ανθρώπινες σχέσεις

Οι άνθρωποι που αγαπώ και θαυμάζω...

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό Mythos » Σάβ Σεπ 24, 2005 10:49 pm


ΠΡΟΣΟΧΗ: ακολουθει ιδιαζοντως μακρυ σεντονι. Δεν προκειται για ασκηση, μιλαμε για πολυ σεντονι.
Παρακαλουνται λοιπον οι φορουμαδες, αν θελουν, να εγκαταλειψουν το τοπικ, διοτι ουδεμια ευθυνη ή αιτηση αποζημιωσης θα γινει δεκτη για τυχον βλαβη. ;)

- Οχι εσυ, παιδι μου ασπικ! εσυ θα μεινεις να τ'ακουσεις! :twisted:
Διοτι εγραψες.....(Και τι δεν εγραψες ρε αθεοφοβε..)

Κι οχι μονο εγραψες εξωφρενικα πραγματα αλλα προχωρας μετα και σε μια παιδιαστικη και παλιομοδιτικη αντιστοιχιση των φαντασιωσεων σου με τα δρωμενα του ε-μισσος και προσπαθεις να προσωποποιησεις και να μαντρωσεις την κουβεντα στην αγελαια λογικη του "εμεις οι φορουμαδες και εσεις οι τσαταδες", "εμεις οι ειρηνιστες και εσεις οι φιλοπολεμοι", "εμεις οι καλοι και σεις οι κακοι". Το ατοπημα ομως εδω ειναι οτι προσπαθεις να εμπλεξεις σε μια εικονικη και κατασκευασμενη στο μυαλο σου συγκρουση (που πιθανον να προερχεται απο το δικο σου εμπολεμο παρελθον και το οποιο ουτε γνωριζω ουτε με αφορα) τοσα ονοματα οσα αυτα που αναφερεις στο φλυαρο δημοσιευμα σου (Κανενας, Χαμινι, Καθυ και παει λεγοντας).
Αν επιχειρεις με τα ονοματα αυτα να συγκροτησεις την προσωπικη σου "αυλη" η τον μεταμοντερνο εικονικο θιασο των "τιποτιστων" και να παιζεις τις εικονικες σου οπερετες, ποσως με απασχολει και για να ειμαι ειλικρινης αν βρω το θεαμα διασκεδαστικο δεν θα στερρησω απο τον εαυτο μου την ευλογημενη και θεραπευτικη ευκαιρια να γελασω χωρις φοβο και παθος ή να προχωρησω σε ενδεχομενο γιουχαρισμα κατα πως αρμοζει σε ανεβασμενους θεατες και αναγνωστες οπως ευελπιστω οτι ειμαστε ολοι μας εδω μεσα. Κι αν κρινω οτι εχω κατι "εξυπνο" να προσθεσω στο λιμπρετο, να εισαι βεβαιος οτι δεν θα διστασω να το κανω, με τις περιορισμενες παντοτε συγγραφικες ικανοτητες που μπορει να εχει ενα ανγνωστης οσο ψαγμενος και να ειναι.

Ομως αυτο ειναι το ενα σκελος..

..Το αλλο, αχαρο και αβασιμο ειναι που υπαινισεσαι οτι ερχεται καποιος εδω, ειτε αναζητωντας την χαμενη του εικονικη φυλή, ειτε για να αναμοχλευσει τα "παλαια" πάθη των "παλιών" (!) ή τελος για να δημιουργησει μια εικονικη περσονα που θα λαμποκοπα απο "τιποτενια" πληροτητα, προκειμενου να καλυψει την ελειματικη, λεει, πραγματικοτητα του.
Θεωρω οτι η παρουσια καποιου εδω ειναι αναλογα πραγματικη οσο και οπουδηποτε αλλού, απλα εδω εχει διαφορετικο πλαισιο και μέσο εκδήλωσης, δρασης και αναδρασης, επηρεαζεται απο τη φυση του μεσου ( διαδικτυου) αλλα επ'ουδενι δεν μεταπιπτει στην ανυπαρξια του "εικονικου". Ενος "εικονικου" που χαιρει αψεγαδιαστης υποτιθεται τελειοτητας ετσι οπως το εννοεις εσυ και στο οποιο προσκαλεις να σε ακολουθησουν και οι υποτιθεμενοι συμμαχοι σου, οι οποιοι πολυ αμφιβαλω αν σε εχουν "εξουσιοδοτησει" να παραθετεις τα νικς τους και να τα χρησιμοποιεις με αυτο τον τροπο στα δημοσιευματα σου ενω θα με εξεπληττε ακομα περισσοτερο να τους εβλεπα να στοιχιζονται στο περιεργο "πολεμικο" μετωπο που επιχειρεις να συγκροτησεις. Ιδου το πληκτρολογιο ιδου και το τοπικ να μας γνωστοποιησουν τις δικες τους προθεσεις για να ξερουμε αν ταυτιζονται με τις δικες σου.

Προσωπικα θεωρω οτι ουτε εγω ουτε εσυ ουτε κανεις αλλος ειναι εχθρος ή εστω και "εχθρος" κανενος. Μοιραζομαστε ενα χωρο και προσπαθουμε να ανταλλαξουμε αποψεις. Τουλαχιστον για του περισσοτερους, αυτη ειναι η μοναδικη αληθεια, ασπικ. Ξυπνα! δεν υπαρχει εχθρος στο "χωριο".
Και απο τα μεχρι τωρα δημοσιευματα σχεδον κανενας δεν φαινεται να κατατρυχεται απο τετοιες εμμονές εκτος ελαχιστων μελανων δημοσιευματων που αν ειχαν με ωριμοτητα και νηφαλιοτητα αποδοκιμαστει θα ειχαν απολυτως εγκαταλειφθει και εκλειψει. (Δυστυχως ομως παρατηρω οτι υποκυπτεις στον "πειρασμο" να υποθαλπτεις εμμεσως πλην σαφως την συνεχιση τους.)
Αν ο λογος μου ειναι συμπαθης η οχι, αρεστος η οχι, ειρωνικος η δηκτικος η ευφυης η ανοητος η... οτιδηποτε, ειναι στην κριση του καθενος, αλλωστε γιαυτο εκφερεται. Καθε κριτικη δεκτη.

Η διαστρεβλωση της πραγματικοτητας ομως απαγορευεται, ασπικ, και θα γινω αμεσως σαφης και κατηγορηματικος:

Εγραψες: "Και εν ολίγοις μύθε αναπαράγεις την ίδια σύγκρουση (όχι μόνο εσύ βέβαια)"
Σε προκαλω τωρα να μου υποδειξεις σε πιο ποστ μου και με ποιες λεξεις και φρασεις εκδηλωσα εχθροτητα εναντιον οποιουδηποτε και αναπαρηγαγα οποιαδηποτε συγκρουση.
Εκτος κι αν η συγκρουση ιδεων και αποψεων ειναι η "ιδια συγκρουση" που εσυ και κανα δυο αλλοι γνωριζετε και που εγω αγνοω και ουτε ενδιαφερομαι να μαθω.

Εγραψες: "Εσύ,ο μύθος,φίλος με το σκιάχτρο,αναγκάστηκες να εναντιωθείς σε αυτόν τον λέφτυ και να τον κάνεις εχθρό."
Σε προκαλω τωρα να μου υποδειξεις σε πιο ποστ μου και με ποιες λεξεις και φρασεις εκδηλωσα εχθροτητα εναντιον του wpleftyboy και αναγκαστηκα (sic) να τον κανω εχθρο.(!)
Αν δεν μπορεις να βρεις κατι, τοτε αναζητησε τα δημοσιευματα του λεφτυ στα οποια προκληθηκα αναιτια και παρ ολα αυτα απεφυγα να δωσω συνεχεια ακριβως για να μη πυροδοτησω ανοητες προσωπικες αντιπαραθεσεις και συγκρουσεις.

Εγραψες: "Εγώ με τις τοποθετήσεις μου εμμέσως πήρα το μέρος του λέφτυ (ή τουλάχιστον αυτό κατάλαβες εσύ) η κάθυ και το χαμίνι πήραν το δικό μου μέρος και έτσι εσύ ο μύθος, θεώρησες και εμάς τους υποστηρικτές του εχθρού σου,εχθρούς επίσης και μας επιτέθηκες."

Σε προκαλω τωρα να μου υποδειξεις σε πιο ποστ μου και με ποιες λεξεις και φρασεις εκδηλωσα εχθροτητα εναντιον του ασπικ (περι εσου ο λογος) και πολυ περισσοτερο εναντιον του Χαμινιου (!) και εναντιον της Καθυ (!!)

Εγραψες: "Και αυτή είναι μιά ...βεντέτα,απο τις πολλές που ξεδιπλώνονται εδώ μέσα."

Και αυτη... και η αλλη και η παραπανω και η παρακατω και παραδιπλα και η παραδωθε, ειναι μια ανυπαρκτη "βεντετα" που ξεδιπλωνεται μονο στο εικονικο σου μυαλο και ισως και ελαχιστων εως ενος αλλων.
Σε καλω να ανασκευασεις γρηγορα ωστε να περισωσεις την σοβαροτητα σου την οποια, για λογους αγνωστους σε μενα, εθεσες σε σκληρη δοκιμασια.

Τελειωνοντας, δεν ξερω αν ολα τα παραπανω που κακοποιουν την αληθεια, τα εγραψες στα πλαισια καποιου εικονικου παχνιδιου που σε αντιθεση με την ελλειματικη μας πραγματικοτητα διεπεται απο κανονες εικονικης αληθειας και αεριωδους σοβαροτητας. Οπως και να εχει, τα παραπανω ειναι λανθασμενα και καλο ειναι να τα αποριψεις στον εικονικο καλαθο αχρηστων το συντομωτερο, για να μπορεσουμε να κανουμε και καμμια πιο νηφαλια και σοβαρη η αστεια (αλλα οχι γελοία) συζητηση περι εικονικου και πραγματικου, για τα οποια θα παραθεσεω σε λιγο αλλα και εν τάχει και σε αλλο τοπικ, καποιες σκεψεις.
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Δευτ Σεπ 26, 2005 11:31 am

Καμμιά αντίρρηση παιδιά (μπόρντιγκ και μύθε).
Πιστεύετε πώς φταίμε εμείς οι παλιοί μπόρντιγκ και οι οποίοι μάλιστα είχαμε διαχωρίσει και τους χώρους;
Μαζί σου και καμμιά αντίρρηση.

Και θεωρείτε πώς μας γλύφουν οι νέοι και πώς προσωπικά εγώ τους παρακινώ πρός το μέρος μου για να συγκροτήσω την προσωπική μου αυλή μύθε;
Και σε αυτά μέσα και καμμιά αντίρρηση.

Νομίζετε μπόρντιγκ πώς οι χώροι δέν διαφοροποιούν την συμπεριφορά των ανθρώπων,παρά το ίδιο συμπεριφέρονται όπου και να βρεθούν και κατ επέκταση φόρουμ και τσάτ είναι το ίδιο;
Και πάλι συμφωνώ και καμμιά αντίρρηση;

Ερμηνεύσατε αυτά που έγραψα,σάν ότι ο άσπικ βγάζει τον εαυτό του απέξω και πώς όταν μιλάει για τον εικονικό χώρο είναι όχι αυτό που θάθελε αυτός ο ίδιος (ο άσπικ) για τους άλλους αλλά κυρίως για τον εαυτό του,αλλά αυτό που είναι ο άσπικ,ο τέλειος άσπικ και ο αλάθητος,εν αντιθέσει με τους άλλους;
Πρώτοι και καμμιά αντίρρηση.

Έχετε την πεποίθηση εν αντιθέσει με μένα,πώς στο πραγματικό οι άνθρωποι δέν είναι ελλειματικοί και εμπλεκόμενοι συναισθηματικά (τουλάχιστον) ο ένας με τον άλλον,έτσι που οι αντιδράσεις τους,η κριτική τους και λοιπά, να εξαρτώνται και από αυτές τις κοινωνικές σχέσεις που κάνουν μεταξύ τους;
Και συνεπώς το πραγματικό για σάς είναι μιά ιδανική κατάσταση,αφού κυριαρχεί η αντικειμενικότητα,η δικαιοσύνη και η ισοτιμία;
Μέσα και σε αυτό και καμμιά πάλι αντίρρηση.

Πιστεύετε μύθε,πώς στα προηγούμενα μυνήματα του συγκεκριμένου τόπικ,το όλο ύφος και τα επίθετα που χρησιμοποίησατε,δέν ήταν άν όχι προσβλητικά τουλάχιστον εχθρικά;
Συμφωνώ και εδώ και καμμιά αντίρρηση.

Και συμφωνώ και επαυξάνω και καμμιά αντίρρηση μύθε,πώς κανένας εδώ μέσα όπως λές δέν κατατρέχεται απο τετοιες εχθρικές εμμονές και είμαι μόνο εγώ που μου συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Και έτσι λοιπόν ανασκευάζω όπως μου ζήτησες την προηγούμενη μου <εχθρική αλυσίδα> που έγραψα και αντικαθιστώ όλα τα αθώα πρόσωπα που ανέφερα με τον εαυτό μου και έτσι έχουμε πώς:
Εγώ εχθρευόμουν το σκιάχτρο και για αυτό έβρισα και τον λέφτυ που ήταν φίλος της,άρα δικός μου εχθρός.Και μετά έβρισα και εσένα τον μύθο που ήσουν φίλος του λέφτυ,άρα εχθρός μου,μετά έβρισα το χαμίνι που ήταν δικό σου φίλος και μετα΄την καθυ που ήταν φίλος του χαμινιού,μετά τον κανένα που ήταν φίλος της κάθυ και μετά τον λάμπα που ήταν φίλος του κανένα και πάει λέγοντας.
Εντάξει ικανοποιήθηκες τώρα;
Και αφού λοιπόν κανένα τέτοιο ενδεχόμενο του πραγματικού δέν παίζει, το ότι οι άνθρωποι να αναπτύσουν σχέσεις που καλούνται μετά να τις υποστηρίζουν,παρά εγώ μόνον έχω αυτό το ελλάτωμα,τότε και ότι μπινελίκια και τσακωμοί πέφτουν εδώ μέσα,τα προκαλώ εγώ.
Δεκτόν και αυτό και καμμιά αντίρρηση.

Όλα σωστά τα είπατε και καμμιά αντίρρηση δέν έχω,εκτός από ένα πράγμα.
Μήν μου λέτε να περισώσω την σοβαρότητά μου όπως μου ζητάς μύθε,διότι ανάμεσα σε τόσους σοβαρούς,με τις τόσες σοβαρές αποψεις και επιχειρήματα επίσης,η γελοιότητα μου είναι το τελευταίο καταφύγιο που μπορώ να προσφύγω.
Διατηρώ ακλόνητο το δικαίωμα στην γελλοιότητά μου λοιπόν και ελπίζω και εσείς ....



















...να μήν έχετε καμμία αντίρρηση.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Δευτ Σεπ 26, 2005 12:46 pm

Ένα, δύο. Ένα, δύο!!!

Εδώ Χαμίνι. Σας ομιλώ από την αυλή του σπιτιού μου (αγγούρια, ντομάτες, ραπανάκια).

Να πάτε μέχρι τη γωνία να δείτε αν κουνιούνται οι βάρκες. Κι αν κουνιούνται να μου πείτε να μείνω να ποτίσω το μπαξέ. Αν πάλι όχι, να πάρω τα σύνεργα να πάω για ψάρεμα. Και που ξέρεις; Δε λένε πως παντού υπάρχει ένας μύθος; Να πάρετε τα καπελλάκια σας και να ρθείτε να με περιμένετε στη ψαρόσκαλα. Να φέρετε και το μπουκαλοανοιχτήρι, γιατί τον πολυσουγιά τον έχασα σε κάτι βράχια το καλοκαίρι μαζί με τα μισά δολώματα και ένα ψάρι, που ήταν πονηρό.


Εγώ το "άντε γαμήσου" το εισέπραξα στην ώρα του. Όλα τ' άλλα είναι μύθος. Και μου τη βάρεσε τώρα και βαρέθηκα και τις σοβαρές αντιπαραθέσεις, και τα επιχειρήματα και θα το ρίξω στο γλύψιμο, που έτσι κι αλλιώς δεν πέφτει λόγος σε κανέναν (ούτε και στον κανένα, συγγνώμη βρε κανένα, αλλά είσαι το πιο τυπικό λογοπαίγνιο σ' αυτό το υπόστεγο) αν το κάνω καλά ή όχι. Όποιος θέλει να κάτσει στην ουρά να δοκιμάσει.



































Και καθόλου δεν λυπάμαι για την καθυστερημένη απάντηση.
Ναι, γουστάρω να απαντήσω τώρα που έγραψε ο σενιόρ άσπικ. Για να μη χαλάμε και την ιεραρχία της αυλής...


Μη τσακώνεστε εκεί στην ουρά, όλοι θα πάρετε!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kathy » Δευτ Σεπ 26, 2005 2:06 pm

Χα, χα, γειά σας!

Όποιος βαριέται να με διαβάζει, ας μην προχωρήσει, ξέρει τι πολυλογού είμαι, άλλωστε.

Όποιος έχει όρεξη για καυγάδες, ας πάει να βρει αυτόν που βαριέται να με διαβάζει να μαλώσουν λίγο.

Και οι υπόλοιποι προχωράτε άφοβα.

Μετά τη σοβαρή μου αποχώρηση, που ήταν σοβαρή για να δείτε πόσο σοβαρά ήταν τα πράγματα, θα το ρίξω κι εγώ στη γελοιότητα.

Έπειτα από παρότρυνση του πολυαγαπημένου μου χαμινιού.

Που επαροντρύνθη απ'τον πολυαγαπημένο μας άσπικ.

Και ελπίζω να ακολουθήσει ο πολυαγαπημένος μας κανένας (κανένα, άσε τις θλίψεις και δεύρο, venceremos), o πολυαγαπημένος μας άτομαντ, ο πολυαγαπημένος μας λάμπας και αν ξεχνώ κανέναν άλλο πολυαγαπημένο απ'την πολυαγαπημένη μας αυλή ας με συγχωρέσει, και πάλι πολυαγαπημένος είναι.

Συνεχίζω στο θέμα ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΣ

Αντιστροφή πρώτη:
γελοίοτητα-σοβαρότητα
(την έχει ήδη αναλύσει πολλές φορές ο άσπικ)

Αντιστροφή δεύτερη:
λέω ένα καλό λόγο-γλείφω
(Έχει επισημανθεί πολλές φορές, αλλά εγώ θέλω να ρωτήσω τους υποστηρικτές της, τον ντεμπόρντινγκ, πχ, και με κάθε καλή πρόθεση πάντα, δεν έχει τύχει ποτέ να πει στη ζωή του σε κάποιον "είσαι ωραίος σήμερα" ή "σε καλό σου, ωραία τα λες" ή "τι ωραία σκέψη"?
Διότι, αυτονομιστή ντεμπόρντινγκ, η γλώσσα έχει πολλές λειτουργίες πέραν του γλυψίματος και επίσης το να εκφράσεις κάτι απ'τον εαυτό σου δεν είναι επιδειξιομανία, αλλά ειλικρίνεια, επιδειξιομανία κατά γενική ομολογία και στην καθ'ομιλουμένη είναι το να δείχνεις τα γεννητικά σου όργανα.
Γιατί δηλαδή, ρε ντεμπόρντινγκ, κι εσύ όλα στραβά τα παίρνεις και όλα άσχημα τα βλέπεις?)

Αντιστροφή τρίτη:
πραγματικό -φανταστικό

Αποεξιδανικεύτε το πραγματικό.
Πόσες πραγματικές φορές την πραγματική μέρα ονειροπολείτε, χάνεστε σε τραγούδια, θυμάστε πράγματα που δεν έγιναν, ερωτευεστε φανταστικά?

Και αποεξιδανικεύστε το φανταστικό-εικονικό.
Πόσες φορές εδώ στο εικονικό δε νιώσατε αληθινά να θίγεστε, δε νιώσατε συμπάθεια, εκτίμηση, χαρά, δε γελάσατε, δε νιώσατε να επικοινωνείτε?


Δε διαχωρίζονται, ένα είναι, όπως ένα είναι και στη ζωή μας και ένα είναι και στη φύση του ανθρώπου, γιατί αν δεν ήταν ένα, όταν κοιμόμασταν, ο εγκέφαλος θα ξεκουραζόταν αθόρυβα και δε θα βλέπαμε όνειρα.

Αυτά και τα λέμε στην αυλή του παραδείσου, όσοι πιστοί στη φαντασία προσέλθετε.
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό asxeti » Δευτ Σεπ 26, 2005 2:43 pm

kathy έγραψε:
Δε διαχωρίζονται, ένα είναι, όπως ένα είναι και στη ζωή μας και ένα είναι και στη φύση του ανθρώπου, γιατί αν δεν ήταν ένα, όταν κοιμόμασταν, ο εγκέφαλος θα ξεκουραζόταν αθόρυβα και δε θα βλέπαμε όνειρα.



Αχ ,
τί ωραίο που ήταν αυτό που είπες βρε Κάθυ!

Πάλι βγήκες στη γύρα για γλείψιμο? :)
asxeti
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: Κυρ Ιουν 05, 2005 2:23 pm

Δημοσίευσηαπό kathy » Δευτ Σεπ 26, 2005 7:42 pm

ʼσχετη, λες να κάνω κι εγώ αυλή?

Εγώ η μόνη αυλή που θέλω να κάνω εδώ μέσα είναι μια αυλή σαν της γιαγιάς μου με κόκκινες γλάστρες και με πολλούς ανθρώπους όλων των ηλικιών μέσα να συζητάμε και να γελάμε.
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Δευτ Σεπ 26, 2005 9:42 pm

τελικα μια ελπιδα αναδυεται μεσα απ' τις μυρωδιες του σαπιου μας κοσμου ...(των παλαιων)

παρτε τη μπαλλα νεουλες και παιξτε ! ΚΑΝΤΕ ΟΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΕΤΕ ! δημιουργειστε και καντε μας να γκουρλωσουμε τα ματια μας

μεινετε μεμονωμενοι ανεξαρτητοι που λεει κι ανηψιος του θειου ....

το γλυψιμο ειναι η μεγαλη γκαυλα μου ....
μ'αρεσει να χωνω τη γλωσσα μου βαθεια μεσα σε μοσχοβολιστες αλμυρες τρυπες και ταυτοχρονα να νοιωθω τα σαλια καποιου αλλου ανθρωπου να μου ζεσταινουν
τ'αρχιδια καθως τρεχουν αναμεσα στις σκληρες μαυρες αρχιδοτριχες μου πριν καταληξουν στους μηρους μου κι ανακατευτουν με τον ιδρωτα ....

ας γλυψουμε ολοι με παθος και μπορει να ανταμειφτουμε με κανα οργασμο της προκοπης ....

με τη γκρινια και την πολιτικη ορθοτητα το πολυ πολυ να εισπραξουμε ανοργασμικα κειμενα ή αλλα με προβληματα στητικης λειτουργιας ....

για να ξερουμε τι λεμε
ΤΙ ΘΑ ΗΤΑΝ Ο ΚΟΣΜΟς ΧΩΡΙς ΓΛΥΨΙΜΟ ....τι θα ηταν το σεξ χωρις ανταλλαγη σωματικων υγρων ...τι θα ηταν τα φιλια χωρις γλωσσα ...τι θα ηταν τα κειμενα μας ξερα ? ποιος θελει να διαβαζει καλογραμμενα ξερα κειμενα που ομως δε μπορουν να μας τον σηκωσουν ....ποιος θελει τις ομορφες γυναικες που δεν ξερουν να χυνουν ...ποιος θελει τους αυταρεσκους ωραιους αντρες που φοβουνται να γλυψουν μην τυχον και πιασουν καμμια ασθενεια ?

αφηστε μας εμας εδω να γλυφομαστε και πατε να παιξετε στο ξερο .
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Re: Οι άνθρωποι που αγαπώ και θαυμάζω...

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Σεπ 27, 2005 5:38 am

Amelie έγραψε:Έτσι απλά- χωρίς ονόματα, χωρίς εικόνες. Γιατί πέρασαν από τη ζωή μας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και την έκαναν ξεχωριστή. Και γιατί, αν μη τι άλλο, τους αξίζει μια μικρή αναφορά το λιγότερο

Εκείνη: Όταν ήταν μικρή την φώναζαν "Χριστούλη" για το γλυκό της πρόσωπο και την γλυκύτητά της απέναντι σε όλους. Πέρασε πολλά και στην κυριολεξία θυσίασε όλους τους πόθους της για να μπορέσει να δώσει χαρά σ' εκείνους που αγαπούσε. Είναι η γυναίκα αυτή που με έφερε στον κόσμο και με έμαθε να αγαπώ, να δίνω, να δείχνω καρτερία, υπομονή. Ό,τι και να πω γι' αυτήν είναι λίγο και ό,τι κι αν ένιωσα (και νιώσω), ό,τι κι αν έδωσα (και δώσω) ήταν και θα είναι λίγο! Μακάρι να μπορούσα να της μοιάσω τόσο δα...

Εκείνος: Που είναι τόσο υπερπροστατευτικός και τόσο κτητικός και χαδιάρης.. Που με έφερε στον κόσμο και μου έδωσε όλα τα ταλέντα και όλη την αγάπη του με τον τρόπο που ήξερε και μπορούσε καλύτερα.

Εκείνος: Που όταν φεύγω από το σπίτι, αναζητά τρόπους να με νιώθει κοντά του και είναι φίλος και συνοδοιπόρος από τη στιγμή της γέννησής του..

Εκείνη: Πάντα έψαχνε τρόπους για να μου δείχνει πως με αγαπάει, πάντα προσπαθούσε (και προσπαθεί) να μου δείξει πόσο σημαντική είμαι στη ζωή της. Της έκανα πολλά και στην κυριολεξία έχει υποφέρει από την κυκλοθυμία μου και το στραβό μου το κεφάλι. Είναι η καλύτερή μου φίλη και πέρασε μαζί μου (αυτή και η φιλία μας) μέσα από φωτιά και πάγο μέχρι να δέσουμε και να καταλάβουμε (περισσότερο εγώ, παρά εκείνη) τι πάει να πει φιλία.

Εκείνος: Το μικρό, καλό μου "σαχλαμαράκι" που με αγκάλιασε με έναν τρόπο που μόνο λίγοι ξέρουν. Που έχει τεράστια δύναμη κι ας μην το δείχνει, που έχει ατελείωτη αγάπη και το δείχνει και που μπορεί να υψώσει το ανάστημά του εκεί που δεν μπορώ εγώ. Που προσπαθεί να με κάνει να γελάω, που με προσπαθεί να με μάθει να είμαι σκληρή ακόμα και μέσα από τον προσωπικό του πόνο.. Και που με δέχτηκε με όλη την αφέλειά μου, όλη τη μουρτζουφλιά μου, όλη την παραξενιά μου και με αγάπησε με όλα αυτά, για όλα αυτά, προσπαθώντας να με μάθει κι εμένα την ίδια να με αγαπάω..Το κολλητούδι μου..

Και τέλος, εκείνος..: Που τον αγάπησα και που ακόμα τον φυλάω μέσα μου παρά την απουσία του (βαδίζει στον..Παράδεισο..). Είναι ο άνθρωπος που με πέρασε μέσα από την φωτιά και που ποτέ δεν μπόρεσα (παρ' όλα αυτά) να πάψω να τον αγαπώ. Που χάρη και σ' αυτόν έγινα και είμαι ό,τι είμαι, παρά τον πόνο και τα δάκρυα. Ελπίζω μια μέρα να γίνω αρκετά δυνατή ώστε να τον "ξαναεπισκεφτώ"...

Η σειρά σας.


ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΖΩ

νομίζω ότι αγαπώ πολλούς και πολλούς απ' αυτούς τους θαυμάζω σίγουρα.

ζει ακόμη.
είχε ένα μικρό εμπορικάκι ενδυμάτων σε μια φτωχή κάποτε συνοικία στο βύρωνα. φοράει πάντα μακριά μανίκια κι έχει μονίμως ψαρά σγουρά μαλλιά, που δε λένε ν' ασπρίσουν ποτέ, παρά το ότι πλησιάζει σιγά-σιγά τα ενενήντα...
ήταν φίλη της μητέρας μου, η οποία της έτρεφε μεγάλο θαυμασμό.
τι είχε για να τη θαυμάζεις; είχε και έχει μια καλοσύνη αξεπέραστη, ζεστή όσο τίποτα (δεν έφευγες απ' τα χέρια της όταν είσουν παιδι).
για όλους ένα καλό λόγο. όχι ένα κομπλιμέντο, ένα καλό λόγο, δηλαδή κάτι ουσιαστικό και άδολο, κυρίως για όσους δεν ήταν παρόντες. καμιά φορά έδειχνε αυστηρή, μα ακόμη κι αυτό το συνόδευε με μια φοβερή ζεστασιά...
όταν ήμουν φοιτήτρια και πού και πού πήγαινα στο μαγαζάκι της, έδιωχνε πελάτες για να μιλάει, να ρωτάει, και προπανός να ακούει...
να, ένα χάρισμα: να ακούει.
το μαγαζάκι κάποτε έκλεισε, το πήρε άλλος
μα εκείνη συνεχίζει να είναι ένας διάττων αστήρ. ζει με την αδελφή της που έχει περάσει τα εκατό και μάλλον δεν καταλαβαίνει τίποτα. την υπηρετεί μόνη της. τη βλέπω σπάνια πια, σ' ένα εκκλησάκι που έρχεται όταν μπορεί. αυτό που θαυμάζω τώρα, είναι πως η ζεστασιά της αγάπης της προς όλους σε κάνει να μπορείς να της μιλήσεις χωρίς να σκέφτεσαι πως πέρασε ακόμη και χρόνος που δεν την έχεις δει. νομίζεις πως συνεχίζεις μαζί της ένα διάλογο αγάπης ζωντανό, όπου ο χρόνος δεν έχει να κάνει...
ο χρόνος μικραίνει μαζί της. γι' αυτό ζει ακόμη έτσι, ίδια κι απαράλλαχτη όσα χρόνια την ξέρω...
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό 3ΤΛ » Τρί Σεπ 27, 2005 3:52 pm

"μοσχοβολιστες αλμυρες τρυπες" χα χα! Συγγνώμη Λέφτυ, με όλο το σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπό σου, που στην ευχή βρήκες τέτοιες τρύπες?



Σας αγαπώ και σας θαυμάζω. Δεν φτάνει αυτό?
Επιτέλους!
3ΤΛ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 16, 2005 12:12 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Τρί Σεπ 27, 2005 4:07 pm

οποιος ψαχνει κατι βρισκει

ελεγε ο Σεραφινο ...που τον αγαπουσα αλλα δεν τον θαυμαζα .
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron