επικαιρότητα

"Εικοσιοχτώ του Οχτώβρη του 1940"

σχολιασμός γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας

Συντονιστής: Xenia

"Εικοσιοχτώ του Οχτώβρη του 1940"

Δημοσίευσηαπό Mythos » Παρ Οκτ 28, 2005 9:20 am

ʼγγελος Σικελιανός "Εικοσιοχτώ του Οχτώβρη του 1940"
(Δημοσιεύθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1940 στο περιοδικό Νέα Εστία, τεύχος 334)

(Από τα Χωρικά της Σίβυλλας: ο «Όρθιος σκοπός»)

Το γένος βουλιαγμένο μες στον αιώνα
να λυτρωθεί μονάχο του μπορεί
μα να ξυπνήσει πρέπει η πλέρια Μνήμη
βαθειά του, αδάμαστη και τρομερή

Κανείς δε θα ξεφύγει τη γενιά του!
το βάρος της θα σπάσει ως τη στιγμή
που βγαίνοντας από τη λησμονιά του
στο φως που πια δεν στέκουν δισταγμοί,
.................
Της ζωής θε να ντυθεί την πανοπλία,
και μ' ακέριο τον άγιο σκελετό
των περασμένων, θα στηθεί στη γη του
με το κεφάλι αλύγιστο κι ορτό!

Ελέγαμε: ένα Μαραθώνα ακόμα! Ελέγαμε: Μια Σαλαμίνα ακόμα! Ελέγαμε: Ακόμα ένα εικοσιένα! Κι ήρτες τέλος συ, Μητέρα-Μέρα, οπού αγκάλιασες κι ανύψωσες ολόκληρα τα περασμένα στον ανώτατο λυτρωτικό σκοπό τους, στον υπέρτατο τους ηθικόν Ιστορικό Ρυθμό!

Ω δικαίωση όλων των ελληνικών αγώνων! Ω ύψιστη ηθική στροφή μέσα στο χάος ολόκληρου του Κόσμου! Και μαζί, ω γιγάντια, πλέρια ιστορική καταβολή, από την οποία, Ν ι κ η τ έ ς, οι Έλληνες, θα ξεκινήσουμε αύριο, πρωτοπόροι της πνευματικής ανάπλασης ολόκληρης της γης!

Ω Μέρα-Μάννα, που μας έσπασες ακέρια κι ως το ύστατο, όλα τα κρυφά εσωτερικά δεσμά μας! Ω κοσμοϊστορική Ελευθερία, τόσο βαθειά λαχταρισμένη! Να Σε! Σε κατέχουμε! Σε νιώθουμε! Σε θέλουμε!

Και θε να Σε κρατήσουμε όλοι, στο τεράστιο ύψος που μας φανερώθηκες απ' τα χαράματα των Εικοσιοχτώ του Οχτώβρη του 1940, κι ως με τη συντέλεια των αιώνων, είτε ζήσουμε, είτε, αύριο που θα φέγγεις πάνω απ' όλο τον πλανήτη το γιγάντιο φως Σου, θα βρισκόμαστε στα σπλάχνα Σου, ω Μητέρα, αθάνατοι νεκροί!

5 του Νοέμβρη 1940, Αθήνα
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό fbl » Παρ Οκτ 28, 2005 10:10 am

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Αποσπασμα.....



Μια φορα σ ενα ελληνικο νοσοκομειο ενα παλικαρι ειχε χασει το ποδι του .
Μυνησαν στη γυναικα του απο το χωριο για να τον δει .
Ξεσπασε σε λυγμους οταν τον ειδε ακρωτηριασμενο.
Εκεινος περιμενε λιγο κι επειτα της ειπε ησυχα και μετρημενα:
- Τωρα κλαις για ενα κομμενο ποδι και δε συλλογιζεσαι πως αλλιως θα
'κλαιγες για τη λευτερια σου. Τετοιοι ειναι εκεινοι που εκαναν το πολεμο με το φασισμο ' και εκεινοι που πολεμησαν τους χιτλερικους και οι αλλοι στη Κρητη και οσοι πολεμουν τωρα μακρια απο τη πατριδα και ολοι μαζι οσοι αγωνιζονται καθε μερα στο σημερινο μετωπο που καλυπτει ολη την Ελλαδα απ ακρη σ ακρη , κατω απο το ζυγο των τυραννων.
Τετοιοι ειναι οι ηρωες και οι μαρτυρες που αποφασιζουν καθε μερα τη ζωη τους και φτυνουν καταμουτρα τα εκτελεστικα αποσπασματα των δημιων.

Η 28η Οκτωβριου ειναι η επετειος που αναψε το τουφεκι στην Αλβανια . Ομως την αποφαση να πολεμησει και να δωσει τη ζωη του για να μπορεσει ο ανθρωπος να ειναι ανθρωπος σωστος και οχι ανδραποδο ενος αφεντη , τη παιρνει καθε μερα , καθε ωρα , ο ελληνικος λαος , αρχιζοντας πολυ πριν την 28η Οκτωβριου

Και θα εξακολουθησει αυτος ο αγωνας ,
ωσπου να νοιωσει βαθεια μεσ' στη ψυχη του πως ηρθε επιτελους
η ωρα της δικαιοσυνης.







[1942]
(ΔΟΚΙΜΕΣ,Γ )

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Δευτ Οκτ 31, 2005 9:38 pm

fbl έγραψε:[
Η 28η Οκτωβριου ειναι η επετειος που αναψε το τουφεκι στην Αλβανια . Ομως την αποφαση να πολεμησει και να δωσει τη ζωη του για να μπορεσει ο ανθρωπος να ειναι ανθρωπος σωστος και οχι ανδραποδο ενος αφεντη , τη παιρνει καθε μερα , καθε ωρα , ο ελληνικος λαος , αρχιζοντας πολυ πριν την 28η Οκτωβριου

Και θα εξακολουθησει αυτος ο αγωνας ,
ωσπου να νοιωσει βαθεια μεσ' στη ψυχη του πως ηρθε επιτελους
η ωρα της δικαιοσυνης.

[1942]
(ΔΟΚΙΜΕΣ,Γ )

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ



Συχνά σκέφτομαι αν τα λόγια "επιφανών" ανδρών τα οποία εκπονούνται σε ανάλογες περιπτώσεις βοηθούν λίγο στο να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Τις περισσότερες περιπτώσεις βρίσκω ότι οι διανοούμενοι, οι καλλιτέχνες, ο πνευματικός κόσμος ενός τόπου τέλος πάντων λένε λόγια μεγαλόστομα σα να έγραφαν ένα ποίημα, να διηγούνται ένα έπος, να κατασκευάζουν συνειδητά ένα θρύλο....

Βαριά είναι η ευθύνη τους γιατί σαν σχολιάσουν αυτοί με τη δύναμη του λόγου τους, τα πράγματα προσλαμβάνουν άλλη βαρύτητα, τόση που κάποιος φτωχός φαντάρος μπορεί να ξεψυχήσει στο πεδίο της μάχης έχοντας τα λόγια τους μέσα από το αμπέχονο μαζί με το φυλαχτάρι της μάνας του ή καρφωμένα σα σφαίρα μέσα στο μυαλό.....

Δε ξέρω τι έγινε τότε το 40...
Εχω δει πολλά ντοκυμανταίρ που δείχνουν νέους της εποχής να κρέμονται σαν τα σταφύλια από τα παράθυρα, πάνω στα τρένα τα βουερά της επιστράτευσης. Εχω ακούσει διηγήσεις παλαιότερων για τον ενθουσιασμό της εποχής..

Ομως πάντα είχα μπροστά μου ένα ερώτημα, ένα ασύμβατο πράγμα...πώς δηλαδή γίνεται ένας ολόκληρος λαός να χρειάζεται έναν εξωτερικό εχθρό για να αφυπνιστεί και να πολεμήσει ενάντια στο φασισμό, τη στιγμή που ο ίδιος είχε φασισμό;

Γιατί τι άλλο ήταν το κράτος του Μεταξά; Καθόλου μακρύτερα δεν ήταν η «νεολαία του» και η ιδεολογία που έσπερνε στο τόπο η αρχή του από κείνη που απλωνόταν σα γάγγραινα στην προπολεμική Ευρώπη.

Υπάρχει μια αποσιώπηση γύρω από το πρόσωπο που είπε το ΟΧΙ και αντίθετα μια διόγκωση του πατριωτισμού των ελλήνων, σαν η ίδια η Ιστορία να ντρέπεται να δώσει περισσότερες διευκρινίσεις για τις πολιτικές συνθήκες κάτω από τις οποίες συντελέσθηκε το θαύμα της γενικής επιστράτευσης.

Ποιος από τους σύγχρονους μαθητές γνωρίζει για τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου;

Το χειρότερο απ όλα, λόγω αυτού του θολού τοπίου υπάρχει ένα είδος καταξίωσης του δικτάτορα, ο οποίος με το ΟΧΙ του δρασκελίζει τη τύχη άλλων δικτατόρων και λογίζεται αν όχι εθνικός ηγέτης, τλχ άξιος να μνημονεύεται το όνομά του ανάμεσα στους πατριώτες...πήρε συγχωροχάρτι ο Μεταξάς τελικά και σε αυτό βέβαια βοήθησε και το γεγονός ότι πέθανε εν τω μεταξύ.

Ωστόσο με το πόλεμο εκείνον, τον ελληνοιταλικό, το θηρίο δεν αποκεφαλίστηκε. Είχε πολλά κεφάλια για να αποκεφαλιστεί μόνο σε ένα πόλεμο. Εμείς τρέχαμε μπροστά κραυγάζοντας «αέρα» και πίσω μας τα πράγματα προετοίμαζαν τον άλλο το πόλεμο, τον εμφύλιο ο οποίος με πρόφαση αυτόν τον εξωτερικό κίνδυνο, απλή αναβολή είχε πάρει, που περίμενε και κατασκόπευε να δει κατά που θα κλίνει η ζυγαριά για να εκδηλωθεί και να φουντώσει σφοδρότερος και τρομερότερος, όπως κάθε πόλεμος στο εσωτερικό της φυλής.

Πού να το ήξερε ο φτωχός λαός ότι μετά τη πείνα της κατοχής, θα έπρεπε να σφίξει πάλι το ζωνάρι του για να δώσει τις κότες του στον « αντάρτη» του βουνού ή τις αρβύλες του στον « σύντροφο»!

(ανάλογα σε ποιο στρατόπεδο ανήκε ονομάτιζε ο « άνθρωπος» τα πράγματα, αν ήταν δεξιό το χωριό ήταν οι « αντάρτες», αν ήταν αριστερό ήταν οι « σύντροφοι»)

Κι έτσι τώρα ζούσε το «δικό του» πόλεμο ο λαός, μιας και ο άλλος που μόλις είχε τελειώσει ήταν ένας «ξένος» πόλεμος, εύκολος, παιδικός, αθώος, καθαρός από αίμα και αμαρτήματα γιατί όλα τα χωρούσε το μυαλό του σε ένα πόλεμο ενάντια στον γερμανό, σύμφωνα πάντα με μια λογική, κάποιους νόμους ενώ τώρα η λογική είχε χαθεί ούτε υπήρχαν νόμοι για το πώς πρέπει να αφανίσεις έναν αδελφό, τα μάτια είχαν κακιώσει από το μίσος, το δάκτυλο έδειχνε ασύστολα και απροκάλυπτα χωρίς να φοβάται πλέον καμιά δικαιοσύνη από κείνη που εννοούσε ο Σεφέρης όταν έγραφε αυτές τις γραμμές....

...γιατί η ελευθερία για να εδραιωθεί δεν φτάνουν οι ιαχές, δε φτάνουν «τα παιδιά της Ελλάδος παιδιά, στη γλυκιά παναγιά προσευχόμαστε όλες να γυρίσετε ξανά» , της Σοφίας Βέμπο, αυτά είναι ιδανικά, είναι υψηλά πράγματα για κανονικούς ανθρώπους...
Ούτε οι Σεφέρηδες φτάνουν.
Που πάει να πει ότι πριν αναλάβεις ένα πόλεμο ενάντια σε έναν εξωτερικό εχθρό, πρέπει να είσαι πρώτα εσύ ελεύθερος μέσα στο σπίτι σου.

Κι αυτό είναι ένα μήνυμα που ποτέ δεν άκουσα να περνά στους πανηγυρικούς των σχολικών εορτών, τις δοξολογίες των επισκόπων, τους λόγους των πολιτικών ......
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό fbl » Τρί Νοέμ 01, 2005 12:45 am

Δεν εχεις κ αδικο σ οσα λες...
Ποσοι ηρωες κ ποσοι μεγαλομαρτυρες δε χαθηκαν αραγε για τα αμφιλεγομενα ιδανικα.... Μα στην υποθεση του πολεμου υπαρχει μια περιεργη συσπειρωση και σε συνδιασμο με τα μεγαλα λογια οπως χρεος πατριδα παλικαρια δρουν στη ψυχη του ελληνα καταλυτικα δενουν χειροποδαρα το φιλοτιμο του κ ορμαει...

Αν οι λογοι αργοτερα αποδειχτουν ελλειπης ειναι κατι που εκεινη τη χρονικη στιγμη σιγουρα δε θα μπορει κανεις να υπολογισει..Εξαλλου ντιανα ειναι γραμμενο κ στον εθ.υμνο πως μονο απο τα κοκαλα βγαινει η λευτερια....Πολεμας λοιπον και δε σκεφτεσαι...Σκοτωνεις για τον απλουστατο λογο να μη σε σκοτωσουν οι αλλοι πρωτα.Πλεον απλα δινεται νοημα στη πιο παμπαλαια αναγκη του ανθρωπου...το φονο[/b]....
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Τετ Νοέμ 02, 2005 4:29 pm

fbl έγραψε:Πολεμας λοιπον και δε σκεφτεσαι...Σκοτωνεις για τον απλουστατο λογο να μη σε σκοτωσουν οι αλλοι πρωτα.Πλεον απλα δινεται νοημα στη πιο παμπαλαια αναγκη του ανθρωπου...το φονο[/b]....



χμ και πάλι χμ..
το πρώτο το κατάλαβα, ότι δηλαδή άπαξ και μπεις στο χορό χορεύεις.
Αλλά το δεύτερο όπου συνδυάζεις φόνο και ανάγκη παραμένει λίγο δυσνόητο. :shock:
Τι εννοείς ακριβώς;
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό Jack » Σάβ Νοέμ 05, 2005 8:38 am

Οκ λοιπόν μικροί μου πολεμιστές, πολεμίστριες και πολεμίστρες....


Λύσαμε και το θέμα με τα δραματικά μικρά Σαράγεβα του καθένα σας....


Ακούστε όμως πώς έχουν τα πράγματα, διότι I`ve had just about enough bullsit for one net visit ....

Εάν μέχρι την δωδεκάτη ώρα της έκτης Νοεμβρίου του έτους 2005 δεν κάμετε produced τον Aspic , άν κάποιος δηλαδή δεν πάει έως τα Ζαβαρακατρανέμια ή όπου αλλού στα διάλα αυτή η μεγάλη και ιστορική μορφή του Θεάτρου και του Κινηματογράφου (του παλαιού για να μην μπερδευόμαστε κιόλας) κατοικεί, σας ενημερώνω πως θα αποχωρήσω οριστικά, και θα σας αφήσω με τους ταλαίπωρους και τυραγνισμένους Διαναλέισεστερ (σκουέαρ) και Atomikoinonia [giati na mhn mporo na vro mia gomena (h ena gomeno, dioti tora pou epitelous piga sto Amsterdam ola ta vlepo diaforetika)] , και καταλαβαίνετε πως ενώ για εμένα χειμώνας δεν υπάρχει (διότι δεν έχει χειμώνα στον ισημερινό, ούτε ελέφαντες στην Δανία), για σας όμως θα είναι ατελείωτος....

Αυτά τα 2 παιδιά(λέμε τώρα) θα σας αποτελειώσουν ....

Εμφράγματα βαρεμάρας παίδες Ελλήνων τε και Βαρβάρων....


" ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΝ ΞΑΠΛΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΕ ΤΟ INTRENET ΑΝΟΙΚΤΟ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΝΕΟ (ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ) ΚΑΤΕΒΑΤΟ (ΣΕΝΤΟΝΙ) ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ ΤΗΣ DIANALEICESTER ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΡΙΕΚΟΥΚΙΟΥ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ (ΚΟΝΤΡΑ) ΤΟΥ ΑΤΟΜΗΖΩΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΤΡΟΠΙΚΟ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ. ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΗ ΗΤΑΝ : ΟΞΥ ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ ΛΟΓΩ ΑΦΟΡΗΤΗΣ ΠΛΗΞΗΣ"......



Για να μην έχετε λοιπόν τέτοιο τέλος , φέρτε πίσω τον Aspic.



Και εγω για σας καλά μου παιδιά θα γίνω ο ρουφιάνος της διπλανής πόρτας...
Ο εισαγγελέας της γειτονιάς.....
Ο μπαμπάς που γύρισε απο το ταξίδι για δουλειές και έφερε δώρο στη μαμά τη δίμετρη Ουκρανή γκομενά του....




Θα περάσουμε ενα χειμώνα ζάχαρη...(εσείς δηλαδή , γιατι εγώ έτσι κι αλλιώς θα κολυμπάω)




Αspicccccccccccccccccccccccccccccccccccccc

















Guess who`s comin to dinnnnneeeeerrrrrrr...... (βάλε την πως την λένε να κάνει σουτζουκάκια).......






(Εγώ θα πληρώσω ρε τσίπη).........
O n I m U s H a
(rules)
Jack
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 22
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 05, 2005 7:22 am


Επιστροφή στο επικαιρότητα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron