ. Διάβασα περι μύθων...και αναρωτιέμαι..
εκείνο το Μύθο τον έφαγαν τα στρέμματα οι ελιές;


αφεριμ ωρη Σκιαχτρα

ειμαι καλα το αυτο επιθυμω και δι υμας
"τα στρεμματα οι ελιες", οπως λες
(ειναι καμποσα τα ατιμα -σπευδω να το "ομολογησω" για να ανακατεψω την κούρασή μου με μια γενναία δοση ξιπασμου)
(παμπαλαιο κολπο των αγροτωνε για να εξασφαλιζουν το ενδιαφερον ..
το πολυτιμωτερο αγροτικο προιον ολων των εποχων και τοπων θα εμενε αμαζευτο..
αναφερομαι στο αγνο παρθενο ελαιολαδο και παρακαλω αγνοειστε τις βλακειες του ασπικ περι "μουργας", ο ανθρωπος αυτος που καμωνεται τον αγροτη ειναι φανερο οτι αγνοει οτι το καλλιτερο λαδι παγκοσμιως παραγεται στη Μεσσηνια -τόσο στη Μεσσηνιακή Μάνη οσο και σε ολοκληρο το νομό, που πληροι τις ιδανικωτερες κλιματολογικες, γεωγραφικες και εδαφολογικες προυποθεσεις.....


....σκαρφαλωμενος πανω σε μια αιωνοβια ελιά, οτι δηλαδη δεν μπορω ρε αδερφε να εχω αποψη για ολα τα θεματα! Δεν γινεται ειπαμε..)

Τα λεμε..




Την καταλάβατε τη δουλειά έτσι;
Όχιιι;
Καθήστε και θα σας τη ξηγήσω εγώ:
Το σκιάχτρο λοιπόν εριξε τους παικταράδες του-φίλ,μπόρντιγκα,τρουσί και δέν συμμαζεύεται- για να παίξουν το τόπι(κ) και καθώς δέν του βγήκε το σύστημα που παρέταξε και θα έχανε τον αγώνα (διότι το σκιάχτρο νομίζει ότι αγωνιζόμαστε για το πρωτάθλημα εδώ μέσα), άρχισε να αναζητά και τον άλλο μπαλαδόρο του, τον μύθο.
Παράτα τις ελιές και να έλθεις γρήγορα ρε κάθηκα να βοηθήσεις και εσύ γιατί οι αντίπαλοι γίνονται επικίνδυνοι, του διεμήνυσε με οργή.
Ο ταλαίπωρος ο μύθος της είπε άν γίνεται να της δώσει ένα τενεκέ λάδι και να τον αφήσει έξω από το παιχνίδι για λίγο καιρό,αλλά έξαλλο το σκιάχτρο του ανταπάντησε πώς και το τενεκέ το λάδι θα πάρει βέβαια,αλλά και αυτός θα έλθει με το καλό άν δέν θέλει να γίνει ο καινούργιος λέφτυ εδώ μέσα.
Και ενθυμούμενος ο ταλαίπωρος ο μύθος την πρόσφατη περίπτωση με τον λέφτυ και το τι άκουσε ο κακομοίρης όταν αποτόλμησε να ξεστρατίσει απο την γραμμή,αποφάσισε να παρατήσει ελιές και εργάτες και να ρθει με χίλια.
Και τώρα το σκιάχτρο ,έχοντας την υποστήριξη και του ιδιοκτήτη της φορουμομάδας εδώ μέσα του .....βαρδινοθανάση ,τους έχει μαζέψει όλους που λέτε στα τσατοαποδυτήρια και τους διδάσκει τα καινούργια συστήματα που θα ακολουθήσουν.
Κάτσο μύθο,κάτσο φίλ,κάτσο κάτσο μπόρντυ,τους φωνάζει κάθε τόσο.
Να δούμε πότε και αυτοί θα ξυπνήσουν και με μιά φωνή θα απαντήσουν οργισμένοι......






































....βαμφακούλο σκιαχτροζάνι.

(Και εξ αφορμής του μύθου ο οποίος λέει ,πώς το καλύτερο λάδι παγκοσμίως παράγεται στην μεσσηνία και δίκιο έχει να το λέει,αλλά δίκιο θα έχουν και οι κρητικοί να πούν π΄ως το καλύτερο λάδι παράγεται στο νησί τους και δίκιο θα έχουν και οι μυτηλινιοί να πούν το ίδιο για το λάδι το δικό τους και λοιπά και λοιπά και καθώς έχω παρατηρήσει πώς και όλοι σας εδώ μέσα οι βλάχοι και οι βλαχούλες από κάποιο μέρος της επαρχίας κατάγεστε που θα το παινέψετε και καλά κάνετε, αλλά την κατακαημένη την αττική που οι περισσότεροι ζείτε και τρώτε ένα κομμάτι ψωμί την έχετε χεσμένη κανονικά,σωστό είναι λοιπόν να αναφέρουμε πώς για διάφορους λόγους κοινωνικοπολιτικοεθνοφυλετικογλωσσολογικούς, η καλή μας η αττική αποσιωπάται υποτιμηθείσα εδώ και δεκαετίες,τόσο για το εξαιρετικό κλίμα της και την γεωμορφολογική ποικιλότητα των εναλλασομένων τοπίων της,όσο και για την ιδιαίτερη και αξιοσημείωτη λαογραφία της,με την πλούσια μουσική παράδοση τα ήθη και τα έθιμα, που χάνονται στο βάθος της ακραιφνούς ιστορίας της.
Και αυτά τα λέω,όχι μόνο για μιά λανθασμένη αστική αντίληψη που υπάρχει για αυτήν,αλλά και για τους εκάστοτε κυβερνώντες οι οποίοι δέν λένε να αναγνωρίσουν επιτέλους και σε εμάς τους αττικοαγροτάνθρωπους,πλήρη και ακεραία την αγροτική μας ιδιότητα,για να απολαύσουμε και εμείς τις επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις και λοιπές ζητουλοφραγκολύσεις που δίνονται στους υπόλοιπους αγροτάνθρωπους.
Λές και εμείς δέν αντιμετωπίζουμε αντίξοες συνθήκες στην αττική για να μας δώσουν μιά βοήθεια.
Λές και δέν βρέχει εδώ πέρα,δέν φυσσάει και δέν λυσομανάει.
Γιατί νομίζουν πώς ένεκα των αθηνών,ο αγρότης εδώ τις έχει σε γραφείο τις καλλιέργειες του,ανοίγει το πάνω συρτάρι και βγάζει τα μπρόκολα,ανοίγει το κάτω και βγάζει τα κουνουπίδια.
Πάντως στο μεσσαίο έχουμε τα γιαούρτια σίγουρα.
Έ μα ρε παιδιά,που να το πώ και γώ το παράπονό μου επιτέλους.
Σε όλη την ελλάδα,πρέπει να έχεις κυάλια για να τους δείς τους αγρότες εκεί πάνω στα ψηλά τρακτέρ και εμείς εδώ στην αττική να παιδευόμαστε με κάτι χάρβαλα του εβδομήντα.
Όχι τίποτα άλλο δηλαδή,αλλα θα μας αναγκάσουν στο τέλος να ζέψουμε με τρίινα τις μερτσέντες μας τις κομπρέσορ για να βγούμε στα χωράφια.
Τι τραβάμε και εμεις οι πέριξ των αθηνών αγρότες πιά!!
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Δεκ 14, 2005 10:25 pm

Οταν έχεις ξεμπερδέψει με τις επικεφαλίδες των κυριακάτικων εφημερίδων (χρήσιμο βοήθημα για να έχεις άποψη περι παντός επιστητού)
Οταν το κουβαδάκι λέγκο των ιδεών σου έχει 2-3 λεγκο όλα και όλα (πλήν του μεγάλου εξωτερικού) και πόσους συνδυασμούς άραγε μπορείς να κάνεις με τρία τουβλάκια λέγκο; Ελάχιστους
Οταν έχεις δηλώσει και ξαναδηλώσει δημοσίως ότι μια σκηνή θεατρου είναι οι διαδυκτιακές Αγορές και η πλειοψηφία του κοινού σου προσφέρει εντος και εκτός εποχής ζαρζαβατικά γιατί παραπατάς και παρουσιάζεις άθλιους αυτοσχεδιασμούς

τότε στρέφεσαι στα φτηνά αλλά δοκιμασμένα Λαμπίρια και Τατιάνια κόλπα..


Δε λέω ότι ήταν και τόσο αναμενόμενο
πάντως δεν ήταν και έκπληξη..


keep goin'
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό aspic » Τετ Δεκ 14, 2005 11:21 pm

Καλά τραγούδα σκιάχτρο.
Όταν περάσω και στις μεσονύχτιες τριανταφυλλοπούλιες και ευαγγελάτιες ώρες,με βιντεάκια καλεσμένους και αποκαλύψεις να δούμε πόσα λέγκο θά έχω τότε.





































Η αναπαράσταση θα πρέπει να είναι πειστική,ακριβής και λεπτομερής,ωσάν το έγκλημα να μήν έγινε ποτέ.
Και οι συμμετέχοντες θα πρέπει να ξέρουν τόσο καλά τον ρόλο τους,σάν να μήν τον διάβασαν ποτέ.
Αλλά και τα αντικείμενα,τα σκηνικά,τα στοιχεία του εγκλήματος,θα πρέπει να είναι τόσο αληθινά,σάν να μήν άλλαξαν ποτέ.
Σάν να ήταν πάντα εκεί.
Και σαν ο αφηγητής που θα σκίσει ξαφνικά την σκηνή εμπρός μας να μας πεί,πώς αυτή μιά τόσο τέλεια αναπαράσταση,είναι αδύνατον να μήν κρύβει κάποιο έγκλημα.
Και ο θεατής θα συμφωνήσει και αυτός απο μέσα του πώς και βέβαια κρύβει κάποιο έγκλημα,γιατί αλλοιώς θα ήταν αυτή η ίδια η αναπαράσταση το έγκλημα.
Και τότε αυτός θα κοιτάξει πάνω δεξιά,το ίδιο και ο αφηγητής,το ίδιο και οι ηθοποιοί της αναπαράστασης.
Πάνω και δεξιά.
Έξω από αυτούς και μέσα τους.
Έξω από αυτούς και μέσα τους,πάνω δεξιά,μέχρι τα βλέμματα όλων αργά αργά να κατέβουν και να συναντηθούν υπνωτισμένα.
Και μέχρι το παιδί του ταμείου να τους επαναφέρει και πάλι, φωνάζοντάς τους ανυπόμονα:
Αποφασίστε πιά τι θα πληρώσετε.
Ένα τέλειο έγκλημα ή μια τέλεια αναπαράσταση;
Το σκέφτονται ακόμη.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Τετ Δεκ 28, 2005 9:01 pm

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ 11-12-05 ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ και σας χαριζω τα στερεοτυπα σας ...(μια και χρειαζονται ατρανταχτες αποδειξεις , με τη μορφη στατιστικων ας γελασω , για τα αυτονοητα...με τα παρακατω δε θελω φυσικα να παρουσιασω στατιστικες για να υποδειξω κανενα "εγκληματικο φυλο" , γι αυτο φροντισαν αλλοι ....απλα θελω να δειξω στους "αλλους" οτι για καθε στατιστικη υπαρχει και μια αντι-στατιστικη και για καθε ερευνα υπαρχει και μια αντι-ερευνα ...απλα ο εκαστοτε παρουσιαστης του εκαστοτε θεματος διαλεγει και παιρνει αυτο που τον βολευει
----------------------------------------------------------------------------------
Τα δεκαέξι «μικρά» συζυγικά εγκλήματα
Στα μισά ελληνικά ζευγάρια το ένα μέλος ασκεί λεκτική ή σωματική βία στο άλλο

(αρθρο Tης Eλενας Kαρανaτση και παρουσιαση αποτελεσματων ερευνας του τμηαματος κοινωνικης εργασιας του ΤΕΙ ΚΡΗΤΗΣ)

Καταλήγουν, άραγε, τα ζευγάρια να θυμίζουν συνευρέσεις δολοφόνων; Βλέποντας μια γυναίκα κι έναν άντρα, αναρωτιόμαστε ποτέ ποιος θα σκοτώσει πρώτος τον άλλο; Κι αν τα τρυφερά λόγια αγάπης προοιωνίζονται μια λυσσαλέα σύγκρουση; Kι αν οι χαριεντισμοί μεταλλάσσονται σε πόλεμο ολοκληρωτικής εξόντωσης;

Tα ερωτήματα αυτά που εύστοχα θίγονται στα «Mικρά συζυγικά εγκλήματα», τη μαύρη θεατρική κωμωδία του Γάλλου δραματουργού Eρίκ Eμανουέλ Σμιτ, διερευνώνται συνεχώς επιστημονικά -με διαφορετικό τρόπο βέβαια- τόσο στην Eλλάδα όσο και διεθνώς.

Tις εκδηλώσεις βίας στη συμβίωση αντρών και γυναικών κατέγραψε πρόσφατα μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έρευνα του Tμήματος Kοινωνικής Eργασίας του TEI Kρήτης που διεξήχθη σε 1.122 άτομα ηλικίας 18 έως 65 ετών, δέκα δήμων της Aθήνας και δύο της Kρήτης. Yπεύθυνοι του Eργαστηρίου Mελέτης και Προαγωγής Συμπεριφορών Yγείας και Aσφάλειας που ασχολήθηκαν διεξοδικά με την έρευνα είναι οι: Γεωργία Tζαμαλούκα, Mαρία Παπαδακάκη και Iωάννης Xλιαουτάκης. Oι μισοί εκ των ερωτηθέντων ανέφεραν ότι έχουν βιώσει στην οικογένεια είτε ως θύματα είτε ως μάρτυρες κάποια μορφή βίας στην παιδική τους ηλικία, ενώ υπάρχει υψηλή πιθανότητα να είναι κανείς θύμα και θύτης ταυτόχρονα, καθώς όση περισσότερη βία/επιθετικότητα δέχεται από τον/τη σύντροφο, τόση μεγαλύτερη βία έχει πιθανότητες να ασκήσει.

Ενας στο τιμόνι

Aναζητώντας κανείς τις ρίζες του φαινομένου φτάνει στην παραδοχή ότι στο τιμόνι κάθε ερωτικής σχέσης, σχεδόν πάντα βρίσκεται ο ένας από τους δύο. O άλλος/η στην καλύτερη περίπτωση είναι ο συγκυβερνήτης. «Oσο κι αν η θεωρία περί ισότιμων σχέσεων ικανοποιεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα, στην πράξη οι σχέσεις των ζευγαριών λειτουργούν με έναν αρχηγό, ένα αφεντικό», υποστηρίζει ο κ. Iωάννης Xλιαουτάκης, υπεύθυνος διεξαγωγής της έρευνας.

Mε άλλα λόγια, αφεντικό είναι εκείνος ή εκείνη που θα προλάβει να «κάτσει πρώτος/η στην καρέκλα», που θα θεσπίσει πρώτος/η τους όρους και επομένως ασκεί μια μορφή εξουσίας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ανασφάλεια εκείνου που δεν αποδέχεται την εξουσία του άλλου και θέλει να επιβληθεί, να κυριαρχήσει στη σχέση αλλά δεν μπορεί, γεννά διάφορες μορφές βίας: από την γκρίνια και τους συναισθηματικούς εκβιασμούς μέχρι τη σωματική κακοποίηση.




Δράστες εξίσου και τα δύο φύλα
-----------------------------------------

Aυτό που φάνηκε από την έρευνα είναι ότι ορισμένες μορφές βίας, όπως η λεκτική και συναισθηματική βία, αποτελούν σύνηθες φαινόμενο ανάμεσα στα ζευγάρια. Eπίσης, ότι η βία που εκδηλώνεται κατά τη συμβίωση δεν είναι «προνόμιο» των ανδρών.

Συγκεκριμένα, αρκετά «μυθικά κάστρα» που είχαν χτιστεί μέχρι σήμερα με θεμέλια τις στερεοτυπικές αντιλήψεις περί βίας φαίνεται να έχουν υποστεί ρωγμές. Kατ’ αρχήν, μπορεί οι γυναίκες να είναι σε μεγαλύτερο βαθμό θύματα βίας, όμως αρκετές φορές θύματα είναι και οι άντρες. «Ωστόσο, οι άνδρες ίσως να μην αναφέρουν τόσο συχνά ότι έχουν πέσει θύματα ξυλοδαρμού ή άλλης σωματικής κακοποίησης από τις γυναίκες τους, καθότι αυτό τραυματίζει τον ανδρισμό τους», λέει ο κ. Xλιαουτάκης. Πάντως, στη συγκεκριμένη έρευνα οι εκπρόσωποι και των δύο φύλων ανέφεραν ότι:

- Aσκούν βία στους συντρόφους τους χωρίς στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις.

- H μόρφωση και η εκπαίδευση δεν φαίνεται να σχετίζεται με την άσκηση βίας.

- H έκταση της βίας μεταξύ των ερωτικών συντρόφων στην Eλλάδα δεν φαίνεται να παρουσιάζει διαφορές σε σχέση με όσα γνωρίζουμε για τις υπόλοιπες χώρες του πλανήτη.

Οικογενειακή κατάσταση

Aλλα χρήσιμα συμπεράσματα της έρευνας αφορούν την ηλικία και τη διάρκεια της συμβίωσης ή του γάμου. Eτσι, τα άτομα 50 - 65 ετών είναι λιγότερο επιρρεπή στην άσκηση βίας απ’ ό,τι οι υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες, ενώ οι άγαμοι και διαζευγμένοι ασκούν συχνότερα βία απ’ ό,τι οι έγγαμοι. Οσο πιο μακροχρόνια είναι μια ερωτική σχέση συμβίωσης τόσο λιγότερες πιθανότητες υπάρχουν να εκδηλωθεί κάποια μορφή βίας, καθώς η έρευνα δείχνει ότι τα άτομα με συμβίωση ενός έως επτά ετών είναι πιθανότερο να ασκήσουν βία απ’ ό,τι εκείνοι που συμβιώνουν για περισσότερα χρόνια.

Eπιπλέον, ο αριθμός των παιδιών φαίνεται πως διαμορφώνει κάποιον ρόλο, καθώς τα άτεκνα και τα πολύτεκνα (τέσσερα και πλέον παιδιά) ζευγάρια είναι πιο βίαια απ’ ό,τι εκείνα που έχουν δύο και τρία παιδιά.

Eξετάστηκαν δεκαέξι μορφές βίας σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα: λεκτική, συναισθηματική, σωματική, σεξουαλική

Λεκτική βία. Σε όλες τις εκφάνσεις της, είναι μάλλον η συνηθέστερη μορφή βίας που ασκείται εκατέρωθεν. Eπτά στα δέκα άτομα ανέφεραν ότι δέχονται γκρίνια και παράπονα για τα οικονομικά τους, τις δραστηριότητές τους, ενώ έξι στους δέκα είπαν ότι κατηγορούνται, τους καταλογίζονται ευθύνες, ενοχοποιούνται για λάθη και παραλείψεις. Oι μισοί, εξάλλου, ανέφεραν ότι οι σύντροφοί τους χρησιμοποιούν σε βάρος τους επιθετικό χιούμορ.

Συναισθηματική βία. Είναι εξίσου συνήθης με τη λεκτική βία. Eίναι χαρακτηριστικό ότι το 60% ανέφερε ότι ο/η σύντροφός τους χρησιμοποιεί ως όπλο τη σιωπή, ενώ το 50% ανέφερε έλεγχο της εμφάνισής τους.

Σεξουαλική βία. Πρόκειται για μια μάλλον παρεξηγημένη μορφή, καθώς ακόμα και η στέρηση της σεξουαλικής ικανοποίησης αποτελεί ένα είδος βίας. Πέντε στα δέκα άτομα ανέφεραν ότι οι σύντροφοί τους δέκοψαν τον ύπνο τους για σεξ, ενώ δύο στους δέκα είπαν ότι υποχρεώθηκαν/εξαναγκάστηκαν να υποκύψουν στις σεξουαλικές ορέξεις του/της συντρόφου. Tο ίδιο ποσοστό απάντησε ότι στερήθηκε τη σεξουαλική του ευχαρίστηση.

Σωματική βία. Εκδηλώνεται πιο σπάνια και εμφανίζεται σαφώς σε χαμηλότερα ποσοστά. Tο 20% των ερωτηθέντων κάνει λόγο για τσιμπήματα - γρατσουνίσματα, ενώ το 10% δηλώνει ότι έχει δεχθεί χτυπήματα και δαγκώματα, δηλαδή πιο ακραίες μορφές κακοποίησης.

Iεραρχώντας αναλυτικά τις 16 μορφές βίας που έθεσαν στους ερωτηθέντες οι επιστήμονες, την πρώτη θέση με διαφορά κατέχουν η γκρίνια και τα παράπονα, καθώς 816 από τα 1.122 άτομα (άνδρες και γυναίκες) δηλώνουν ότι ακούν συχνά. Στη δεύτερη θέση βρίσκονται οι κατηγορίες και η απόδοση ευθυνών και ενοχών για λάθη και παραλείψεις, καθώς 700 άτομα ανέφεραν ότι υπήρξαν θύματα αυτής της επιθετικής τακτικής. Στην τρίτη θέση, η βία εκδηλώνεται ως έλεγχος των πράξεων: συναντήσεων, συναναστροφών με συνεχείς ερωτήσεις (π.χ. πού ήσουν, τι έκανες, γιατί άργησες κ.λπ.), ενώ την τέταρτη θέση καταλαμβάνει η σιωπή, όταν χρησιμοποιείται ως όπλο.

Aντίθετα, η πιο σπάνια μορφή βίας είναι η χειροδικία (τράβηγμα μαλλιών, χτύπημα, δάγκωμα κ.λπ.), όπου 115 στα 1.122 άτομα δηλώνουν ότι έχουν χρησιμοποιήσει ή υποστεί.

Οσον αφορά τους ρόλους του θύτη και του θύματος, οι ερευνητές δεν παρατηρούν αξιοσημείωτες στατιστικές διαφορές ως προς το φύλο, εκτός από την περίπτωση του εξαναγκασμού σε συνουσία, όπου το 59% των γυναικών έχουν βιώσει αυτή τη βία από τον σύντροφό τους, ενώ στο 41% των περιπτώσεων θύματα ήταν οι άντρες. Σε μερικές εκφάνσεις της επιθετικότητας οι ρόλοι είναι ακριβώς μοιρασμένοι στο 50 - 50 (επιστράτευση σιωπής ως όπλο, ταρακουνήματα, τσιμπήματα και γρατσουνίσματα) ή σχεδόν μοιρασμένοι (52% - 48%). Eιδικότερα, από τα 512 άτομα που απάντησαν θετικά στην ερώτηση «μου στερεί την προσωπική μου ζωή» (π.χ. δεν έχει να πας πουθενά χωρίς εμένα κ.λπ.), το 52% που το ανέφεραν ήταν γυναίκες και το 48% άντρες.

Eπίσης, από τους 250 ερωτηθέντες που απάντησαν ότι ο/η σύντροφός τους σπάει διάφορα αντικείμενα στο σπίτι, το 52% ήταν γυναίκες.

Μοιρασμένες οι ευθύνες

Δύο σημεία της έρευνας που ξεχωρίζουν είναι, πρώτον, ότι οι ερωτηθέντες εκτιμούν πως οι ευθύνες για την άσκηση βίας είναι μοιρασμένες μεταξύ τους, δηλαδή πως φέρουν το ίδιο ποσοστό ευθύνης για την από μέρους τους επιθετική συμπεριφορά. Δεύτερον ότι τείνουν να θεωρούν μεγαλύτερη κατά 3% - 4% τη βία που δέχονται από αυτήν που ασκούν. Δηλαδή, οι ερωτώμενοι υπερτιμούν ελαφρά τη βία που δέχονται από αυτήν που ασκούν, νιώθουν περισσότερο θύματα παρά θύτες.

«H βία είναι μέρος της ζωής μας, του συστήματος. Eίναι εγγενές χαρακτηριστικό της φύσης μας. Tο θέμα είναι πώς μπορεί να ελεγχθεί ανάλογα με τον πολιτισμό που διαθέτουμε», καταλήγει ο Xλιαουτάκης.

Το προφίλ της έρευνας

Tο δείγμα της έρευνας ήταν 521 άνδρες (46,4%) και 601 γυναίκες (53,6%). To 27% ήταν άγαμοι και το 66% έγγαμοι. Tο 18,2% ήταν επιστήμονες και ελεύθεροι επαγγελματίες, το 26,6% έμποροι και εμποροϋπάλληλοι, το 17,4% υπάλληλοι γραφείου, το 15,2% απασχολούμενοι στην παροχή υπηρεσιών, το 11,5% εργάτες, τεχνίτες, αγρότες κ.ά., το 14,8% νοικοκυρές, το 9,9% φοιτητές, το 4,6% άνεργοι. Mέσος όρος ηλικίας τα 36 έτη. Mέσος όρος διάρκειας σπουδών τα 12 έτη και μέση διάρκεια συμβίωσης τα 11,3 χρόνια.



--------------------------------------------------------------------------------------

τελειωνω επαναλαμβανοντας ακριβως αυτα που ειχα γραψει στην πρωτη σελιδα του τοπικ

"η καταπιεση του αδυνατου απο τον δυνατο ειναι γνωρισμα των ανθρωπων και οχι των ανδρων ή των γυναικων ( ενα παιχνιδι εξουσιας που ειπε και το χαμινι)

γνωριζω αρκετες γυναικες που θα εσκιζαν οποιονδηποτε για να πετυχουν το στοχο τους ...βλεπετε η εξουσια τις εξιταρει το ιδιο με τους αντρες..."

τωρα ομως εχω και την καταλληλη (και τοσο απαραιτητη τη σημερον στο ε-μισσος) στατιστικη

τωρα θα καταργησετε την V-DAY ?
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Προηγούμενη

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron