Στο καφέ που συχνάζω

Ξαφνικά τα πράγματα χάνουν το νόημά τους
Μη έχοντα λόγο ύπαρξης
Φλιτζάνια τραπέζια νομίσματα σβήνουν
Εξαφανίζονται με τρομώδεις αναλαμπές.

Επικρατεί πανικός
-\"Μη κουνηθεί κανείς!\"
φωνάζει η ωραία σερβιτόρος
\"Πρώτα θα λύσετε το αίνιγμα τού κόσμου\"
Και βγάζοντας το στενό της φόρεμα
Αποκαλύπτεται μια ανθισμένη κερασιά
Δια μιάς το νόημα Ξαφνικά τα πράγματα χάνουν το νόημά τους
Μη έχοντα λόγο ύπαρξης
Φλιτζάνια τραπέζια νομίσματα σβήνουν
Εξαφανίζονται με τρομώδεις αναλαμπές.

Επικρατεί πανικός
-\"Μη κουνηθεί κανείς!\"
φωνάζει η ωραία σερβιτόρος
\"Πρώτα θα λύσετε το αίνιγμα τού κόσμου\"
Και βγάζοντας το στενό της φόρεμα
Αποκαλύπτεται μια ανθισμένη κερασιά
Δια μιάς το νόημα ανθίζει στα κεφάλια μας
Ο κόσμος και τα πράγματα
Είναι τα άνθη τού κενού
Οι λέξεις, ξετρελαμένα έντομα.

Επιστρέφοντας σπίτι
Μασώ ζουμερή νύχτα και φτύνω άστρα

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του Larry Cool ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 12 επισκέπτες συνδεδεμένους