επικαιρότητα

Επέτειος

σχολιασμός γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας

Συντονιστής: Xenia

Επέτειος

Δημοσίευσηαπό Tanton » Πέμ Νοέμ 16, 2006 6:50 pm

Ένα άλλο ΄Πολυτεχνείο΄ και μια άλλη ΄Μεταπολίτευση΄.

Αν δεν πάτε σήμερα στην πορεία…
Αν δεν πήγατε ποτέ ή αν απλά πάψατε να πηγαίνετε τα τελευταία χρόνια…
Αν ενοχλεί ( και σας ) την αισθητική σας η ΄κεφάλα΄ στην αυλή του Πολυτεχνείου ( το ΄αριστούργημα΄ του σοσιαλιστικού ρεαλισμού του Μέμου Μακρή ) που τη ραίνουν με μαραγκιασμένα γαρύφαλλα αντάμα: παιδάκια, μικροαστούλιδες, κυπατζήδες, μπάτσοι, πολιτικοί, κουκουέδες και νεοδημοκράτες, στρατιωτικοί και Πρόεδροι…
( όλοι αυτοί που δεν ήταν τότε εκεί αλλά είναι πάντα παρόντες τα τελευταία 33 χρόνια…).
Αν δεν ανήκετε. ή δεν θέλετε να ανήκετε, στα οργανωμένα μπλόκα που θα πάρουν μέρος στην καθιερωμένη βόλτα προς την Αμερικάνικη πρεσβεία…
( και που βέβαια σταματούν πάντα εκεί… σιγά μην πήγαιναν ένα χιλιόμετρο πιο πάνω. Στου Παπάγου. Εκεί που ζουν, όσοι ακόμα ζουν, αυτοί που έκαναν την Χούντα και μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους, γλεντούν τα κέρδη τους και αναθυμούνται ειρηνικά τα περασμένα μεγαλεία και γελούν κάτω από τα μουστάκια τους με τους ΄διαδηλωτές΄ και τους μύθους τους…).
Αν δεν πάτε σήμερα στην πορεία…
Μπορείτε…
Να κλεισθείτε στο σπίτι και να απολαύσετε το καθιερωμένο σόου των Αναρχικών ( της πλάκας ) με τους αστυνομικούς ( της πλάκας ). Σόου που οργανώνουν με επιμέλεια κάθε χρόνο για τα δελτία ειδήσεων των 8…
Μπορείτε , επίσης, εναλλακτικά να πάτε μια κοντινή εκδρομή…
( …και να στοχασθείτε πάνω στη Δημοκρατία, στους τύραννους, στους λίγους γενναίους και στους πολλούς αδιάφορους ή να χαρείτε απλά την χειμωνιάτικη λιακάδα. Ανάλογα τα κέφια και τα ενδιαφέροντά σας. ).

Η εναλλακτική πρόταση.

Παίρνεται την Αττική οδό. Σε 20 λεπτά φτάνεται στο Ζεφύρι. Το διασχίζετε και αμέσως μετά είσαστε στην Φυλή ( η παλιά Χασιά ).
Ένας δρόμος είναι η Φυλή. Αριστερά και δεξιά οι ξακουστές ταβέρνες. Εδώ κάθε σαββατοκύριακο έρχεται η μισή Αθήνα για κοψίδια ( η άλλη μισή πρέπει να είναι στη Βάρη… νομίζω, δεν είμαι ειδικός ). Περάστε γρήγορα την περιοχή με τις ταβέρνες και αρχίστε να ανηφορίζετε τον, όλο στροφές, δρόμο για την Πάρνηθα. ( μην ανησυχείτε για κίνηση κανένας επισκέπτης δεν παίρνει αυτό το δρόμο… ποιος ξέρει για το φρούριο της Φυλής και αν ξέρει ποιος το επισκέπτεται; ).
Σε 10-15 χιλιόμετρα ανηφόρα μέσα στο δάσος φτάνετε στο θαύμα.
Κατ΄ αρχή είναι το πιο όμορφο, μαζί με το Σούνιο, τοπίο της Αττικής. Δεν το περιγράφω, δεν είμαι καλός σ΄ αυτά. Τα όμορφα μέρη πρέπει να τα ζεις και όχι να τα διαβάζεις.
( εξ΄ άλλου για άλλα πράγματα μιλάω σήμερα και όχι για τοπία. Για δημοκρατία και την κατάλυση της και τους αγώνες για την αποκατάστάση της, μιλάω. Επετειακό είπαμε…)..
Πάνω στον λόφο, ανάμεσα στις κορφές της Πάρνηθας, δεσπόζει το αρχαίο φρούριο της Φυλής.
Πανέμορφο δείγμα της καλύτερης στρατιωτικής αρχιτεκτονικής της κλασικής περιόδου.
( φυσικά και δεν υπάρχει καμιά ταμπέλα με δυο στοιχεία, κάποια ημερομηνία…πάντως υπήρξε όλο τον 5ο και τον 4ο αιώνα ίσως και πιο πριν ίσως και πιο μετά…).
Τετράγωνο πιάνει όλο τον λόφο. Στις τέσσερις πλευρές του υψώνονταν απόρθητοι κυκλικοί Πύργοι. Μέχρι τον σεισμό της Πάρνηθας ( 5, 6, χρόνια πριν; ) ο ένας απ΄ αυτούς σωζόταν σχεδόν ακέραιος. Τώρα έχει γκρεμιστεί…
( να τον αναστηλώσουν είπατε; Ποιος και γιατί; ).
Για να δείτε καλύτερα διατηρημένο, ίσως και πιο όμορφο, κάστρο της κλασικής εποχής πρέπει να ταξιδέψετε πολύ μακριά, στην Νίσυρο.
Εκείνο όμως δεν έχει την ιστορία αυτού εδώ.
Γιατί εδώ πριν 2396 χρόνια παίχτηκε μια από τις πιο όμορφες ιστορίες της αρχαίας μας Πόλης.
Μια ιστορία που έχει απ΄ όλα: στυγνή δικτατορία, φυλακές, εξορίες, βασανισμούς, εθνικές ταπεινώσεις, παλικαράκια που κλείνονται σ΄ ένα κάστρο, που αντιστέκονται ( και εδώ σταματούν οι συγκρίσεις με τις μέρες του ΄73 ), ξεσηκώνουν ένα λαό , νικούν και αποκαθιστούν τη Δημοκρατία.
Εδώ είναι ο καλύτερος τόπος για να στοχαστεί κανείς πάνω στην αντίσταση και στην τυραννία.
Εδώ είναι ο καλύτερος τόπος για να τιμήσει κανείς εκείνους που αντιστάθηκαν.
Να μάθει και να θυμηθεί

Ας θυμηθούμε…

( αύριο την ώρα της πορείας όταν η μελαγχολία θα μπαίνει από το παράθυρο μαζί με τις φωνές των διαδηλωτών θα θυμηθώ μαζί σας και θα σας γράψω για κείνα τα παλικαράκια και το κλείσιμο τους στο κάστρο της Φυλής. Γιατί όσο πιο πίσω πάει κανείς τόσο πιο ξεκάθαρα βλέπει και τα τοτεινά και τα σημερινά… ).

ΥΓ αν πάτε… μην πάρετε μαζί σας λουλούδια για να τιμήσετε τον Θρασύβουλο και τους τριάντα συντρόφους του. Ο τόπος είναι γεμάτος λουλούδια. Κρόκους όπου πιάνει ο ήλιος, κυκλάμινα στις σκιές. Απλά μην τα κόψετε….
Κι'αν σου μιλάω με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακους γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει...
Tanton
full member
 
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 3:15 am

Δημοσίευσηαπό Antonio » Πέμ Νοέμ 16, 2006 7:27 pm

Βρε Πηγαινε μονος Σου λεμε......
Antonio
full member
 
Δημοσιεύσεις: 177
Εγγραφή: Τετ Φεβ 22, 2006 5:31 pm

Δημοσίευσηαπό than sigma » Παρ Νοέμ 17, 2006 10:33 am

Δεν αξίζει στη σημερινή μέρα η παραπάνω γελιοποίηση. Δεν είναι μέρα που μπορείς να τη συγκρίνεις ή ότι άλλο με μια εκδρομή. Αν ήμασταν σοβαροί ώς λαός δε θα μιλάγαμε έτσι όπως και δε θα κάναμε τα επεισόδια που κάνουμε. Αλλά ίσως αυτά να μας αξίζουν. Ίσως η σημερινή επέτειος να ήταν μια φωτεινή εξαίρεση που απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα για το τι εστί ελληνικός λαός.

Και στην τελική όποιος δε θέλει να εορτάσει δε θέλει να τιμήσει ας αναρωτηθεί μέσα του "μα καλά τόσο ηλιθιοι ήταν οι φοιτητές τότε που εξεγέρθηκαν;"...λίγη σιωπή φίλοι μου είναι αυτό που χρωστάμε σε εκείνους που εξεγέρθηκαν. Λίγη σιωπή μπας και αρχίσουμε να σκεφτόμαστε. Ας κρατήσουμε τη σάτυρα, τους στίχους και το μαύρο χιούμορ για άλλες μέρες..

Τάσος Λειβαδίτης - Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος


Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!


και άλλα ποίηματα για το Πολυτεχνείο...
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό Tanton » Παρ Νοέμ 17, 2006 1:08 pm

Ας θυμηθούμε…

(… συνεχίζοντας τη γελιοποίηση και τη σάτυρα ( έστω τη γελοιοποίηση και τη σάτιρα )… και ας μην είμαστε σοβαροί ως λαός, ας είμαστε σοβαροί σαν πολίτες που θυμούνται και τιμούν την ιστορία τους. Κυρίως όμως ας μην σιωπούμε όπως μας συμβούλευε, και τότε – τις μέρες του΄73- και τώρα, η κοινή γνώμη και οι ΄γνωστικοί΄).

404 π.Χ ( Αθήνα )

η Αθήνα έχει νικηθεί ολοκληρωτικά. Οι Σπαρτιάτες μετά τη νίκη τους στους Αιγός Ποταμούς είναι κυρίαρχοι στον ελλαδικό χώρο. Κατεβαίνουν στην Πόλη γκρεμίζουν ταπεινωτικά τα τείχη της, εγκαθιστούν φρουρά στην Ακρόπολη και αναθέτουν την διακυβέρνηση στους Ολιγαρχικούς. Πρώτα οι 400 μετά, οι χειρότεροι, 30. Αυτοί που ο λαός αργότερα θα ονομάσει τριάκοντα τυράννους. Τα πιο λαμπρά ονόματα της Πόλης η χρυσή νεολαία της ( όλοι μαθητές του Σωκράτη ) μορφωμένοι , πλούσιοι και αντιδημοκράτες ως το κόκαλο. Η σπαρτιατική φρουρά φεύγει και η τρομοκρατία ξεκινά.
Νόμοι ψηφίζονται νύχτα από μια διορισμένη ΄βουλή΄ οι δημοκράτες σκοτώνονται τα βράδια σπίτια τους , μέρα μεσημέρι μες την Αγορά, από ένοπλες φρουρές ΄έκτακτης΄ ανάγκης, άλλοι εξορίζονται, περιουσίες δημεύονται, οι πολίτες εξευτελίζονται.

ʼνοιξη του 403 π.Χ ( Φυλή )
Τριάντα παλικάρια, εξόριστοι στην γειτονική Θήβα από το καθεστώς των τύραννων, με αρχηγό τον Θρασύβουλο μια νύχτα με άθλιες καιρικές συνθήκες περνούν τα βουνά και καταλαμβάνουν το φρούριο της Φυλής.
( δεν ήταν τελικά και τόσο δύσκολο, στο φρούριο έκαναν την θητεία τους όλοι οι Αθηναίοι στρατιώτες τον δεύτερο χρόνο τους, όλοι είχαν υπηρετήσει εκεί και ήξεραν τα κατατόπια ).
Κλείσθηκαν μέσα και κήρυξαν στάσιν (= εξέγερση, εμφύλιο ). Απαίτησαν την παράδοση των τυράννων και αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Τις επόμενες μέρες ο κάμπος της Φυλής γέμισε από τους Ολιγαρχικούς. Καλά οπλισμένοι και μαζί τους το Αριστοκρατικό ιππικό ( αρχηγός του, φυσικά, ο Ξενοφώντας. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας από ντροπή , υποθέτω, αυτοεξορίσθηκε και έγινε ο γνωστός μισθοφόρος των Περσών… δεν ξαναπάτησε παρά περιστασιακά το πόδι του στην Πόλη ).
Ο Θρασύβουλος και οι σύντροφοί του άντεξαν την πολιορκία. Και όχι μόνο αυτό, μαθαίνοντας τα νέα στο ʼστυ ένας-ένας και άλλοι πολίτες φτάνουν και ξεγλιστρούν και αυτοί μέσα στο πολιορκημένο κάστρο.
Όταν οι Ολιγαρχικοί έλυσαν τελικά την πολιορκία μέσα στον τιμημένο βράχο είχαν στριμωχτεί 1000 δημοκράτες. Που αντιστάθηκαν με νύχια και με δόντια…
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά…
Οι χίλιοι εξεγερμένοι κατέβηκαν στο Φάληρο. Και εκεί στα γκρεμισμένα τείχη δόθηκε η τελειωτική μάχη. Οι Δημοκρατικοί και ο Θρασύβουλος νίκησαν . Ο Κριτίας, αρχηγός των τυράννων, σκοτώθηκε.
Η δημοκρατία αποκαταστάθηκε.
Μετά την Μεταπολίτευση όλος ο Δήμος ανέβηκε στην Ακρόπολη.
Εκεί στο ναό των Ευμενίδων, οι νικητές κήρυξαν τη λήθη. Δεν θα υπήρχαν τιμωρίες σ΄ αυτούς που συνεργάστηκαν με το καθεστώς.
( εκτός από τους ¨τριάκοντα, τους ένδεκα και τους πέντε του Πειραιά΄ τους πρωταιτίους σαν να λέμε. ). Όποιος στο μέλλον προσπαθούσε να καταλύσει την δημοκρατία θα εξοριζόταν αμέσως.
Οι τριάντα της Φυλής αρνήθηκαν τα χρυσά στεφάνια που τους δώρισε η Πόλη.
Τα κατοπινά χρόνια ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής για ένα Αθηναίο πολίτη ήταν να λέει ότι ήταν ΄εκ του Φαλήρου λαός΄.
Και ο ακόμα μεγαλύτερος να λέει ότι ήταν ¨εκ της Φυλής΄.

Υ.Γ λυπάμαι που το κειμενάκι μου πείραξε τα δημοκρατικά αισθήματα του κ. Θανάση. Φυσικά του δίνω το δικαίωμα να τα σβήσει αμέσως ( μην χαλάει και η σούπα ). Απλά θυμήθηκα την ιστορία λόγω επετείου…ξέρεις ( που δεν ξέρεις επειδή είσαι μικρός ) με τέτοιες ιστορίες περνούσαμε τα βράδια έγκλειστοι πριν 33 χρόνια… κάτι τέτοια αραχνιασμένα παραδείγματα μας ζέσταιναν και μας φώτιζαν.
Λυπάμαι αν δεν ήμασταν όπως φαντάζεσαι ότι ήμασταν.
Κι'αν σου μιλάω με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακους γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει...
Tanton
full member
 
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 3:15 am

Δημοσίευσηαπό than sigma » Παρ Νοέμ 17, 2006 1:26 pm

Tanton έγραψε:Υ.Γ λυπάμαι που το κειμενάκι μου πείραξε τα δημοκρατικά αισθήματα του κ. Θανάση. Φυσικά του δίνω το δικαίωμα να τα σβήσει αμέσως ( μην χαλάει και η σούπα ). Απλά θυμήθηκα την ιστορία λόγω επετείου…ξέρεις ( που δεν ξέρεις επειδή είσαι μικρός ) με τέτοιες ιστορίες περνούσαμε τα βράδια έγκλειστοι πριν 33 χρόνια… κάτι τέτοια αραχνιασμένα παραδείγματα μας ζέσταιναν και μας φώτιζαν.
Λυπάμαι αν δεν ήμασταν όπως φαντάζεσαι ότι ήμασταν.


Τώρα πραγματικά μου την είπες... ας μη χαλάμε τη μέρα σε όσους τιμούν αυτή την επέτειο..
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Παρ Νοέμ 17, 2006 2:18 pm

Όσο παράταιρος κι αν είναι ο εορτασμός της επετείου επιβάλλεται να συνεχίζεται. Όχι τόσο για να μαθαίνουν οι νέοι, όσο για να θυμούνται οι παλιοί και συγκεκριμένα οι τότε συμμετέχοντες που τώρα έχουν στα χέρια τους την εξουσία. Φυσικά και δεν με ενδιαφέρει να θυμούνται τα γεγονότα (που τα θυμούνται μια χαρά, λεπτομερώς λεπτομερώς), αλλά τα όσα πρέσβευαν τότε (που τα έχουν ξεχάσει εντελώς).

Χτες άκουσα ότι ένας από τους ανθρώπους που έβαλαν τον εκρηκτικό μηχανισμό στο άγαλμα του τρούμαν ήταν ο σημίτης. Μιλάμε για το ίδιο άτομο που από τα έδρανα της βουλής και δη με την ιδιότητα του πρωθυπουργού ευχαρίστησε τους αμερικάνους. (Και να μη χάσω την ευκαιρία να θυμίσω τον πετράκη, ο οποίος αν και πέρασε τη νύχτα του πολυτεχνείου σε ένα κρατητήριο στα γιάννενα σαν ένας από τους επαναστάτες φοιτητές, όταν διορίστηκε υπουργός παιδείας (αν και εκλεγμένος στην ευρωβουλή) απαξίωσε τον κόπο χιλιάδων φοιτητών για την κτήση του πτυχίου τους, αναγκάζοντας τους εκπαιδευτικούς να αποδείξουν τις γνώσεις τους με τις γνωστές εξετάσεις του ασεπ). Αλλά αυτά είναι μόνο δυο παραδείγματα και δεν έχει και νόημα να μείνω σε αυτά. Δυστυχώς, όσο κι αν δε θέλουμε να το παραδεχτούμε το σύνθημα "ψωμί, παιδεία, ελευθερία" βγήκε με πάθος από τα χείλια τους, μόνο που στην πορεία το άλλαξαν με τα έργα τους σε "μίζα, ρουσφέτι και ρεμούλα".

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κατέστρεψαν το φοιτητικό κίνημα, που αυτοί δημιούργησαν, με τον φανατικό κομματισμό, που κατέλυσαν την αξιοκρατία της δημοκρατίας χρωματίζοντας τα παιδιά τους μπλε και πράσινα (λες κι είναι κόκκοι απορρυπαντικού) και που εγκαθίδρυσαν ένα νέο καθεστώς δικομματισμού κόβοντας και ράβοντας στα μέτρα τους τον εκλογικό νόμο.

Λυπάμαι, αλλά γελοιοποίησαν εαυτούς. Ωστόσο το γεγονός παραμένει και κανείς μας, θέλω να πιστεύω, δεν το απαξιώνει, ίσα ίσα που το τιμούμε ... αν και ίσως όχι όπως του αξίζει.



Υ.Γ. Γεννήθηκα την περίοδο της χούντας και στα γεγονότα του πολυτεχνείου ήμουν νήπιο. Η μοναδική μου ανάμνηση από την εποχή είναι μια γελοιογραφία που έδειχνε σε αγχόνες τους "επαναστάτες" της 21ης Απριλίου (αν και λογικά αυτό θα ήταν πολύ αργότερα στη μεταπολίτευση όταν γινόταν η δίκη τους). Στα πρώτα χρόνια, αφού είχα συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί, ένιωθα δέος για τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν ενάντια στο καθεστώς. Μετά το δέος έγινε βάρος και κούραση και κατέληξε σε αηδία για τα ίδια πρόσωπα. Δεν θέλω να είμαι άδικη και γι' αυτό ξαναλέω ότι αναφέρομαι μόνο σε αυτούς που χρησιμοποίησαν ως διαβατήριο τη συμμετοχή τους στα γεγονότα του πολυτεχνείου και πάτησαν στα πτώματα των συναδέλφων τους για να αναδειχθούν στο πολιτικό προσκήνιο. Αν το πολυτεχνείο ζει ακόμα, θα πρέπει να αναζητηθεί μέσα στους ανώνυμους εκείνων των ημερών … κι ελπίζω και σε κάποιους από τους σύγχρονους φοιτητές και μαθητές, έστω κι αν όλα αυτά περί πολιτικοποίησης δεν είναι πια τρέντυ…
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Νοέμ 17, 2006 5:32 pm

άκου βερύκοκο παιδί μου, έχεις ά΄δικο.

η ιστορία πάει βήμα-βήμα.

η εξέλιξη θέλει αιώνες.


'ψωμί-παιδεία-ελευθερία' φωνάζαμε τότε, μπροστά στη μεγάλη βρετανία, στον καραμανλή, που μόλις είχε έρθει, το καλοκαίρι του 74. και δίπλα μου είχε έρθει ένας μεσόκοπος και μου έλεγε: 'σπίτι σου εσύ, τι δουλειά έχεις εδώ; σπίτι σου, σπίτι σου'...

έ, είμαστε ακόμη στο πρώτο λεξάκι.

το ψωμί.


τα άλλα, άλλοτε. στην αλλη ζωή, ή με τις θυσίες άλλων, σε άλλες γενιές.
εμείς, αυτό πετύχαμε. το ψωμί. δεν είδατε που τα παιδιά μας είναι από τα πιο παχουλά της ευρώπης; καλή ποιότητα πράμα!
ψωμί, λάδι...
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am


Επιστροφή στο επικαιρότητα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron