επικαιρότητα

ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ ΤΟ 2005

σχολιασμός γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας

Συντονιστής: Xenia

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τρί Ιουν 14, 2005 2:26 pm

LAMPA έγραψε:Εγώ πως μπορώ να βοηθήσω ?????


Με τα πολλά χρόνια ερωταποκρίσεων μέσα μου, έβγαλα κάποιους κανόνες για μένα. Πράγματα που πρέπει να κάνω, δράσεις που προσπαθώ καθημερινά να εφαρμόσω. Για μένα, πρώτα και πάνω από όλα, και μετά για αυτά τα δυστυχισμένα πλασματάκια.
Μια συνείδηση που πρέπει όλοι μας να αποκτήσουμε.......


Εσείς?????????????
Καιρός να μιλήσουμε για τα σοβαρά προβλήματα και εδώ μέσα.



Περπατούσα αμέριμνα (σχεδόν) πάνω στο κείμενό σου κι όταν έφτασα εδώ, σαν να πάτησα μπανανόφλουδα, πρόλαβα μόνο να φωνάξω "ωπς" και βρέθηκα με τα οπίσθια στο δάπεδο.

Έτσι αισθάνθηκα όταν διάβασα την παράγραφο αυτή. Να σου πω τι σκέφτηκα; Αυθόρμητα, και μετά το αναμάσησα και επειδή μια απ' τις "αρχές" μου είναι όταν αισθάνεσαι κάτι να το λες, όσο πιο αυθόρμητα μπορείς στο λέω ακατέργαστο:

Σκέφτηκα: Να μια ανθρώπινη φωνή! "Για μένα, πρώτα και πάνω από όλα, και μετά για αυτά τα δυστυχισμένα πλασματάκια." Να μια ειλικρινής φωνή... Χωρίς αφορισμούς, χωρίς ενοχές, αλλά με πραγματικό ενδιαφέρον. Γιατί πως να βοηθήσεις κάποιον αν δεν έχεις χέρια να απλώσεις. Έτσι νομίζω, πρώτα πρέπει να ανακαλύψεις πως έχεις χέρια κι ύστερα, αν έχεις τη δύναμη, να τα απλώσεις και σε βοήθεια...

Δεν ξέρω αν είναι καιρός να μιλήσουμε για σοβαρά θέματα πάντως, είναι καιρός να "ακούσουμε" και τις φωνούλες αυτές που παλεύουν μέσα μας να ακουστούν!

Σ' ευχαριστώ, όπως και να έχει, για αυτή την "οδυνηρά" ευχάριστη έκπληξη.
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kathy » Τρί Ιουν 14, 2005 3:15 pm

Ειλικρινά χαίρομαι που απ'το "είμαστε αναίσθητοι" φτάνουμε στο "πώς να μην είμαστε αναίσθητοι".

Και,χαμίνι, μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που είπες με τα χέρια. Αν, όμως, βλέπεις πως τα χέρια σου δεν έχουν και πολύ δύναμη, μάλλον πάλι στην αναισθησία γυρνάς, που όπως είπε και η trueseeker, ίσως σε προστατεύει λίγο απ'την παράνοια του ανθρώπινου κόσμου.

Lampa, θα μπορούσες να μοιραστείς μαζί μας τους δικούς σου καθημερινούς κανόνες? Τι είναι εφαρμόσιμο στην συγκεκριμένη περίπτωση όσο μικρό και να ναι? Ποια είναι η απάντηση της προλαλήσασας trueseeker, to give or not to give? Εν τέλει, τι κάνει το χειρότερο κακό?
Γιατί κι απ'την άλλη, γίνεται να πάρουμε πάνω μας το βάρος όλου του κόσμου? Είναι αλλαζονικό να θέλεις να τα λύσεις όλα, όμως, αν μπορείς να κάνεις μικρό, όσο μικρό και να ναι, γιατί να μην το κάνεις? Κι αν όλοι έκαναν κάτι μικρό? Είναι η άκρως ρομαντική σκέψη, το ξέρω, όμως, μ'αρέσει.

Δεν ξέρω, εσείς τι λέτε? Υπάρχουν μικρά εφαρμόσιμα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε? Ή απλά προβληματιζόμαστε έτσι για να δείξουμε στον εαυτό μας πως προσπαθήσαμε και μετά μας περιμένει το τεράστιο κρεβάτι της αναισθησίας να βουλιάξουμε μέσα?
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Τρί Ιουν 14, 2005 4:55 pm

Προφανώς,άν αυτά τα παιδιά ράγιζαν την καρδιά μας πραγματικά,άν η εξαθλίωση και η κατάντια του κόσμου μας ήταν ανυπόφορη,τότε θα είχαμε γίνει από καιρό ο οργισμένος τσέ που θα επαναστατούσε μαχόμενος το άδικο,ο ειρηνικός γκάντι που θα περπατούσε διαμαρτυρόμενος σε κάθε άκρο του κόσμου,ο αγαπησιάρης χριστός που θα έδινε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς, ο ανώνυμος ένας ρε αδελφέ,ένας γιατρός χωρίς σύνορα,ένας αναρχικός εξτρεμιστής,ένας οικολόγος ακτιβιστής , κάτι επιτέλους θα κάναμε κάτι θα είμασταν.
Απεναντίας όμως εμείς βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο σε βαθειά αστική δυτική συνείδηση,προστατεύοντας μέσα από την δουλειά και την περιουσία μας τις ίδιες αυτές τις αναπτυγμένες κοινωνίες μας (διατηρώντας βέβαια και κάποιες ενοχές έτσι για την ψυχική μας ισσοροπία).

Πράγμα που σημαίνει,πώς αυτό που κυρίως μας ενοχλεί με τα παιδιά της ζητιανιάς,είναι πώς μας χαλάνε την εικόνα,την βιτρίνα,της ίδιας αυτής της πολιτισμένης κοινωνίας μας,αναγκάζοντάς μας να έλθουμε αντιμέτωποι με μιά πραγματικότητα που δέν θέλουμε να ξέρουμε.
Και βέβαια η άμεση αντίδρασή μας,ειναι να φωνάξουμε για την πρόνοια του κράτους,όπως διαμαρτύρεται και η κάθυ και οι άλλοι νομίζω.
Πάρτε τα να μήν τα βλέπουμε δηλαδή,αυτό λέμε.
Το θέμα και εδω λοιπόν,είναι ολίγον τι υποκριτικόν και έχει να κάνει περισσότερο με τον εαυτό μας και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα,παρά με κάποια εξαθλιωμένη πραγματικότητα που ούτως ή άλλως υπάρχει στον κόσμο, ανεξαρτήτως άν έχουμε παιδιά που ζητιανεύουν στα φανάρια ή όχι.


Και βέβαια οι δυτικές κυβερνήσεις ανταποκρίνονται πληρως σε αυτό το λαικό αίτημα,σκουπίζοντας κάθε λεκέ που χαλάει την βιτρίνα τους,στην καλύτερη (κλείσιμο συνόρων για τον τρίτο κόσμο,γκετοποίηση των μεταναστών και λοιπά) ή στην χειρότερη με πρόσχημα αυτό το λαικό αίτημα εκστρατεύουν εναντίον τους (δυτικός ιμπεριαλισμός στον τρίτο κόσμο).


Η αλήθεια βέβαια είναι πώς τα <κουκιά> είναι μετρημένα και δέν φθάνουν για όλους τους κατοίκους του πλανήτη (τουλάχιστον με τα υπάρχοντα οικονομικά μοντέλα που αναπτύσεται ο κόσμος).
Και η ελλάδα,όπως και όλος ο δυτικός κόσμος,τα έχει τα κουκιά της και δέν είναι διατεθιμένη να τα χαρίσει στους άλλους.
Όταν δέν τα είχε,μέχρι και την δεκαετία του πενήντα, οι γονείς παραχωρούσαν τα παιδιά τους,εννιά και δέκα χρονών,δουλικά στους πλούσιους και καρπώνονταν το φτωχό μηνιάτικο τους.
Και για όσα δέν μπορούσαν να βρούν ένα αφεντικό τα έβαζαν να κάνουν τα άρρωστα έξω απο σταθμούς και πλατείες,ή ακόμη και να κλέβουν.
Τα νεαρά κορίτσια δε,τα θεωρούσαν περιουσιακό στοιχείο,ανάλογο ενός γαιδουριου,μιάς σούστας ή ενός στρέμματος χωράφι και λοιπά και τα πούλαγαν κανονικά.
Και εννοείται πώς αυτά δέν περιμένουμε να τα πληροφορηθούμε απο τον ρομαντικό ελληνικό κινηματογράφο που δέν μας τα έδειξε ποτέ (μας τα έδειξε ο ιταλικός όμως,που και εκεί τα ίδια κάναν),αλλά από τις διηγήσεις των σημερινών εβδομηντάρηδων και άνω.
Ποιός καίλας μας λέτε λοιπόν,που ζητιάνευε για την άρρωστη μαμά του;
Γιατί ωραιοποιείται τα πράγματα;

Το πρόβλημα λοιπόν ει΄ναι τραγικά αληθινό: Τα παιδιά του υπανάπτυκτου κόσμου πεινάνε,γιατί τα δικά μας παιδιά έχουν όλες τις ανέσεις που τους πρέπουν.
Και για αυτό το ερώτημα που προκύπτει γίνεται σκληρό και δυσβάσταχτο για όλους μας εμάς τους δυτικούς:Θα είμασταν διατεθιμένοι να θυσιάσουμε τις ανέσεις των παιδιών μας (και τιςδικές μας βέβαια),πρός χάρην των παιδιών του τρίτου κόσμου;
Η απλώς μας αρέσει να γράφουμε μεγάλα λόγια μέσα από τα ακριβά μας πισί;

Εγώ πάντως ειλικρινώς δέν είμαι έτοιμος να θυσιάσω τίποτα.
Ένα πενηνταράκι,ένα ευρώ το πολύ σε κανένα κατακαημένο των φαναριών και άντε στο διάολο,αφήστε με να χαρώ χωρίς ενοχές τον ωραίο μου πολιτισμό (να χαρώ κώλους στο σινεμά δηλαδή,που λέει σωστά και ο κανένας ).
Τι να κάνω;
Να πεινάσω ρε παιδιά και να εξαθλιωθώ;
Αυτό το έκαναν οι γονείς μου,για να μου εξασφαλίσουν εμένα καλύτερες συνθήκες.
Αυτό ήταν το όνειρό τους.Να μήν πεινάσουν τα παιδιά τους δηλαδή.
Είναι σωστό τώρα εγώ να χαλάσω το όνειρο που είχαν οι γονείς μου;
Όχι βέβαια,δέν είναι σωστό.
Πρέπει να φανώ αντάξιος των προσδοκιών τους δηλαδή.
Τι λέτε τώρα!






































Το να καλοπερνάς δηλαδή,είναι θέμα παιδείας δηλαδή και σεβασμού στους προγόνους.
Να τιμούμε και την ιστορία λοιπόν.
Μήν είμαστε χοντράνθρωποι.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό kathy » Τρί Ιουν 14, 2005 10:05 pm

Ρε συ, aspic, ίσως και να έχεις δίκιο.

Για τα κουκιά και τα φασόλια του κόσμου που είναι μετρημένα.
(κακώς μετρημένα και μοιρασμένα, αλλά τέλος πάντων, αυτό σίγουρα δεν αλλάζει)

Για τα παιδιά μας που δικαιούνται μαθήματα μπαλέτου, ισπανικών, κινητό, διακοπές, ρούχα, ανταύγειες, playstation, σινεμά, cds, σκουλαρίκια, βιβλία, μανικιούρ, καφετέριες, κολυμβητήριο, χαλάουα, Πανεπιστήμια, αυτοκίνητο, γιόγκα, clubbing στην παραλιακή.

Για τον Τσε που κανείς δεν έχει μέσα του, (κι ίσως ούτε κι ο ίδιος ο Ερνέστο δε θα είχε γίνει Τσε σε μια σύγχρονη δυτική κοινωνία μεγαλωμένος με τα παραπάνω-παρεπιπτόντως, να δείτε το diarios de motocicleta, είναι πολύ καλό).

Και ναι, κανείς δεν προθυμοποιείται να τα χάσει αυτά εκείνος και τα παιδιά του, μαλάκας είναι?

Και αν θες, το πάω κι ακόμα παραπέρα...κι εγώ που κάθομαι και γράφω γι'αυτά, ίσως και να το κάνω για να ξεφύγω λίγο απ'τα άγχη μου, νέος άνθρωπος είμαι, τώρα ξεκινάω να χτίσω τη ζωή μου κι είμαι γεμάτη άγχη.
Κι αυτά τα άγχη μπορεί να είναι άγχη καλής επιβίωσης.
Συναισθηματικά υγειούς επιβίωσης.
Αξιοπρεπούς επιβίωσης.
Ή επιβίωσης με νόημα.

Παρ'όλα αυτά απέχουν πολύ απ'το αληθινό άγχος για επιβίωση.

Δύο ενστάσεις μόνο σ'αυτά που είπες.

Πρώτον, την πρόνοια εγώ δεν τη βλέπω σαν την παντοδύναμη λύση.
Τη βλέπω σαν κάποια μικρή ουσιαστική βοήθεια σε κάποιους απ'τους ανθρώπους που τη χρειάζονται.
Σαν ξενώνες, ας πούμε.
Ή σαν ειδικούς στις κοινωνικές υπηρεσίες, που είναι χωρίς ειδικούς.
(Ακόμα και για τα "δικά" μας παιδιά, το ξέρεις πως αν ένα παιδί με δυσλεξία θέλει να πάρει το χαρτί για να εξετάζεται προφορικά θα πρέπει να περιμένει 2 χρόνια για να το δουν στην αρμόδια κοινωνική υπηρεσία?
Χωρίς καμιά υπερβολή αυτό, οι λίστες αναμονής σε αυτά τα κέντρα, τα ΚΔΑΥ είναι τεράστιες, περίπου για 2 χρόνια.
Μπορεί, λοιπόν, και το δικό σου το παιδί αν έχει δυσλεξία να χάσει τις Πανελλήνιες και το τρενάκι για τη ζωή, επειδή κάποιοι έφαγαν καλά και τα κέντρα αυτά στελεχώθηκαν ανεπαρκώς.
Οπότε η κοινωνική πρόνοια δεν αφορά μόνο μετανάστες, παιδάκια στα φανάρια, φυλακισμένους και τρελούς. Αφορά και τα δικά μας παιδιά, που δικαιούνται κινητό.
Αν δικαιούνται κινητό φαντάζομαι αυτονόητα τους αναγνωρίζεις και το δικαίωμα στην κοινωνική πρόνοια.)

Δεύτερη ένσταση, ως προς τους γονείς και τους προγόνους μας.
Εγώ προσωπικά τις ιστορίες της γιαγιάς μου, του παππού μου, του πολέμου, το πώς ζούσαν τότε, το πόσο δούλευαν, το πόσο πείναγαν, το πως κατάφεραν οι γονείς μου να σπουδάσουν, όλα αυτά τα έχω μέσα μου.
Απέχουν χιλιόμετρα απ'το πως μεγάλωσα εγώ και σίγουρα δεν μπορώ να τα νιώσω, εδώ τώρα που γράφω στο ακριβό μου pc.
Παρ'όλα αυτά τα σέβομαι και σαν σεβασμό σ'αυτά δεν μπορώ να βολευτώ στο ακριβό μου pc και δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ για τα παράλογα που συμβαίνουν γύρω μου.

Εκτός κι αν, ως εγωιστικό γουρούνι, τα χρησιμοποιώ για να ξεφύγω λίγο απ'τα προαναφερθέντα άγχη μου, υπάρχει σίγουρα κι αυτή η περίπτωση κι αυτός ο φαύλος κύκλος έχει αρχίσει να μου τη δίνει απίστευτα.
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό atomant » Τετ Ιουν 15, 2005 8:49 am

Ως μισθωτός -και, άρα, άγρια φορολογούμενος- μέρμηγκας, έχω την απαίτηση το κράτος να φροντίζει, με τις υπηρεσίες πρόνοιας, όλους τους αναξιοπαθούντες: παιδιά, ενήλικους και γέροντες.

Πληρώνω πάρα πολλά και δεν μπορώ να αντιληφθώ το γιατί η κοινωνική αλληλεγγύη, από υποχρέωση του κράτους, πρέπει να πέφτει στις πλάτες μου: Δώσαμε, δώσαμε...

Από την άλλη, γνωρίζω πολύ καλά ότι όλα τα «παιδιά των φαναριών» βγαίνουν στους δρόμους οργανωμένα σε ομάδες που κάθε μία έχει τον «προστάτη» της -δηλαδή τον νταβατζή της.

Και, επομένως, οι εισπράξεις τους δεν πρόκειται να βελτιώσουν τη θέση των «παιδιών των φαναριών», αλλά τη θέση των «προστατών» τους: θα αγοράσουν, π.χ. Μερσεντές, αντικαθιστώντας την Μπε-εμ-βε τους...

Και ακόμα, γνωρίζω πολύ καλά ότι, αν τα «παιδιά των φαναριών» δεν φέρουν τα αναμενόμενα έσοδα στους «προστάτες» τους, το πιθανότερο είναι να μην τα ξαναστείλουν για ζητιανιά.

Αντιθέτως, αν φέρουν καλές εισπράξεις, το πιο πιθανό είναι να ρίξουν κι άλλα παιδιά στη σύγχρονη αυτή δουλεία.

Κι αν δεν φτάνουν τα ντόπια παιδιά -Τσιγγανάκια, ως επί το πλείστον- θα «νοικιάσουν» Αλβανάκια...

Επειδή, λοιπόν, είμαι υπεύθυνος Μέρμηγκας, αρνούμαι να δίνω τα ψιλά σε κάθε «παιδί των φαναριών» για να μου καθαρίσει τα τζάμια ή για χαρτομάντιλα.

Και το κάνω συνειδητά, χωρίς τύψεις, έστω κι αν τα περισσότερα «παιδιά των φαναριών» είναι, όντως, «φατσούλες».

Αντιθέτως, πιστεύω ότι αν η συγκεκριμένη «φατσούλα» δεν φέρει κέρδη στον νταβατζή της, ίσως-πού ξέρετε;- πάψει αυτός να τη βγάζει στο δρόμο. Και, ίσως, οι γονείς της τη στείλουν στο σχολείο.

Μέσω του οποίου ίσως σωθεί...Λέω ίσως αν δεν γίνει βαποράκι.

Λέγοντας όλ' αυτά, ξέρω οτι θα εισπράξω αντιρρήσεις από διαφόρους, ότι, δηλαδή, δεν δείχνω κοινωνική αλληλεγγύη και άλλα τέτοια.
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Ιουν 15, 2005 9:52 am

aspic έγραψε:Πράγμα που σημαίνει,πώς αυτό που κυρίως μας ενοχλεί με τα παιδιά της ζητιανιάς,είναι πώς μας χαλάνε την εικόνα,την βιτρίνα,της ίδιας αυτής της πολιτισμένης κοινωνίας μας,αναγκάζοντάς μας να έλθουμε αντιμέτωποι με μιά πραγματικότητα που δέν θέλουμε να ξέρουμε.

...........................

Το να καλοπερνάς δηλαδή,είναι θέμα παιδείας δηλαδή και σεβασμού στους προγόνους.
Να τιμούμε και την ιστορία λοιπόν.
Μήν είμαστε χοντράνθρωποι.



Εξοργίζομαι μερικές φορές... Από χτές σκέφτομαι να στα πω, αλλά έκανα υπομονή μη γράψω εν θερμώ. Είπα να ξαναδιαβάσω, να το αφήσω να κρυώσει και με μάτι ψυχρό να δω αν το κείμενό σου μου προκαλεί κάτι το αδικαιολόγητο...

Χθες θα έλεγα: "ʼει στο διάολο aspic, κι ακόμα παραπέρα". Σήμερα πιο ψύχραιμα λέω: "Πάρε τη μοτοσυκλέττα, το τζιπ, το γαμάτο πι σι έστω και κάνε μια βόλτα στον κόσμο. Να ανοίξει λίγο το μάτι.

Δεν είμαστε ρε aspic όλοι σ' αυτή την πλάση λεφτάδες, καλοβολεμένοι υποκριτές και άνανδροι... Και κάνουμε κάτι στην τελική σαν σκεπτόμενα και ενσυνείδητα παιδια του κόσμου. Κάνουμε αυτό που λέει η Lampa, αυτό που λέει ο atomant, και μερικοί κάνουν αυτό που τους υποβάλλουν οι ενοχές τους...

Αλλά μη μας λες για τον μπαμπά και τη μαμά και τι έχουν τραβήξει (ναι με ιδρώτα και αίμα) για να είμαστε εμείς καλύτερα... Σκέψου λίγο! Δεν είναι για μας (εμείς απλά το καρπωνόμαστε) ό,τι προσπάθησαν κι ακόμα παλεύουν να μας κληρονομήσουν για να ζήσουμε καλύτερη ζωή απ' αυτούς... Δεν θα το αναλύσω. Βάλε τον κώλο σου κάτω και στίψε το μυαλό σου (δεν χρειάζεται και πολύ, έξυπνος φαίνεσαι) και βγάλε για λίγο την υπερηφάνια που νιώθεις και την εκτίμηση, και τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη στο πρόσωπό τους και στο ρόλο τους κι ύστερα πες μου ξανά!!!

Μα είχε άδικο ο "Θεός" στην Παλαιά Διαθήκη που έριχνε το μάνα εξ ουρανού καθημερινά και μούχλιαζε αν κάποιος το κρατούσε στην καβάτζα; Πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν οι άνθρωποι ζούσαν την κάθε ημέρα αντί να σκέφτονται τι θ' αφήσουν στα παιδιά τους;;;

ʼσε με ρε συ Aspic! Βιτρίνα δεν έχω, μοτοσυκλέττα δεν έχω για να γυρίσω τον κόσμο και προς το παρόν ούτε καβάτζα έχω ν' αφήσω στα παιδιά μου. Μπορεί αν χρειαστεί να τα στείλλω να δουλέψουν, αλλά κι εγώ θα καθαρίζω σκάλες δεν θα κάνω το νταβατζή!

ʼντε γιατί πολύ στη αμπελοφιλοσοφία και στην άνευ λόγου και αιτία μισαλλοδοξία το ρίξαμε!!!

Σας φιλώ σταυρωτά, να ΄στε καλά!!!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό kathy » Τετ Ιουν 15, 2005 10:22 am

Χαμίνι, θα σου δώσω μια πολύ φιλική συμβουλή και αν θέλεις τη δέχεσαι. Είναι πολύ χαμένος χρόνος ο χρόνος που προσπαθείς να πείσεις τους άλλους να νιώσουν κάτι που νιώθεις εσύ.
Ειλικρινά σου μιλάω, δεν άξίζει ούτε να θυμώνεις, ούτε να διαολοστέλνεις, ούτε να στενοχωριέσαι. Πραγματικά δεν αξίζει.
Εγώ παλιά θύμωνα πολύ και με φίλους μου, ήθελα να τους βρίσω, αναρωτιόμουν "τι κάνω εγώ σ'αυτή την κουβέντα?πως σκέφτονται έτσι?"
Δεν έχει νόημα.
Πριν από 3-4 χρόνια πουλούσα λαχνούς για ένα μήνα σ΄ένα περίπτερο, και σταματούσα τους περαστικούς προσπαθώντας να τους δείξω τι έχω δει και να τους πείσω να βοηθήσουν κάποια παιδιά λιγότερο ευνοημένα από μας. Ήμουνα μικρή και αθώα και δεν ήξερα, ούτε τα από μέσα, ούτε τα από έξω, τέλος πάντων, σου λέω, είναι εντελώς μάταιο...
Όπως βλέπουν τα μάτια σου ίσως του άλλου τα μάτια να μη μπορούν να δουν και άστον να βλέπει όπως θέλει ή όπως τον βολεύει. Δεν είναι δουλειά μας.
(ʼσε, που για τον aspic, πιστεύω πως αν σταματούσαμε να τσαντιζόμαστε μ'αυτά που λέει, δε θα είχε λόγο ύπαρξης στο forum, οπότε ίσως κατάφερνε να βρει λιγότερο κυνικούς τρόπους να μας πει αυτά που θέλει. Αν τώρα τα πιστεύει, ό,τι και να λέμε εμείς....)
Απ΄την άλλη, βέβαια, είναι υγιές να εκφράζεις το θυμό σου, που λένε και οι ψυχολόγοι, οπότε χώσε...
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Ιουν 15, 2005 10:39 am

Τη δέχομαι kathy την πολύ φιλική σου συμβουλή, αλλά όχι και την αιτιολόγησή της. Δεν το βλέπω σαν χαμένο χρόνο ούτε κι ανάξιο να πω πως αισθάνομαι... Αν ξεπεράσεις τα απαξιωτικά αισθήματά σου θα πάρεις απ' τους άλλους. Εγώ έχω πάρει, ακόμη κι από ανθρώπους που αντιπαθούσα, γιατί έλεγαν την άποψή τους, τη σκέψη τους, μου έδειχναν την οπτική τους γωνία. Και πολλά απ' αυτά με βοήθησαν. Με βοήθησαν να αντιληφθώ, να λύσω απορίες, να αναρωτηθώ...

Γι' αυτό!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Τετ Ιουν 15, 2005 12:30 pm

Από τα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα, στην βρεττανία στην αρχή μετά στην αμερική και στην συνέχεια σε ολόκληρη την δύση,άρχισε να κυριαρχεί σιγά σιγά,το φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο.Τα κράτη άρχισαν να αποσύρονται σιγά σιγά από ρυθμιστές της οικονομίας,αφού η τάση του κόσμου και οι θεωρητικοί που την ερμήνευαν,έδειχναν και έλεγαν πώς αυτά (τα παρεμβατικά κράτη) είναι υπεύθυνα για την τότε κρίση (την οικονομική πάντα).
Και το φιλελεύθερο μοντέλο της οικονομίας δηλαδή που υπάρχει και σήμερα,ήταν και είναι ένα λαικό αίτημα και αυτό (για τα παραπάνω έχουμε γράψει παλιότερα πιο αναλυτικά-τότε που ήταν και ο επι των οικονομικών,στραίηντζερ- με ονόματα και θεωρίες).

Συνέπεια αυτής της αλλαγής στην κατεύθυνση της οικονομίας,δέν ήταν μόνο η κατάρευση του σοσιαλισμού στα ανατολικά κράτη,αλλά και η κατάρευση των σοσιαλιστικών επιδράσεων και κατευθύνσεων σε όλες γενικά τις ευρωπαικές δημοκρατίες και στην αμερική(διότι σοσιαλισμός υπήρχε και βασίλευε και στην δύση βέβαια με όλα τα πλεονεκτήμα και τα μειονεκτήματά του).

Και άν στα ανατολικά κράτη,η κατάρευση του σοσιαλισμού είχε σάν τραγικο επακόλουθο,αστάθεια,πολέμους,εξαθλίωση και λοιπά,στην υπόλοιπη ευρώπη και αμερική το κύριο επακόλουθο,ήταν η άρση της κοινωνικής πρόνοιας από τις κυβερνήσεις (με ότι μπορουσε να σημαίνει αυτό στην συνέχεια).

Διότι όταν ένα κράτος,αποσύρεται από ρυθμιστής της οικονομίας,τότε καθίσταται εντελώς ανίσχυρο να κάνει και κοινωνική πολιτική.
Πράγμα που σημαίνει πώς και αυτό το τελευταίο,ένα λαικό αίτημα των παλαιοτέρων μας ήταν (έστω και εμμέσως).
(Έτσι λοιπόν καλό μου χαμίνι,αλλά και κάθυ και άτομαντ,σεβασμός στους προγόνους μας,αποτελεί και το να είμαστε γαιδούρια,αναίσθητοι και κοινωνικώς αδιάφοροι.Αυτή ήταν η προσδοκία τους).

Σήμερα λοιπόν κάθυ,η κοινωνική πρόνοια δέν υπάρχει όχι επειδή δέν θέλουν τα κράτη να την προσφέρουν,αλλά επειδή δέν μπορούν.
Επειδή είναι ανίσχυρα οικονομικά και επειδή έχουν περιοριστεί σε καθαρά λογιστικό,διαχειριστικό ρόλο.
Διότι άτομαντ,απορώ με πιά λογική λές ότι πληρώνουμε πολλά.
Που πληρώνουμε πολλά;
Έχεις υπολογίσει ποτέ,για μιά μέση σύνταξη και για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που δίνουν οι κρατικοί ασφαλιστικοί φορείς,πόσα θα πλήρωνες για αυτά τα ίδια άν ασφαλιζόσουν στον ιδιωτικό τομέα (για πήγαινε στην ιντεραμέρικαν να ρωτήσεις).
Ψίχουλα δίνουμε για αυτά που παίρνουμε.
Μήν είμαστε και πλεονέκτες.
Που να τα βρεί και το κράτος να προσφέρει περισσότερα,όταν του έχουμε αφαιρέσει κάθε επενδυτικό προσανατολισμό,ελεγκτικό,ρυθμιστικό ή ότι άλλο στην οικονομία;
Δεδομένου δέ,ότι και τα όσα πενιχρά έσοδα έχει ένα κράτος,τα κατατρώνε με δέκα μασέλες οι πολιτικοί,οι γραμματείς και οι φαρισαίοι,τότε τι να μεινει για κοινωνική πρόνοια.

Και επειδή όπως είπαμε,η άρση της κοινωνικής πολιτικής των κυβερνήσεων ήταν λαικό αίτημα,αλλά και επειδή οι υπουργοί οι γραμματείς και οι φαρισαίοι δέν είναι κανείς άλλος απο εμάς τους ίδιους τον λαό (αφού ότι ανομίες και κακομοιριές κάνουν αυτοί-πολιτικοί και άλλοι-στην διακυβέρνηση μιάς ΄χωρας ,τα κάνουμε εμείς ο απλός λαός στην καθημερινότητά μας),σάρκα εκ της σαρκός μας,τότε εύκολα διαπιστώνει κάποιος πώς υπεύθυνος για ότι συμβαίνει,καλό ή κακό,είναι αποκλειστικά και μόνον ο λαός (και βέβαια ένας λαός σαν και εμάς τους κατσαπλιάδες τους έλληνες,δέν θα μπορούσε να ήταν κάτι καλύτερο σε πολιτικό επίπεδο και πρόνοιας, από αυτό που περιγράφεις κάθυ).
Δέν είναι ούτε οι εξωγήινοι που συνωμοτούν εναντίον μας,όπως λέει ο λέφτυ,ούτε ο θεός,ούτε η έλλειψη πολιτικής βούλησης,ούτε τίποτα άλλο,αλλά εμείς οι ίδιοι.
Διότι εμείς είμαστε η πρόνοια και εμείς πρέπει να μεριμνούμε για τον άλλο,γιατί εμείς είμαστε και υπεύθυνοι.

Πράγμα που σημαίνει καλή μου κάθυ,εντάξει δύσκολα τα πράγματα για σας τους νέους,ανεργία και λοιπά,όντως θα παιδευτείτε λίγο,αλλά τουλάχιστον όπως δέχεσαι και εσύ,δέν θα πεινάσετε κιόλας όπως οι πρόγονοί μας.
Από την άλλη όμως,είσαστε και νέοι τρομάρα σας και σας αδικεί συνεχώς να προβληματίζεστε και να αγχώνεστε για την επαγγελματική σας αποκατάσταση και καταξίωση.
Και όπως ξέρεις καλά καθότι ψυχολογος,πολλά απο αυτά τα επαγγελματικά άγχη,δηλωνουν κάτι διαφορετικό,αφού προφανώς πρόκειται για μιά απλή μετάθεση που κάνει το άτομο.
Μήπως λοιπόν,θα έπρεπε να κοιτάξεις με μιά πιο γενική ματιά,πιο συνολική άρα και πιο αλτρουιστική και φιλάνθρωπη;
Μήπως,μιάς και δουλειά δέν βρίσκεις για την ώρα,θα ήταν καλύτερο για ένα χρονικό διάστημα να διαθέσεις τον εαυτό σου αφιλοκερδώς για την ανακούφιση των συνανθρώπων σου (θα μου πείς και εδώ στο μίσσος που ει΄σαι,εθελοντική προσφορά στους άρρωστους δέν κάνεις; )
Τόσοι φορείς,σύλλογοι,οργανώσεις και λοιπά υπάρχουν.
Να πάρεις και το χαμίνι μαζί σου,να εκτονώσει την οργή του πιο δημιουργικά.

Διότι και πάλι όπως είπαμε άτομαντ,μέριμνα και πρόνοια είμαστε εμείς.
Και στο φανάρι που στεκόμαστε,σάν τε΄τοιοι μεριμνούντες πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα.
Μακάρι να μπορούσαμε λοιπόν να αρπάξουμε το ταλαίπωρο που σκουπίζει τα τζάμια και να το πάρουμε σπίτι μας να του προσφέρουμε μιά αξιοπρεπή ζωή.
Ή μακάρι να μπορούσαμε να βγάλουμε ένα αυτόματο και να καθαρίσουμε αυτούς που το εκμεταλεύονται.
Αλλά επειδή δέν μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά,άς του δώσουμε ένα πενηνταράκι να πάει στο διάολο.
Πιο πολύ για τον εαυτό μας το κάνουμε.
Για να μήν μας δώσουμε δέκα φάσκελα δηλαδή,σε εμάς και την ανθρωπιά μας.
Και τέλος πάντων,που ξέρουμε άν ανάμεσα σε αυτά που τα εκμεταλεύονται,δέν υπάρχει και ένα παιδί που όντως ζητιανεύει επειδή είναι άρρωστη η μαμά του (όπως μας έλεγε και η τρουσί για τον καίλα).
Τι θα κάνουμε τώρα; ανακρίσεις στα φανα΄ρια θα αρχίσουμε για να δώσουμε ένα φράγκο;
(και λίγο χλωμό έως πολύ χλωμό δηλαδή το βλέπω πώς άν δέν μαζέψουν την απαιτούμενη είσπραξη,τότε υπάρχει περίπτωση να τα στείλουν στο σχολείο.
Πολυ αφελής είσαι και εσύ μερικές φορές ρε άτομαντ.Πιο πιθανό μου φαίνεται να τα στείλουν στην βίλα κανενός γεροπαραλη,να τα πηδάει.Για αυτό δώσε και εσύ να τα γλυτώσεις).

Εξάλλου και οι γονιοί μας,όταν βγάλαν ένα φράγκο,άρχισαν αμέσως τις ελεημοσύνες.
Ξέραν καλά το γιατί.
Και το να δίνεις κάτι στα παιδιά των φαναριών λοιπόν,είναι και αυτό.....





















































....σεβασμός στους προγόνους και στην ιστορία μας.
Είπαμε,μήν είμαστε και χοντράνθρωποι.
(χαμίνι,επειδή εσύ και πάλι μισσαλοδοξίες και αμπελοφιλοσοφίες θα καταλάβεις και τώρα,να απαντήσεις όμως κατευθείαν και εν θερμώ αυτή την φορά, διότι και εγώ αυτό το βρίσκω πολύ επικοδομητικό και ωφέλιμο,για μιά ωραία και δημιουργική κουβέντα.
Μήν είσαι χαζό.Δέν παρεξηγιέμαι ότι και να μου πείς
Αλλά και εσύ άμα ακούσεις καμμιά χριστοπαναγία καμμιά ώρα μήν παρεξηγηθείς
Ο σεβασμός στους προγόνους και την ιστορία μας θα το απαιτεί).
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Τετ Ιουν 15, 2005 1:34 pm

aspic έγραψε:
Διότι όταν ένα κράτος,αποσύρεται από ρυθμιστής της οικονομίας,τότε καθίσταται εντελώς ανίσχυρο να κάνει και κοινωνική πολιτική.
Πράγμα που σημαίνει πώς και αυτό το τελευταίο,ένα λαικό αίτημα των παλαιοτέρων μας ήταν (έστω και εμμέσως).
(Έτσι λοιπόν καλό μου χαμίνι,αλλά και κάθυ και άτομαντ,σεβασμός στους προγόνους μας,αποτελεί και το να είμαστε γαιδούρια,αναίσθητοι και κοινωνικώς αδιάφοροι.Αυτή ήταν η προσδοκία τους).


---------------
Διότι άτομαντ,απορώ με πιά λογική λές ότι πληρώνουμε πολλά.
Που πληρώνουμε πολλά;
Έχεις υπολογίσει ποτέ,για μιά μέση σύνταξη και για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που δίνουν οι κρατικοί ασφαλιστικοί φορείς,πόσα θα πλήρωνες για αυτά τα ίδια άν ασφαλιζόσουν στον ιδιωτικό τομέα (για πήγαινε στην ιντεραμέρικαν να ρωτήσεις).
Ψίχουλα δίνουμε για αυτά που παίρνουμε.
Μήν είμαστε και πλεονέκτες.



Ας μην κάνει λοιπόν το κράτος κοινωνική πολιτική (του κώλου). Ας μην παίρνει τα λεφτά μας (τα δικά μου και του εργοδότη μου, που θα μπορούσε να τα δίνει σε μένα) για να κάνει κοινωνική πολιτική για τους βουλευτές, τους παρατρεχάμενους και κάθε λογής όργανο εξουσίας και να παρατάει στο ράντζο τον άπορο που κι αυτόν "εγώ" τον πληρώνω και καλά κάνω.

Για πήγαινε στην Ιντεραμέρικαν να ρωτήσεις με τα λεφτά που δίνουμε για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και άλλες κοινωνικές παροχές στα Ταμεία τι ασφάλεια θα είχες... και τι παροχές!!!

Για να μη σου πω τι περίθαλψη θα είχες αν έδινες όσα δίνεις στα Ταμεία και όσα συμπληρώνεις για να έχεις μια ιδιωτική ασφάλεια ή έστω μια σύνταξη στα 70 σου...

Και ας μην πιάσουμε και το θέμα Εφορία γιατί θα πάει μακρυά η βαλίτσα.

Ναι φίλτατε aspic, ας μην πλήρωνα και δεν θα ζητούσα και τίποτε... Αφού πληρώνω (όχι το χρήμα, αλλά το αντίτιμό του στην καθημερινότητά μου) θέλω και το αντάλλαγμα. Για μένα, για τα παιδιά στα φανάρια, για σένα, για τους ασθενείς και για τους άπορους... Τα ψίχουλα που λες, θα έφτιαχναν σχολεία, νοσοκομεία, παιδικούς σταθμούς, πανεπιστήμια... Κι αν δεν έμπαιναν στην τσέπη κάποιων χοντράνθρωπων ίσως έφτιαχναν και δάσκαλους και γιατρούς και ανθρώπους.

Αν δεν έχουμε κράτος πρόνοιας, γιατί να πληρώνουμε κράτος πρόνοιας;

ʼσε aspic, αυτά τα λέμε τώρα μεταξύ μας γιατί δεν είμαστε καθισμένοι στις καρέκλες. Αν καθίζαμε τον στρογγυλό μας κώλο σε μια ωραία υπουργική πολυθρόνα, άλλα θα λέγαμε κι άλλα θα μας έλεγαν να λέμε...


--------------------
Πιο πολύ για τον εαυτό μας το κάνουμε.
Για να μήν μας δώσουμε δέκα φάσκελα δηλαδή,σε εμάς και την ανθρωπιά μας.



Να τα δώσουμε και τα δέκα φάσκελα, αλλά η ανθρωπιά μας μεταφράζεται μόνο σε πενηνταράκια;


(χαμίνι,επειδή εσύ και πάλι μισσαλοδοξίες και αμπελοφιλοσοφίες θα καταλάβεις και τώρα,να απαντήσεις όμως κατευθείαν και εν θερμώ αυτή την φορά, διότι και εγώ αυτό το βρίσκω πολύ επικοδομητικό και ωφέλιμο,για μιά ωραία και δημιουργική κουβέντα.
Μήν είσαι χαζό.Δέν παρεξηγιέμαι ότι και να μου πείς
Αλλά και εσύ άμα ακούσεις καμμιά χριστοπαναγία καμμιά ώρα μήν παρεξηγηθείς
Ο σεβασμός στους προγόνους και την ιστορία μας θα το απαιτεί).


Που ξέρεις ίσως να καταλαβαίνω και κάτι παραπάνω... Όσο για τις χριστοπαναγίες μην είσαι χαζός, τις παίρνω ως φιλοφρονήσεις. Εξάλλου μου τις χρωστάς...
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο επικαιρότητα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron