ανθρώπινες σχέσεις

Εισαι ο ... και λέγεσαι ...

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό kanenas » Τρί Σεπ 27, 2005 3:20 pm

δε σκοτώνω εσένα χαμίνι,
εκτός κι αν έγινες το παιχνίδι σου

σκοτωμένος είμαι...
δε με βλέπεις;

λίγο τσιτσί (έως πολύ) ήθελα κι εγώ, σαν παιδί. (ντιάνα με πιάνεις;..)

ελάτε προσπαθώ να ελαφρύνω λίγο την ατμόσφαιρα...και τη ντιάνα την πειράζω φυσικά δε μου φταίει σε τίποτα...



γάμησέ με με τα παιχνίδια της λησμονιάς.....
πρέπει να βρούμε την ουσία αλλού
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τρί Σεπ 27, 2005 3:52 pm

σκοτωμένος είμαι...
δε με βλέπεις;



Όχι δεν σε βλέπω, αλλά σε φαντάζομαι!
Εσύ με βλέπεις; Αγγούρια βλέπεις!

Μία είναι η ουσία... Αέρας κοπανιστός!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kanenas » Τρί Σεπ 27, 2005 7:09 pm

να ξαναφήσω τη ντιάνα έξω από όλο αυτό, τοποθετούμαι....

δεν έχει καμία σχέση με τους έρωτες και τις αγάπες και τα παιχνίδια που λέμε με το χαμίνι.....

το έγραψα φιλικά για να την πειράξω.....μάλλον δεν κόλλησε, ήταν κρυάδα....
τουτέστιν ντιάνα σόρρυ που έμπλεξα το νικ σου σε όλο αυτό


από την άλλη το χαμίνι έκανε σημαία μία δική μου φράση -και καλά έκανε- αλλά κι εγώ καλά έκανα να τοποθετηθώ γιατί τώρα το βλέπω αλλιώς.

αυτά.

πρέπει να κάνω κάτι όμως με το χαμίνι που με καταλαβαίνει και μπορώ και μιλάω ελεύθερα μαζί του. Αν δεν ήταν το χαμίνι τι θα έκανα; σε ποιόν/ποιά θα τα έλεγα όλα αυτά; θα υπήρχε κανείς;
μπα.....

ούτε ξέρω ποιός είμαι, ούτε πως με λένε...
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Σεπ 28, 2005 8:55 am

Πλησιάζει, την κυττάζει στα μάτια. Δεν ξέρει τι να πει. Μάλλον ξέρει, αλλά δεν είναι σίγουρος πως θα το πάρει εκείνη... Ψελίζει κάτι, ίσα που ακούγεται. Εκείνη χαμογελάει. "Ναι"! απαντάει. Απλά "ναι"! Απομακρύνεται χαμογελώντας πονηρά...

(Σ' ευχαριστώ, έκανες ήδη αρκετά. Και μην έχεις αυταπάτες, το ευχαριστήθηκα δεόντως)













Μ' άρεσε πολύ πάντως και η κριτική του Μύθου! "Αγριος ρεαλισμός" και η φοβερή εικόνα που περιέγραψε με τον Τιτανικό...

Σ' ευχαριστώ Μύθε για το "ευθέως". Θα στο ανταποδώσω γιατί αν μη τι άλλο το δικαιούσαι μετά απ' αυτό.
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kanenas » Τετ Σεπ 28, 2005 9:19 am

Τον πλησιάζει, απομακρύνεται χαμογελώντας πονηρά....

ο άλλος στέκεται απορημένος....

-τώρα που κολλάει αυτό;

ας πιω έναν καφέ....ελληνικό παρακαλώ.....

και το παιχνίδι συνεχίζεται όλο ζήλο....τα ζόμπι τρέφονται με τα πάντα....ακόμα και με τον ίδιο τους το θάνατο....

πόσο λάθος είναι ρε πούστη μου όλο αυτό....
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Σεπ 28, 2005 9:57 am

πόσο λάθος είναι ρε πούστη μου όλο αυτό....


Τώρα, αναρωτιέσαι το μέγεθος του λάθους ή επιβεβαιώνεις τη διάθεσή σου να κάνεις λάθη;


Εγώ είμαι στον πάτο του πηγαδιού. Μαύρο σκοτάδι με πλημυρίζει. Έχω αυτή τη διάθεση να γκρεμίσω τα πάντα, αλλά με σχέδιο. Τι διάολο έχω πάθει; Αισθάνομαι σαν δοχείο που του άνοιξαν τρύπες και φεύγει από παντού το νερό. Αδειάζω και εγώ εξακολουθώ να πιστεύω πως είμαι γεμάτη. Ξέρω ότι ο πόνος κάνει τον άνθρωπο σκληρό. Πως γεννάει άμυνες. Νόμιζα πως είχα γκρεμίσει πια αυτά τα τείχη. Έλπιζα πως είχαν τελειώσει οι μάχες με τα στοιχειά και τα θηρία. Πως είχα νικήσει. Πως δεν θα με αιφνιδίαζαν ποτέ ξανά. Πως είχα τη δύναμη να χειρίζομαι τις τρικλοποδιές του νου.

Ένα μικρό ανθρωπάκι είμαι. Και παρατηρώ τον εαυτό μου να τον παίρνει το ρεύμα. Πρέπει να ανακαλύψω καινούργια δύναμη. Να αντισταθώ. Δεν είναι αυτή η δικιά μου λογική. Είναι δανεική και πρέπει οπωσδήποτε να την επιστρέψω άμεσα πριν γίνει (πως τις λένε αυτές τις περιουσίες που περνάνε στην ιδιοκτησία σου μετά από χρόνια συνεχούς χρήσης;) Αυτό.



Βλέπεις; Δεν ξέρω αν είναι λάθος όλο αυτό, αλλά εμένα με βοηθάει να νιώθω τον πόνο του θανάτου που έρχεται και να με κρατάει ξύπνια, μη με βρει ο Χάρος και στον ύπνο...

Και αν πεις πως σ' εκμεταλλεύομαι, όχι, εσύ δίνεις κι εγώ παίρνω... Πάρε κι εσύ ό,τι χρειάζεσαι... ελεύθερα!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kanenas » Τετ Σεπ 28, 2005 10:04 am

τι να πάρω ρε χαμίνι; θάνατο; όχι ευχαριστώ

δεν παίρνω άλλο από αυτό το γλυκό με δηλητηριάζει γιατί είναι ψεύτικο σου το'πα
τώρα τι θες να το ξαναναλύσουμε;

θες να μιλήσουμε για τείχη χαμίνι;

σε κρατάει ο πόνος του θανάτου ξύπνια, και τι κάνεις;
τον κοιτάς να έρχεται.
ευχαριστώ, δε θα πάρω.

ανοίγεις τα μάτια σου για να κοιτάξεις ένα θάνατο που εσύ έβαλες μέσα σου.
ευχαριστώ, δε θα πάρω.
έχω πάρει απίστευτες δόσεις από όλο αυτό.
απίστευτες.

έχω μόνο να δώσω.

αν θες, πάρε.
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Σεπ 28, 2005 10:27 am

Νιώθω τον πόνο του θανάτου, τον μυρίζομαι που με πλησιάζει ύπουλα. Σιχαίνομαι το κενό του μεταφορικού θάνατου. Γι' αυτό θα τον ξεσκίσω Κανένα, με νύχια και με δόντια. Θα δώσω παράταση στη ζωή. Αν είναι να πεθάνω, προτιμώ να πεθάνω στ' αλήθεια... ʼλλά, δεν βαυκαλίζομαι. Η επιθυμία είναι να ζήσω. Ζόμπι όμως δεν γίνομαι. Φωτιά θα μου βάλω και θα καθήσω στις ωραίες πολυθρόνες σας να κυττάζω τι ωραία που καίγομαι.

Αν αυτό το θάνατο τον φύτεψα μόνη μου μέσα μου, τότε θα βρω και τον τρόπο να τον ξεριζώσω. Θα τον βρω Κανένα.

Κι εσύ, γιατί στα κομμάτια εξακολουθείς να είσαι ο Κανένας; Γιατί δεν γίνεσαι ο εαυτός σου; Αν αυτό προϋποθέτει θάνατο, τότε σκότωσε αυτό που σε σκοτώνει, ή αγάπησέ το...
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kanenas » Τετ Σεπ 28, 2005 10:42 am

Ξέρεις χαμίνι από ένα σημείο και μετά δεν έχει νόημα όλο αυτό.....
έχω πιεί δύο κούπες ελληνικό κι ακόμα δε λέω να ξυπνήσω μαζί σου, από αυτόν τον εφιάλτη....
με τρομάζεις....
μέχρι και δω, βρήκες να παίξεις.....

είμαι αιώνιος αναζητητής της ταυτότητάς μου...αυτός είμαι....κανένας προς το παρόν....
σου κάνει δεν σου κάνει....

λες ότι επιθυμία σου είναι να ζήσεις....παρόλα αυτά δεν είδα να κάνεις τίποτα, πέρα από ένα παιχνίδι που σου αφαιρεί ζωή....που σε διώχνει μακριά από μένα και κυρίως από σένα,
βάζεις λες το θάνατο μέσα σου για τί;
για παιχνίδι;
σου αρέσει να βαυκαλίζεσαι με το θάνατο; αυτό κάνεις!
νιώθω τρόμο και οργή γιατί έπαιξα κι εγώ έτσι.

του δίνεις φτερά να πετάξει και νομίζεις ότι ζεις.
του απλώνεις χώρο μέσα σου κάθε φορά που του δίνεις φτερά.....νιώθω αηδία,
κυριολεκτικά

δε βλέπω πουθενά τη ζωή σε όλο αυτό, αντίθετα είδα πως έφευγε η ζωή μου ενώ βαυκαλιζόμουν

μη λέμε συνέχεια τα ίδια....

μιλάς για το μεταφορικό κενό του θανάτου αλλά το αφήνεις εκεί....
μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένη;


τι να πω...

νιώθω τόσο υπεύθυνος για το παιχνίδι που έκανες σημαία, που θέλω να χώσω στο κεφάλι σου, στο κεφάλι όλων όσων σκοτώνουν τη ζωή, ένα παλούκι.
γιατί φυσικά αγαπάω.

και μη με παρασέρνεις σε συναισθηματικά παιχνίδια, είναι βρώμικα και παιχνίδια του σατανά.
ξυπνάς μέσα μου το ζώο. μην το πάμε εκεί.
μίλα μου στα ίσα.
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Σεπ 28, 2005 11:23 am

έχω πιεί δύο κούπες ελληνικό κι ακόμα δε λέω να ξυπνήσω μαζί σου, από αυτόν τον εφιάλτη....

με τρομάζεις....


Πως να ξυπνήσεις μαζί μου βρε Κανένα; Πρώτα πρέπει να αποκοιμηθείς μαζί μου. Πρώτα πρέπει να μ' αφήσεις να μπω μέσα σου. Να μου κάνεις χώρο. Να σε τρομάζει η απουσία μου, να νιώθεις ελλειποβαρής. Να θέλεις να νικήσεις το θάνατο.

Τα γόνατά μου λύνονται. Δεν παίζω πια. Το ζω! Κανένα, γίνε κάποιος και απάντησέ μου.
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron