Στην εποχή του υδροχόου

Ξυπνώ μέσα στην άγρια νύχτα
Από τους τοίχους το πάτωμα-
Αναβλύζουν νερά.

Κτυπώ στο διπλανό διαμέρισμα
Ένα γυμνό κορίτσι ανοίγει
-«Τα πάντα ρει», της λέω
-«Είναι η εποχή του υδροχόου», απαντά.
Στεκόμαστε μέχρι τη μέση στο νερό
Διστακτικά αγγίζω το μυτερό της στήθος
Το είδωλο διαλύεται σε κύκλους
«Ειν’ Ξυπνώ μέσα στην άγρια νύχτα
Από τους τοίχους το πάτωμα-
Αναβλύζουν νερά.

Κτυπώ στο διπλανό διαμέρισμα
Ένα γυμνό κορίτσι ανοίγει
-«Τα πάντα ρει», της λέω
-«Είναι η εποχή του υδροχόου», απαντά.
Στεκόμαστε μέχρι τη μέση στο νερό
Διστακτικά αγγίζω το μυτερό της στήθος
Το είδωλο διαλύεται σε κύκλους
«Ειν’ η συνείδησή μου», σκέπτομαι
«Που ρέοντας αδιάκοπα
Σχηματίζει κι αφανίζει του κόσμου τις μορφές».

Βγαίν’ η πανσέληνος, φωτίζονται τα νερά
Μια μεγάλη χελώνα
Διασχίζει το δωμάτιο κολυμπώντας

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του Larry Cool ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 20 επισκέπτες συνδεδεμένους