επικαιρότητα

Μουντιάλ! Φτωχοί, Θεοί και κόκκινοι.

σχολιασμός γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας

Συντονιστής: Xenia

Ποιά ομάδα θα σηκώσει στο τέλος την "κούπα";

Ακτή Ελεφαντοστού
0
Δεν υπάρχουν ψήφοι
Αμερική (Η.Π.Α.)
0
Δεν υπάρχουν ψήφοι
Ιράν
1
50%
Βραζιλία
1
50%
Ελλάδα (τι θα πεί ρε, "δεν προκριθήκαμε";)
0
Δεν υπάρχουν ψήφοι
 
Σύνολο ψήφων : 2

Δημοσίευσηαπό escobar » Σάβ Ιούλ 15, 2006 10:18 am

λέφτυ
ο ζιντάν τέλειωσε την καριέρα του και ο κόσμος θα τον θυμάται γιατι απλά ήταν παιχταράς και μιλούσε πάντα στα μεγάλα παιχνίδια.
το να παίρνεις ένα μεγάλο παιχνίδι σημαίνει πως δεν καταλαβαίνεις τίποτα.
ούτε βρισιές,ούτε μπουνιές,ούτε ατυχίες, ούτε θεούς και δαίμονες.
ανάμεσα σε όλα τα μουντιάλ-ευρωπαικά πρωταθλήματα που έπαιξε ο ζιζού και στους ημιτελικούς και τελικούς του τσαμπιονς λιγκ δεν ήταν πάνα νικητής αλλά ήταν πάντα απ' τους καλύτερους.
ο ματεράσι κάποια στιγμή θα κρεμάσει τα παπούτσια και θα αρχίσει να κυκλοφορεί στο δρόμο σαν απλώς θνητός
ο ζιντάν θα είναι πάντα ο ζιντάν, ο παιχταράς , ο επιθετικός, αυτός που κάνει παιχνίδι, αυτός που παίζει επίθεση...
τα αφιερώματα της τηλεόρασης για το μουντιάλ θα στέκονται στον ζιντάν για μεγάλο διάστημα και θα κλείνουν με την κεφαλιά του ζιζού στον ματεράτσι
τα παιδιά του ζιντάν θα νιώθουν περίφανα και θα ζηλεύουν τον μπαμπά τους
τα παιδιά του ματεράτσι δεν θα προσέχουν παρά πως ο μπαμπάκας πέφτει κάτω και θα θέλουν τα μαρτήριό τους να τελείωσει, να μην δουν άλλο.

ποιός θα θυμάται τον ζινταν σε 50 χρόνια και ποιός τον ματεράτζι?


για αυτό σου λέω άστο

αυτή η κεφαλιά είναι το καλύτερο σημείο των τελευταίων μουντιάλ
καλύτερη και απο τα γκολ της βραζιλίας και απο τον τελικό του 1998 όπου η Γαλλία τσάκισε την Βραζιλία.
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Δευτ Ιούλ 17, 2006 10:43 am

οτι ο ασπικ εχει αντιληψη ειναι γνωστο (σε μενα τουλαχιστον)

πολυ ωραια ολα αυτα που λες ασπικ
για το πως το ποδοσφαιρο καθε εποχης ειναι αναλογο με την εποχη του βεβαια (και πως θα μπορουσε να ειναι αλλιως βεβαια)
για το ηθος κτλ

αλλα σου εγγυουμαι προσωπικα (25 χρονακια εφαγα σαν παιχτης και μια πενταετια προπονητης) οτι κανενας μα απολυτως κανενας δε φτανει να κανει πρωταθλητισμο οντας δημοκρατικος ανθρωπος και καλο παιδι ...

ο πρωταθλητισμος ειναι εξ' ορισμου φασιστικο φαινομενο
ο στοχος του ειναι να αναδειξει τον καλυτερο σε κατι
απ' οποια μερια και να τον πιασεις βρωμαει

και βρωμαει περισσοτερο γιατι ακριβως "ο σκοπος αγιαζει τα μεσα"

κανενας δε θα θυμαται τον ματερατσι αλλα το ταμπλω εγραψε ιταλια (προς μεγαλη μου απογοητευση βεβαια ,αλλα και γαλλια να εγραφε παλι προς μεγαλη μου απογοητευση θα ηταν , οπως και αν εγραφε ελλαδα ...γιατι τακτικες οπως αυτη που δοξαζεται στο ποδοσφαιρο του 2000 μονο ξεφτιλα του αθλητισμου μπορει να ειναι ...τους λογους και την εξηγησ του φαινομενου την περιεγραψες εσυ και δε χρειαζονται περισσοτερα)

αλλα κανεις ενα λαθος οσον αφορα την κριτικη σου σ'αυτα που εγραψα εγω
αυτη η ασχημια του πρωταθλητισμου δεν ειναι δικια μου αλλα δικια μας

εγω απλα περιγραφω την πραγματικοτητα χωρις να την κρινω

οι προσπαθειες του ζινταν να δικαιολογησει εκ των υστερων την ενεργεια του (το λαθος του πρεπει να λεμε και οχι ηθικολογωντας)αποδεικνυουν ακριβως αυτο ...οτι κι ο ιδιος στεναχωριεται που το εκανε ...και οχι βεβαια για τα παιδια που ειπε και ισως ουτε καν γιατι εχασε το κυπελλο η ομαδα του αλλα γιατι ακριβως επεσε στην παγιδα του ιταλου σαν μαθητουδι ...γιατι αφεθηκε αυθορμητος σ'ενα χωρο που δεν επιτρεπει τετοια και βεβαια την πιο ακαταλληλη στιγμη ...ο παιχτης φιλε δεν επιτρεπει τετοια στον εαυτο του ...βλεπεις τα λαθη ειναι για τους ανθρωπους και ο παιχτης δε θεωρει οτι ειναι ανθρωπος αλλα υπερανθρωπος...εχει θρεψει τον εγωισμο του με χρονια και χρονια φυσικης υπεροχης εναντι ολων...ειναι εξ' ορισμου φασιστομουτρο κι ας ειναι γραμμενος στο συνασπισμο ή στο ΠΑΜΕ με τον φιλγκουντ .

πραγματι αυτα που εγραψα στο προηγουμενο μυνημα ειναι απειλη για ολους και αυτο ακριβως ηθελα να ειναι

να πεσουν οι μασκες και να στματησει η ωραιοποιηση και η ηρωποιηση

αν θελετε σπορ και χαρα του αθλητισμου αναζητηστε την αλλου και οχι στις αρενες
σας το λεω εγω αυτο που εφαγα την ψυχη μου εκει μεσα

(οσο γι αυτο που εγραψες για το προπονητικο μου εργο δεν τα ειπες καλα...οτι εγω ξερω την πραγματικοτητα και την εχω ζησει δε σημαινει οτι πρεπει να τη χειροκροτησω κιολας αλλα δεν υπαρχει και τροπος να την κρατησω εξω απ' την πισινα...τα παιδια την κουβαλανε μαζι τους...και δε μιλαω για την αγνη χαρα της βιας με την εννοια της σωμα με σωμα μαχης,
αλλα για τη βρωμια που ο μυθος ονομασε "fair play" , να παιζεις με τους κανονισμους το λεγαμε εμεις )
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Τετ Ιούλ 19, 2006 9:32 am

Λέφτυ,μάλλον δέν έχω τόση αντίληψη όσο λές,αφού δέν κατάλαβα πώς δέν επικροτούσες αλλά απλώς περιέγραφες τα κακώς κείμενα του πρωταθλητισμού.
Παρόλαυτα διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις για το άν δέν γουστάρεις όντως το αντιαθλητικό παιχνίδι.
Ο ζιντάν που λές, δέν λειτούργησε και τόσο αυθορμήτως όπως νομίζεις,ούτε και ήταν τυχαίο αυτό που έκανε.Που πηγαινε η δουλειά,φάνηκε από τον επιδεικτικό τρόπο που κτύπησε το πέναλτι στην αρχή του παιχνιδιού.Όπως φάνηκε και από προηγούμενα μάτς που πάλι φέρθηκε προκλητικά όταν είδε ότι δέν του έβγαινε το παιχνιδι.
Έτσι είναι σαφές νομίζω πώς ο ζιντάν ήθελε να πουλήσει μιά συγκεκριμένη εικόνα.
Η πιθανώς άλλοι να το θέλαν.
Σημασία έχει όμως πώς με τον ένα η τον άλλο τρόπο το πέτυχε-πέτυχαν,και έτσι τώρα ο εσκομπάρ κατά δήλωσή του θα έχει να θυμάται μόνο αυτή την εικόνα του ζιντάν ακόμη και πενήντα χρόνια μετά όπως μας λέει.
Γιατί όμως θα θυμάται τον ζιντάν ο εσκομπάρ;

Καθαρά ποδοσφαιρικώς αυτόν που θα έπρεπε να θυμάται τουλάχιστον από τον τελικό θα έπρεπε να ήταν ο πίρλο,εκτός των άλλων και για τον άριστο τρόπο που εκτέλεσε τα δύο κόρνερ (το ένα απέφερε το γκόλ και το άλλο ένα οριζόντιο δοκάρι άν θυμάσαι),αφού με το κατάλληλο φάλτσο έφερε την μπάλλα στην περιοχή με φορά αντίθετη πρός το τέρμα,που είναι ότι πιο επικίνδυνο και δύσκολο να αντιμετωπιστεί από τους αμυντικούς.
Ουσιαστικά σε αυτόν τον παίκτη η ιταλία ωφείλει το κύπελλο.
Και όμως όχι μόνο δέν θα τον θυμάται ο εσκομπάρ,αλλά ούτε κάν τον πρόσεξε.
Γιατί εσκομπάρ δέν πρόσεξες τον πίρλο;
Μα γιατί κανείς δέν του είπε πώς πρέπει να τον προσέξει.
Αντιθέτως του είπαν με διάφορους τρόπους πώς πρέπει να προσέξει τον ζιντάν,μέχρι που ακόμη και κουτουλιές τον βάλαν να δίνει στους αντιπάλους για να σιγουρευτούν ότι θα τον προσέξει.
Και αυτό διότι ο άνθρωπος,από ένα πλήθος συμβάντων που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του,προσέχει μόνο αυτά που έχει αποφασίσει εκ των προτέρων να προσέξει ή που του έχουν επισημάνει εκ των προτέρων να προσέξει.
Είναι όπως με το αγαπημένο μας φαγητο,που στην θέα του μας τρέχουν τα σάλια, καθώς φέρνουμε στην μνήμη μας την γεύση του.Σε αυτό ακριβώς το παιχνίδι της μνήμης ωφείλεται και η απόλαυση.
Και το ερώτημα είναι κατά πόσο οι πληροφορίες που διαθέτει η μνήμη μας,είναι απλώς τυχαίες,ή εγχειρίζονται εντέχνως έξωθεν .

Στο κρίσιμο αυτό σημείο λοιπόν,έχουμε ήδη φύγει από το ποδόσφαιρο,και τα ερωτήματά μας αφορούν γενικότερα την θαυμαστή μας κοινωνία της πληροφορίας.
Τι συμβαίνει στον κόσμο και τι μαθαίνουμε εμείς;
Αυτοί που μας πληροφορούν είναι ικανοί να διακρίνουν και να ιεραρχούν σωστά τις πληροφορίες;
Και άν είναι ικανοί να τις διακρίνουν,είναι και ανιδιοτελείς να μας τις μεταδώσουν;
Και εμείς είμαστε ικανοί να τις διακρίνουμε;
Και άν είμαστε ικανοί,είμαστε επίσης και ανιδιοτελείς για να τις δεχθούμε;

Από τα παραπάνω λοιπόν,χονδρικά,βλέπουμε πώς ο κόσμος δέν είναι αυτό που είναι και που συμβαίνει,αλλά αυτό που η ικανότητά και η ανιδιοτέλειά μας μπορεί να αντιληφθεί ότι είναι και συμβαίνει.
Για αυτό και τίποτα δέν κουβαλάνε τα παιδιά μέσα τους λέφτυ που λές.
Είναι ότι συμβαίνει και ότι τα πληροφορούν ότι συμβαίνει γύρω τους και ότι μπορούν να αντιληφθούν από αυτό που συμβαίνει.
Εν ολίγοις, είναι αυτό που θα τους δείξει ο κόσμος και στην προκειμένη περίπτωση αυτό που θα τους δείξεις εσύ μιάς και σε έβαλε ο κόσμος να τα προπονείς.
Για αυτό μήν ξεχνάς κύριε προπονητά...ήθος και όραμα.

















































Και άμα σου πεφτει βαρύ,πέτα το ήθος και κράτα μόνο το όραμα βρε αδελφέ.


ΒΓ Ουσιαστικά το όλο πράγμα συμβάντος και πληροφορίας, μοιάζει σάν παράσταση τσίρκου,όπου ο ταχυδακτυλουργός μας αποσπά σε κάτι άλλο την προσοχή από αυτό που όντως πράττει και συμβαίνει (τρύκ).
Και εμείς μένουμε έκθαμβοι με το απροσδόκητο,μαγικό και λαμπρό θέαμα.

Εδώ ακριβώς λοιπόν,χρειάζεται να ξεκινάμε από σαφή δυσπιστία και άρνηση πρός ότι βλέπουμε και μας περιβάλλει.Ότι τέτοιο συμβαίνει γύρω μας πρέπει να το εκλαμβάνουμε εκ των προτέρων ώς απάτη και αυτούς που το προκαλούν ώς απατεώνες.
Και ακόμη και άν κάτι δέν είναι απάτη και κάποιοι δέν είναι απατεώνες,τότε σίγουρα θα μας εξαπατά η ματιά μας.

Από μιά τέτοια λοιπόν κριτική θέση απέναντι στον αντικειμενικό λαμπρό κόσμο,και στην δική μας θαυμαστή υποκειμενικότητα,θα πρέπει να συμφωνήσουμε πώς ότι συμβαίνει δέν συμβαίνει στον ίδιο τον κόσμο,αλλά σε αυτήν την πληροφορία και κάθε πληροφορία δέν μας πληροφορεί για αυτόν τον κόσμο αλλά για τον ίδιο της τον ευαυτό.
Και μόνο άν η πληροφορία ταυτιζόταν με τον κοσμο,μόνο δηλαδή άν κάθε συμβάν είχε ακαριαία πραγμάτωση παντού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του σύμπαντος πληροφορώντας το ίδιο για τον εαυτό του,προκαλώντας την πληροφορία του αλλά και απορέοντας από αυτήν....ΠΟΤΕ; ΤΩΡΑ!..τότε και μόνο τότε θα μπορούσαμε να πούμε,πώς αυτό που βλέπουμε είναι και αυτό που είναι και πώς τον ζιντάν θα πρέπει να τον θυμόμαστε όχι για πενήντα χρόνια που λέει ο εσκομπάρ,αλλά για όλη την αιωνιότητα.
Κάτι τέτοιο δέν συμβαίνει όμως,καθότι θεοί δέν είμαστε και ο κόσμος συνεχίζει να εξελίσεται,τουτέστιν και καταλήγοντας και δηλαδή και έτσι λοιπόν,το τρίτο ολέθριο δόγμα του πολιτισμού μας (μετά το ο νικητής τα παίρνει όλα,και ο σκοπός αγιάζει τα μέσα) είναι το: μόνο οι ειδικοί δικαιούνται να εκφέρουν άποψη.
Οι ειδικοί είναι θεοί δηλαδή,μιάς και για αυτούς,κάθε συμβάν σε όλο το σύμπαν υπάρχει για να δικαιώνει την άποψή τους (και ότι δέν την δικαιώνει δέν υπάρχει και επ αυτού άλλοι ειδικοί γνωματεύουν και δικαιώνονται επ αυτού).
Το φασιστικό αυτό δόγμα (που ευθύνεται βέβαια ο ηθικολόγος και απόλυτος σωκράτης),έρχεται να συμπληρώσει τα άλλα δύο και να φτειάξει το πακέτο της σύγχρονης εξαπάτησης του καπιταλισμού που βάζει τον ζιντάν να κουτουλήσει τον ματεράτσι για να πάρει την κοκκινη κάρτα.
Για αυτό και ο νεος αριστερός λόγος που όπου νάναι θα μας επισκεφτεί,δέν θέλει νικητές,δέν θέλει σκοπούς και μέσα και κυρίως δέν θέλει ειδικούς.
Και βέβαια κουτουλήσει δέν κουτουλήσει ο ζιντάν, την κόκκινη θα την πάρει και αυτός και όλοι μας.
Γιατί αυτό θα πρέπει να το ξέρουμε,πώς η δημοκρατία στέλνει εύκολα στα αποδυτήρια του παίκτες.
Γιατί κυρίαρχο ενέργημα της δημοκρατίας είναι να ξεγυμνώνει σύμπαντα,συμβάντα,πληροφορίες και κυρίως βέβαια τα παικτρόνια.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Τετ Ιούλ 19, 2006 3:10 pm

αγαπητέ παπαραγρότη

Θα σε συμβούλευα συντόμως ν αφήσεις τις ποδοσφαιρικές αναλύσεις και να πας διακοπές! Μιας και, εκτός και από το να τείνεις να περιέχεις την άρνηση και την κατάφαση εις μυελόν ένα, αναλαμβάνεις να παίζεις τελευταία και το ρόλο του προφήτη μιλώντας για την μελλοντολογική αοριστη καραμέλα του μεταμοντερνου αριστερού λόγου που είναι -περίπου- στα διόδια της ελευσίνας και όπου να ναι φτάνει, αλλά έχει πολύ κίνηση η καβάλας και ξέχασε να πάρει την αττική οδό για να μη περάσει από το κέντρο... ωιμέ!

Πραγματικά ο κόσμος είναι αυτό που ο καθείς μας αντιλαμβάνεται ότι συμβαίνει μιας κι ο καλός θεούλης -που δεν υπάρχει γιατι αν υπήρχε θα σ εστελνε στο γερο διαολο- μας έχει προικισει με αρκετες αισθήσεις και μυαλό το οποίο ο καθένας μας το προπονεί κατα πως μπορεί. Ετσι άλλος έχει κάνει μια ερασιτεχνική προπόνηση μυαλού ενώ άλλος πρωταθλητισμό, άλλος το ξεχασε στο καφενε προχτες μαζι με το λογαριασμό για τις μπύρες κι άλλος το έταξε στην υπηρεσία του έθνους -όπως ο λεφτυ που απέτυχε να κάνει διεθνή καριέρα σαν πρωταθλητής λόγω του ότι τον διακατείχε η αντικομμουνιστική υστερία του ψυχρού πολέμου με συνέπεια να απορρίψει μια δελεαστική πρόταση της παλαι ποτέ Αθλητικής Ομοσπονδίας Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΑΟΣΣΔ) να συγγράψει το νέο (τότε) αθλητικό εμβατήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας. Από τότε απέκτησε και το μίσσος για τα αρκουδάκια, πέταξε το δικό του και τωρα παίρνει λεξοτανίλ να κοιμηθεί τα βράδυα.

Δε θέλω όμως να φύγω από το ενδιαφέρον θέμα των ημίγυμνων μαντραχαλάδων που -μη θελοντας να κατανοησουν πως την εχουν μικρη- παίζουν με το... τόπι!

Εκτός λοιπόν από αυτό που ο καθείς μας αντιλαμβάνεται παίρνοντας την πρωτογενή πληροφορία, σημαντικό ρόλο (οπως κι ενας γελοιος επιστημονας που κανεις πια δε θυμαται τ ονομα του) παίζει κι η θεση του παρατηρητή. Ετσι άλλα πράγματα είδες εσύ στη τηλεόραση, άλλα ο εσκομπαρ που είχε αγορασει εισητηριο για τη θυρα 99 και καθοταν πισω από τον πιρλο, άλλα είδαν οι συμπαίκτες του ζινταν στον πάγκο, άλλο ο διαιτητης και άλλο ο... ματεράτσι! Κι από αυτό που καθενας είδε, άλλο κατάλαβε ο ένας κι άλλο ο άλλος.

Τι σημαίνει όμως όλη αυτή η σκευωρία?

Μα ότι ΕΣΥ στη κουτουλιά του ζινταν είδες -οπως σωστα λες για τον εαυτο σου αλλα λάθος για όλους τους άλλους- αυτό που ήξερες πως θα δεις (δηλαδη πως ο ζινταν εκανε εσκεμμενα ολα αυτα επειδη ηταν επηρεασμενος απο... και η κοινωνία... και... και...), ο ΛΕΦΤΥ είδε αυτο που ήξερε από πριν (πως ο πρωταθλητισμος... οι κομμουνισται... και...), ο ΕΣΚΟΜΠΑΡ ειδε κατι που θα το θυμαται για παντα, ο ΜΥΘΟΣ ειδε το... διαιτητή, ο ΑΕΡΑΣ την Αλ Κάιντα και η ΤΡΟΥΣΗΚΕΡ ανακάλυψε το Τζιτζί!

Η θέση όλων σας (εκτός του εσκομπαρ που πιθανον να ηταν στο γηπεδο) ήταν στο καναπε σας! Ως παρατηρητές του καναπέως ισχύουν τα όσα λες διοτι η τηλεόραση δείχνει πάντα τα πράγματα από τη δική της οπτική γωνία και θα διογκώσει-επαναλάβει αυτό που θέλει να περάσει. Διοτι, όπως κάθε ΜΜΕ, είναι κατευθυνόμενο. Επιπλέον αποσκοπεί στο θέαμα κι όχι στον άρτο (που εγινε πλεον ακριβος ενω το θεαμα δε κοστιζει για να το παραγεις) κι έτσι μας κατευθύνει στο σημείο ακριβως που θέλει.

Οπερ σημαινει πως ακόμα κι εσυ ασπικ αυτη τη στιγμη που με αφορμη τη κουτουλια του ζινταν μας το γυρνας στο αμπελοφιλοσοφικο, παίζεις ΑΥΤΟ ακριβως το παιχνιδι. Διοτι η πηγη τουτου του τοπικ προέκυψε από την υπεραξία της πληροφορίας που προσέθεσε σ αυτην η τηλεόραση κι έτσι εθίσαμε τοσες ΒΔΟΜΑΔΕΣ το μυαλό μας στη κουτουλια του μαλακα. Κι αυτο μας εκανε κακο διοτι αναμενουμε πως και πως το σεπτεμβρη ν αρχισει το τσαμπιονς λιγκ μπας και ο πιρλο κλωτσησει τον τζιτζι στα "Γιωτακια" του (κι όχι το λεφτυ που ήδη κλωτσησε τη γιωτα του) οποτε πρεπει να μαστε μ ανοιχτοι τη τηλεοραση να το δουμε, να το συγκρινουμε με τη κουτουλια και να ξαναρχισουμε το αμπελοφιλοσοφικο μας γαιτανακι.

Διοτι, αγαπητε αγροτουριστα, το τρυκ του ταχυδακτυλουργου μπορουμε να το καταλαβουμε, το γνωριζουμε ήδη, ο ίδιος πια μας λέει πως ειναι τρυκ ΑΛΛΑ εμείς σα μαλάκες πάμε και αγοράζουμε εισητηρια πρωτη θεση για να το δουμε και να αμφισβητησουμε την αλήθεια και τη πραγματικοτητα ΠΟΥ ΗΔΗ ΞΕΡΟΥΜΕ.

Και αυτό συμβαίνει πια οταν σταματησαμε ν αρθρώνουμε το δικο μας λόγο περιμένοντας τον νεο περιφημο μεταμοντερνα αφηρημενο μεσσία αποδομωντας, όχι με σκοπό την αποκάλυψη αλλά με αυτοσκοπό την αποδόμηση.

Κι έτσι, μονοι και γυμνοι με τα χέρια στις τσέπες μπορούμε να συμφωνήσουμε πώς "ότι συμβαίνει, δέν συμβαίνει στον ίδιο τον κόσμο, αλλά σε αυτήν την πληροφορία και κάθε πληροφορία δέν μας πληροφορεί για αυτόν τον κόσμο αλλά για τον ίδιο της τον ευαυτό" και ν αφήσουμε δύσπιστοι κι εφησυχασμένοι τις τύχες μας στον απατεώνα καπιταλισμό...

ΥΓ
Φαντάσου κι όλας να τις είχαμε στα χέρια μας λέει...
Δόξα το γιαραμπή να λέμε!
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό Mythos » Τετ Ιούλ 19, 2006 8:57 pm

Ο Mythos πριν απο κατι μερες εγραψε έγραψε:<<Μου εβρισε την μανα και την αδελφη. Μου ειχε βρισει την μανα και την αδελφη αλλες δυο φορες κατα την διαρκεια του αγωνα. Στην τριτη δεν μπορεσα να συγκρατησω τον εαυτο μου και τον κουτουλισα>>.
Βεβαια, ο Μάρκο Ματεράτσι διέψευσε ότι έβρισε τη μητέρα ή την αδελφή του «Ζιζού», τον οποίο μάλιστα χαρακτήρισε «ήρωα μου».
«Σίγουρα δεν έβρισα ούτε τη μητέρα του Ζιντάν. Για μένα η μητέρα είναι ιερό πρόσωπο».
Ασφαλως και σε πιστευουμε Μαρκο..
Αλλωστε και για μας ολους, η μητέρα είναι ιερό πρόσωπο.
Η δική μας μητερα..
Η μητερα των αλλων, ειδικα οσων ανηκουν στις ομαδες υψηλης επικινδυνοτητας (μαυροι, ινδιανοι, ασιατες και αφρικανοι μεταναστατες..) οπως επανειλημενα, με εμπνευσμενες υλακες και στεντωρια ουρλιαχτα, εχουν καταγγειλει διαφοροι φωτισμενοι εκπροσωποι της Ρατσιστικης Διεθνους, ειναι απολυτως βεβαιον οτι ειναι μια ξεφτιλισμενη πορνη.
***
Και μετα την "κεφαλια αντι βρισιας" ηρθε και ζητησε συγγνωμη ο Ζινταν που κουτουλισε τον αστοιχειωτο Ματερατσι..
Την συγγνωμη την ζητησε οχι απο τον Μάρκο Ματεράτσι, αλλά απο τα παιδια και τους λοιπους αγνους (sic) φιλαθλους που παρακολουθησαν το κουτουλισμα.
(Ενταξει Ζιζου, μη το μαλακιζεις το θεμα φιλοσοφωντας μετ' ευτελείας και δη τηλεοπτικώς..
Μεινε στην κουτουλια, το κερατο του... ουτε συγγνωμη χρειαζεται να ζητησεις ουτε να απολογηθεις που με το να φερθεις ανθρωπινα ψιλοχαλασες το "παρτυ".)
(Αλλωστε ολοκληρη η Γαλλια με επικεφαλης τον προεδρο της, σου επιδαψιλευσε εγκωμια, δοξες και τιμες. Βεβαια υποψιαζομαι οτι ο Προεδρος της Γαλλιας, μεσα του ισως να εβραζε, διοτι με την κεφαλια σου, εδωσες ενα φριχτο παραδειγμα αντισυμβατικης συμπεριφορας κι εβαλες κακες ιδεες στους χιλιαδες αποκληρους και περιθωριοποιημενους νεαρους, των οποιων οι μαναδες και οι αδελφες οχι απλα "καθυβριζονται ως πορνες" αλλα ξεπουλανε κανονικα το κορμι και τη ψυχη τους στο αγριο νεοφιλελευθερο 'ποδοσφαιρο' που παιζεται καθημερινα στα γαλλικα και παγκοσμια κοινωνικα γηπεδα).
(Το οτι βεβαια και συ, Ζιζου, με τη σειρα σου, ως εξεχουσα φυσιογνωμια του σταρ συστεμ, αποτελεις ενα καλολαδωμενο γραναζι της πολιτισμικης κρεατομηχανης που αλεθει ιδεολογιες, αξιες και ιδανικα για να παραγαγει υποκουλτουρα-τροφή για δουλοπαροικα μυαλα, δεν το ξεχναμε αλλα δεν ειναι αυτη τη στιγμη το θεμα μας..)
***
Δεν ξερω αν αληθευει αλλα συμφωνα με δημοσιογραφικες αναφορές ο αντιπροέδρος του Ιταλικού Κοινοβουλίου, απανω στον εθνικο του ενθουσιασμο για την κατακτηση του Αγιου Δισκοποτηρου της Σφαιρικης Θεοτητας, φερεται να δήλωσε απευθυνόμενος στους Ιταλους "ημιθεους" της ποδοσφαιρικης εποποιϊας: "Νικήσατε μία ομάδα ισλαμιστών, μαύρων και κομμουνιστών"! (εντωμεταξύ πολλοί απο τους ένδοξους νικητάς των "ισλαμιστών, μαύρων και κομμουνιστών", παίζουν σε ομάδες που κατηγορουνται οτι έστηναν παιχνίδια. Και ως γνωστόν, το "στησιμο" των παιχνιδιών προμελετάται και σχεδιάζεται μεν εκτος γηπέδων, υλοποιείται ομως εντός γηπέδων με αυτουργους τους συντελεστές της παραστασης δηλ. ποδοσφαιριστές και διαιτητές. Προφανως καποιοι απο αυτους τους ημιθεους Ρώμους και (β)Ρωμύλους της νεας ιταλικής μυθολογίας που αποτελουν το τρεχον τηλεοπτικο προσωπο της αθλητικης αμιλλας και της "τιμημενης" επιτυχιας, θα πρεπει να ειναι μπλεγμενοι στην απατη και στην ατιμία. Χα!)
***
Υπόνοιες ότι μπορεί να αφαιρεθεί το βραβείο της «Χρυσής Μπάλας» από τον Ζινεντίν Ζιντάν άφησε ο πρόεδρος της FIFA, Σεπ Μπλάτερ. «Το να βλέπω τον Ζιντάν να αντιδρά κατ’ αυτό τον τρόπο με ενοχλεί, τόσο για τον ίδιο, όσο και για τη γενικότερη λογική του fair-play».
Φαίαρ πλέυ!
Χμμμ!
Αντιγραφω απο αναγνωρισμενο λεξικο της αγγλικης: fair-play n., Conformity to established rules. Μεταφραση: fair-play: Υπακοή (συμμόρφωση) σε καθιερωμένους κανόνες.
Προεκτατικη ερμηνεια: Το να σου βριζω την μανα κα την αδελφη ειναι "established rule". Το να σου ριχνω κουτουλια γιατι μου εβρισες την μανα και την αδελφη ειναι παραβαση.
Ξανά «χμμ»! Ωστοσο, ειναι συγκινητικο και παρηγορο να ακους ανθρωπους σκαρφαλωμενους στο ψηλωτερο σκαλι της υποτιθεμενα πολιτισμικης (αλλά κυριως ηγετικης υπο την εννοια της εξουσιας) πυραμιδας οπως ο Σεπ Μπλάτερ, να μιλανε για fair-play; Πολίτη Σεπ, επίτρεψέ μου παρακαλω, να σε συγχαρω! τα λογια σου, ειναι μια βαλσαμωδης σταγονα ελπιδας (!), μια αγωνιστικη βροντοφωνή οτι τελικα το κακο θα νικηθει και το καλο θα ξεχυθει στις πεδιαδες της αθλητικης δικαιοσυνης να παιξει φουτμπωλ σε συνθηκες αψεγαδιαστου φαίρ-πλέϊ.
***
«Φέρτε μου τους όρχεις του» φερεται να δηλωσε η μανταμ Ζιζου (μαμα το Ζινεντιν).
Ο Μαρκο Ματερατσι δεν θα μπορουσε να ελπιζει σε καλλιτερη δηλωση υπερασπισης της σκατενιας συμπεριφορας του. Λοιπον, τον βλεπω να καθεται στη σκια της ομπρελας του σε μια ρωμαϊκη ή μιλανεζικη "πιατσα", ξαπλωμενος σε τρεις καρεκλες, με το ενα χερι να καλυπτει προστατευτικα την "μικρη περιοχη" του, για τον φοβο των Ιουδαιων (αλλωστε με τα χειρουργικα χτυπηματα που εχει αναπτυξει η στρατιωτικη τεχνολογια δεν ειναι διολου απιθανο να χασεις τους ορχεις σου με χτυπημα ακριβειας εξ ουρανου μερα-μεσημερι) με το ενα χερι λοιπον πανω στα αρχιμυδια του, με το αλλο να δειχνει με νοημα τον κροταφο του και να μονολογει θριαμβευτικα "για να μη νομιζετε οτι ηταν μαλακιες αυτα που "ψυθιζα" του Ζιζου μεσα στον αγωνιστικο χώρο" και για τα οποια μου εριξε την κεφαλιά".
***
Χμμμ! (ξανα..)

Τα παραπανω περιπου τα ειχα δημοσιεψει "επικαιρως" προ εβδομαδος και βάλε.., μετα διαπιστωσα οτι ειχα κανει καποια λαθη στο κειμενο που ηθελα να διορθωσω και ζητησα απο τον Θαν να αφαιρεσει το ποστ για να το "επεξεργαστω" και να το ξαναδημοσιευσω. Για λογους που δεν εχουν νοημα να αναλυθουν, το μεν ποστ αφαιρεθηκε απο τον Θαναση αλλά εγω δεν δημοσιευσα εγκαιρως το "διορθωμενο".. μετα απο μερες θεωρησα οτι ειχε χασει πιά την επικαιροτητα του και το παρατησα.. Να ομως που με αναγκασε ο Φιλ να επανελθω για να "διαψευσω" κατηγορηματικα τον ισχυρισμο του, οτι στην ολη φαση της κεφαλομαχιας εγω απλά σταθηκα και "ειδα τον... διαιτητη" κατι που ειναι και συγκυριακα ανακριβες διοτι την ωρα της κεφαλιας και της αποβολης του Ζινταν, ειμουνα εγκλωβισμενος στο γνωστο βιοχωρο υγειονομικου ξαλαφρωματος των αποβλήτων μπυρας και λοιπων τηλεοπτικων εδωδιμων.

Περα απο αυτα φιλ, νομιζω οτι αδικεις τον ασπικ, με την "αντε να ξεμπερδευουμε να παμε και για κανα μπανιο" κριτικη σου. Χωρις να σημαινει οτι με βρισκουν σε ολες συμφωνο, ειμαι της γνωμης οτι παραθετει αρκετα ενδιαφερουσες ιδεες που αξιζουν τον κοπο να σχολιαστουν/συζητηθουν (τουλαχιστον οσο και απο οποιον εχει την θερινη διαθεση, ανεση και δυνατοτητα να το κανει).
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό Mythos » Πέμ Ιούλ 20, 2006 10:34 am

aspic έγραψε:/*---
Από μιά τέτοια λοιπόν κριτική θέση απέναντι στον αντικειμενικό λαμπρό κόσμο,και στην δική μας θαυμαστή υποκειμενικότητα,θα πρέπει να συμφωνήσουμε πώς ότι συμβαίνει δέν συμβαίνει στον ίδιο τον κόσμο,αλλά σε αυτήν την πληροφορία και κάθε πληροφορία δέν μας πληροφορεί για αυτόν τον κόσμο αλλά για τον ίδιο της τον ευαυτό.
-------*/

Στο σημειο αυτο, για οσους μπορει να παθουν καμμια διαστρεμματικη εκπληξη, καλο ειναι να τους καθησυχασουμε οτι τα πραπανω αποτελουν καρα-brandnew, καινοφανεις δηλαδη, κοσμολογικες ιδεες που εχουν μεν διασκεδαστικο ενδιαφερον αλλα μερικες φορες ειναι και ωφελιμες. Ιδεες που αναπτυσσονται στα πλαισια μιας συνηθως φλυαρης αν και σχεδον παντοτε ψυχαγωγικης ακαδημαϊκης συζητησης μεταξυ ανεμελων κρουαζιεροπλόων και συνεδριολάγνων αστρο-φυσικο-μαθηματο-κβαντομηχανο-κοσμολογο-ψυχο-θεο-φιλοσοφων που με δεδομενη την πικρα τους οτι δεν μπορουν να παιξουν μπαλα στα πρασινα-ριγε γηπεδα του μουντιαλ, φορανε τα κβαντικα τους σωβρακακια βαζουν τα φιλοσοφικα τους κασκέτα και δραπετευουν σε χαρωπες εκδρομες και σε νοηματικα σαφάρια στις απερπατητες πάμπες του παράδοξου, στις αδιασχιστες (!) κοιλαδες των θεωρητικων ελντοραντο, στους τεχνητους παραδεισους και στις ανεξερευνητες ζουγκλες της πιο παρθενας (όχι ομως αθώας αλλα ενιοτε εκκεντρικα ακολαστης) επιστημονικης φαντασιας.

Διοτι ασπικ, καθολου δεν "θα συμφωνήσουμε πώς ότι συμβαίνει δέν συμβαίνει στον ίδιο τον κόσμο,αλλά σε αυτήν την πληροφορία και κάθε πληροφορία δέν μας πληροφορεί για αυτόν τον κόσμο αλλά για τον ίδιο της τον ευαυτό" οπως προεξοφλεις.
Και δεν θα συμφωνησουμε οχι γιατι ειμαστε πνευματα αντιλογίας, αλλα γιατι δεν μας διαφευγει αυτο που αδικαιολογητως σου διαφευγει εσενα, οτι δηλαδη ο κοσμος και η πληροφορια ειναι ενα λειτουργικα αδιασπαστο συνολο. Ο Κοσμος εμπεριεχει την υπαρξιακη του πληροφορια, η αλλιως η Πληροφορια μορφο-ποιει τον Κοσμο, μετασχηματιζοντας την νεκρη, άμορφη και ενεργειακα αδρανη υλη σε ζωσα και σκεπτομενη πραγματικοτητα που δρα ασταματητα και παραγει το 'Καινουργιο' . Η Υλη χωρις την Κοσμικη της Πληροφορια, (η οποια πληροφορια, αριστα μπορει να ταυτιστει με την ενεργεια, η οποια με την σειρα της και με την αριστη συνδρομη της επιστημης "ταυτιζεται" ως γνωστον με την υλη..), η Υλη χωρις την Κοσμικη της Πληροφορια, λοιπον, ειναι ενα "υπαρκτο" Τιποτα που υπνώττει σε μια αχρονη ναρκη.
(Προκειται για μια περιεργη κατασταση υπνου χωρις ονειρα και λοιπες ανεσεις, παρομοια περιπου με αυτη την ναρκη στην οποια πεφτει ενα ακομα πιο περιεργο ειδος βατραχου που ζει για χρονια (ναι για χρονια) εγκλωβισμενο μεσα σε χωματινους θυλακες στον αποξηραμενο πυθμενα νερολακων στην ερημο, περιμενοντας την "μια καθε πεντε-δεκα-εικοσι χρονια" βροχη που θα το ξυπνησει).

Ο Κοσμος χωρις την Πληροφορια ειναι μια ακατανοητη "οιονεί μη περιοχη", χωρις υπαρξιακο ορισμο, χωρις λειτουργικους κανονες και χωρις ελπιδα να αποχτησει Aυτοσυνειδησια. Στην πραγματικοτητα (...) ο Κοσμος χωρις την Πληροφορια, δεν ειναι 'Κοσμος'! Αντιστοιχα η Πληροφορια δεν μπορει να αφαιρεθει απο τον Κοσμο ουτε να ενεργησει εξω απο αυτον. Η Πληροφορια ειναι διαχυτη μεσα στον Κοσμο! Κι οταν λεμε 'διαχυτη', εννοουμε εκεινη την κατασταση ρευστης ισορροπιας, ισομερειας και ελευθερης διακινησης της Πληροφοριας, η οποια αφενος ευνοει την διαρκη αλλαγη και αναζοωγονηση του Κοσμου και αφετερου αποτρεπει την μονοπλευρη και καταστροφικη συσσωρευση και συγκεντρωση σε ενα επιλεκτικο σημειο ή κεντρο με χαρακτηρσιτικα τελματος που αργα η γρηγορα θα καταρευσει κατω απο την αφυσικη πιεση του υπερσυγκεντρωτισμου του. Υπ'αυτην την εννοια η Πληροφορια δεν μας πληροφορει για τον εαυτο της, οπως λες ασπικ, αλλα αντιθετα μεταδιδει μηνυματα Κοσμικων Συμβαντων, ειναι ο ιμαντας που βαζει σε κινηση τον Κοσμο και που ερεθιζει και προκαλει τα Συμβαντα. Ομως τι ειναι Συμβαν; Συμβαν ειναι η Αλλαγη Καταστασης του Κοσμου. Η Αλλαγη καταστασης ομως συνιστα και μια αλλαγη της Πληροφοριακης Θεσης του Κοσμου. Αλλαγη Πληροφοριακης Θεσης (υποθετω οτι) ειναι η συνειδητοποιηση οτι ο Κοσμος απο την Κατασταση Α μετακινηθηκε στην Κατασταση Β. Τι θα πει ομως "μετακινηθηκε"; Που μετακινηθηκε; Ασφαλως μεσα στο Χρονο. Και πότε ακριβως συνεβη αυτό; Χμμ.. Αυτη ειναι μια πονηρη ερωτηση και μονο με μια απαντηση-τρυκ μπορουμε να απαντησουμε. Πότε λοιπον, μετακινηθηκε ο Κοσμος απο την κατασταση Α στην κατασταση Β και αλλαξε ετσι και η Πληροφοριακη του Θεση;
Πότε, εντελει, συνέβη το Συμβάν;
"Τώρα";
Χμμμ, τι θα πει "τωρα"; Λες και δεν ξερουμε οτι το "τωρα", τωρα που το συζηταμε ειναι ηδη παρελθον! Ασε, υπαρχει πιο βολικη απαντηση. Το Συμβαν συνέβη 'τότε που συνέβηι'.

Η εννοια του "τότε" ειναι το πλεον δραστικο αναλγητικο στον απιστευτο πονοκεφαλο που προκαλει καθε συζητηση γυρω απο το φαινομενο του Χρονου. Το "τώρα" ειναι μια φευγαλεα εννοια που εχει την πολυ κακη συνηθεια να μετασχηματιζεται ακαριαια σε "μετά". Αλλά ακομα και το "μετά", μη νομιζεις ασπικ, οτι ειναι καλλιτερο..

Διοτι σε ρωταει αυθορμητα ο αλλος:
- "Μετά; δηλαδη 'πότε' μετά;"
- "Δηλαδη, θες να σου πω πότε μετά;" τον αντιρωτας μειλιχια εσύ..
- "Ναι, αυτο ακριβώς! πότε μετά;", επιμενει ο αλλος, σιγουρος οτι σε στριμωξε. Και την παταει φυσικά!
Διοτι εσυ χαμογελωντας μυστηριωδως, βγαζεις αστραπιαια απο το μανικι σου ενα εξαισιο "Τότε που ο Ζινταν κουτουλισε τον Ματερατζι" κούπα, το οποιο ως γνωστο ειναι το αντιστοιχο πανισχυρο φυλλο Joker στο δια-χρονικο ποκερ που παιζεται στην πλατη του Κοσμακι απο τον ιδιο τον Κοσμο και την Πλανητικη του παρεα.

(Αυτα για την ωρα, και δεν ειναι και λιγα αν λαβουμε και το "πότε" γραφονται..)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Παρ Ιούλ 21, 2006 2:34 pm

Mythos έγραψε:(Αυτα για την ωρα, και δεν ειναι και λιγα αν λαβουμε και το "πότε" γραφονται..)




..αλλά και ποτε διαβάζονται.
Διότι άλλο να τα διάβασε κάποιος εχθές,άλλο να τα διαβάσει σήμερα,και άλλο μετά από δυό μέρες,μιά βδομάδα ένα μήνα, δέκα χρόνια και πάει λέγοντας,καθότι ώρα με την ώρα και λεπτό με το λεπτό,δύναται ο αναγνώστης να έχει αλλάξει εσωτερικές παραστάσεις,τουτέστιν ιδέες και αντιλήψεις.
Δύναται δέν δύναται;
Δύναται,τι να λέμε τώρα;

Και αυτό θα συμβεί,διότι αυτό που ισχυρίζεται ο αγαπητός μας φίλος καπετάν σαχλαμάρας,πώς όλα είναι σχετικά αναλόγως την θέση του παρατηρητή,είναι το ένα από τα δύο υποβοηθητικά δόγματα του πακέτου που σας περιέγραψα στα προηγούμενα, μαζί με το άλλο που λέει <κάνε αυτό που θέλεις>.
Πέρα όμως από αυτές τις θρησκευτικές παρηγοροπαραμυθίες του καιρού μας,η πραγματικότητα είναι πώς κανένα ρόλο δέν παίζει η θέση παρατήρησης στο συγκεκριμένο θέμα που συζητάμε,αφού το υποκείμενο παρατηρητής,δέν έχει άμεση αντίληψη του κόσμου,αλλά αυτό που αντιλαμβάνεται σάν κόσμος,είναι μιά σειρά εσωτερικών συσχετίσεων και ταυτοποιητικών μηχανισμών.
Έτσι κάθε σχήμα του κόσμου αναγνωρίζεται από τον παρατηρητή μόνο άν αυτό το σχήμα υπάρχει ήδη σάν εικόνα (η μέρος εικόνας,η σύνθεση εικόνων) μέσα του και ο παρατηρητής απλώς θα την αναπαραστήσει στον κόσμο (νομίζω πώς θα συμφωνείτε πώς και βιολογικώς αυτός είναι ο μηχανισμός που αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος το κόσμο).
Και ουσιαστικά ο κόσμος για τον άνθρωπο,υπάρχει σάν ερέθισμα που διεγείρει την μνήμη του για να ανασύρει από μέσα της διάφορες πληροφορίες.
Οι οποίες όμως ήδη υπάρχουν.
Αφού ο κόσμος υπάρχει λοιπόν σάν μνήμη,δικαιολογημενα θα αναρωτηθούμε,τι είναι ο κόσμος στην πραγματικότητα και πώς θα τον βλέπαμε άραγε,άν δέν επενέβαινε αυτός ο μνημοταυτοποιητικός μηχανισμός;
Αυτο είναι θέμα για άλλη συζήτηση όμως,οπότε άς το πηδήξουμε......



















...που και που πρέπει να πηδάμε και λίγο για να διατηρούμε την φόρμα μας,πνευματική και σωματική.Ελπίζω να πηδήξατε και εσείς για να συνεχίσουμε...
Έτσι λοιπόν μύθε,όχι απλά ο κόσμος και η υπαρξιακή του πληροφορία είναι ένα αδιάσπαστο σύνολο που λές,αλλά στην πραγματικότητα ο κόσμος είναι ο ίδιος μιά πληροφορία και ουσιαστικά δέν υπάρχει (σάν τέτοιος κόσμος) ανεξάρτητος αυτής (της πληροφορίας του).
Όμως αυτό ισχύει για τον κόσμο σάν οντότητα,ενώ εγώ στα προηγούμενα εξέταζα τον κόσμο σάν γεγονότητα. Για αυτό και η αναφορά μου στα συμβάντα,για αυτό και η ερώτηση με κεφαλαία: ΠΟΤΕ; ΤΩΡΑ!.

Σαν γεγονότητα λοιπόν ο κόσμος,αφού αποδεχθούμε πώς η αλλαγή κατάστασης του κόσμου είναι και αλλαγή πληροφοριακής θέσης όπως σωστά λές,νομίζω πώς θα πρέπει να δεχθούμε πώς και οποιαδήποτε αλλαγή πληροφοριακής θέσης είναι και αλλαγή κατάστασης του κόσμου που πολύ σωστά θα πώ και εγώ με τη σειρά μου.
Και επειδή ο κόσμος οντολογικά υφίσταται μέσα από την πληροφορία του όπως είπαμε πρίν,έτσι ισχύει μόνο το δεύτερο, και ουσιαστικά ο κόσμος και σάν γεγονότητα δέν είναι τίποτα άλλο από αλλαγές πληροφοριακών θέσεων.
Δηλαδή,ο αντικειμενικός κόσμος είναι αντίγραφο ενός πανομοιότυπου εσωτερικού, και εν ολίγοις, κόσμος κάθε φορά ει΄ναι αυτό που νομίζουμε πώς είναι κόσμος κάθε φορά.
Και άν εμείς που το νομίζουμε,καθήκια και σκατάδες είμαστε , σκατοκαθηκένιο κόσμο βλέπουμε και γιατί όχι φτειάχνουμε,και άν ωραίοι και καλοί είμαστε, έναν καλό και ωραίο κόσμο βλέπουμε και πάλι γιατί όχι φτειάχνουμε.
Αλλά άμα έχεις τον καπετάν σαχλαμάρα,να του βγαίνουν οι εγωισμοί επειδή δέν του αρέσει η μπάλλα και να μας λέει με κακία πώς μόνο οι κομπλεξικοί μικροτσούτσουνοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο,τότε δέν κάνουμε δουλειά.
Βέβαια θα μας πεί ο καπετάν φίλης,πώς αυτό είναι θέμα για άλλη συζήτηση για αυτό να το πηδήξουμε και αυτό.
Όχι ρε καπετάνιο αυτό δέν το πηδάμε.
Όλα ένα πήδημα θα τα κάνουμε πιά;
Διότι μετά θα πεί τα ίδια και ο άλλος για τους ζωγράφους,για τους μουσικούς,για τους μηχανικούς,για τους καφετζήδες και πάει λέγοντας και όλοι θα θέλουν και να πηδήξουν μετά.
ʼν δηλαδή,ότι δέν αρέσει στον καθένα,το καταργεί,τότε καπετάν φίλη,ένα λειψό και μίζερο κόσμο βλέπουμε και γιατί όχι φτειάχνουμε κιόλας.
Γενναιοδωρία λοιπόν.
Όχι μόνο να τα βάζουμε τα χέρια στις τσέπες όπως λές,αλλά να ξέρουμε και να τα βγάζουμε.
Να πηδάμε δέν λέω,αλλά να είμαστε γενναιώδωροι (να σας δώσω και το τηλέφωνο ενός γραφείου που έχει τις καλύτερες αλλοδαπές.Πληρώνεις κάτι παραπάνω βέβαια,αλλά είναι όλες τους μοντέλα).



ΒΓ Θα μπορούσαμε να πούμε πώς τελικά το ζητούμενο του ανθρώπου είναι να φτειάξει ένα τέτοιο κόσμο ο οποίος να τεκμηριώνεται και να μήν μπάζει από πουθενά.
Να έχει ακαριαία πραγμάτωση παντού δηλαδή,χωρίς να χρειάζεται να επαδιαπραγματευθεί,επιδιορθωθεί και εντέλει πηδηχτεί και αυτός δηλαδή.
Ο θάνατος πιθανόν συμβολίζει τον κενό χώρο που περιμένει να γεμίσει από αυτόν τον μελλοντικό κόσμο,ενώ ο θεός αυτόν τον μελλοντικό κόσμο που ψάχνει κενό χώρο για να υπάρξει.
Ουσιαστκά δηλαδή το ζητούμενο του ανθρώπου είναι να βάλει τον θεό να κατοικήσει τον θάνατο.Η του θεού,σάν ο ιδανικός άνθρωπος,να βάλει τον άνθρωπο να μετακομίσει από τον θάνατο που κατοικεί (απλή εξίσωση).
Και τα δύο συμβολίζουν την κατάργηση του χρόνου και την πλήρη ισχύ και κατανόηση του χώρου μύθε που είναι και το πραγματικό μυστήριο του σύμπαντος.

Για να επιτευχθεί αυτός ο κόσμος,σάν ύπαρξη πλέον,θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν όλες οι πληροφορίες,οι παρελθούσες,παρούσες και μέλλουσες,με τέτοιο τρόπο που η μιά να αποδεικνύει την άλλη και να μήν υπάρχει καμμιά αντίφαση μεταξύ τους (το πρόβλημα είναι νομικό δηλαδή όπως καταλαβαίνετε).
Τότε η ιστορία θα τελειώσει και όλοι θα πάμε στα σπίτια μας να ξεκουραστούμε.
Μέχρι τότε όμως, ο κόσμος θα είναι ουσιαστικά αντανακλαστικός,δηλαδή σε κάθε ερέθισμα αυτού του κόσμου,θα αντιδρά αυτόματα η πιο κοντινή πληροφορία σε αυτό το ερέθισμα (χρονικά κυρίως και λιγότερο χωρικά).
Έτσι λοιπόν,τι θα μπορούσαμε να πούμε για τον λιβανο και σε ποιόν να δώσουμε το δίκιο;
Όσες πληροφορίες και να μαζεύαμε πάλι η κρίση μας θα ήταν άδικη,αφού δέν θα μπορούσαμε να έχουμε το σύνολο των πληροφοριών που αρχίζουν να εκτυλίσονται όχι από την αρχή της ιστορίας του μεσανατολικού,ούτε κάν της ιστορίας της γής,,αλλά από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου όλου,που λέει ο λογος.
Έτσι λοιπόν,εκ των πραγμάτων ελλειματικός ο κόσμος, και με το δίκαιο να προσπαθήσει να υποκαταστήσει την τραγική ανεπάρκεια των πληροφοριών, αναγκάζεται να μένει σε αντανακλαστικές κινήσεις,πόλεμος τρομοκρατικά χτυπήματα,η σε λιγότερο αντανακλαστικές,πολιτική διπλωματία,οικονομία και λοιπά.
Το δίκαιο δηλαδή δέν μπορεί να εξασφαλίσει ακόμη καμμιά ειρήνη,γιατί απλούστατα είναι ελλειπές.
Η αναζήτηση όμως για το δίκαιο,εξασφαλίζει σίγουρα καλύτερους ανθρώπους και πιο ανιδιοτελείς.
Καλύτερες εσωτερικές εικόνες και σχήματα δηλαδή,καλύτερους ταυτοποιητικούς μηχανισμούς και τελικά καλύτερο κόσμο.
Δέν βελτιώνουμε τον κόσμο λοιπόν αλλά τον εαυτό μας που θα αναπαραστήσει τον κόσμο.
Ήθος (αναζήτηση του δικαίου) και όραμα (αναπαράσταση του κόσμου).
Και ένα καλό πήδημα (πήδημα) για ολα τα άλλα.
Και πάνω από όλα καπετάνιο,και για τα τρία ενδείκνυται η θέση του καναπέως που λές.
Διότι ο κόσμος θέλει και την άνεσή του.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Παρ Ιούλ 21, 2006 4:02 pm

aspic έγραψε:Το δίκαιο δηλαδή δέν μπορεί να εξασφαλίσει ακόμη καμμιά ειρήνη,γιατί απλούστατα είναι ελλειπές.
Η αναζήτηση όμως για το δίκαιο,εξασφαλίζει σίγουρα καλύτερους ανθρώπους και πιο ανιδιοτελείς.
Καλύτερες εσωτερικές εικόνες και σχήματα δηλαδή,καλύτερους ταυτοποιητικούς μηχανισμούς και τελικά καλύτερο κόσμο.
Δέν βελτιώνουμε τον κόσμο λοιπόν αλλά τον εαυτό μας που θα αναπαραστήσει τον κόσμο.


Η αναζήτηση για το δίκαιο...

Τίποτε άλλο δεν θα χρειαζόταν να γράψεις σενιόρ. Ας συνεχίσουμε, ή έστω, ας αρχίσουμε να αναζητάμε το δίκαιο και σίγουρα θα ζήσουμε σ' έναν καλύτερο κόσμο. Εμείς, εγώ, ο καθένας μας ονομαστικά και προσωπικά, όχι σαν μονάδες, αλλά σαν ζωές, σαν περιορισμένου χρόνου συμβάσεις με την παγκόσμια, συμπαντική χωροχρονικότητα... Γιατί είμαστε ίχνη πάνω στην άμμο, που θα σβήσει η θάλασσα το βράδυ και το ξημέρωμα θα είναι σαν να μην υπήρξαν. Η αναζήτηση όμως δεν θα ξεκινάει απ' την αρχή. Η πορεία για το δίκαιο θα καταγράφεται στη μνήμη.

Κι όμως, ακόμη κι αν τα λόγια, οι ελπίδες και το όραμα υπάρχουν, αιώνες τώρα, γιατί το δίκαιο όλο και απομακρύνεται από την πραγμάτωσή του; Ίσως γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Ίσως, όπως πολλές φορές έχουμε διαπιστώσει, όλοι μας και ο καθένας μας ξεχωριστά ζει στην καρακοσμάρα του. ʼρα για ποιο δίκαιο, που να αφορά ποιον, μιλάμε;

Καλό Καλοκαίρι ή έστω καλή αναζήτηση του Καλοκαιριού!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Παρ Ιούλ 21, 2006 5:11 pm

χαμίνι έγραψε:
Κι όμως, ακόμη κι αν τα λόγια, οι ελπίδες και το όραμα υπάρχουν, αιώνες τώρα, γιατί το δίκαιο όλο και απομακρύνεται από την πραγμάτωσή του; Ίσως γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Ίσως, όπως πολλές φορές έχουμε διαπιστώσει, όλοι μας και ο καθένας μας ξεχωριστά ζει στην καρακοσμάρα του. ʼρα για ποιο δίκαιο, που να αφορά ποιον, μιλάμε;



Διότι καλό μου χαμίνι (ορίστε βρε το χαμίνι,φορουμάς και με ήθος και κυρίως με όραμα),που σε συγχωρώ άν έπραξες το άδικο απέναντί μου και με αποκάλεσες σενιόρ ενώ είμαι κανονικός μαστεράς πιά εδώ μέσα,το δίκαιο υπάρχει σάν παρηγοριά στην άγνοιά μας και στην ελλειματική κατάσταση και τίποτα, αυτό το δίκαιο, δέν μπορεί να διορθώσει αντικειμενικά στον κόσμο.
Η πορεία όμως πρός αυτό,το δίκαιο,μας ολοκληρώνει και θεραπεύει τις αναπηρίες μας.
Η γνώση της ελλειματικότητάς μας δηλαδή,η σταύρωσή μας που λέει και η διανάθενα στο μπλόγκ (όπως είδατε το έχουμε κάνει δίπορτο.Να πάτε και εσείς στο υποβρύχιο να ενημερωθείτε για τα τελευταία σουξέ που ανεβάζουμε) μας φανερώνει καινούργια ίχνη στα μονοπάτια της μνήμης (περισσότερα και πιο αναλυτικά για ιχνηλασίες στα μονοπάτια,τραβάτε και πάλι στο υποβρύχιο.Διαβάζετε υποβρύχιο κάνει καλό).
Και όπως θα συμφωνεί και ο μύθος υποθέτω,η ολοκλήρωση και το πακέτο του συνόλου των πληροφοριών του κόσμου βρίσκεται μέσα μας.
Το πρόβλημα είναι να βρούμε που το ακουμπήσαμε τελευταία φορά.
Έτσι λοιπόν,η σωτηρία του κόσμου,άν ομιλούμε περί αυτής,είναι προσωπική υπόθεση.
Η ευθύνη για την δυστυχία του κόσμου,δέν βαραίνει έτσι αόριστα και γενικά τον άνθρωπο σάν είδος μόνο,αλλά κυρίως βαραίνει τις πλάτες προσωπικά καθενός από μας.
Ακόμη και για τον χαμό που γίνεται τώρα στο λίβανο,φταίει αποκλειστικά και μόνο ο καθένας από μας.
Ωριμάστε πιά και αναλάβετε τις ευθύνες σας.
Και κάντε αυτό που πρέπει να κάνετε σάν σοβαρά όντα (έντεκα οκτώ και ογδόντα).
















Ξαπλάρετε δηλαδή στον καναπέ,και αναζητήστε επειγόντως το πακέτο πληροφοριών σας που θα φέρει δίκαιο και ειρήνη στο κόσμο.
Μπρός μήν βαριέστε και αράξτε στον καναπέ.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Προηγούμενη

Επιστροφή στο επικαιρότητα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron