επικαιρότητα

Η συνείδηση

σχολιασμός γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας

Συντονιστής: Xenia

Η συνείδηση

Δημοσίευσηαπό Marilou » Πέμ Μαρ 16, 2006 9:13 pm

Θαυμάζω τους Γάλλους φοιτητές που ακόμα αντιδρούν, κάνουν καταλήψεις, διεκδικούν τα δικαιώματά τους και ανησυχούν για το μέλλον τους. Καμία σχέση με τα καλοθρεμμένα μοσχάρια μας των οποίων μόνο μέλημα είναι με ποια θα βγουν (έτσι, να το πω ευγενικά) τι θα κάνουν το Σάββατο και πως θα διορισθούν στο δημόσιο. Και όταν επιτέλους ξυπνήσουν μετά την συνταξιοδότηση (και το κυνήγι της φούστας είναι πρακτικά αδύνατο) βγαίνουν σε πορεία. Μόνο που η πορεία δεν είναι περίπατο για να σκοτωθούν οι ατελείωτες ώρες της ανίας. Περισσότερο είναι τρόπος να ξεδώσουν τα παλικάρια των ΜΑΤ, δραστήρια και ψυχικά διαταραγμένα μέλη του δημοσίου. Αλήθεια, ο υπουργός Δημοσίας Τάξης σκέφτηκε ποτέ να παραιτηθεί για τα προχθεσινά επεισόδια ?
Κι`εμείς δεχόμαστε άλλη μία φορά συμπεριφορά που καταπατάει τα ανθρώπινα δικαιώματα και προσβάλλει την σωματική ακεραιότητα πίσω από την ασπίδα της εξουσίας.
Που να αντιδράσουμε τώρα, βαριόμαστε θανάσιμα !
Πάμε καλλίτερα για μπύρες το Σάββατο και ας αφήσουμε τα ΜΑΤ και τους συνταξιούχους στον ισότιμο αγώνα τους !
Marilou
new member
 
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 29, 2005 8:09 am

Δημοσίευσηαπό alexis » Παρ Απρ 28, 2006 2:12 pm

Εδώ Αθήήναι..
<Διεκδικώ τα δικαιώματά μου..
βολεμένα μοσχάρια του φουρώ ή ποδόγυρου..>
2 φράσεις που με ερέθισαν να γράψω λίγες σκόρπιες, πρόχειρες σκέψεις...

Αν μπορούσα να διεκδικήσω, ίσως και να μπορούσα να βοηθήσω.
Έχω ξεχάσει να βοηθώ και γι αυτό δεν διεκδικώ.(για λογαριασμό άλλων)
Διεκδικώ για την πάρτη μου(όχι πάντα με επιτυχία)

Φαντάζομαι τώρα δυο φίλες που έχουν απέναντί τους δυο υποψήφιους γαμβρούς, ή χορηγούς, ή και εραστές.Φαντάζομαι ότι η καθεμία θα διεκδικήσει τον καλύτερο(καταπώς κρίνει και νιώθει) για τον εαυτό της.Πολύ σπανίως θα παραχωρήσει το όνειρό της στη φίλη της.Θα δώσει τη μάχη της(καταπώς κρίνει και νιώθει) για το καλύτερο.

Πέρα από το τι φαντάζομαι όμως υπάρχει και το τί σκέπτομαι.
Και αυτό το τί σκέπτομαι έχει να κάνει όχι με το τι διεκδικεί ο καθένας ή η καθεμιά, αλλά με το τί μπορεί να προσφέρει στον εαυτό του και στην κοινωνία του.

Οι Εβραίοι λένε <είσαι ό,τι διεκδικείς>
ο Καραγιαννόπουλος λέει<είσαι ό,τι τρως>
ο Σαββόπουλος λέει<είμαστε-δεν είμαστε-τίποτα δεν είμαστε βρε>
άλλοι λένε <είμαστε ό,τι φαινόμαστε(είσαι βλάκας και φαίνεσαι)>
εγώ λέω <είμαστε κάπου κοντά σε αυτό/α που αγαπάμε>
Αγάπη χωρίς διεκδίκηση?
Φαγητό χωρίς αγάπη?
Απουσία με αγάπη, παρουσία χωρίς αγάπη?
Εικόνα χωρίς παρουσία?
Ειμαστε αυτό που ρωτάμε ή που απαντάμε(συναντάμε)?

Επιστροφή στην τυχαία συνάντηση αρρένων-θυλέων...
Επιστροφή στην πραγματικότητα...
Τυχαία συναντώνται οι Γάλλοι φοιτητες με τα ματ.
Τυχαία συναντώνται οι Έλληνες συνταξιούχοι με τα ματ.
Τυχαία κάνουμε οι υπόλοιποι το σταυρό μας και λέμε <φάγαμε και σήμερα>.
Τι φάγαμε όμως?
Τι συναντήσαμε ?
Τι ειδαμε?
Τι διεκδικήσαμε?
Τι αγαπήσαμε?

Η ζωή μας μάλλον φαντάζει ανιαρή και δυσάρεστη, διότι πάντα φανταζόμαστε ότι υπάρχει και αξίζει σε μας κάτι καλύτερο, κάτι σημαντικότερο, κάτι ξεχωριστό.

Η ομάδα μας είναι η ελληνική κοινωνία
η ομάδα του Λαγού είναι ο Ηρακλής..
ο Λαγός θέλει μεταγραφή ..
εμείς θέλουμε μεταγραφή..
ο Λαγός λένε ότι αξίζει μεταγραφή..
εμείς αξίζουμε?

Κατακλείδα..
Δεν είναι ότι δεν αξίζουμε επειδή δε διεκδικούμε..
Δε διεκδικούμε επειδή δεν αξίζουμε, δεν προσφέρουμε και δεν αγαπάμε.

Σας φιλώ
alexis
super member
 
Δημοσιεύσεις: 227
Εγγραφή: Τρί Ιαν 21, 2003 7:23 pm


Επιστροφή στο επικαιρότητα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron