Μια περιπέτεια

Θολό το κύμα διπλώνει στην ακτή
βαρύς χειμώνας αέρας στροβιλίζει
φτερό λικνίζεται δαμάζει την οργή
κι εσύ παράμερα ασάλευτη σαστίζεις

Βουή σιγόντο αρχέγονου ρυθμού
θρηνεί Θολό το κύμα διπλώνει στην ακτή
βαρύς χειμώνας αέρας στροβιλίζει
φτερό λικνίζεται δαμάζει την οργή
κι εσύ παράμερα ασάλευτη σαστίζεις

Βουή σιγόντο αρχέγονου ρυθμού
θρηνεί η άνοιξη άδικα στριμωγμένη
χιονιάς στη δύση φορτίο του ουρανού
κι εσύ μαράζωσες ψυχή αλαφιασμένη

Μιζέρια άδικη της μοίρας σ' οδηγεί
χαρά ανείπωτη πνιγμένη στα σεντόνια
φθαρμένα σώματα δροσιά αλλοτινή
στοιβάζεις όνειρα παρτίδα με τα χρόνια

Πλανάρει ο γλάρος σημάδι χωρισμού
αφρός στα κύματα αλμύρας πανηγύρι
σαλτάρει ο έρωτας στην άκρη του ουρανού
καημός το δείλι και κλειστό το παραθύρι

Τ' αστέρι γέρνει γιατί εσύ το θες
το κύμα μαίνεται χειμώνας το ορίζει
κοντράρει ο ήλιος με τόξα και χορδές
στραβώνει ο φόβος σιρμαγιά για πανηγύρι

Μυρτιά κι αγιάγκαθο στις πλάτες του νοτιά
φλαμούρι κι άρκευθος λικνίζουν κει πιο πέρα
τινάζει ο γρύλος να του φύγει η παγωνιά
μέντα, χιλιόφυλλο σκορπιούνται στον αέρα

Χτύπα τη χαίτη σου στου στέρνου την ακμή
γίνε καρδιόσπορο, θυμάρι κι ανεμώνα
τα αγόρι μύρισε να θρέψεις την πληγή
κάνε τα χέρια σου παγίδα του χειμώνα

Σπρώξε το χρόνο για να ρθεί πρωτομαγιά
βόηθα τον άνεμο να φύγει η καταιγίδα
δράξε κοχύλια για να πάψεις να γερνάς
γύρνα στη φύση να γευτείς ζωής παιχνίδια

Ρηχό το κύμα χαϊδεύει την ακτή
μυρίζει άνοιξη, το θρόισμα σαγήνη,
φτερό λικνίζεται στους κύκλους όπου ζεις
κράτα γερά, πανιά λευκά για να διαβείς
κι είναι το σούρουπο μακριά
κι είναι παιχνίδι για παιδιά
κι είν' ο χειμώνας λίγος
κι είναι ο χιονιάς περαστικός
κι είν' ο βοριάς σου οδηγός
και ο νοτιάς δικός σου
κι είναι το γάλβανο δροσιά
αγάπη η παρηγοριά
κι η περιπέτεια ριζικό σου.

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του γιώργου ξένου ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 14 επισκέπτες συνδεδεμένους