ανθρώπινες σχέσεις

τι είναι το σωστό πια?

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

τι είναι το σωστό πια?

Δημοσίευσηαπό smarties » Τρί Μάιος 10, 2005 5:53 pm

μια φορά και ένα καιρό
υπήρχε ένας ασχημομούρης. ήταν τόσο πολύ ασχημομούρης, που όποιος τον κοιτούσε έκλαιγε. Ύπηρχε ένας άλλος που δεν έβρησκε το δίκιο σε αυτούς που έκλαιγαν. Αν και για μένα ήταν πολύ παράλογος. Πολύ. Τι να έκαναν οι άλλοι δηλαδή? Να μην κοιτούσαν από πάντα για να τύγχανε να πέσουν τα μάτια τους σε αυτόν?

Το θέμα είναι τώρα...
αν κάποιος έχει τα πιο ουσιαστικά μάτια, που δεν βλέπουν μόνο την επιφάνεια, ίσως να μην τυφλωθεί ποτέ από τον ασχημομούρη.
αλλά πάλι αυτό, δεν ειναι δικαιολογία?...διότι φοβάται να τυφλωθεί?

πές μου...
η αγάπη ίσως ξέρει πού είναι το μαγικό κλειδί.
Άβαταρ μέλους
smarties
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 434
Εγγραφή: Τετ Σεπ 15, 2004 9:09 pm
Τοποθεσία: mesa sth guala mazi me to xrusopsaro

Δημοσίευσηαπό Maurice25 » Κυρ Ιούλ 31, 2005 10:36 pm

Φίλε μου ίσως αν γινόσουν πιο "συγκεκριμένος" να μπορούσα να σου απαντήσω, εγώ.

Αυτό που μπορώ με σιγουριά να σου πω είναι πως δεν φταίει ο ασχημομούρης, αφού έτσι γεννήθηκε, δεν επέλεξε να είναι έτσι.
Όμως ούτε οι άλλοι που κλαίνε φταιν, γιατί κι εκείνοι γεννήθηκαν κλαίγοντας ! Ίσως όμως οι τελευταίοι να μπορούσαν να κάνουν κάτι γι αυτό...
Με δίκοπους τους στίχους σου
χαράκωσα την ψυχή μου
Με δίκοπα φιλήματα
μάτωσα τη ζωή
Μέσα στ' αφόρητα ποιήματα
κρύφτηκα της ερήμου
κι αποχαιρέτησα τη γη.
Άβαταρ μέλους
Maurice25
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 39
Εγγραφή: Τρί Ιούλ 26, 2005 1:38 am

Δημοσίευσηαπό fagito2000 » Σάβ Οκτ 15, 2005 5:33 pm

Πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι φοβόμαστε να δούμε την αλήθεια. Προτιμάμε να δούμε αυτό που θέλουμε να δούμε. Αυτό που δεν θα μας ενοχλήσει, αυτό που δεν θα μας αφυπνίσει, αυτό που θα μας αφήσει να κοιμόμαστε στον βαθύ γλυκό μας ύπνο. Τον ύπνο της απραγίας και της αδιαφορίας!
Mhn psahneis gia thn agaph.....ase ekeinh na se vrei.
Άβαταρ μέλους
fagito2000
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 368
Εγγραφή: Τετ Απρ 02, 2003 12:57 pm
Τοποθεσία: Burgeroupoli

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Απρ 11, 2006 5:10 am

εχτές το βράδυ, αφού καληνύχτησα το υπηρετικό προσωπικό στη βίλα μου, αποτραβήχτηκα σε ένα από τα πάμπολλα δωμάτια για να κοιμηθώ. εκεί βρήκα την κόρη μου να κάθεται και να βλέπει ένα έργο στην τηλεόραση. δεν πειράζει σκέφτηκα, θα βλεπω κι εγώ μέχρι να με πάρει ο ύπνος. η πρώτη σκηνή που είδα ήταν ένας τύπος που κοιμόταν κι ένας άλλος του πέρασε κάτω από το σαγόνι ένα ατσάλινο σύρμα, μ' αυτό τον έσπρωξε κάτω από το κρεβάτι μέχρι που τον έπνιξε μέσα στα αίματα. μετά είδα μια άλλη σκηνή πουκάποιον τον περιλούανε με πετρέλαιο και τον καίγανε, μετά κάποιον που τον πατάγανε κάτω ζωντανό και αλυσοδεμένο, -η μια σκηνή πίσω από την άλλη- ρώτησα την κόρημου τι γιατί τόση βία, μου είπε πως αφού παίζει ο βαν ντάμ έτσι είναι, και μετά, όταν δυο αστυνομικοί με απόλυτοι ψυχρότητα ετοιμάζονταν να εξευτελίσουν μια γυναίκα, μου ανέβηκε εντελώς το αίμα στο κεφάλι και είπα στην άννα: δεν αντέχω, σιφιλιάστηκα, ή το κλείνεις ή βλέπεις κάτι άλλο, δεν άντέχω. όντως, με ενόχλησε τόσο που δεν μπορούσα να ησυχάσω! η κόρη μου έφυγε δυσαρεστημένη, κι εγώ για να ηρεμήσω σκέφτηκα να δω τον κούλογλου. και τότε έγινε της μουρλής, διότι ήρθε ο άντρας μου, και προφανώς έβλεπε το ίδιο φιλμ με την άννα, αλλά κάπου θα είχε πάει την ώρα που είχα πάει μέσα εγώ και είδα αυτές τις σκηνές που με φτιάξανε κατά κυριολεξία, ήθελε σώνει και καλά να το δει το έργο, και τσακωθήκαμε...

είδατε αυτό που λένε βία στη βία;
πολύ καλημέρα σας!
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am


Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron