ανθρώπινες σχέσεις

Το φύλο της Βίας

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τρί Δεκ 06, 2005 10:45 am

Ας απαλείψουμε λοιπόν πρώτα τις συνθήκες που προκαλούν το φόβο, σκιάχτρο κι ύστερα ας περιφερόμαστε όπως γουστάρουμε. Γιατί αλλιώς, δημιουργούμε μάρτυρες και τους στέλνουμε στην αρένα με τα λιοντάρια, που θα τους κατασπαράξουν. Τώρα αν αυτός είναι ο τρόπος να αλλάξουν τα κοινωνικά στάτους και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, θα το αποδεχθώ…

Όσο για το εάν αυτοκαταρρίπτομαι, ίσως! Δίνω τροφή στη σκέψη μου. Κρεμάω το καρότο και προσπαθώ να το φτάσω και να το φάω… Αλλά, αν θέλεις να μιλήσουμε ευθέως σαν γυναίκα προς γυναίκα, είναι αυτές οι ίδιες οι γυναίκες, όπως υπονοήθηκε εξ απαλών ονύχων, που δημιουργούν τις συνθήκες για τον «βιασμό» τους (σε εισαγωγικά για να περιλαμβάνει όλες τις έννοιες) και όταν αποφασίσουν πάλι εκείνες θα τις αποσύρουν από την κυκλοφορία. (κι αυτό όχι λαϊκά και παλαιοφεμινιστικά, αλλά με βάση την ψυχολογία και την παιδαγωγική, για να μην πω και την κοινή πρακτική…)

Ακόμη όμως δεν απαντήσατε γιατί οι γυναίκες αρέσκονται να κυκλοφορούν προκλητικά (όχι απαραίτητα με τα βυζιά έξω, γιατί στις μέρες μας δεν είναι αυτή η προκλητική μέθοδος, ούτε και δίνει μεγάλη σημασία κανείς). Μήπως γιατί αυτή είναι η πρόκληση – υπόνοια σεξουαλικής δύναμης απέναντι στον εξουσιαστή; Μήπως η γυναίκα γνωρίζει με ποιον τρόπο να παίξει το παιγνίδι για να νιώσει δύναμη;

Έτσι είναι φιλγκουντ! Οι αμπελοφιλοσοφίες χωρίς προσωπική άποψη είναι «του κώλου τα εννιάμερα». Κι εγώ αν μη τι άλλο έχω άποψη. Και μάλλον δεν τη διάβασες ολόκληρη.

Να το κλείσω όμως, γιατί όπως είπαμε, έχω άποψη, που δεν μου δώσατε την ευκαιρία να την ανατρέψω. Η βία των αντρών προς τις γυναίκες είναι τόσο ισχυρή, όσο και η πίστη των γυναικών ότι είναι αδύναμες. Κι αυτό γιατί δεν είναι ανίσχυρες όπως τα παιδιά και οι ηλικιώμένοι, ούτε διανοητικά, ούτε νομικά, ούτε κοινωνικά, ούτε καν σωματικά. Και ξαναλέω, στον δυτικό κόσμο. Για τον υπόλοιπο, όπου νόμοι και θρησκεία είναι πάνω απ’ την έννοια της ύπαρξης, συμφωνώ με τη λογική και την οργή σας. Αλλά εκεί ακόμα οι γυναίκες δεν είναι καν άνθρωποι…





Μπόρντιγκ (αν δεν απευθύνεσαι αποκλειστικά στη διανάθενα) εγώ όχι ακόμα, εσύ;
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Τρί Δεκ 06, 2005 3:07 pm

Για την εξέλιξη μιάς ωραίας και καλής συζήτησης που σκοπό θα έχει να προσφέρει και προβληματισμό,αλλά και ευχαρίστηση στους συμμετέχοντες, δέν είναι απαραίτητη μιά συναινετική πορεία εκ μέρους των συζητητών.
Απεναντίας μάλιστα πολλές φορές,οποιαδήποτε ομοφωνία αυτών (των συζητητών),τερματίζει πρόωρα την συζήτηση προτού ακόμη αυτή ολοκληρωθεί.

Αντιθέτως όμως απαραίτητα στοιχεία είναι ο σεβασμός μεταξύ των συζητητών όπως και η καλή προαίρεση που θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ τους.
Και ο σεβασμός και η καλή προαίρεση στην συζήτηση θα υπάρχει και όσον αφορά το περιεχόμενο* και το ύφος* του λόγου που εμείς εκφέρουμε σκιάχτρο,αλλά θα υπάρχει και όσον αφορά και την προσοχή* με την οποία θα πρέπει να ακούμε ή διαβάζουμε τον λόγο των άλλων,αλλά και την ερμηνεία* που τους κάνουμε ανηψιέ.
Αλλοιώς βιαιοπραγούμε και εναντίον του συνομιλητή μας, αλλά και εναντίον της συζήτησης.

Κοινώς γαμάμε την κουβέντα δηλαδή,έτσι που στον καλό και αγαπητό συνομιλητή μας ,που μας τιμά με την προσωπική του παρουσία και το ενδιαφέρον του,να επέλθει απογοήτευση και να αισθανθεί ολίγον τι μαλάκας που συμμετείχε, καθώς θα διαπιστώσει πώς οι τραγουδιάρηδες δέν τραγουδούσαν πρός χάρην ενός ωραίου άσματος,αλλά πρός χάρη της γαιδουροφωνάρας τους που ήταν και φάλτσα.
Και καθότι όπως και σε όλα τα πράγματα έτσι και στο θέμα της βίας εν αρχή είναι ο λόγος,ευνόητο είναι λοιπόν να αισθανθεί και ψυχικά και διανοητικά κακοποιημένος ο καλός μας ο συζητητής,κακοποιημένος και ο λόγος του με την άθλια ερμηνεια και αντίδραση που βρήκε, έτσι που να αναγκαστεί να πεί επιτέλους:















...έ άει σιχτίρ ΚΟΜΠΛΕΞΑΡΕΣ και εσείς και οι δήθεν συζητήσεις σας.
(έ πόσο να αντέξω πιά! Είπα πώς θα την κρατούσαμε σε ένα επίπεδο αυτή την συζήτηση,αλλά την γαμήσαμε πάλι).

*Ούτε μία μα μία φορά σκιάχτρο δέν κατάφερες και σε αυτό το τόπικ να μου απευθυνθείς σάν άνθρωπος.
Εμετικό με ανέβαζες,καραγκιόζη με κατέβαζες, που δίνω παράσταση,που ξεφτυλίζω τα πράγματα και λοιπά και λοιπά.
Τι έχεις ρε κοριτσάρα μου επιτέλους;
Τι σου συμβαίνει πιά;
Κομπλεξικό είσαι,ή δέν αντέχεις να διαφωνούν οι άλλοι μαζί σου;
Ποιός σε πείραξε;
Το τόπικ το έβαλες για να μας αποδείξεις την βία που δέχονται οι γυναίκες,ή για να μας επιδείξεις την λεκτική βία που μπορείς να βγάζεις από μέσα σου εσύ;
Θυμίζεις την κανέλλη,που χτυπιέται και ωρύεται και βρίζει τις άλλες ταλαίπωρες ψωνάρες στα κανάλια πρός χάρην δήθεν των μεγάλων της ιδεών και των δημοκρατικών της αξιών,αλλά είναι σίγουρο ότι άν κανένας αφελής έκανε την μαλακία και την έδινε λίγη ισχύ,θα αρχιζε να μαστιγώνει και να καίει σωρηδόν τον κοσμάκη στους φούρνους,πρός συνέτισην και μόνο (επικαλούμενη για αυτό βέβαια διάφορες παιδαγωγικές μεθόδους του ενός και του άλλου).

Και άσε τώρα αυτά τα σάπια που πάς να μου γυρίσεις το μπαλάκι ότι εγώ φταίω πάλι για το επίπεδο που έδειξες εσύ, επειδή βρίζω και τώρα και παλιότερα σε άλλα τόπικ.
Όλοι λέμε βρισίδια εδώ μέσα.
Το θέμα είναι πώς τα λέμε , που τα λέμε, πότε τα λέμε και γιατί τα λέμε.


* ʼν δέν μεράκλωνες με τα ρεμπέτικα ανηψιέ την ώρα που διάβαζες και έδινες την πρέπουσα προσοχή στα γραπτά του καλού σου του θείου,θα έβλεπες πώς μόνο την αποσιώπηση και τον παραμερισμό του προβλήματος δέν προτείνει.
Αντιθέτως επικρίνει αυτήν την παθητική και αδιαμαρτύρητη σιωπή που έχει περιέλθει το άτομο,πρός χάρην ενός ανόητου θορυβώδους πλήθους.
Όσο για την αναφορά μου στην φύση του ανθρώπου,αυτό δέν σημαίνει πώς απενοχοποιώ τον άνθρωπο,ή την φύση ή οτιδήποτε άλλο,αλλά απλώς αποδέχομαι μιά αυτονόητη αναγκαιότητα που ει΄τε το θέλουμε είτε όχι,υφίσταται.
Από κεί και πέρα,αυτό που καλούμεθα σάν ανθρωπότητα,είναι να κάνουμε αυτό το περιβόητο ιστορικό μας άλμα που θα υπερβεί την φύση μας οδηγώντας μας στους θαυμαστούς καινούργιους κόσμους του αύριο.
Για να ....πηδήξουμε όμως την ζωώδη φύση μας,χωρίς να πηδήξουμε και τον εαυτό μας,πρέπει να φλερτάρουμε μαζί της και να την γνωρίσουμε.
Να γνωρίσουμε ποια είναι η φύση μας και ποιοί είμαστε εμείς.

* Δέν μπορώ να καταλάβω ανηψιέ,ποιός ήταν ο συλλογισμός σου που κατέληξες πώς το πρώτο μου μύνημα στο τόπικ,τελείως γενικό και θεωρητικό χωρίς να αναφερθώ σε κανέναν σας προσωπικά,ήταν το πρωταίτιο μιάς αλυσιδωτής βίας που ξεκίνησε στην συνέχεια.
Πώς έγινε αυτό δηλαδή;
Και πώς την είδατε τη δουλειά;
Να μήν μιλάμε καθόλου,μπάς και κολλήσει ο κάθε μυγιασμένος εδώ μέσα και το εκλαβει προσωπικά;

Πάντως συμφωνώ με το ότι γενικώς ο λόγος από μόνος του,είναι πράξη βίας.
Για αυτό και υπάρχει λόγος,στην προσπάθεια ικανοποίησης διαφορων αιτημάτων του ατόμου.
Όταν ο κόσμος γίνει ειρηνικός,ευτυχισμένος και κυρίως αυτάρκης,τότε δέν θα υπάρχει και ο λόγος.
Ετσι λένε οι σοφοί τουλάχιστον,άν και με το σκιάχτρο αμφιβάλλω άν και σε ένα τέτοιο κόσμο μπορέσει να βάλει γλώσσα μέσα του,χωρίς να αρχίσει τα βρισίδια .

Τέλος.
Γειά σας και χαρά σας.
Ραντεβού για καινούργιες συζητήσεις την παγκόσμια μέρα για τους κομπλεξικούς.
Μάλλον αυτή είναι και η μέρα που μας πάει γάντι τελικά.
Έ;
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό atomant » Τρί Δεκ 06, 2005 5:01 pm

Το μόνο που ξέρω ειναι οτι η γυναίκα μου ποτέ δεν χτυπούσε δύο φορές στο ίδιο σημείο.



































Εκτός κι αν ήταν πληγή. :wink:
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό atomant » Τρί Δεκ 06, 2005 5:23 pm

Και για να σοβαρευτώ

Όλα αυτά ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΥΛΑ είναι μια μαζική νεύρωση δηλαδή

ΜΑΛΑΚΙΕΣ



δηλωτικές της αποσιωπημένης απογοήτευσής μας από το γεγονός ότι πλέον, εμείς οι ίδιοι χάσαμε την ικανότητα και την προθυμία να εντοπίζουμε την αυθεντική Διαφορά εκεί όπου υπάρχει.



Όλοι έχουμε αντιμετωπίσει την αμηχανία που συνοδεύει κάθε απόπειρα ψηλάφησης της διαφοράς μεταξύ άντρα και γυναίκας, εξόν κι αν πρόκειται για κυριολεκτική ψηλάφηση.

Πρέπει πάση θυσία οι διαφορές να παρουσιάζονται σαν κάτι αποκλειστικά ανατομικό.


Η απαγόρευση να σκεφτούμε το αυτονόητο, δηλαδή ότι το ανθρώπινο ον συνιστά μια ψυχοσωματική ενότητα, συνεπώς η διαφορά των φύλων δεν μπορεί παρά να θίγει και τον ψυχισμό, είναι δεδομένη.

Αν προφέρεις κάτι τέτοιο, κάποιο παλιό αριστερό-φεμινιστικό ελατήριο θα τιναχτεί για να σημάνει την υποψία ότι εργάζεσαι υπέρ των συμφερόντων του γνωστού, αθεράπευτου σοβινισμού.

Ακόμη και αν πεις ότι, ως προς τον τρόπο που αγαπούν, οι γυναίκες βρίσκονται πιο κοντά στην πληρότητα, προσηλωμένες σ' ένα περισσότερο ολοκληρωμένο αίτημα (απόδειξη ότι δεν διεγείρονται από τα δολώματα της μορφής του ʼλλου, όπως οι άντρες), οι ίδιες οι γυναίκες θα ανησυχήσουν μήπως αυτός ο έπαινος είναι, εντέλει, ένα κόλπο για να τις κλείσεις στην κουζίνα και να την δέρνεις

Ειδικά σήμερα, δηλαδή τώρα που η ροπή εξατομίκευσης του μοντέρνου ανθρώπου έχει πρακτικά ικανοποιηθεί ανεξαρτήτως παρενεργειών, τίθεται το πρόβλημα μιας κοινωνίας που συγχέει την ισότητα με την ομοιότητα.



ΥΓ. Για παράδειγμα, η ισότητα ανάμεσα στους άντρες και τις γυναίκες, όπως σκιαγραφήθηκε στο εσωτερικό των μεγάλων απελευθερωτικών κινημάτων, ξεπέφτει στην επιχειρούμενη «εξομοίωση» αντρών και γυναικών, την προωθούμενη απ' όλα τα προστάγματα, απ' όλες τις συγκυρίες της δήθεν αναγκαιότητας, τέτοια ώστε να παράγει υποκείμενα εξίσου υποταγμένα στους όρους της παραγωγής και της κατανάλωσης, της ιεραρχίας και της απασχόλησης.


Οι περισσότεροι άνθρωποι, περιέργως, πιστεύουν ότι οι δυο όψεις ταυτίζονται.

Για να ακριβολογώ, οι άνθρωποι εκείνοι που κυρίως το σκέφτονται είναι οι (ίδιες οι) γυναίκες.

Οι γυναίκες είναι όντως περισσότερες.

Εν προκειμένω, η ταύτιση ενθαρρύνεται απ' το ότι ομοιότητα και ισότητα εμφανίζονται στη σκηνή του φθαρμένου λόγου σαν να έχουν και οι δυο, απέναντί τους, ως αντίποδα, τη Διαφορά.

Οπωσδήποτε, αυτό δεν είναι ακριβές.


Να γιατί επιμένω ότι η διαφορά (ανισότητα) και η Διαφορά (επίπτωση της ετερότητας) υπάρχουν ως καθεστώτα που πρέπει να τα διακρίνουμε -ας μη μας ξεγελάει η γλώσσα.

Οι ατομικότητες διαφέρουν η μία από την άλλη (φύλο, ηλικία, όψη, γνώσεις, οικονομική κατάσταση κ.λπ.), ενώ τα ανθρώπινα υποκείμενα ιδωμένα στην προοπτική του προσώπου Διαφέρουν.
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Τρί Δεκ 06, 2005 8:50 pm

Ώρες ολόκληρες περνάω στη πιάτσα των ζωγράφων στη ρόδο.
Ούτε κι εγώ δεν ήξερα γιατί στην αρχή.
Στην αρχή νόμισα ότι ήταν αυτή η φυσική περιέργεια που έχει ο καθένας μπροστά σε έναν τεχνίτη, να δει δηλαδή πως ο υαλοποιός φυσάει το γυαλί ή πώς μια γυναίκα δουλεύει το υφάδι και το στημόνι στον αργαλειό και φτιάχνει χαλί.

Υπήρχε μια γοητεία στη τεχνική του κάθε ζωγράφου. Έβλεπα πώς έστηνε το πορτραίτο του αρχίζοντας από λίγες γραμμές πάνω στο χαρτί και μετά πώς το γέμιζε με το κάρβουνο ή το χρώμα, ώστε να εμφανίζεται σιγά-σιγά πάνω του το πρόσωπο.
Εκείνο όμως που ήταν πιο ενδιαφέρον ήταν το πότε ο ζωγράφος θεωρούσε το πορτρέτο τελειωμένο κι έγνεφε στον πελάτη να σηκωθεί να το δει.
Είναι αλήθεια ότι φαινομενικά ήταν όλα τελειωμένα. Όλα έμοιαζαν στον πελάτη και εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις που ήταν πολύ στρυφνός, ο πελάτης πλήρωνε ευχαριστημένος και έφευγε.

Όμως μετά από τόσα χρόνια προσεκτικής παρατήρησης, συνειδητοποίησα κάποια στιγμή ότι η πλειονότητα των ζωγράφων τα πορτρέτα τα «ξεπέταγε». Τα έδινε «ατελείωτα» στο πελάτη.
Ο λόγος ήταν ότι στη πιάτσα οι ζωγράφοι δεν κάνουν τέχνη αλλά ένα επάγγελμα βιοποριστικό. Όσα περισσότερα πορτρέτα κάνουν, τόσο καλύτερο μεροκάματο.

¨Έτσι τα πορτρέτα αυτά είχαν πάντα μια «σκληράδα» . Ήταν γραμμές βασικές, σωστά βαλμένες, δυνατές, έντονες που πετύχαιναν να δώσουν στο πορτρέτο τη ζωντανάδα, αυτό το πέταγμα της μορφής έξω από το χαρτί αλλά κάτι τους έλλειπε, που δε μπορούσες να το καταλάβεις παρά αν είχες δει καλύτερα πορτρέτα που οι ίδιοι ζωγράφοι είχαν φιλοτεχνήσει στο ατελιέ τους, στη σχόλη τους, για την ευχαρίστησή τους ή αν τα συνέκρινες με τον κράχτη τους, τη «βιτρίνα» τους όπως τη λένε, δηλαδή ένα πορτρέτο πολύ καλό που στήνουν δίπλα στο καβαλέτο τους σα δείγμα της δουλειάς τους.

Σε αυτά τα πορτρέτα λοιπόν, η διαφορά ήταν στο τελείωμα. Το φινίρισμα. Ο ζωγράφος εκεί δεν είχε σταματήσει στα βασικά. Είχε προσθέσει δεκάδες γραμμές με το μολύβι που φαίνονταν περιττές αλλά ωστόσο ήταν η ουσία. Ήταν αυτή η επί πλέον εργασία που έκανε τη ζωγραφιά πορτρέτο. Είχε βάλει σκιές, είχε απλώσει με το δάκτυλο το χρώμα εδώ, εκεί το είχε σβήσει λίγο, είχε προσθέσει μια κουκίδα, είχε βάλει λίγο γαλάζιο μέσα στο ασπράδι του ματιού δίνοντας λάμψη, είχε ανταύγειες.......ήταν το τελικό ρετους του ζωγράφου που έβλεπε όλα αυτά που δε μπορούσα ούτε εγώ να δω ούτε ο πελάτης....

Όσο πιο πολύ δουλεμένο το πορτρέτο, τόσο πιο αδρά τα χαρακτηριστικά που μαλάκωναν τη πρώτη σκληράδα και έβγαζαν μια αλήθεια σαν να έβλεπες το μοντέλο ζωντανό. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια ήμερη δύναμη.


Εδώ στο φόρουμ όταν πρωτοήλθαμε, τα πορτρέτα μας τα δώσαμε στο πελάτη μας ( αναγνώστη) με τις πιο βασικές γραμμές. Γρήγορα, έντονα και βιαστικά.
Ζωγραφιστήκαμε όπως- όπως σα τη γυναίκα που βιάζεται και δε προλαβαίνει να φτιάξει το μακιγιάζ....

Έτσι το νιώθω εγώ τουλάχιστον.
Ότι δηλαδή όση βία είχαμε μαζέψει από έξω τη πετάξαμε με γρήγορες κινήσεις πάνω στο χαρτί φτιάχνοντας στην ουσία ένα σκίτσο.
Πολλά από αυτά τα σκίτσα, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, τα αγαπήσαμε.
ʼλλες φορές σε άλλα σκίτσα βγάλαμε το ποτενσιόμετρο και τα μετρήσαμε.
Πόση βία είχαν; Και πόσο μπορούσαμε να αντέξουμε;
Όχι, όχι .Αυτό το σκίτσο έχει πολύ βία!
Δε θα το κοιτάξω. Θα κλείσω τα μάτια μου.
Στο κινηματογράφο μου συμβαίνει συχνά τώρα τελευταία να μη μπορώ να δω ορισμένες σκηνές.
Παλαιότερα όμως τις έβλεπα όλες.
Ούτε θρίλερ μπορώ να δω πια.
Ούτε καν για εγκλήματα να ακούσω στις ειδήσεις.
Η μεμβράνη που ήταν γύρω από τα νεύρα μου έχει χαλαρώσει. Δεν είναι πια τεντωμένη καλά όπως παλιά που όταν έπεφτε πάνω κάτι με δύναμη, έκανε γκελ και το γύριζε πίσω. Τώρα υποχωρεί και αγγίζει τα νεύρα.
Πολλές φορές φοβάμαι δε ότι θα σκιστεί.
Σαν τα φράγματα θα ανοίξει μια τρύπα και τότε θα μπει μέσα το νερό.
Έτσι κλείνω τα μάτια μου για να μη βλέπω και τα αυτιά μου για να μην ακούω, ελπίζοντας να κερδίσω λίγο καιρό ώστε η μεμβράνη απ έξω να αποκατασταθεί.
Κάνω μια πονηριά δηλαδή γιατί έχω πολύ υψηλό το αίσθημα της αυτοσυντήρησης.

Εδώ στο φόρουμ υπάρχει πολλή λεκτική βία. Και από τα 2 φύλα.
Δε συμφωνώ ότι υπάρχουν «βίαοι» άνθρωποι. Ούτε «βίαια φύλα»
Πιστεύω ότι όλοι είμαστε προϊόντα της βίας που δεχτήκαμε από τη γέννησή μας και μετά.
Η διαφορά από άνθρωπο σε άνθρωπο, είναι ότι άλλοι την ξερνούν ωμή όπως την δέχονται και άλλη την διηθούν σαν το σφουγγάρι και μετά την μετουσιώνουν σε λόγο που δεν εμπεριέχει πλέον βία.


Τώρα μετά από τόσο καιρό που είμαστε εδώ στο φόρουμ νιώθω ότι είμαστε ακόμα με τις βασικές πινελιές. Εκεί σταθήκαμε. Δε προχωράμε στην τελειοποίηση του πορτρέτου.
Από φόβο; Από τεμπελιά;
Νομίζω και από τα 2.
Έχουμε πλέον πέσει στην επανάληψη.
Αναπαράγουμε το ίδιο πορτρέτο.
Τι κουραστικό που είναι να βλέπεις τις ίδιες φάτσες πάντα πάνω στο χαρτί.....
Να μην εξελίσσονται καθόλου. Αντί να σβήνει ο ζωγράφος τις γραμμές, να τις τονίζει περισσότερο μέχρι που το πορτρέτο πια να παραμορφώνεται. Να μη θυμίζει σε τίποτα το μοντέλο. Όλο το άγχος, όλη τη βία που νιώθει γύρω του από το πηγαδάκι που παρακολουθεί να περνάει μέσα από το χέρι του, να ποτίζει το κάρβουνο κι αυτός μ ένα σαρδόνιο χαμόγελο να τραβά γραμμές κάθετες, δυνατές, να, να, να μέχρι να σκίζεται το χαρτί και τότε να κλωτσά το καβαλέτο και να φεύγει βαριανασαίνοντας κατά τη θάλασσα να λυτρωθεί.......




.....και τώρα όσον αφορά τη προσωπική ευθύνη που έθιξε η θεματοθέτις.

Σκιάχτρο, είπες να αναλάβουμε προσωπική ευθύνη.

.........όμως ...........................θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.
Τη στιγμή που όλοι έχουμε ασκήσει λεκτική βία στο φόρουμ (ως εκ τω πραγμάτων αυτή διαθέτουμε....), ανεξαρτήτως φύλου, δε νομίζω ότι μπορούμε να θίγουμε το θέμα αυτό παρά μόνο στα πλαίσια της κάθαρσης ....αυτής της παραπάνω πινελιάς που θα κάνει τα πρόσωπα πιο αδρά αλλά θα βγάλει περισσότερη δύναμη.

Μακάρι να είναι αυτό.
Γιατί αν δεν είναι αυτό, είναι πολύ αργά να διαμαρτυρηθείς για τη λεκτική βία που δέχτηκε το φύλο μας κατά καιρούς- όχι από όλους τους αντιπροσώπους του στο φόρουμ, σε αυτό έχεις δίκιο- αλλά από ορισμένους.

Και το λέω αυτό γιατί πάντα, εγώ, ομόφυλη σου, μόνη μου ήμουν σε αυτό το θέμα, όσον αφορά ΟΛΟΥΣ τους αντιπροσώπους του γυναικείου φύλου εδώ στο φόρουμ.

Δεν είδα καμιά αντιπρόσωπο του γυναικείου φύλου, να διαμαρτύρεται όταν ο Βαβυλώνιος με πρόσβαλε δημόσια στέλνοντάς με να «ράψω κουμπάκια».Ούτε όταν μου αφαίρεσε το λόγο επί των «στρατιωτικών» επειδή δεν έχω υπηρετήσει. Αντίθετα άνδρες με υπεστήριξαν. Δεν υπέστην τότε εξευτελισμό της γυναικείας μου προσωπικότητας; Πού ήσασταν τότε;

Ούτε όταν ο ιζνογκούντ έλεγε τα απαράδεκτα, παρουσιάζοντας τη γυναίκα σαν δοχείο ηδονής διαμαρτυρήθηκε κάποια γυναίκα > αντικειμενοποίηση της γυναίκας
Είχα κάνει ένσταση τότε. Όλες, μηδέ μιας εξαιρουμένης, του δώσατε δίκιο. Τουλάχιστον εκείνος ζήτησε συγγνώμη στο τόπικ «ερωτικές επιστολές», δε ξέρω, μπορεί και ειρωνικά....

Και όταν μίλαγα για το « επίπεδο» στο φόρουμ επειδή συχνά το γυναικείο όργανο χρησιμοποιείτο υπό τύπον ύβρεως, με κοροϊδεύατε. Ώσπου έπαψα.

Και μετά που με είπανε λεσβία στο τόπικ της σμάρτης, σιωπή
Και σε άλλο τόπικ που κάνανε λόγο για τη « πελατεία» μου, σιωπή.
Και όταν ο τζακ προσέβαλε δημόσια το τρόπο που γράφω, σιωπή> δημόσιος εξευτελισμός
Και στα βουκολικά τίποτα.....

Γιατί τώρα τόση ευαισθησία;
Και οπωσδήποτε εκτός της λεκτικής βίας των ανδρών που προσβάλει το γυναικείο φύλο, υπάρχει και η λεκτική βία των γυναικών που προσβάλλει το ανδρικό φύλο, ιδίως όταν το αποκαλούν «πριμαντόνα».

...λες ακόμα
«είναι καιρός να αναλάβει έκαστος το δικό του κομμάτι ευθύνης σε κάθε κοινωνικό όπως και σε κάθε διαπροσωπικό πρόβλημα. Και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που έγραψα το πόστ και όχι η εύρεση των εμφανών αιτιών τέτοιων προβλημάτων».

Και όμως ο σκοπός αυτού του ποστ, αφού υποστηρίζεις ότι υπάρχει λόγος για προσωπικές ευθύνες και την ανάληψή τους, αυτός ακριβώς θα έπρεπε να είναι. Να βρούμε τις αιτίες που δεν είναι εμφανείς, τις αληθινές όχι αυτές που λένε οι στατιστικές.....


......διότι οι στατιστικές σκιάχτρο κάνουν το εξής λάθος.

εξετάζουν τη βία που αφορά τα φύλα και όχι το ανδρόγυνο.
Διότι ο προορισμός των φύλων είναι το ζευγάρι. Έτσι δεν είναι;
Πώς λοιπόν μπορούμε να εξετάσουμε τη βία χωριστά, τη βία του άνδρα προς τη γυναίκα ή της γυναίκας προς τον άνδρα;
Δε θα ήταν σωστό να εξετάσουμε πώς λειτουργεί ανάμεσά τους με βάση τη δράση και την ανάδραση;

Η γυναίκα φτιάχτηκε από το πλευρό του άνδρα.
Μπορεί να είναι συμβολικό αλλά κάτι κρύβεται εκεί μέσα...
Έχουμε μια αποκοπή εδώ ενός μέρους από ένα σύνολο.
Δεν είναι μια βίαια πράξη αυτό;
Δε γεννά την οδύνη εκατέρωθεν;
Και το ανδρόγυνο δεν είναι η επιστροφή σε αυτό το πλευρό;
Μπορεί αυτή η επιστροφή να γίνει με βία;
Δεν πρέπει η γυναίκα να « θυμηθεί» πώς ήταν πάνω στον ανδρικό κορμό και ο άνδρας πώς ήταν πριν αποκοπεί η γυναίκα;
Τι άλλο θα μπορούσαν να αισθάνονται εκτός από πληρότητα που θα γεννούσε μια απέραντη ηδονή;
Η πτώση από αυτή την ηδονική κατάσταση δεν ήταν η απαρχή της μοναξιάς, της ελλειμματικότητας και συγχρόνως της οργής;

Γιατί οι περισσότερες ύβρεις είναι σεξιστικές;
Που παραπέμπει η « λεσβία» και η «αδελφάρα» και πού η « ανέραστη» και ο « μαλάκας»;
Στην παρά φύσει ένωση και στην μη ένωση όπως είναι φανερό.
ʼρα δεν είναι ο εκφυλισμός του ανδρόγυνου που καταγγέλλουν αυτές οι ύβρεις; Η, μάλλον τον φόβο για τον εκφυλισμό.

Και σε εκφυλισμό των φύλων δεν βρισκόμαστε στις μέρες μας όταν η γυναίκα και ο άνδρας με το πρόσχημα της ισότητας έχουν περάσει σε ένα ουδέτερο φύλο που έχει δανειστεί τα χαρακτηριστικά του και από τα δυο (πρώην) φύλα ώστε να μην είναι δυνατό πια το « ανδρόγυνο»;

Διότι δεν υπάρχει η αντίθεση πια σκιάχτρο.
Η θέση και η αντι- θέση.
Από όμοια πράγματα δεν είναι δυνατό να φτιάξουμε ανδρόγυνο.
Διότι το φεμινιστικό κίνημα δεν έφερε τελικά εξίσωση αλλά ομογενοποίηση.
Διότι από το φόβο του σατράπη περάσαμε στην αμηχανία των 2 σατράπηδων. Έχουμε τώρα 2 γαιδάρους στον ίδιο αχυρώνα. Και τα φύλα έχουν παγώσει μπροστά σε αυτό το καινούργιο «ζευγάρωμα» που δε βγάζει ούτε πουλαράκι ούτε φοραδίτσα αλλά όνο. Διότι όνοι είναι η καινούργια γενιά που τα ξυλοφορτώνουν στη δουλειά γύρω γύρω από το μύλο της κυρά-κοντήλω.

Κι έτσι, μπροστά σε αυτή τη τερατογέννηση, ο φόβος του εκφυλισμού γιγαντώνεται και έχουμε καινούργια βία: μια σταθερή άρνηση που παίρνει τη μορφή παθογένειας, ήτοι μορφή φοβίας προς την « ένωση» του άνδρα με τη γυναίκα και τανάπαλιν. Έχουμε πεισματική εμμονή του καθενός στις εκφυλιστικές αυτές συμπεριφορές.....περιμένοντας και οι δυο να κάνει ο άλλος τη πρώτη κίνηση συμφιλίωσης, κάνοντας ένα απλό βηματάκι ανέξοδο προς τις ισορροπίες που όρισε η φύση.
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

τρία δύο ένα

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Τετ Δεκ 07, 2005 2:25 am

Καταγγέλλω εδώ, ναι εδώ

τον άσπικ ως πρώτο ύποπτο συντηρητή του φόρουμ τούτου διότι κατηγόρησε αδίκως και ευθαρσώς και αυθαιρέτως εμένα και το σκιάχτρο για έλλειψη σεβασμού απέναντι στο πρόσωπό του και στα κείμενά του χαρακτηρίζοντάς μας εμμέσως πλην σαφώς γαιδούρια και τις γλυκές μας φωνούλες γαιδοροφωνάρες. Τόνισε δε ότι το ύφος και το περιεχόμενο των φορουμοφωνών μας δεν συνάδουν με τον απαιτούμενο σεβασμό και την καλή προαίρεση που θα πρεπε να έχουν οι χρήστες σε αυτό το φόρουμ και τέλος χαρακτήρισε όλους εμάς τους καλούς του φίλους κομπλεξικούς. Προσπαθεί να επιβάλλει κανόνες και τρόπους καλής συμπεριφοράς στους υπόλοιπους (όπως έκανε προσφάτως και η διανάθενα)πράγμα που με κάνει να είμαι σίγουρος ότι ο θανάσης τον κατέστησε υπεύθυνο συντήρησης και συντηρητικότητας του ε μισσος τζι αρ και όσα έγραψε στην υποστήριξη ήταν μπαρούφες μόνο και μόνο για να μας ρίξει στάχτη στα μάτια.


Αλλά εμείς ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ

ΚΑΜΙΝΑΝΤΟ ΠΡΕΓΟΥΝΤΑΜΟΣ

Και μετά απ’ όλα αυτά έρχεται κι ο άτομαντ να μας τη βγει πλαγίως και να μας πει ότι αφού ο άνθρωπος τελείωσε με την ισότητα που την μπέρδεψε με την εξομοίωση, και όλοι πια είμαστε εξομοιωμένοι ίσοι, ετερότητες και εαυτοί, άντρες, γυναίκες, παιδιά, κτλ κτλ γίναμε και νάρκισσοι και ασχολούμαστε με τον εαυτό μας και μόνο με αυτόν, τον οποίο και καταναλώνουμε λες κι είναι ένα πιάτο μπάμιες. Κι έτσι κι οι ίδιοι γινόμαστε μπάμιες κι η Διαφορά υποβιβάζεται σε διαφορά. Και ξεμπερδεύουμε έτσι μια και καλή από την ετερότητα του εαυτού μας και από την ετερότητα του άλλου και γενικά από όλες τις ετερότητες και καθόμαστε κι ασχολούμαστε με μαλακίες κι είμαστε και νευρωτικοί από πάνω.
Τον βλέπεις το σεβασμό του άτομαντ, ε θείο?
Φτύστον για να μην τον φτύσω εγώ και ρώτα τον πώς μπορούμε όταν σιχτιρίζουμε την κοινωνία και τους ανθρώπους της να εντοπίσουμε και να αναγνωρίσουμε τη ΔΙΑΦΟΡΑ?
Μήπως το βλέμμα που ρίχνουμε πάνω στα πράγματα επιστρέφει σε μας τελικά?
Όπως έκανε η διανάθενα για παράδειγμα που με μια κλασσική άλλων εποχών γυναικεία στρατηγική κοίταξη βίαια την ετερότητα, την αιχμαλωτισε, την έκανε κτήμα της και επέστρεψε έτσι αυτή τη βία πάνω στον ίδιο της τον εαυτό, άσκησε πάνω του βία και τον θυματοποίησε. Είδες θείο που χες δίκιο τελικά?Θύτης και θύμα τσααααααακ ένα και το αυτό γίνανε.

Λέει κι άλλα όμως η διανάθενα.

Ετοιμάσου διανάθενα έρχομαι με μαστίγιο και χειροπέδες.


dianathenes έγραψε:Διότι ο προορισμός των φύλων είναι το ζευγάρι. Έτσι δεν είναι;
Πώς λοιπόν μπορούμε να εξετάσουμε τη βία χωριστά, τη βία του άνδρα προς τη γυναίκα ή της γυναίκας προς τον άνδρα;
Δε θα ήταν σωστό να εξετάσουμε πώς λειτουργεί ανάμεσά τους με βάση τη δράση και την ανάδραση;

Η γυναίκα φτιάχτηκε από το πλευρό του άνδρα.
Μπορεί να είναι συμβολικό αλλά κάτι κρύβεται εκεί μέσα...
Έχουμε μια αποκοπή εδώ ενός μέρους από ένα σύνολο.
Δεν είναι μια βίαια πράξη αυτό;
Δε γεννά την οδύνη εκατέρωθεν;
Και το ανδρόγυνο δεν είναι η επιστροφή σε αυτό το πλευρό;
Μπορεί αυτή η επιστροφή να γίνει με βία;
Δεν πρέπει η γυναίκα να « θυμηθεί» πώς ήταν πάνω στον ανδρικό κορμό και ο άνδρας πώς ήταν πριν αποκοπεί η γυναίκα;
Τι άλλο θα μπορούσαν να αισθάνονται εκτός από πληρότητα που θα γεννούσε μια απέραντη ηδονή;
Η πτώση από αυτή την ηδονική κατάσταση δεν ήταν η απαρχή της μοναξιάς, της ελλειμματικότητας και συγχρόνως της οργής;

Γιατί οι περισσότερες ύβρεις είναι σεξιστικές;
Που παραπέμπει η « λεσβία» και η «αδελφάρα» και πού η « ανέραστη» και ο « μαλάκας»;
Στην παρά φύσει ένωση και στην μη ένωση όπως είναι φανερό.
ʼρα δεν είναι ο εκφυλισμός του ανδρόγυνου που καταγγέλλουν αυτές οι ύβρεις; Η, μάλλον τον φόβο για τον εκφυλισμό.

Και σε εκφυλισμό των φύλων δεν βρισκόμαστε στις μέρες μας όταν η γυναίκα και ο άνδρας με το πρόσχημα της ισότητας έχουν περάσει σε ένα ουδέτερο φύλο που έχει δανειστεί τα χαρακτηριστικά του και από τα δυο (πρώην) φύλα ώστε να μην είναι δυνατό πια το « ανδρόγυνο»;



Ένα
Ο προορισμός των φύλων καθόλου δεν είναι το ζευγάρι, αυτό είναι μια χριστιανικοεξουσιαστική αντίληψη υπέρ της οικογένειας και της αναπαραγωγής του ανθρώπου. Ενός πυρήνα εξουσίας με αρχηγό τον πατέρα που παραπέμπει στο θεό ή στον κυβερνήτη, ένα κράτος δηλαδή μέσα στο ίδιο το κράτος όπου το πρώτο αποτελεί μικρογραφία του δεύτερου και το ένα αναπαράγει και συντηρεί το άλλο. Χωρίς αυτό τον πυρήνα πάει και το κράτος πάνε κι όλα.

Δύο
Στα πλαίσια αυτά ο προορισμός του βιολογικού φύλου είναι να αποκτήσει ρόλους και να γίνει κοινωνικό φύλο. Ο άνθρωπος με το πουλάκι πρέπει έτσι να μάθει να γίνει άντρας και ο άνθρωπος με το μουνάκι να γίνει γυναίκα. Και μετά αυτοί οι δύο να γίνουν ζευγάρι και να παράγουν κι άλλα ανθρωπάκια.

Τρία
Και φυσικά είναι συμβολικός ο μύθος ότι η γυναίκα πλάστηκε από το πλευρό του άντρα και κάτι πονηρό κρύβεται εδώ. Η αποκοπή ακριβώς του μέρους (γυναίκα) από το σύνολο (άντρας). Όμως δεν κατάλαβα, μια γυναίκα αισθάνεται ηδονή όταν νιώθει κομμάτι του άντρα? Να την νιώσει ο άντρας ο βαρύς πάει κι έρχεται αλλά κι η γυναίκα να ηδονίζεται από αυτό τον υποβιβασμό και μάλιστα να το θεωρεί πληρότητα? Θα μου πέσουν και τα λίγα μαλλάκια που μου μείνανε. Ούτε το χαμίνι δεν τα λέει αυτά.

Λοιπόν άκου πέντε πράματα να μαθαίνεις, γιατί το έχω μελετήσει καλά το ζήτημα και μετά να τα πεις και στο σκιάχτρο.
Πατριαρχία στον δυτικό κόσμο υπήρξε και υπάρχει και καθιστά τη γυναίκα υποτελή στον άντρα. Αυτό όμως δεν είναι τίποτα μπροστά στην ανδροκεντρική κοσμοθεώρηση που είναι ενσωματωμένη ΚΑΙ στις γυναίκες. Όντας κοσμοθεώρηση ενσωματωμένη σε όλους παραγνωρίζει την εξουσία εκείνη που παράγει, παραγνωρίζεται το γεγονός ότι αποτελεί εξουσία. Έτσι παράγεται ο μύθος της γυναικείας υποταγής και έτσι τελικά η γυναίκα είναι παθητικό ον, αφού και η ίδια θεωρεί τον εαυτό της υποταγμένο και ως παθητικό ον είναι απούσα τόσο από το φαντασιακό όσο και από την πραγματικότητα και ως απούσα είναι βουβή.
Και βέβαια έτσι είναι γιατί ετεροκαθορίζεται από αυτή την κοσμοθεώρηση. Και βέβαια έτσι δεν είναι ικανή να διακρίνει τη δική της ετερότητα. Κι έτσι βλέπει μόνο τη διαφορά με μικρό που είπε ο άτομαντ. Κι έτσι προσπαθεί να αποκτήσει ταυτότητα γυναικεία μόνο κι όχι ανθρώπινη. Να μας δείξει δηλαδή ότι η διαφορά της με τον άντρα είναι το γεννητικό της όργανο. Αντί να μας δείξει την άλλη διαφορά με κεφαλαίο που πάλι λέει ο άτομαντ που είναι η ανθρώπινη, ότι δηλαδή είναι οντολογικά άνθρωπος, για να αναγνωρίσουμε κι εμείς κι αυτή την ετερότητά της.
Αφού δεν γίνεται αυτό, το σκιάχτρο θα μας λέει για τη βία κατά των γυναικών κι εμείς ίσα που θα την ακούμε, θα μας λέει η διανάθενα για το πλευρό του αδάμ και εμείς δεν θα ακούμε τίποτα πια. Σιωπή και μουγκαμάρα.

Τέσσερα
Για τα άλλα με τις λεσβίες και τις αδερφές και τον εκφυλισμό και το ουδέτερο φύλο με το πρόσχημα της ισότητας.
Με λίγα λόγια λες διανάθενα ότι σήμερα επειδή δεν είμαστε χριστιανοί, επειδή δεν σας βιάζουμε (εμείς εδώ στο φόρουμ έτσι? οι άλλοι δεν ξέρω τι κάνουν), επειδή δεν είμαστε ματσό άντρακλες και επειδή γουστάρουμε και τις λεσβίες και τις αδερφές αλλά και τους τρανσέξουαλ, να το πω και μεταμοντέρνα αυτό επειδή ΕΙΜΑΣΤΕ λεσβίες και αδερφές και τρανσέξουαλ και γουστάρουμε και όλους όσους δεν καταπιέζονται από το βιολογικό τους φύλο (είμαστε οπενμάιντιντ δηλαδή) και επειδή προτιμάμε τις παρτούζες κι όχι τα ξενέρωτα ζευγαράκια είμαστε εκφυλισμένοι?
Παρδόν?

Να δηλώσω εδώ και ένα βίτσιο μου μιας κι αρχίσαμε να τα βγάζουμε όλα στη φόρα. Το χαμίνι μας είπε ήδη ότι θέλει να κάνει παρτούζα με πέντε άτομα. Προχωρημένο το χαμίνι. Εγώ καμιά φορά το κάνω με το νεροχύτη. Έχει ένα πρόβλημα η ντουζιέρα και δεν λειτουργεί το πώς το λένε εκείνο που βγάζει το ζεστό νερό. Τι να κάνω κι εγώ, την πέφτω στον καλό μου νεροχύτη. Τον βάζω στην αρχή να μου πάρει πίπα αλλά πιάνομαι και μετά δίνω κώλο, μετά ξαναπιάνομαι, γυρνάω και πίπα κώλος κώλος πίπα, το κάνω το μπανάκι μου. Λίγο άβολα θα μου πείτε αλλά εντάξει τα καταφέρνουμε, έχουμε σχεδόν μια ισορροπημένη σχέση, παίζει και να παντρευτούμε του χρόνου. Κακό είναι δηλαδή?
de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τετ Δεκ 07, 2005 1:38 pm

Αγαπητέ ντε-μπόρντ (ναι, σε σενα απευθυνομαι τον... πεφτουλα του νεροχυτη)

Εγραψες ένα πολύ καλό ποστ (ιδιαίτερα εκείνο το κομμάτι με το... νεροχύτη)

Δυστυχώς όμως (και σε παρακαλώ αυτό να το προσέξεις) έγραψες σε... λάθος φόρουμ! Θα σου πρότεινα να ψαξεις στο γουγλη για χελενικ πλαμερς φορουμ (μτφ. ελληνικό φόρουμ υδραυλικών) γιατί εκεί πραγματικά έχεις πιθανότητα να βρεις οπενμαιντιντ ανθρωπους μιας κι εδω μπορεί να μιλάμε για χρόνια και ο συντηρητισμός να είναι το βρώμικο-κολλημένο εσώρουχό μας.
Διότι εσύ καλά τα λες αλλά δε προσέχεις ΠΟΥ τα λες. Ενα απο τα Π της διανας είναι κομματάκι στραβό στο φορουμ μας και δεν πρόκειται να σιάξει πριν περάσουν μερικές χιλιάδες χρόνια.

debored έγραψε:Ένα
Ο προορισμός των φύλων καθόλου δεν είναι το ζευγάρι, αυτό είναι μια χριστιανικοεξουσιαστική αντίληψη υπέρ της οικογένειας και της αναπαραγωγής του ανθρώπου. Ενός πυρήνα εξουσίας με αρχηγό τον πατέρα που παραπέμπει στο θεό ή στον κυβερνήτη, ένα κράτος δηλαδή μέσα στο ίδιο το κράτος όπου το πρώτο αποτελεί μικρογραφία του δεύτερου και το ένα αναπαράγει και συντηρεί το άλλο. Χωρίς αυτό τον πυρήνα πάει και το κράτος πάνε κι όλα.


Θα μείνω ξανά στο απλό Ενα που έχεις γράψει και θα το επαναλάβω μιας που το θεωρώ πραγματικό όσο και συμβολικό αλλά περισσότερο σπουδαίο.

Ολοι μιλάμε εδώ μέσα για το διαφορετικό, την αποδοχή του, το πόσο ωραίοι είμαστε γιατί κι εμείς εδώ για διαφορετικούς μας περνάμε. Οτι όμως δεν "ομοιαζει" με μας, ότι έρχεται σε αντίθεση με τα δικά μας πιστεύω, με τις δικές μας θεωρήσεις αυτόματα το απορρίπτουμε αφ υψηλού χρησιμοποιώντας λόγο τον οποίο (θεωρητικά) εδώ μέσα έχουμε αποκηρύξει. Δηλαδή φάσκουμε κι αντιφάσκουμε!
Πολυ δε περισσότερο, όταν αυτό το "νεο" έρχεται σε αντίθεση με αυτά που η κοινωνία μάς έχει στοιβάξει τόσα χρόνια στο κεφάλι μας, τότε θα υπεραμυνθούμε με όση σκληρότητα ή διπλωματία μπορούμε.

Η αλήθεια είναι πως το ΔΥΟ παίζει σημαντικότερο ρόλο απ ότι πιστεύουμε. Ακόμα κι όταν τσακωνόμαστε μεταξύ μας, μόνοι μας ομαδοποιούμε τις απόψεις μας στους μεν και δε, έτσι χάνουμε το ιδιαίτερο που καθενας μας θέλει να θίξει.

Ετσι κι εγώ χρησιμοποίησα λεκτική-σεξιστική βία επάνω στο χαμίνι. Επειδή είναι μεγαλωμένη έτσι όπως είναι (σεμνή με αρχές), δε μπορεί να μου την επιστρέψει. Ετσι επαιξα το ρόλο που θεώρησε πως πρεπει να παίζω και με νομιμοποίησε. Δηλαδή του χωσα καντήλια και συνέχισα με τη λογική "μ αυτές τις μαλακίες που λέει τα θέλει ο κώλος της". Επειδή δηλαδή θεωρώ πως η λογική της κι ο λόγος της είναι εκτός των κατ εμέ αποδεκτών, ένιωσα "να (μου) δημιουργεί τις συνθήκες για να τη βιάσω" (λεκτικά και σεξιστικά εδώ στο φόρουμ). Κι αφου χρησιμοποίησα τη δική της λογική, δεν ένιωσα καμμιά ενοχή! Κατάλαβες που το πήγα ρε χαμίνι?
Προφανώς δεν έχω τιποτα με το συμπαθεστατο χαμίνι και μάλιστα -αυτό το αποκαλύπτω τώρα- είμαι υποψήφιος για το πέμπτο άτομο της παρτούζας που πρόκειται να οραγνώσει. Εδώ βέβαια σταματώ τις αποκαλύψεις για να μην "καρφωθώ".

aspic έγραψε:Ένας πραγματικά ισχυρός,δέν βιαιοπραγεί τόσο συχνά (διότι δέν το έχει ανάγκη),όσο ένας ανίσχυρος στον οποίο θα δοθεί τόση ισχύ που δέν του πρέπει.


Θα πρέπει να αστειεύεσαι ασπικ. Εχεις δει ισχυρους που να μην ασκουν βια? Εννοεις ότι δεν τσακωνονται στο δρομο αν σε κλεισουν στο φαναρι? Εχουν τον οδηγο τους που οπλοφορει και "καθαριζει". Σαμπως ο μπιλ γκαιτς δεν ασκει βια? Δεν χρειαζεται να σηκωσει το χερι του. Αρκει να πατησει ενα κουμπι.
Οι ισχυροι ασκουν βια πολυ περισσοτερο απ οτι οι αδυναμοι (βλέπε πόλεμος). Μονο που στη δικη τους περιπτωση ονομάζεται ΕΞΟΥΣΙΑ και την ασκουν νόμιμα. Οι μικροι κι ανισχυροι ασκουν βια για να νιωσουν εξουσια, ή εστω καποιο υποκαταστατο της που συνηθως ειναι παράνομη.
Ο αγωνας για να σταματησει η βια απο εκεινους που ειναι ισχυροι έχει άλλους δρόμους και σχετίζεται με τους κοινωνικούς αγωνες.
Το θεμα μας ειναι η βια απο τους "αδυναμους" κοινωνικα-ταξικά προς τους ακομα πιο αδύναμους.

Για παραδειγμα, εάν είναι "τσουλα" αυτή που κατελαβε τη θεση του οικονομικου διευθυντη της ιντρακομ ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ και ουδεμία σχέση έχει με το θεμα μας. Ομως έχει άμεση σχέση η σεξουαλική παρενόχληση της πωλήτριας από το "αφεντικό" της. Αν δεν μπορείτε να καταλάβετε τη διαφορά, λυπάμαι, αλλά είστε βαθιά νυχτωμένοι (δεν πειράζει όμως, είστε τυχεροι που χετε φιλο εμενα που βλέπω ΚΑΙ στο σκοτάδι!).

diana έγραψε:Η γυναίκα φτιάχτηκε από το πλευρό του άνδρα.
Μπορεί να είναι συμβολικό αλλά κάτι κρύβεται εκεί μέσα...
Έχουμε μια αποκοπή εδώ ενός μέρους από ένα σύνολο.
Δεν είναι μια βίαια πράξη αυτό;
Δε γεννά την οδύνη εκατέρωθεν;
Και το ανδρόγυνο δεν είναι η επιστροφή σε αυτό το πλευρό;
Μπορεί αυτή η επιστροφή να γίνει με βία;
Δεν πρέπει η γυναίκα να «θυμηθεί» πώς ήταν πάνω στον ανδρικό κορμό και ο άνδρας πώς ήταν πριν αποκοπεί η γυναίκα;
Τι άλλο θα μπορούσαν να αισθάνονται εκτός από πληρότητα που θα γεννούσε μια απέραντη ηδονή;
Η πτώση από αυτή την ηδονική κατάσταση δεν ήταν η απαρχή της μοναξιάς, της ελλειμματικότητας και συγχρόνως της οργής;


Η παιδική μας αφέλεια χάθηκε όταν μας πότισαν μ αυτά τα παραμύθια. Κι αν ακόμα και τώρα αυτά τα παραμύθια επικαλούμαστε, τότε η μοίρα μας θα ναι πάντα το σκοτάδι. Ομως εδώ να επαναλάβω πως είστε πολύ τυχεροί που εγω μπορω να δω ΚΑΙ μεσα στο σκοτάδι (αυτό το πα και παραπάνω για οσους δεν το καταλαβαν ή το περασαν στο ντουκου).

Τέλος?











ΥΓ
Και να κλείσω κάνοντας ένα δωρο στον ασπικ, που είναι στεναχωρημενος επειδη η σκιαχτρα τράβηξε τη κουρτίνα την ώρα που έκανε μπάνιο και τον είδαμε όλοι τσίτσιδο (κοινώς τον "ξεμπρόστιασε", μεταφορικό ήταν αν δεν το καταλαβατε), αλλά και που τα χει πάρει επειδή ο βοηθός-ταχυδακτυλουργού-debored άρθρωσε ενα πολύ καλό λόγο που όμως έρχεται σε αντιθεση με τις θεσεις του θείου του (μαλλον κανει την "επανασταση" στην οικογενεια, καιρός ήτανε, λίγο ακομα και θα βγαινε σε συνταξη!).
Το δωρο μου λοιπον αγροτοπουλε ειναι το ακολουθο...

ΟΔΗΓΙΕΣ να κανεις QUOTE
Προσοχή! όπου χρησιμοποιώ { και } εσύ θα χρησιμοποιήσεις [ και ]

Αντιγράφω κάπου τα κομμάτια που μ ενδιαφέρουν στον υπολογιστή μου, ας πουμε σ ενα word.
Γράφω το κείμενο μου κανονικά και φτάνω στο σημείο εκείνο που θέλω να κάνω quote που στο παράδειγμά μας είναι κάπου εδώ.

Τότε γράφω:

{quote}ασπικ
τον παίρνεις και γέρνεις
αλλά δεν το είπα με σεξιστική μορφή
ούτε επειδή έχω κάτι προσωπικό μαζί σου
αλλά σα παράδειγμα ρε αδερφέ!
{/quote}

αυτό που εμφανίζεται είναι το ακόλουθο:

ασπικ
τον παίρνεις και γέρνεις
αλλά δεν το είπα με σεξιστική μορφή
ούτε επειδή έχω κάτι προσωπικό μαζί σου
αλλά σα παράδειγμα ρε αδερφέ!


πάω ένα βημα παραπάνω και μπορώ να αποδώσω το κείμενο σε κάποιον, δηλαδή:

{quote="Ο γίγαντας feelgood"}ασπικ
τον παίρνεις και γέρνεις
αλλά δεν το είπα με σεξιστική μορφή
ούτε επειδή έχω κάτι προσωπικό μαζί σου
αλλά σα παράδειγμα ρε αδερφέ!
{/quote}

αυτό που εμφανίζεται είναι το ακόλουθο:

Ο γίγαντας feelgood έγραψε:ασπικ
τον παίρνεις και γέρνεις
αλλά δεν το είπα με σεξιστική μορφή
ούτε επειδή έχω κάτι προσωπικό μαζί σου
αλλά σα παράδειγμα ρε αδερφέ!



Τωρα θα επρεπε να το βαλω στην υποστηριξη αλλα χριστουγεννα ειναι κι είπα να κάνω ενα δωρο ρε αδερφέ στην ανθρωπότητα (sic).
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Τετ Δεκ 07, 2005 4:04 pm

Aστα αυτά ντε μπόρντιγκα και είμαι σίγουρη ότι όσοι διάβασαν με προσοχή και καλή προαίρεση που λέει και ο θείος σου κατάλαβαν πολύ καλά το νόημα των όσων έγραψα. Μην συνθηματολογείς και μη διαστρέφεις μόνο και μόνο προς χάρη εντυπώσεων.

Διότι αγαπητέ μου το παράδειγμα του « ανδρόγυνου» το χρησιμοποίησα στα πλαίσια της δράσης και της ανάδρασης ως προ τη βία και τις στατιστικές για να δείξω δηλαδή ακριβώς ότι η βία πρέπει να εξεταστεί ως προς άνθρωπο προς άνθρωπο και όχι από φύλο προς φύλο.

( να μη « κόβεις» επομένως αγαπητέ μου « κλειδιά» του συλλογισμού μου γιατί έτσι μπορείς και τα γυρίζεις αυτά που είπα σύμφωνα με αυτά που θες να πω και όχι αυτά που είπα)

Επι πλέον, το ανδρόγυνο ως μύθος προηγείται ως εύρημα της χριστιανοεξουσιαστικής αντίληψης της οικογενείας και της αναπαραγωγής που προσπαθείς να μου προσάψεις και επομένως δεν έχει να κάνει τίποτα ούτε με το χριστιανισμό ούτε με την εξουσία.

Αλλά αφού το θέτεις έτσι το ζήτημα ώστε να συνδέεις τα φύλα με την οικογένεια και τη αναπαραγωγή να το συζητήσουμε.

Η οικογένεια λοιπόν σα θεσμός δεν έχει τίποτα να κάνει με το κράτος όπως το θέτεις το πράγμα σαν
« πυρήνα εξουσίας με αρχηγό τον πατέρα που παραπέμπει στο θεό ή στον κυβερνήτη, ένα κράτος δηλαδή μέσα στο ίδιο το κράτος όπου το πρώτο αποτελεί μικρογραφία του δεύτερου και το ένα αναπαράγει και συντηρεί το άλλο. Χωρίς αυτό τον πυρήνα πάει και το κράτος πάνε κι όλα»

Πρώτον γιατί η σκιαγράφηση που κάνεις με το πατέρα-αφέντη δεν ισχύει πλέον και ακριβώς αυτό είπα ότι αντι για ένα σατράπη έχουμε 2 σατράπηδες τώρα με θύμα το παιδί( τον όνο όπως είπα χαρακτηριστικά, δηλαδή το παιδί που τελικά θα υπηρετήσει το σύστημα)

Δεύτερον γιατί το παιδί πλέον στις μέρες μας δε μεγαλώνει μόνο σε τριαδικού τύπου οικογένεια ( μάνα- πατέρας- παιδί) αλλά και σε μονογονικού τύπου. Το σίγουρο πάντως είναι ότι χρειάζεται γονείς για να μεγαλώσει είτε είναι παντρεμένοι είτε όχι ( στο εξωτερικό είναι πλέον καθεστώς και να συζούν και η μονονική οικογένεια) χρειάζεται ειρήνη, αγάπη και πρότυπο άνδρα- γυναίκα.

Διαφορετικά ποιος προτείνεςι να τα μεγαλώσει; Να τα δώσουμε στο κράτος όπως και στην αρχαία Σπάρτη όπου το στρατοκρατικό αυτό σύστημα ανατροφής των παίδων καθιστούσε το κράτος πολύ ισχυρότερο απ όσο ισχυρίζεσαι ότι το κάνει η οικογένεια; Θα μπορούσαμε επίσης αφού απορρίπτεις την ιδέα της οικογένειας να τα δώσουμε στα ιδρύματα αλλά εκεί τα αποτελέσματα θα ήταν ακόμα χειρότερα.

Επομένως η οικογένεια οιουδήποτε τύπου, αντίθετα απ ότι υποστηρίζεις, αποτελεί φρένο στην ομογενοποίηση του κράτους, διότι ο τρόπος ανατροφής από σπίτι σε σπίτι κάνει τελικά τη ΔΙΑΦΟΡΑ διαμορφώνοντας άτομα και όχι «πολίτες» του οιουδήποτε «κράτους»....φασιστικού, κομμουνιστικού κλπ





Για τα άλλα που μου λες περί μέρους και όλου και νια νια και νιου νιου νιου επίσης διαστρέφεις.
Διότι όταν μιλώ για σύνολο δεν εννοώ βέβαια ότι ο άνδρας είναι το σύνολο και η γυναίκα το μέρος ΑΛΛΑ ότι ο άνδρας και η γυναικα είναι το σύνολο από το οποίο αποκόπηκε η γυναίκα.

Πράγμα που σημαίνει ότι ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ φέρνει τα χαρακτηριστικά του άλλου και κατά την αποκοπή ο καθένας από τους 2 κράτησε στη μνήμη του τη θύμηση του πώς ήταν όταν η στάμνα έσπασε σε 2 κομμάτια.

Για αυτό λέω ότι αυτός ο « χωρισμός», η αποκοπή ενός « μέρους» είναι μια βία πράξη και για αυτό μιλώ επομένως για οδύνη, μοναξιά,, ελλειμματικότητα και οργή.

Γι αυτό μιλώ και για πληρότητα και ηδονή στη θύμηση αυτής της ένωσης, ώστε να αποτελούν έναν ΚΟΡΜΟ και όχι κορμί που λες

Επομένως όλα αυτά που μου τσαμπουνας περί υποτέλειας, ανδροκεντρική κοσμοθεώρηση, παθητικότητα του θηλυκού δεν τα λέω εγώ αλλά εσύ.


Ετσι λοιπόν κύριε ντεμπόρντιγκ ΤΕΛΕΙΩΣ αντίθετα απ΄ότι υποστηρίζεις και ο μύθος του Αδάμ αλλά και του ανδρόγυνου τονίζουν την Ενωση των 2 φύλων μέσα σε ένα καθεστώς ειρήνης και ισοτιμίας λαμβάνοντας υπ όψιν όμως τη διαφορά ώστε να είναι δυνατή η ένωση. Λαμβάνοντας δηλαδή υπ όψιν αυτό που ειπα ότι η ένωση προυποθέτει δυο διαφορετικά πράγματα ώστε να μπορεί να παραχθεί κάτι καινούργιο> παιδί
( και εκεί βέβαια σκοντάφει και η κλωνοποιήση...)

Οσον για αυτό που ισχυρίζεσαι ότι οι 2 αυτοί μύθοι λειτουργούν για να ετεροκαθορίζουν τα φύλα βιολογικά μόνο με σκοπό την αναπαραγωγή με συνέπεια το κάθε φύλο να έχει ΜΟΝΟ ένα κοινωνικό ρόλο ( μάνα- πατέρας) είναι επίσης παραπλανητικό.

Διότι ό,τι και να λέει ο οποιοσδήποτε μύθος οι ρόλοι αυτοί είναι δεδομένοι από τη φύση και εξαρτάται από τις κοινωνίες πως θα τους διαμορφώσουν και όχι το αντίθετο.
Δε θα κλείσουμε τα μάτια στα αυτονόητα για να εξυπηρετήσουμε συνθήματα.
Διότι είτε το θέλει ο μύθος ή οποιοδήποτε κοινωνικό σύστημα ή κίνημα, το κορίτσι μια δεδομένη στιγμή του βιολογικού κύκλου της θα αδιαθετήσει και το αγόρι θα έχει τη πρώτη του εκσπερμάτωση. Τώρα το αν θα τεκνοποιήσουν είναι άλλοι παράγοντες που μεσολαβούν, πάντως ο ετεροκαθορισμός του φύλου είναι γεγονός και το αν η διαφορά αυτή θα επηρεάσει την ΔΙΑΦΟΡΑ, αν το άτομο θα ΕΣΤΙΑΣΕΙ πάνω στο φύλο του ή στο μυαλό του εξαρτάται από τη χρόνο το τοπο και πως βιώνουν σαν ΑΤΟΜΑ αυτό το βιολογικό τους ξύπνημα μέσα σε μια συγκεκριμένη κάθε φορά κοινωνία.

Διότι αλλιώς το βιώνει το κοριτσάκι που του ράβουν την κλειτορίδα και αλλιώς το κοριτσάκι που κάνει ελεύθερο σεξ στη φινλανδία. Κι αλλιώς το βιώνει στην ινδία που έχει 15 εγγόνια κι αλλιώς στο λονδίνο σαν σιδηρά κυρία.

Και αυτό κάνουμε επομένως εμείς εδώ τώρα: προσπαθούμε να δούμε αν τελικά το φύλο εμποδίζει το Ον αλλά δε νομίζω πλέον στις μέρες μας ντεμπόρντιγκ όπου η πλειονότητα των εισαγομένων στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα είναι κορίτσια.....


Τέλος, για τους ομοφυλόφιλους.
Τι κατεργάρης που είσαι....γιατί με το « ουδέτερο φύλο» δεν εννοώ βέβαια τις αδελφές ούτε τις λεσβίες καθότι και οι 2 κατηγορίες έχουν φύλο και παραέχουν. Σεξουαλική προτίμηση έχουν διαφορετική μόνο.
Δε παιζει ρόλο αν ένας άνδρας « νιώθει» γυναίκα και προτιμά άνδρες, δηλώνει φύλο έτσι κι αλλιώς.
Ούτε αναφέρθηκα με τον όρο εκφυλισμός σε αυτούς αλλά στην εκφυλιστική κατάσταση που έχουν περιέλθει τα 2 φύλα με το παρά φύση « ανακάτεμα» των χαρακτηριστικών τους έτσι ώστε να μη μπορούν τελικά να λειτουργήσουν ως προς τα βασικά του φύλου τους και να έχουμε πλέον μια ουδέτερη συμπεριφορά προς το απέναντι φύλο. Την απάθεια.

Και οι σεξιστικές ύβρεις βάβαια που ανέφερα, δήλωσα καθαρά ότι αναφέρονται ακριβώς σε αυτό το ΦΟΒΟ της απάθειας, ντε μπο.

Διότι όπως και να τα διαστρεβλώσεις τα λεγόμενά μου, όσο δικαίωμα έχει ο ομοφυλόφιλος να μη κάνει παιδιά άλλο τόσο έχει και ο ετεροφυλόφιλος να κάνει. Ειδεμή το ανθρώπινο γένος θα είχε στερέψει.

Αλλά μιας και είσαι και υπέρμαχος του ετεροκαθορισμού ανεξαρτήτως φύλου......δε μου λες...γιατί κόπτεσαι και καταφέρεσαι τόσο για την τάση των ετεροφυλικών να εστιάζουν στο φύλο και «νομιμοποιούνται» μέσα από αυτό, με το θεσμό του γάμου και της οικογενείας και δεν καταγγέλλεις και τη πρόσφατη « νομιμοποίηση» των ομοφυλοφίλων, το δικαίωμά τους δηλαδή να παντρεύονται, να έχουν κοινή περιουσία κλπ κλπ; Δεν προσχωρούν και αυτοί έτσι στους μηχανισμούς της εξουσίας; Δεν ετεροκαθαρίζονται και αυτοί τώρα με βάση το ΦΥΛΟ τους, τη «διαφορά» και όχι τη Διαφορά;;;;; Ε;

Και γιατί θίχτηκες την άλλη φορά με το ντε μπο και σου φάνηκε « φλώρικο» αφού « γουστάρουμε και τις λεσβίες και τις αδερφές αλλά και τους τρανσέξουαλ»; Ε;


......όσο για τη θυματοποίηση που λες, δε πρόκειται γι αυτό. Καθόλου δεν αισθάνομαι θύμα. Τουναντίον πολύ περήφανη αισθάνομαι που αντίθετα απ όσα λες, απέδειξα με τις «ενστάσεις» μου ότι λειτουργώ ανεξάρτητα από την « ομόφυλη ομάδα» και ότι καθόλου δε με επηρέασε ούτε η δήθεν αδυναμία του φύλου μου ούτε η δήθεν βαρβαρότητα του ανδρικού φύλου να λειτουργήσω σαν οντότητα και να πω αυτό που με ενοχλούσε. Να ετεροκαθοριστώ ως ανεξάρτητη, κατάλαβες; Και τότε και τώρα που αναπτύσσω τη θεωρία μου και στο άλλο τόπικ που προσπαθώ «να σας μάθω καλή συμπεριφορά» τάχα μου. Αμ, δε θα με φιμώσεις κύριε ντεμπόρντιγκα....υπερασπιστή των μισο-καθορισμένων!
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τετ Δεκ 07, 2005 8:13 pm

dianathenes έγραψε:Και αυτό κάνουμε επομένως εμείς εδώ τώρα: προσπαθούμε να δούμε αν τελικά το φύλο εμποδίζει το Ον αλλά δε νομίζω πλέον στις μέρες μας ντεμπόρντιγκ όπου η πλειονότητα των εισαγομένων στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα είναι κορίτσια.....


τα πανεπιστήμια βγάζουν ειδικότητες κι όχι προσωπικότητες
ζωρζ πιλαλί
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Δεκ 07, 2005 10:29 pm

I'm a barbie girl, in the barbie world
Life in plastic, it's fantastic!
you can brush my hair, undress me everywhere
Imagination, life is your creation
Come on Barbie, let's go party!


I'm a blond bimbo girl, in the fantasy world
Dress me up, make it tight, I'm your dolly
You're my doll, rock'n'roll, feel the glamour in pink,
kiss me here, touch me there, hanky panky...
You can touch, you can play, if you say: "I'm always yours"

(uu-oooh-u)

I'm a barbie girl, in the barbie world
Life in plastic, it's fantastic!
you can brush my hair, undress me everywhere
Imagination, life is your creation

Come on Barbie, let's go party!
(Ah-ah-ah-yeah)
Come on Barbie, let's go party!
(uu-oooh-u)
Come on Barbie, let's go party!
(Ah-ah-ah-yeah)
Come on Barbie, let's go party!
(uu-oooh-u)

Make me walk, make me talk, do whatever you please
I can act like a star, I can beg on my knees
Come jump in, bimbo friend, let us do it again,
hit the town, fool around, let's go party
You can touch, you can play, if you say: "I'm always yours"
You can touch, you can play, if you say: "I'm always yours"

Come on Barbie, let's go party!
[color=white](Ah-ah-ah-yeah)

Come on Barbie, let's go party!
(uu-oooh-u)
Come on Barbie, let's go party!
(Ah-ah-ah-yeah)
Come on Barbie, let's go party!
(uu-oooh-u)

I'm a barbie girl, in the barbie world
Life in plastic, it's fantastic!
you can brush my hair, undress me everywhere
Imagination, life is your creation

I'm a barbie girl, in the barbie world
Life in plastic, it's fantastic!
you can brush my hair, undress me everywhere
Imagination, life is your creation

Come on Barbie, let's go party!
(Ah-ah-ah-yeah)
Come on Barbie, let's go party!
(uu-oooh-u)
Come on Barbie, let's go party!
(Ah-ah-ah-yeah)
Come on Barbie, let's go party!
(uu-oooh-u)

Oh, I'm having so much fun!
Well Barbie, we're just getting started
Oh, I love you Ken![/color]



....για να σας διασκεδάσω για να μην έχουμε δράματα με θραύσεις νυχιών
και μιας και χρειάζεται μια κατάλληλη μουσική υπόκρουση στο θέμα περι διαμάχης φύλων που ανοίξατε οι περισσότεροι
που όμως αν και δε φαίνεται είναι ουσιαστικά μια διαμάχη γενέων (ανεξάρτητη της ηλικίας)

(μιας και ο μπορντέλ έχει την καντίνα...ας αναλάβω τη μουσική επένδυση)






Πάω γιατί έχω και νύχια ποδιών να βάψω..




υγ. Διάβασα περι μύθων...και αναρωτιέμαι..
εκείνο το Μύθο τον έφαγαν τα στρέμματα οι ελιές;
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Majestic-12 [Bot] και 1 επισκέπτης

cron