ανθρώπινες σχέσεις

Θυμάμαι.Θυμάσαι;

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Θυμάμαι.Θυμάσαι;

Δημοσίευσηαπό Απούσα » Πέμ Απρ 14, 2005 10:16 pm

...το πρώτο μου τσιγάρο, Lucky Strike μαλακό σε δώμα Αθηναϊκού ξενοδοχείου, γεύση σαν τότε, άγρια, βαριά και ελεύθερη...

...τις βροχερές ημέρες και νύχτες της Σαλονίκης.

...τα μεγάλα καλοκαίρια, την ημέρα που σε γνώρισα, την ημέρα που σε
πήρε πίσω το ΡΟΜΙΛΝΤΑ...
...Το παπί σου και οι τσάρκες στην Αθήνα με παγερό αέρα και σφιχτές αγκαλιές...
...η απουσία σου απο το ταξίδι μου
.. το φευγιό μου και η επιστροφή μου (όταν είχες ήδη φύγει εσύ...)
.. τα τηλέφωνα και η προώθηση, η ερώτηση και η άρνηση, ο έρωτας και ο τοίχος, τα μέσα μου και το τίποτα, εσύ και εγώ (χωρίς εσένα...)
... ο γέρος μου στην αποφοίτησή μου...
... οι έρωτες και το όχι σου (τρανήτερο και απο του Μεταξά).
... οι άνθρωποι που (θα) πληγώνω και οι άλλοι που ακόμα μ' αντέχουν...
...χιλιάδες καταστάσεις, εικόνες, ήχοι, ευωδιές, που μόνο να δακρύζω με κάνουν
...όσοι πέρασαν από τη ζωή μου σαν διάτοντες αστέρες. Πήραν κάτι από μένα (αν είχα) και συνέχισαν το ταξίδι τους για άλλους, καινούργιους γαλαξίες...
Μνησιπήμων πόνος
Πρόσεχε γιατί βγήκα έξω, βολτα, στην παραλία, μ' ένα μου όνειρο...
Επιστρέφω σπίτι...μασώ ζουμερή νύχτα και φτύνω άστρα...
Άβαταρ μέλους
Απούσα
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 66
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 03, 2005 11:16 am

Δημοσίευσηαπό Bloody_Ofelia » Πέμ Απρ 14, 2005 11:38 pm

θυμάμαι, που να με πάρει ο διάολος
ΔΕ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ Η ΕΥΦΥΙΑ ΣΟΥ..
Bloody_Ofelia
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 43
Εγγραφή: Κυρ Ιαν 30, 2005 3:19 pm
Τοποθεσία: ανάμεσα στο Νι κ το Σίγμα

Δημοσίευσηαπό atomant » Παρ Απρ 15, 2005 9:09 am

Αναρωτιέμαι εδώ στην Ανατολή:

Μήπως τα ιδεολογήματα ελέγχουν ακόμη και τη μνήμη μας και το παρελθόν μας, επιβάλλοντας κοινότοπες συσχετίσεις του τύπου πρώτη θύμηση - πρώτος έρωτας;


Τότε γιατί ένα ξεκίνημα παίρνει (ή πρέπει να παίρνει) τέτοιες διαστάσεις; Από τι καθορίζεται;

Και τι καθορίζει εν τέλει;


Διατηρώ πάντα ζωντανή την αίσθηση της ιστορίας που βιώνεται έστω και από μακριά.
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Απρ 15, 2005 4:13 pm

θυμάμαι πολύ αμυδρά την αίσθηση πως αν δεν συχωρέσω δεν μπορώ να ζήσω.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό escobar » Παρ Απρ 15, 2005 6:53 pm

θυμάμαι και εγώ το πρώτο μου Lucky Strike
τώρα πια όμως η ανάμνηση κοντεύει να ξεθωριάσει ρε γαμώτο
5 χρόνια καπνιστής το πρώτο μου τσιγάρο ήταν σίγουρα το καλύτερο
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

Δημοσίευσηαπό aspic » Σάβ Απρ 16, 2005 3:17 pm

Μα από που στο διάολο μας έρχεστε εσείς με αυτά τα λάκυστράικ που αρχίσατε το κάπνισμα;
Χάθηκε να ήταν ένα καρελάκι,ένα σαντέ άφιλτρο,ένα άρωμα,ένα ελλάς σπέσιαλ,έστω και ένα μάρλμπορο ρε αδελφέ,όπως όλος ο κόσμος που άρχισε το τσιγάρο.
ʼκου λάκυστράικ.
Με τέτοιες μνήμες που έχετε,ξενέρωτη συνέχεια σας περιμένει στη ζωή σας από ότι δείχνουν τα πράγματα.

Εμπάσει περιπτώσει,όπως και να χει το πράγμα,τι είμαστε εμείς,τι είναι ο κόσμος,τι ει΄ναι οι μνήμες μας.
Πράγμα που σημαίνει,πώς και εγώ απο την δύση,θα συμφωνήσω με τον άτομαντ από την ανατολη,(ελπιζω να συμφωνείτε και εσείς απο΄τον βορρά και τον νότο),πώς εντέλει το πράγμα μοιάζει σάν οι μνήμες να μήν είναι δικές μας.Σάν να είναι αυτές που η κοινωνία μας εγχείρησε σάν δικές μας.Σάν να μήν υπάρχουμε τελικά και αυτά που θυμόμαστε σάν μνήμες μας,είναι αυτά που κάποιοι άλλοι θεωρούσαν μνήμες τους και που και αυτών οι μνήμες από κάποιων άλλων τις μνήμες τ ις αντέγραψαν.
Όπως και για το άλλο τόπικ που ψάχναμε να βρούμε ποιοί είμαστε,έτσι και εδώ,μάλλον αυτό που αποδεικνύεται είναι όπως έχω ξαναπεί,πώς η ψυχανάλυση του εαυτού μας,στην πραγματικότητα είναι η ψυχανάλυση της ψυχαναλυτικής μεθόδου.Ή λίγο πιο διαφορετικά, η αποσυμβολοποίηση του εαυτού μας,είναι η αποσυμβολοποίηση της κοινωνίας μας και τίποτα άλλο.
Πράγμα που σημαίνει και πάλι,πώς κάποτε η κοινωνία ξεκίναγε το τσιγάρο με καρέλια και σήμερα με λάκυστράικ.
Γιατί άτομαντ ξεκίναγε κάποτε η κοινωνία το τσιγάρο με καρέλια και σήμερα με λάκυστράικ στην καλύτερη,ενώ στην χειρότερη το παίζει υγιεινιστικώς και απέχει απο το κάπνισμα;
Για ψάξτο εσύ από την ανατολή,να το κοιτάξω και εγώ από την δύση,να το δούν και οι άλλοι από το βοριά και το νοτιά....









































..μπάς και φυσήξει επιτέλους αέρας τα μαλλιά μας.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό Απούσα » Κυρ Απρ 17, 2005 8:25 am

aspic έγραψε:ʼκου λάκυστράικ.
Με τέτοιες μνήμες που έχετε,ξενέρωτη συνέχεια σας περιμένει στη ζωή σας από ότι δείχνουν τα πράγματα.



Μάντης είσαι;;;;;;;;
Πρόσεχε γιατί βγήκα έξω, βολτα, στην παραλία, μ' ένα μου όνειρο...
Επιστρέφω σπίτι...μασώ ζουμερή νύχτα και φτύνω άστρα...
Άβαταρ μέλους
Απούσα
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 66
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 03, 2005 11:16 am

Θυμασαι;

Δημοσίευσηαπό rookie » Δευτ Απρ 18, 2005 3:48 pm

Θυμασαι;
Τα βράδυα για να σε κανω να γελας,περπαταγα πανω στη λαμπα.
Μα πως γινεται;με ρωταγες
Μα ηταν τοσο ευκολο...αφου μ'αγαπουσες

Γ.Βαρβερης
ειμαι αυτο που κυνηγαω
rookie
new member
 
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: Παρ Ιαν 21, 2005 1:27 pm

Δημοσίευσηαπό ΜΗΛΟ ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ » Σάβ Μάιος 28, 2005 11:04 pm

Παλιά, πολύ παλιά, πολλές χιλιάδες χρόνια πριν έγινε κάτι που δεν είχε ξαναγίνει μέχρι τότε.

Ενας άντρας, μπορεί να ήταν και έφηβος, ίσως και παιδί, δεν θυμάμαι, κοιμόταν δίπλα σε μια όμορφη γυναίκα, μπορεί να ήταν και κοπέλα ή κορίτσι μικρό, ούτε αυτό το θυμάμαι.

Μια γυναίκα, μπορεί να ήταν η πρώην του ή μπορεί να ήταν η μάνα του ή ίσως να μην ήταν καν γυναίκα τελικά, ήρθε αθόρυβα κρατώντας μια μεγάλη πέτρα.

Με όλη της την δύναμη θρυμάτισε όλη την δεξιά μεριά του κεφαλιού.

Μετά έφυγε και κοιμήθηκε.

Στον ύπνο της το σύμπαν επέστρεψε την ηχώ της πράξης. Το φεγγάρι έπεσε πάνω στην γη.

Η γυναίκα δεν ξύπνησε απο τότε.

Προτίμησε να συνεχίσει να κοιμάται, ώστε να μην συμβεί αυτό που είδε στα αλήθεια.

Το όνομα της ήταν Κάιν.

Ζήλευε
ΜΗΛΟ ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 200
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 11, 2004 9:15 am

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Σάβ Μάιος 28, 2005 11:16 pm

Kαλώς τον. Και πάνω που αναρωτιόμουν τι απέγινες.

Ενδιαφέρουσα η διασκευή σου.
Οι πράξεις μας λειτουργούν σαν ηχείο στο Σύμπαν.
Αν κοιμίσουμε τα ένστικτά μας μπορεί να αποτρέψουμε πράξεις αποτρόπαιες που φωλιάζουν μέσα μας τόσο βαθιά ώστε να αποτελούν συγχρόνως και το ριζικό μας ; :roll:
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Επόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron