επικαιρότητα

Αν μπορούσατε να αποφύγετε την στράτευση, θα το κάνατε;

σχολιασμός γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας

Συντονιστής: Xenia

Αν μπορούσατε να αποφύγετε την στράτευση, θα το κάνατε;

Ναι
15
83%
Όχι
3
17%
 
Σύνολο ψήφων : 18

Αν μπορούσατε να αποφύγετε την στράτευση, θα το κάνατε;

Δημοσίευσηαπό Βαβυλώνιος » Παρ Απρ 01, 2005 1:51 pm

Αν μπορούσατε να αποφύγετε την στράτευση, θα το κάνατε;
Άβαταρ μέλους
Βαβυλώνιος
super member
 
Δημοσιεύσεις: 193
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 17, 2005 10:54 pm
Τοποθεσία: Βαβυλώνα

Δημοσίευσηαπό than sigma » Σάβ Απρ 02, 2005 8:34 am

NAI!!!!
Σαφέστατα ΝΑΙ!

(ʼσε και πλησιάζει η ώρα μου)
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό Βαβυλώνιος » Σάβ Απρ 02, 2005 3:22 pm

than sigma έγραψε:NAI!!!!
Σαφέστατα ΝΑΙ!

(ʼσε και πλησιάζει η ώρα μου)



Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον σίγμα. Φύλαξέ το αυτό το ποστ. Φρόντισε να μην χαθεί πριν περάσουν μερικοί μήνες. Για να ξανασυζητήσουμε.
Άβαταρ μέλους
Βαβυλώνιος
super member
 
Δημοσιεύσεις: 193
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 17, 2005 10:54 pm
Τοποθεσία: Βαβυλώνα

Δημοσίευσηαπό than sigma » Δευτ Απρ 04, 2005 10:29 am

Δεν νομίζω ότι θα έχω αλλάξει γνώμη. Για την ακρίβεια είμαι σίγουρος ότι δεν θα έχω αλλάξει γνώμη. Για μένα είναι μια αγγαρεία και μόνο.
Δεν σημαίνει τίποτα.

Και επειδή μίλησες για μπαταριές στα σύνορα...δεν τις φοβάμαι αυτές φίλε μου.
Τις άλλες φοβάμαι.
Που χτυπάνε το μυαλό. Αυτές με φοβίζουν!!
Μόνο που αυτές οι μπαταριές βαράνε πάνω από τα κεφάλια μας κάθε μέρα..κάθε πρωι-απόγευμα και κάθε βράδυ..όλη την ώρα. Αυτές φοβάμαι και αυτές θα θέλα να με μάθουν να αποφεύγω. Στα σχολεία και στα πανεπιστήμια δε με έμαθαν. Στο στρατό λες να με μάθουν;
Αυτές είναι που κάνουν τη ζημιά. Οι άλλες τουλάχιστον είναι μπαμ και κάτω.


Εικόνα
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Δευτ Απρ 04, 2005 10:09 pm

ase ρε θαν κι εσυ το παραμυθι...

δεν τις φοβασαι τις μπαταριες ετσι?μονο που πιθανον δεν εριξες ποτε σου καμμια...και ακομα πιθανοτερο ...δε σου εριξαν καμμια οπως και στους περισσοτερους απο μας...καλα εκτος απ'τον πολεμαρχο τον βαβυλωνιο που μας εχει ερθει σχεδον μπαρουτοκαπνισμενος απ' οτι λεει...

γιατι ρε θαν δε θες να μαθεις να πυροβολας?ποτε δεν ξερεις πως μπορει να σου ειναι χρησιμο ακομα και το πιο αχρηστο πραγμα...μαθε το ρημαδι το τουφεκικαι μην το ξαναπιασεις...αλλα μαθε το το γαμημενο...εστω και λιγο...μαθε τι σημαινει να ζεις με αλλα τριαντα βρωμοποδαρους στο κοινοβιο και μετα μας λες τη γνωμη σου....

ακομα θυμαμαι τα παιδια που υπηρετησαμε μαζι...
θυμαμαι ποσο νεοι ημασταν
ποσο αγνοι και ποσο ευπιστοι
ποσο δυνατοι και ποσο γενναιοι
ποσο γκαυλωμενοι το πρωι
ποσο πεινασμενοι το μεσημερι
ποσο γελουσαμε
και ποσο κλαιγαμε
ποσο θλιμμενοι το βραδυ
ποσο κρυωναμε στη σκοπια
ποσο θυμομασταν τα χριστουγεννα
ποσο φοβισμενοι τις πρωτες μερες
ποσο "μαγκες" τις τελευταιες
ποσο σκληροι και πειθαρχικοι με το σωστο αρχηγο
ποσο απειθαρχοι και μαλακες με τον λαθος αρχηγο
ποσο εαυτουληδες
και ποσο ηρωες την αλλη στιγμη
ποσοι λιγοτεροι πηραμε το απολυτηριο
σκορπιοι σ' ολη την ελλαδα
δεν παψαμε να ημαστε 220 σειρα , τριτος λοχος
ποσο ωραιοι μαλακες ημασταν ρε θαν
αυτο δε θες να το μαθεις ?

οποιος μου πει οτι δε θυμαται το λοχο του , τη διμοιρια του ,
τους συναδελφους που τα πινανε μαζι τα σαββατοκυριακα στο κψμ ή στο φυλακιο κρυφα μετα την περιπολο συζητωντας για την πολη μας ή για την κοπελλα μας ή για το σπιτι μας...

αν δεν αφησεις τον εαυτο σου να γνωρισει
να μαθει ...αν δεν ανοιξεις το μυαλο σου και δεν αφεθεις να μυρισεις την πορδη του κρητικου στο διπλανο κρεββατι κι αν δεν τον πλακωσεις στη σφαλιαρα , δε θα μαθεις τιποτα στο στρατο θαν...

καποτε τα αγορακια γινονταν αντρες στο στρατο

τωρα τα αγορακια θελουν να μεινουν αγορακια για παντα...
φοβουνται να αντιμετωπισουν το φυλακα στην πυλη ?

οχι οχι στην πυλη του στρατοπεδου...αλλα στην πυλη της δοκιμασιας...και τον φυλακα που ειναι η ιδια η δοκιμασια...

σε ολους τους πολιτισμους υπηρχαν τελετες ενηλικιωσης.......για χιλιαδες χρονια...στον δικο μας συγχρονο δυτικο πολιτισμο κρινουμε οτι δεν υπαρχει αναγκη για τελετες και δοκιμασιες ενηλικιωσης...διαβολε ουτε καν η ιδια η ενηλικωση δεν μας ενδιαφερει ...την αποριπτουμε μενουμε για παντα παιδια και παμε για σκεϊτ...που ειναι και πιο κουλ.

(το ονομα του θαν χρησιμοποιηθηκε τυχαια...βαλτε θαν=λεφτυ=οποιοσδηποτε )...
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

φσσσσσσσσσσσσσσσστ ντόινγκ

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Δευτ Απρ 04, 2005 11:45 pm

Εικόνα
de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Τρί Απρ 05, 2005 1:33 pm

πολυ διασκεδαστικο

τωρα που γελασαμε λυθηκαν τα προβληματα μας ?

α δεν υπαρχουν τετοια προβληματα ε ?

περιεργο αυτο ειναι μια βασικη αρχη του πολεμου...

να μην ξερει ο εχθρος οτι γινεται πολεμος ...

εχω γραψει κατι παλιοτερα για την αδυναμια και την απροθυμια καποιων να δουνε το προβλημα διοτι ειναι πεπεισμενοι οτι αυτο δεν υπαρχει...
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό atomant » Τρί Απρ 05, 2005 3:17 pm

wpleftyboy έγραψε:πολυ διασκεδαστικο

τωρα που γελασαμε λυθηκαν τα προβληματα μας ?

α δεν υπαρχουν τετοια προβληματα ε ?

περιεργο αυτο ειναι μια βασικη αρχη του πολεμου...

να μην ξερει ο εχθρος οτι γινεται πολεμος ...

εχω γραψει κατι παλιοτερα για την αδυναμια και την απροθυμια καποιων να δουνε το προβλημα διοτι ειναι πεπεισμενοι οτι αυτο δεν υπαρχει...


Ναι Λέφτυ.

Δεν έχουμε καμία διάθεση να ονομάσουμε το Πρόβλημα, συνειδητοποιώντας την πίεση που δέχεται ο ψυχισμός μας, πολύ λιγότερο δε το είδος αυτής της πίεσης.

Ή, όπως θα έλεγε μια αστή κυρία: «Καλέ, ποιο πρόβλημα;»

Θα παρατηρήσω μόνο πως όσοι είναι απρόθυμοι να αντιληφθούν περί τίνος πρόκειται, δεν θα το έβλεπαν ακόμη και αν έριχνα επάνω του όλους τους προβολείς.

Εκείνο που βιάζομαι να υπογραμμίσω είναι ότι εξαιτίας αυτού του εξωφρενικού ιστορικού άλματος που επιχειρήσαμε, ή υποχρεωθήκαμε να επιχειρήσουμε, από τον Μεσαίωνα στον μεταμοντερνισμό κατευθείαν, ε, δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να συναντηθούμε δημοσίως με το Πρόβλημα ως πραγματική διάσταση της ζωής μας και, αν μη τι άλλο, να συμφιλιωθούμε μ' αυτό, να κατανοήσουμε το μηχανισμό του, να ονειρευτούμε μια λύση.


ΥΓ. . Είναι γνωστό ότι τα δύο αντίθετα άκρα διατηρούν σχέση αναλογίας, το κάθε ένα απ' αυτά είναι το άλλο αντεστραμμένο.
Ετσι, από τη χωριάτικη βουβαμάρα της κοινότητας, όταν ο άνθρωπος αναζητούσε ενστικτωδώς τις μεταφορές και τις μετωνυμίες του Προβλήματος για να το θίξει από σπόντα, περάσαμε κυριολεκτικά εν μιά νυκτί (νύχτα της χούντας), στην ψηφιακή τηλεοπτική βουβαμάρα, όπου τέτοια εντελώς old fashion Προβλήματα θεωρούνται, επισήμως, μη υπαρκτά.

Οπότε η παλιά μας αναπηρία έδεσε με την καινούρια μόδα της θεοποιημένης ρηχότητας, η οποία, εν προκειμένω, ήρθε γάντι.

Η παράλυση που χτυπούσε τον άνθρωπο όταν αυτός πλησίαζε το Πρόβλημα δικαιολογείται τώρα με την ιδεολογική του άρνηση να το δει, δηλαδή με την ίδια την ανώδυνη οπτική του μοντέρνου κόσμου.

Αν κάποτε αποφεύγαμε να θίξουμε το πρόβλημα, από φόβο ότι, έτσι, παραβιάζαμε τον κανόνα της κοινότητας (της γειτονιάς, της οικογένειας), σήμερα δεν υπάρχει τίποτα πιο πρακτικό από το να δηλώσεις ότι «Δεν θέλεις να το συζητήσεις», λύση εκατό τοις εκατό αμερικάνικη.

Μάλιστα, το πέρασμα απ' την πρώτη φάση στη δεύτερη, από τη θέση στην αντίθεση, με κοινό παρονομαστή την αλαλία, θυμίζει την περίπτωση της Ιαπωνίας, όπου ο αυτοματισμός, ως πνευματική στάση (Ζεν κ.λπ.), παντρεύτηκε τον εισαγόμενο αυτοματισμό του δυτικού τεχνολογικού πολιτισμού, προκαλώντας την ανάδυση αυτού που περιγράφτηκε σαν «θαύμα».
Σιγά το θαύμα.

Υπάρχει, άλλωστε, διαφορά ανάμεσα στον Ιάπωνα που ζει φωτογραφίζοντας, ένεκα μιας μεταφυσικής πίστης στο πηγαίο παρόν, στο στιγμιότυπο, και στον Αμερικανό που φωτογραφίζει αντί να ζει.

Οπωσδήποτε, η διαφορά δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι.

Εξίσου αόρατη είναι, για μας, η διαφορά ανάμεσα στον εαυτό μας που δεν μιλάει επειδή ντρέπεται την ψυχή του άλλου ως φορέα θανάτου, και στον εαυτό που δεν μιλάει γιατί αυτό που θα έλεγε παραμένει οριστικά εκτός θέματος.

Μοναδική λύση, αν θέλουμε να διακρίνουμε τις δυο στάσεις μεταξύ τους, είναι ν' αρχίσουμε να κουβεντιάζουμε γύρω απ' το Πρόβλημα, ώστε να διαπιστώσουμε αν η κουβέντα μας πονάει ή αν μας αφήνει αδιάφορους.

Ας ελπίσουμε ότι θα πονάει.

Αλλά πάλι ξέφυγα απο το Θέμα.
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τρί Απρ 05, 2005 4:50 pm

Λόγια μεγάλων ανδρών :



"όποιος υπηρετήσει στον στρατό και δεν αγανακτήσει
του δίνω τη διεύθυνση να 'ρθει να με γαμήσει"




Υ.Γ. Δεν το είπα εγώ, καθότι γυναίκα … και τώρα με συγχωρείτε αλλά έχω να … "ράψω κάτι κουμπιά" (όχι του βαβυλώνιου, νεφερτίτη! :lol: )
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό Druuna (...ex Queen) » Τρί Απρ 05, 2005 7:16 pm

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
στραβάδια απολύομαι
τριάντα πέντε χρονάκια θητεία
στραβάδια διαλύομαι...






















( ας περιμένουμε ως το καλοκαίρι να γίνει άνδρας και ο Ρέμος και μετά να καταργήσουμε τα στρατά... )

( αλήθεια, ο Πέρι έχει ανδρωθεί ή θα πρέπει να περιμένουμε και άλλο..;;;;; )

( ως διατελέσασα φανταρομάνα πάντως, τις έχω απολαύσει τις χα(λ)κευμένες ιστορίες )

( κουμπιά δεν έραψα, καθότι η μπελαμάνα δεν διέθετε, αλλά τις εφτά θάλασσες τις σιδέρωσα πολλάκις και επαναληπτικώς... )

( θα φταίει ίσως ότι είμαι αρβανίτισσα..!!!! )

( άει ν-αγκίζενε και άει κίχου λοιπόν Βαβυλώνιε )
Όσο οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να πίνουν, να πολεμούν, να στοιχηματίζουν και να καπνίζουν, τούτος ο κόσμος έχει μέλλον.
Άβαταρ μέλους
Druuna (...ex Queen)
super member
 
Δημοσιεύσεις: 244
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 1:39 am
Τοποθεσία: In your minds!

Επόμενο

Επιστροφή στο επικαιρότητα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron