ανθρώπινες σχέσεις

Εισαι ο ... και λέγεσαι ...

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Σεπ 28, 2005 3:44 pm

Μη μου τη λες βρε Κανένα. Και μην πικραίνεσαι. Έρχεσαι Φθινοπωρινό ταξιδάκι; Θα βρεχόμαστε παρέα. Μαλακία είπα, εντάξει... Που να χώσω το κεφάλι μου; Όλα τα χω γκρεμίσει. Καλύτερα έτσι! Καλύτερα να βρέχομαι παρά να ζω τη ζωή που μισώ. Σκατά!

Γαμώτο πολύ βίρτιουαλ έγινε αυτό το παιχνίδι....
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Παρ Νοέμ 18, 2005 3:06 pm

Εγκλωβισμένη πίσω από χαρακώματα οργής
Αυταπάτες κινούνται μέσα στις σκιές
Θολές εικόνες αναδύονται και μου κρύβουν την αλήθεια
Δεν βρίσκω χώρο μέσα μου ν’ απογειωθώ…

Χτες ήθελα να βγω μες στη βροχή
να αποθανατίσω εκείνα τα κύματα
που έμοιαζαν με τις σκέψεις μου
Το αμέλησα
Σήμερα με ήλιο και μέρα χαμογελαστή
εγώ είμαι θλιμένη, χωρίς ούτε ένα λόγο αρκετό
να πείσω τον εαυτό μου πως έχει δίκιο
Και έπεσε το μάτι μου σε κάτι που είχε γράψει ο μεσσήνιαν
…Διότι η λύπη δεν ωφελεί! Γι' αυτό λέω διαρκώς "Να γελάς!"...
Για άλλο θέμα βέβαια… αλλά του έδωσα λίγο χώρο μέσα μου κι εκείνο έγινε αναρριχητικός κισσός.
Κοντεύει να πνίξει όλη μου τη θλίψη.
Εκείνο που δεν μπορώ να έχω πίσω, και το θέλω πολύ, είναι η εμπιστοσύνη στους ανθρώπους.
Κι ας είναι ένοχοι…
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Παρ Δεκ 23, 2005 3:06 pm

Φέτος, ύστερα από πολλά χρόνια, από τότε που αλήτευα στις "γειτονιές" της Ελλάδας, ανέμελη και χωρίς ιδιαίτερες σκέψεις για το μέλλον, θα ταξιδέψω ανάμεσα στις γιορτές. Θυμάμαι τους γονείς μου, που στραβομουτσούνιαζαν όταν ανακοίνωνα την επόμενη των Χριστουγέννων πως φεύγω. Τότε δεν είχα στο μυαλό μου τη θλίψη τους. Εξάλλου, δεν θα μ' εμπόδζαν ποτέ, μόνο και μόνο εξαιτίας της. Πέρναγα όμορφα, αλλά παρ' όλα αυτά μου έλειπε το "σπίτι μου" Με τα χρόνια αυτή η έκφραση πήρε άλλες έννοιες...

Φέτος θα πάρω και το "σπίτι μου" μαζί. Να πατήσουμε σε παρθένο χιόνι και να περπατήσουμε σε γιορτινά στολισμένες αγορές του κόσμου. Και πάλι όμως, νιώθω από τώρα, μια εκ των προτέρων, νοσταλγία για "όσα" θα μείνουν πίσω χωρίς εμένα. Είναι μια αίσθηση, που παρά τη μελαγχολικότητά της, μου αποδεικνύει ακόμη, πως υπάρχω και νιώθω μέσα από τις καρδιές, τη μορφή και την αγάπη των πολύ δικών μου ανθρώπων.

Εύχομαι σε όλους λαμπερές και χαρούμενες γιορτές. Να προσέχετε τους καλικάτζαρους και τα ξωτικά... Είναι πονηρά και πανούργα...
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Ιαν 04, 2006 12:48 pm

Να ξυπνάς το πρωί κάθε μέρα και να νιώθεις ένας καινούργιος άνθρωπος. Το χτές σαν να μην υπήρξε ή να κατακρημνύστηκε στην άβυσσο. Εκεί που όλες οι μνήμες γίνονται απλά φως, που δείχνει το δρόμο σε σκοτεινές στοές. Το πνεύμα καθαρό, έτοιμο να γνωρίσει, αγνοώντας την αναγνώριση. Λάθη και πάθη άγνωστες λέξεις. Ο πόνος χωρίς το φόβο επουλώνεται πίσω απ' τα όνειρα. Όμορφη ζωή.

Καλημέρα!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Προηγούμενη

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron