Fata Morgana

Κι απέ έφυγες
Δίπλα στη θάλασσα είχες μουσκέψει το μυαλό μου
Όταν τα ψάρια έπιναν ¨μαργαρίτα¨ και τα όνειρα μεθούσαν
Όταν το άθυρμα του φεγγαριού βασάνιζε ολάκερη τη φύση
Κι απέ έφυγες
Φανερώσου ρηγόπουλο
Αιφνιδίασέ με
Χόρεψε για μένα στο κέντρο του ουρανού
Κάνε σκιές Κι απέ έφυγες
Δίπλα στη θάλασσα είχες μουσκέψει το μυαλό μου
Όταν τα ψάρια έπιναν ¨μαργαρίτα¨ και τα όνειρα μεθούσαν
Όταν το άθυρμα του φεγγαριού βασάνιζε ολάκερη τη φύση
Κι απέ έφυγες
Φανερώσου ρηγόπουλο
Αιφνιδίασέ με
Χόρεψε για μένα στο κέντρο του ουρανού
Κάνε σκιές τα χέρια σου για να μ’ ακολουθήσουν
Δείξε το νόημα στα πουλιά ¨ η μεγαλύτερη φυλακή ειν’ τούτη η ελευθερία¨
Κλείνω μέσα μου το φως που τα μαλλιά σου χύνουν
Χωνάκια χάρτινα να μαζέψω τη χαρά μου φιάχνω
Φανερώσου ρηγόπουλο
Αιφνιαδίασέ με και κάνε μέλαθρον το πνεύμα μου
Σκίσε το χάρτη της ντροπής
Είσαι το όραμα της μικρής με τα κοτσιδάκια
Που στο παράθυρο ανέμελα το κέντημα ξεχνάει
Που την αυλή σκουπίζει και περιμένει ν’ ακουστεί
το μούγκρισμα του αλόγου
Φανερώσου ρηγόπουλο
Αιφνιδίασέ με
Εσύ που ανασαίνεις τους πόθους μου
Που πίνεις στη γιορτή μου
Που δίνεις δώρο τυλιγμένο επιδέξια
Δε μπορώ να κλείσω τα μάτια μου
Θα μείνω εδώ για να θωρώ την απουσία σου
Να ατενίζω τις γραμμές που τα βουνά συνθέτουν
Δίπλα στη θάλασσα
Θα πιω μια μαργαρίτα να δω αν ακόμα μ’ αγαπάς.








||\\\\_/||
------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση της γιώτας αχαμνού ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 20 επισκέπτες συνδεδεμένους