Με τις λέξεις ποτέ



Νύχτωσε
Κι απ' το πρωί πασχίζω
Να γράψω έναν πραγματικό στίχο
Όμως οι λέξεις είναι ψεύτικες
Κι ο κόσμος όνειρο
Απηυδημένος μουντζουρώνω με λύσσα, με μανία
Ώσπου σχίζεται το χαρτί
Και στροβιλιζόμενος με τις λέξεις και τα πράγματα
Χανόμαστε μέσα από το άνοιγμα.

-\"Ποιά είναι η πραγματικότητα!\"

Νύχτωσε
Κι απ' το πρωί πασχίζω
Να γράψω έναν πραγματικό στίχο
Όμως οι λέξεις είναι ψεύτικες
Κι ο κόσμος όνειρο
Απηυδημένος μουντζουρώνω με λύσσα, με μανία
Ώσπου σχίζεται το χαρτί
Και στροβιλιζόμενος με τις λέξεις και τα πράγματα
Χανόμαστε μέσα από το άνοιγμα.

-\"Ποιά είναι η πραγματικότητα!\" κραυγάζω στο κενό
-\"Εγώ\", αποκρίνεται μια φωνή
Μπροστά μου στέκει ένα γυμνό, πανέμορφο κορίτσι
Την αγκαλιάζω και σιωπηλά κάνουμε έρωτα
Από τους πόρους του δέρματός της
Γλυκές φωνούλες ψιθυρίζουν:
-\"Με τις λέξεις ποτέ μα ποτέ δεν θα μάθεις ποιά είμαι\".

||\\\\_/||
------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του larry cool ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 19 επισκέπτες συνδεδεμένους