nephilim

Η φιλοσοφία της μύγας

Μια μύγα στέκεται στο παράθυρο μου ή μάλλον καλύτερα στο παράθυρό της αφού εγώ τον τελευταίο καιρό το έχω απαρνηθεί .Τώρα είναι το βασίλειό της... Από εκεί στέκεται και κοιτάζει όλη την πλάση.

Καθισμένη με Η φιλοσοφία της μύγας

Μια μύγα στέκεται στο παράθυρο μου ή μάλλον καλύτερα στο παράθυρό της αφού εγώ τον τελευταίο καιρό το έχω απαρνηθεί .Τώρα είναι το βασίλειό της... Από εκεί στέκεται και κοιτάζει όλη την πλάση.

Καθισμένη με μια πρωτοφανή ηρεμία βρίσκεται στο παράθυρο και αγναντεύει τον μικρόκοσμό της ενώ με τα πίσω της πόδια καθαρίζει μηχανικά τις φτερούγες της. Χα! Να που τελικά και τα πιο βρωμερά πλάσματα προβαίνουν στην «αυτοκαθάρισή» τους ! Στέκεται τόση ώρα καθισμένη πάνω στο τζαμί με μια αξιοζήλευτη μακαριότητα που δε θυμίζει σε τίποτα τον αγχωμένο χαρακτήρα της και την ιδιοσυγκρασία μιας απλής μύγας .

Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν την παρατηρώ εγώ ή αν τελικά με παρατηρεί εκείνη. Αν κρίνω από το συνεχές της πέταγμα και την επιμονή της να περιφέρεται γύρω από το κεφάλι μου , θαρρώ πως μάλλον συμβαίνει το δεύτερο ! Φαίνεται πως της προκαλώ τρομερή περιέργεια παρόλο που σαν χαρακτήρες και σαν προσωπικότητες είμαστε τελείως διαφορετικοί . Εκείνη έχει αφιερωθεί στο Βασίλειο της Βρωμιάς και εγώ σε αυτό της Καθαριότητας . Βέβαια το κατά πόσο οι άνθρωποι είναι πιο «καθαροί» και πιο «διαφανείς» από τις μύγες σηκώνει πολύ μεγάλη κουβέντα . Τόσο μεγάλη που στο τέλος μπορεί να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως οι μύγες είναι πιο ειλικρινείς και αληθινές από τους ανθρώπους στον τρόπο έκφρασης και στον τρόπο ζωής τους . Στο κάτω κάτω μια μύγα τρέφεται από τη βρωμιά και παράγει άλλο τόσο τέτοια . Δεν απαρνιέται την φύση της , ενώ ο άνθρωπος απαιτεί από τους γύρω του το «αμόλυντο» των συναισθημάτων , των πράξεων και των ιδεών την ίδια στιγμή όμως που εκείνος το μόνο που κάνει είναι να τρώει , να χορεύει και να παράγει μέσα από το καθετί βρωμιά . Αυτό είναι πραγματικό κατόρθωμα! Πραγματική επανάσταση και δυσαρμονική σχέση με τη φυσική μας ροπή σαν υπάρξεις . Εν τούτοις είναι και τρομερά δύσκολο να «κατορθώσεις» (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να εναντιωθείς στην ανώτερη φύση σου.

Και μετά σου λέει ο άλλος ότι σιχαινόμαστε τις μύγες ! Αυτές τελικά μπορεί να είναι και πρόγονοί μας ! Εμείς απλά μεταλλαχτήκαμε και καταφέραμε να αλλάξουμε την εξωτερική μας εμφάνιση και τους τρόπους συμπεριφοράς μας όμως τελικά το αποτέλεσμα παραμένει πάντα το ίδιο . Σε ότι σκατό μας σερβίρουν εμείς τρέχουμε , με τα σάλια να τρέχουν , να το δοκιμάσουμε πρώτοι .Με όση λαιμαργία διαθέτουμε , βουτάμε στα σκατά και με περίσσεια απληστία καταβροχθίζουμε μέχρι να φουσκώσουν οι σάπιες κοιλιές με πλαστές ανάγκες από κάθε είδους καταναλωτικά κόπρανα που μπορεί κανείς να φανταστεί . Βέβαια το σκατό κυριαρχεί παντού…στις σχέσεις μας , στις δουλειές μας , στην αισθητική μας , στον τρόπο αυτοέκφρασής μας , στο πως προβάλουμε τον εαυτό μας προς τα έξω , στα γούστα μας κ.ο.κ… ο κατάλογος μοιάζει να μην έχει αρχή και τέλος . Ωστόσο , αυτοί που ανέλαβαν να μας πνίξουν ως το λαιμό με τις ακαθαρσίες τους , φρόντισαν πρώτα να ποτίσουν την ατμόσφαιρα με άρωμα λουλουδιών για να μη φτάνει η μπόχα τους στα ρουθούνια μας . Έτσι , αν τύχει και ρωτήσεις κάποιους ανυποψίαστους συνανθρώπους μας , μπορεί να σου πουν κιόλας πως έχουν την εντύπωση πως ζουν μέσα σε λιβάδι ξέχειλο από λουλούδια ! Τόσο καλά έχει καμουφλαριστεί η δυσωδία που μας πνίγει απ’ άκρη σε άκρη . Κι αν κάποιος κακόμοιρος τύχει και γεννηθεί με όχι και τόσο ανεπτυγμένη την αισθητική της «όσφρησης» , τότε άστα να πάνε καλύτερα ! Αν δεν καταφέρει να την καλλιεργήσει θα τον έχει πνίξει η μπόχα και αυτός θα νομίζει ότι τον έχουν στολίσει με τόνους άνθη!

Τώρα ίσως κάποιοι αναρωτηθούν: «Και σένα ρε φίλε τι σε νοιάζει και μας κάνεις όλο αυτό το κήρυγμα;»…Έλα ντε!! Δε μπορούσα κι εγώ να γεννηθώ με αδύνατη «όσφρηση» σαν τον περισσότερο κόσμο ; Είναι ανάγκη να τρώω τα σκατά των άλλων συνεχεία στη μούρη ; Καλώς ή κακώς όμως έτσι γεννήθηκα και έως ότου πεθάνω θα προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να είμαι κάθε στιγμή ένας ευκάλυπτος , που θα αγωνίζεται να «ανοίξει» όσες περισσότερες μύτες (και καρδιές) μπορεί !

Ίσως μια μέρα αφυπνιστούμε όλοι και τότε αφήσουμε το θεσπέσιο άρωμά μας διάχυτο στην ατμόσφαιρα , διαλύοντας μια για πάντα αυτή τη δυσοσμία που τόσο ύπουλα μας μαραζώνει…

Ποιοί είναι online

Έχουμε 31 επισκέπτες συνδεδεμένους