Matrix

Διασχίζω μια πλατεία με περιστέρια
Βλέπω μια νεκροφόρο
Φίλους και συγγενείς να πενθούν
-«Ποιός πέθανε;» ρωτώ
-«Εσύ»
-«Εγώ;!»
-«Ήταν γραφτό σου»
ʼρον άρον με βάζουν επικεφαλής
Και η κηδεία μου ξεκινά.

Ειμ’ ένα όνειρο που παρασύρει ο άνεμος
Αίφνης αντιλαμβάνομαι
Πως το “γραφτό μου” είναι το ποίημα τούτο.

Τα μάγια Διασχίζω μια πλατεία με περιστέρια
Βλέπω μια νεκροφόρο
Φίλους και συγγενείς να πενθούν
-«Ποιός πέθανε;» ρωτώ
-«Εσύ»
-«Εγώ;!»
-«Ήταν γραφτό σου»
ʼρον άρον με βάζουν επικεφαλής
Και η κηδεία μου ξεκινά.

Ειμ’ ένα όνειρο που παρασύρει ο άνεμος
Αίφνης αντιλαμβάνομαι
Πως το “γραφτό μου” είναι το ποίημα τούτο.

Τα μάγια του μυαλού μου λύνονται
Ξεσπώ σέ γέλια
Φρρρ, πετούν μακριά τρομαγμένες οι λέξεις
Αφήνοντας τη σελίδα κατάλευκη.



||\\\\_/||
------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του larry cool ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 22 επισκέπτες συνδεδεμένους