επικαιρότητα

ΚΑΤΩ ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

σχολιασμός γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας

Συντονιστής: Xenia

Δημοσίευσηαπό messinian » Τετ Απρ 21, 2004 6:54 pm

Το Πολυτεχνείο

Η εξέγερση που ξεκίνησε το πρωί της 14ης Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων εκείνης της χρονιάς. Το πρωί της ημέρας πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση φοιτητών στο προαύλιο του Πολυτεχνείου. Ζητούσαν να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το δικτατορικό καθεστώς. Κατέληξαν στην κήρυξη αποχής από τα μαθήματά τους.
Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Οι φοιτητές της Νομικής, μάλιστα, εξέδωσαν ψήφισμα με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προυπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την -αναγκαστική- στράτευση των φοιτητών.

Οσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου στο Πολυτεχνείο. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου.

Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ.

Εικόνα

Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Οσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλει και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει τον στόχο της την καταστολή της εξέγερσης.

Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Επεσε πάνω στην πύλη, την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ μαζί με ομάδες μυστικών και μη αστυνομικών εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές.

Οι φοιτητές προσπάθησαν, πηδώντας από τα κάγκελα, να διαφύγουν στις γύρω από το Πολυτεχνείο οδούς. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες. Πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Ομως μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα.

Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ομως τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.

Παρά το γεγονός ότι το Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης ήταν σχετικά απομονωμένο από το πολεοδομικό συγκρότημα, η συμμετοχή των φοιτητών στην κατάληψη τη νύχτα της 16-17 Νοεμβρίου ήταν μαζικότατη. Ο ραδιοφωνικός σταθμός των "ελεύθερων φοιτητών" λειτούργησε ως την ώρα που το κτίριο της Πολυτεχνικής κυκλώθηκε και εκκενώθηκε από τα ΛΟΚ. Συνελήφθησαν περίπου 200 φοιτητές από τους οποίους κρατήθηκαν οι 35 για ένα μήνα.

Η εξέγερση, λοιπόν, του Πολυτεχνείου δεν ήταν "σπορά της τύχης, αλλά τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής".

Πνίγοντας στο αίμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η χούντα όχι μόνο δεν απέφυγε το μοιραίο, αλλά αντίθετα το επιτάχυνε.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy%%% » Τετ Απρ 21, 2004 10:59 pm

τα προβληματα της φτωχειας και της καθημερινης αγωνιας για τον επιουσιο φαινονται τωρα να ειναι εντονοτερα απο ποτε...επιπλεον εχει συμβει και το μεγαλυτερο ολων των εγκληματων ..η δηλητηριαση...τα καθεστωτα εχουν δηλητηριασει τις ψυχες των ανθρωπων...ετσι φαινομενα οπως η απατη η ψευτια και αναξιοπιστια φαινονται τωρα φυσιολογικες καταστασεις στα ματια του μεσου Ελληνα.

Το προβλημα δεν ειναι οτι οι νεοι δε βλεπουν γιατι δε γνωριζουν ,ουτε η επιλεκτικη μνημη των παλαιοτερων...ειναι η εθελουσια πρεσβυωπια των βολεμενων γεροντων και η δεκτικοτητα των wannabe βολεμενων νεων, που τα ισοπεδωνουν ολα.

Και στο κατω κατω ρε ατομαντ ο πεινασμενος μπορει να επαναστατησει ...
ο χυδαιος ποτε! επομενως η κατασταση οχι μονο δεν ειναι ιδια αλλα ακομα χειροτερη.

Συνεχιζω ομως να πιστευω οτι στο πρωτο σου σχολιο παρουσιασες (σωστα)
την κατασταση....μια διεφθαρμενη εξουσια και ενας λαος βολεψακηδων...
δεν προσδοριζω το χρονο , καντε μονοι σας τους συνειρμους...ειναι απο μονοι τους ισοπεδωτικοι ε?
wpleftyboy%%%
 

Η λησμονιά δεν είναι αμνησία

Δημοσίευσηαπό atomant » Δευτ Νοέμ 15, 2004 11:54 am

Πολοι αγανακτούν κάθε χρόνο, όλο και περισσότερο, με τη διαπίστωση ότι οι 15χρονοι παρουσιάζονται ανιστόρητοι.


Οντως, τα περί Πολυτεχνείου τα ακούνε βερεσέ ή τα αποστηθίζουν.

Γιατί άραγε;

Αστεία ερώτηση.

Μας παραπέμπουν συνήθως στην περίφημη θεωρία της λήθης.

Πιο έντιμο θα ήταν να μιλάμε για αμνησία.

Ξέρετε τώρα πώς δουλεύει ο μηχανισμός της ταυτολογίας: το ότι ξεχνάμε, σου λέει, οφείλεται στην αμνησία.

Εκεί, στα βάθη της ταυτολογικής σκέψης, Αριστερά και Δεξιά κλαίνε μαζί, αντιλαμβανόμενες ότι η Ιστορία έχει πέσει σε κώμα.

Αν ψάχνεις για ξυπνητήρι, πάντως οι επετειακές φανφάρες δεν είναι το κατάλληλο.

Η μοντέρνα αμνησία συνιστά ένα πελώριο ζήτημα και δεν έχω φυσικά την πολυτέλεια να το διαπραγματευτώ εδώ.

Θα προτείνω απλώς να διακρίνουμε την αμνησία από τη θεραπευτική λησμονιά (ας την ονομάσουμε έτσι: λησμονιά), δηλαδή από τη βιωμένη ιστορικότητα και το ευεργετικό πένθος των γεγονότων.

Μολονότι πρόκειται τυπικά για συνώνυμα, αντιπαραβάλλω τους δύο όρους ποιητική αδεία, ώστε να γίνει αντιληπτός ο γνώμονας που μεταχειρίζομαι.

Η αμνησία, όπως την εννοώ, πρέπει να συγκρίνεται με την κατάσταση της συλλογικής άνοιας, είναι η τομή, ριζική και αμετάκλητη, στο λοβό που μας συνδέει με την εμπειρία του παρελθόντος· με μια λέξη:

λοβοτομή.




Η λησμονιά αντιπροσωπεύει το βαθμιαίο πέρασμα στην εξάχνωση, στο σταδιακό σβήσιμο, εκείνου που έχουμε κατανοήσει.

Η αμνησία είναι απώθηση, απόλυτο σκοτάδι· απεναντίας, η λησμονιά καταλήγει εγγεγραμμένη σ' ένα μήκος χρόνου που το υφαίνει η συνείδησή μας, όταν το πράγμα ξεθωριάζει επιτρέποντας να αναδυθεί η πείρα ως γνώση της αιτίας. Εξού και συγχωρούμε.

Καλότυχοι λοιπόν οι νεκροί που λησμονάνε, όπως γράφει ο ποιητής, ωστόσο όλοι οι νεκροί δεν είναι ίδιοι.






Σήμερα είμαστε νεκροί δεύτερης κατηγορίας, από κείνους τους οποίους προστατεύει η αμνησία, όχι η λησμονιά.

Υποχρεωτικά, έχουμε απωθήσει την Ιστορία μας, αμελώντας εντελώς την κατανόησή της και κάνοντας ό,τι είναι δυνατόν, στο επίπεδο της διαθεσιμότητας, προκειμένου να αποφύγουμε τη στιγμή που αυτή, δηλαδή η Ιστορία, θα περίμενε απ' το υποκείμενο να τη μετατρέψει σε δίδαγμα.


Ετσι, όταν παρεμβάλλεται ενοχλητικά, με τη μορφή μιας ημερομηνίας (17 Νοεμβρίου, 28 Οκτωβρίου...), μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η ημερομηνία εκείνη ζητάει επειγόντως ένα περιεχόμενο.


Δεν υπάρχει κανένα.

Η αμηχανία μας είναι απερίγραπτη.

Τι είδους συγκίνηση θα έπρεπε να βαραίνει την ανάμνηση των ημερών του Πολυτεχνείου;



Δεν μπορούμε να απαντήσουμε, για τον λόγο ότι όλα τα συλλογικά υποκείμενα που εμπλέκονται έχουν εξαφανιστεί.

Κυριολεκτικά, πήγαν άκλαυστα.


Η Αριστερά όχι μόνον δεν είναι αυτό που ήταν αλλά δείχνει όλο και πιο πηγαίο εκνευρισμό μπροστά στο Προεδρικό πρόβλημα και στην απέλπιδα προσπάθεια εκσυγχρονισμού της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Οσο για τις δικτατορίες, απαρχαιωμένες ήδη από τη δεκαετία του '60, έχουν αφομοιωθεί στους απειράριθμους διακανονισμούς της μεταμοντέρνας κατάστασης, όπου οι απαγορεύσεις και οι λογοκρισίες έχουν συγχωνευθεί με τα δικαιώματα και τις ανέσεις.


Το χαρακτηριστικό της λήθης, της αμνησίας, είναι ότι το λανθάνον δεν μπορεί να αναπαρασταθεί.


Στη λησμονιά, αυτό που λησμονήθηκε παραμένει ανακλητό, είναι η τρύπα όπου φωλιάζει η σημασία εκείνου που παρήλθε.

Αντί να λησμονήσουμε τον κύκλο του αίματος (βία, σκοπός, συντροφικότητα, συγκίνηση, επιτυχία, αποτυχία, συμβιβασμός...), αφήσαμε το αίμα να πέσει στη χοάνη της αμνησίας - βλέπε πολιτική εκμετάλλευση σε συνδυασμό με την υποχρέωση αποσιώπησης της δυστυχίας του αυταρχικού κομματικού μοντέλου.

Αυτή η παραγραφή επικυρώθηκε αμέσως μετά, καθώς η κοινωνία έπαψε να αναγνωρίζει οτιδήποτε επισκίαζε την καλοπέρασή της.

Η αμνησία ήταν βολική και για τις δυο πλευρές.




Μ' άλλα λόγια, το ότι μας είναι αδύνατον να εξηγήσουμε στα παιδιά τι συνέβη τότε έχει να κάνει με την αδυναμία να προσδιορίσουμε τους πρωταγωνιστές, με σημερινούς όρους, δίχως να αποδώσουμε ευθύνες στην ίδια μας την ψυχική τεμπελιά και δίχως να καταγγείλουμε τις ιδεολογίες συλλήβδην.

Αυτό είναι η αμνησία· αποτύχαμε στο να συλλάβουμε το νόημα της Ιστορίας και το απωθήσαμε κατευθείαν.
Από κει και η ενοχή των αριστερών, η οποία αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, το βασικό ψυχολογικό χαρακτηριστικό τους.




Παλιά πίστευαν ότι η ενοχή απαντούσε στο αίσθημα της ήττας.

Τώρα έχουμε τη δυνατότητα να δούμε πιο καθαρά: η ενοχή των Αριστερών είναι το βάρος που άφησε στον ψυχισμό τους η έλλειψη κατανόησης όλων όσων ακολούθησαν τους αγώνες τους.

Ο κόσμος άλλαζε γύρω τους με τέτοια ταχύτητα, ώστε δεν πρόλαβαν να καταλάβουν πως η αντιπαλότητα, στο άμεσο μέλλον, δεν επρόκειτο να είναι ταξική και, σίγουρα, δεν θα ήταν μεταφράσιμη σε οικονομικούς όρους, αλλά θα εκκρεμούσε πάνω από έναν κόσμο του οποίου η κριτική θα προϋπέθετε την καυτηρίαση της παλιάς προγραμματικής φαντασίωσης του «εφαρμόσιμου» μαρξισμού.

Η Αριστερά, αντί να αλλάξει, μεταλλάχτηκε.

Οτι δεν πρόλαβε ή δεν θέλησε ή δεν είχε την ικανότητα να συνειδητοποιήσει την αλλαγή και έτσι έχασε την ευκαιρία μιας δημιουργικής λησμονιάς του εμφυλίου, τον οποίο απλώς απώθησε μ' ένα σωρό ντροπαλές και ένοχες χειρονομίες, συμπεριλαμβανομένης της παράκλησης για μερτικό στα τηλεοπτικά ταβερνεία, την ακολουθεί κατά πόδας.
Δεν εννοεί να το αντιμετωπίσει.

Ακόμη και οι διανοούμενοι αριστεροί, φοβούνται πως αν φανερώσουν αυτό που τους χωρίζει από το ΚΚΕ, θα φανερώσουν ταυτόχρονα και εκείνο που τους συνδέει.

Στη σκιά αυτής της ατολμίας των μπαμπάδων, οι 15χρονες κόρες διαβάζουν το αφιέρωμα του Cosmopolitan με τίτλο Εδώ Πολυτεχνείο, όπου η φοιτητική ιδιότητα προικίζεται με το αίτημα για ένα επαναστατικό κραγιόν της Revlon.

Τι άλλο είναι η μνήμη, ρωτάει ο Σκαρίμπας, αν όχι μια ευκαιρία να ξεχνάμε;

Συμπληρώνω:

Τι άλλο είναι η λησμονιά αν όχι μια ευκαιρία να θυμόμαστε;
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό gia-kati-allo... » Τετ Νοέμ 17, 2004 4:58 pm

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον messinian για την ιστορική ανασκόπηση...
Για να μαθαίνουμε κι εμεις οι νεώτεροι...
Έτσι, για κάτι ελάχιστο
που μήτε το'λαβα ποτέ,
μια λάμψη έστω κυριολεκτικά
πουλήθηκα...
gia-kati-allo...
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 21
Εγγραφή: Τετ Ιαν 28, 2004 1:43 am
Τοποθεσία: anamesa sta sunnefa

Δημοσίευσηαπό escobar » Τετ Νοέμ 17, 2004 9:05 pm

Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

Δημοσίευσηαπό escobar » Πέμ Μάιος 11, 2006 2:31 pm

κάτω η χούντα του ΠΑΜΕ πατρών και μερικών μελών της ΚΝΕ του πανεπισστημίου πατρών και όσων άλλων που με το έτσι θέλω βάζουν αλυσίδες στα πανεπιστήμια για δύο μέρες 10 και 11 Μαϊου

κατάντησε αηδία κάθε φορα η αγωνιστική ηρωική πλειοψηφία της ΚΝΕ να αλυσοδένει και να υποδουλώνει όσους λίγους σαν εμένα θέλουν απλά να κάνουν μαθήματα και να αποφασίζουν αν θα συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις απο τα συλλογικα τους όργανα

και αναφέρομαι μόνο σε όσους πράτουν κατ αυτό τον τρόπο και όχι σε΄ολόκληρη την αριστερά ή την ΚΝΕ ή το ΚΚΕ

κάποια στιγμή ο δούλος που ελευθε΄ρώθηκε πρέπει να σκεφτεί τι είναι η ελευθερία πριν ο τσοπάνης της αγέλης τον οδηγήσει να υποδουλώσει τους ομοίους του

βρήτε τι σκατά να την κάνετε την ελευθερία σας εσείς που αυτοαποκαλήστε λαική βούληση και λαός ... καπηλευτές της ανθρώπινης βλακείας

αντε γιατι τα έχω πάρει άγρια με αυτές τις αγωνιστικές σας πράξεις

κάντε και λίγη αυτοκριτική πριν κριτικάρετε τα πάντα
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Μάιος 13, 2006 6:54 am

You may have read that Professor Ramin Jahanbeglou, a prominent Iranian
writer and philosopher, has been arrested at Tehran airport and accused
of "espionage" last week. He has both Iranian and Canadian
citizenships.

Rumors about this incident were circulating for a few days before the
Islamic Republic's Judiciary officially confirmed, on 3 May, that
Jahanbeglou is currently detained at the notorious Evin prison in
Tehran. Jahanbeglou's arrest has caused great concern among Iranian
academics and intellectuals, who fear this might be the beginning of a
new wave of repressive action against secular intellectuals. In his
writings, Ramin Jahanbeglou has always tried to present to his Iranian
readers a non-violent modern perspective on society and culture.

You must be aware that the official Iranian media is under strict
governmental control, so that news about Jahanbeglou's arrest has been
systematically supressed in the Iranian press.

At present people in Iran seem to be in fear and to behave in a more
reserved manner than ever. A group of Dr Jahanbeglou's students from
Toronto has taken the initiative and prepared an open letter addressed
to the chief of the Islamic Republic's Judiciary, Ayatollah Shahroodi.
These students are asking fellow academics and students who are
concerned about the fate of the Iranian people to sign this letter. The
letter will eventually be published as widely as possible in the
international media.

I should like to ask you to forward this letter as soon as possible to
the members of DAVO as Ramin Jahanbeglou's life is in acute danger.

In case you and other members of EURAMES would like to support the
initiative of Professor Jahanbeglou's students, please sign the letter
below and eMail it to Ms Nazli Kamvari at nazli.kamvari@gmail.com

For further information about Jahanbeglou please refer to the following
web links:

http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4970120.stm
http://bbsnews.net/index.php?topic=hrw&page=2
http://www.amazon.de/exec/obidos/search ... nded%26fie
ld-keywords%3Dramin%20jahanbegloo/028-9125226-9877365
http://www.kiron-espace.com/felin/o-s-aut-ra-172.html
http://usa.mediamonitors.net/content/view/full/26531

Yours sincerely,

Dr. Keivandokht Ghahari, Cologne
Editor, Persian Service of Radio "Deutsche Welle"
Tel.: +41 228 429 4829

__________________

Pleas forward to nazli.kamvari@gmail.com


To: Honorable Ayatollah Shahroodi, the Head of Islamic Republic
Judiciary

We, the undersigned, hereby express our deep concern about the
condition
of Dr. Ramin Jahanbegloo the prominent Iranian intellectual academic,
who has been in Evin Prison in the past week. As we understand it, Dr.
Jahanbegloo has been arrested, while entering the country, without
legal
and judicial proceedings. Since his arrest very little, if any, has
been
heard from Islamic Republic of Iran's officials with regards to his
current situation, the possible charges brought upon him, or the
authorities responsible for holding him at the moment.

We, friends and colleagues of Dr. Jahanbegloo, express are concern as
this might be yet another politically motivated arbitrary arrest
leading
to charges behind doors. We also fear greatly for the possibility of
ill-treatment during integrations and insist that Dr. Jahanbegloo, as
every other individual, is entitled to the right to choose legal
representation and is innocent, unless proven guilty in a fair trial by
a public court. With this, we appeal to the Islamic Republic Judiciary
to bring to public attention the grounds upon which Dr. Jahanbegloo has
been arrested, and to facilitate his immediate release before any
further meaningful legal proceedings can take place.
------------------------------------------------------------

ΤΙ ΛΈΤΕ ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΥ;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό baobab » Κυρ Ιούλ 16, 2006 8:28 pm

Απλά μόνο προς ενημέρωση των ενδιαφερομένων συνδαιτημόνων και με μόνο σχόλιο ότι ο παραλογισμός αυτός που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες στη Μέση Ανατολή δεν είναι κάποια ταινία καταστροφής είναι η ζωή πολλών συνανθρώπων μας:


THE HISTORY OF LEBANON:

Lebanon has been the home of civilized cultures for nearly 5,000 years. Phoenicians, originally from Babylon, settled on a narrow strip of land on the eastern coast of the Mediterranean in 2700 BC, and established city-kingdoms in what are now Tripoli, Sidon and Beirut.

The region has been the territory of the Phoenicians, the Assyrians, Persians, the Roman Empire, Arabs, Egyptians, the Ottoman Empire and France, before gaining independence in 1943. As a result, Lebanese culture is rich with influences from them all.

From its independence to the start of the civil war in 1975, Lebanon was the wealthiest country in the region and was held up as an example of co-operation between different cultures and religions. Beirut was sometimes called the "Paris of the Middle East."

Early 16th century
Lebanon becomes part of the Ottoman Empire. It rules through local leaders who are able to secure considerable autonomy from the Empire.

1920
After the First World War, the League of Nations gives the mandate of Syria, including Lebanon, to France.

1943
The Free French government, in exile in London, recognizes Lebanon's independence.

1946
The last French troops leave Lebanon.

1948
The establishment of Israel and the Arab-Israeli War brings an influx of Palestinians to Lebanon.

1958
Lebanese President Camille Chamoun asks the U.S. for assistance in quelling a Muslim rebellion. The U.S. briefly dispatches 5,000 marines to Lebanon.

1967
The Six-Day War. Israel begins its occupation of the West Bank and Gaza Strip. A second wave of Palestinian refugees comes to Lebanon.

1975
Tensions between Muslim and Maronite Christian groups in Lebanon boil over when shots are fired at a church and a bus full of Palestinians is ambushed in East Beirut. The Lebanese civil war begins.

1976
The Palestine Liberation Organization joins with Muslim fighters. Fighting spreads to most parts of Lebanon. The president calls for support from Syrian troops. The Arab Deterrent Force is established to separate Muslim and Christian fighters in Lebanon.

1978
The PLO attacks a bus in northern Israel. Israeli forces begin searching for PLO bases in southern Lebanon. The UN Security Council calls for the immediate withdrawal of Israeli forces, to be replaced by a UN Interim Force.

1981
The PLO uses positions in southern Lebanon as bases for artillery attacks on Israel. The U.S. negotiates a ceasefire among Syria, the PLO and Israel.

1982
Israeli forces invade Lebanon a second time moving into southern Lebanon and, with the help of Christian forces there, into East Beirut. Multinational forces arrive in Beirut. U.S. mediation prompts the withdrawal of PLO and Syrian fighters. Bashir Gemayel, a Christian, is elected president, but is killed three weeks later. Christian troops retaliate by killing hundreds of Palestinian civilians in the Sabra and Shatila refugee camps, as Israeli troops encircled the camps. Israeli Defence Minister Ariel Sharon would later resign after an inquiry found him indirectly responsible for the massacre.

1983
Lebanon, Israel and the U.S. sign an agreement for Israeli withdrawal, but Syria refuses to pull out its troops. Israeli troops pull back from their positions in southern Lebanon, but maintain a presence in a zone near the Israeli border. A suicide bomb attack at the U.S. Embassy in Beirut kills 63 people. An attack on the headquarters of American and French forces kills 298 people.

1984
The president of the American University of Beirut is assassinated. The U.S. Embassy in Beirut is again attacked; nine people are killed.

1985-1988
Heavy fighting among various Lebanese, Palestinian, leftist, Muslim, Druze and Christian factions. An explosion in Tripoli kills 60 people in June 1985.

1987
Prime Minister Rashid Karami is assassinated.

1988
At the end of his term in office, President Amin Gemayel appoints Gen. Michel Aoun, a Maronite Christian, acting prime minister. Muslim groups reject Aoun and back Salim al-Hoss, a Sunni Muslim, as their own prime minister.

1989
A committee appointed by the Arab League appoints Rene Mouawad president of Lebanon. He is assassinated less than three weeks later and replaced by Elias Hrawi. Rafik Hariri is named prime minister.

1990
Aoun's forces are defeated by Syria and Aoun is exiled to France. President Hrawi and the parliament agree on constitutional amendments and the formation of a new National Assembly, with high offices and a fixed number of seats reserved for members of certain ethnic groups.

1991
An amnesty law is passed, pardoning certain political crimes committed during the war. Militias formed during the war are dissolved, with the exception of Hezbollah, which retains its weapons. The civil war ends.

1992
Elections for the National Assembly are held. Hezbollah wins eight seats in National Assembly elections.

1995
Prime Minister Hariri and President Hrawi change the constitution to extend their terms three years.


1996
Over a two-week period in April, Israeli forces attack Hezbollah positions in southern Lebanon, Beirut and the coastal region.

1998
Gen. Emile Lahoud, a pro-Syria candidate, is elected president. Hariri resigns as prime minister, to be replaced by Salim al-Hoss.

2000
In accordance with a 1978 UN Security Council resolution, Israel completes its withdrawal from the south of Lebanon. Hariri returns as prime minister.

2004
A UN resolution calls on Syria to end its influence on Lebanese internal politics and withdraw its 20,000 troops from the country. It also calls for the disbanding of all Lebanese militias, most notably Hezbollah, and for a new presidential election. The next day, the National Assembly votes to extend the term of President Lahoud by three years.

2005
An explosion in downtown Beirut kills 17 people in February, including former prime minister Rafik Hariri. Witnesses say the attack appeared to target Hariri's motorcade. Many Lebanese blame their country's Damascus-backed government and Syria - a charge both governments deny.

Thousands of demonstrators defy a government protest ban, gathering in Beirut to demand Syria withdraw its army from Lebanon.

Lebanon's Prime Minister Omar Karami and his cabinet resign, and Syria pulls the last of its troops from the country at the end of April.
More on Syria's presence in Lebanon
In December, a report by the UN International Independent Investigation Commission implicates Syrian authorities and their Lebanese allies in the assassination. Syria has denied any involvement.

2006
Hezbollah militants in Lebanon conduct a raid into Israel, killing as many as seven Israeli soldiers and wounding another eight. The militants also capture two Israeli soldiers.

Israel retaliates by hitting roads and bridges in southern Lebanon and later attacks the Beirut international airport, destroying runways and fuel storage tanks.
έτσι κι αλλιώς λάθος στροφή πήραμε και σε λάθος κόσμο βρεθήκαμε... βοήθειά μας
baobab
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 28
Εγγραφή: Πέμ Απρ 20, 2006 12:33 am

Δημοσίευσηαπό aeras » Πέμ Ιούλ 20, 2006 8:55 am

Οι δυνατοι αυτου του κοσμου , οι διαχειριστες , οι μεγαλοι

ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ή τουλαχοστον ΔΕΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ με τα παραπανω

Ποσα πιτσιρικια αραγε φαγαν την βομβα κατακεφαλα και σημερα ?

σε λαθος κοσμο ειπες ?
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό messinian » Δευτ Ιούλ 24, 2006 8:51 pm

Εικόνα
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο επικαιρότητα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron