ΤΕΡΑΤΑ

Το ζευγαρι γυρισε και με κυτταξε ξαφνιασμενο....αλλα οχι τρομαγμενο.Θα
νομιζουν κι αυτοι οτι δεν υπαρχουν τερατα ,σκεφτηκα, καθως ετρεχα προς τα
πανω τους.Πλησιαζοντας ,ομως ,ειδα τα ματια τους.Τα κιτρινα ματια τους
και τους προεξεχοντες ,μεγαλους ,ματωμενους κυνοδοντες τους.Σταματησα πεντε
εξι μετρα Το ζευγαρι γυρισε και με κυτταξε ξαφνιασμενο....αλλα οχι τρομαγμενο.Θα
νομιζουν κι αυτοι οτι δεν υπαρχουν τερατα ,σκεφτηκα, καθως ετρεχα προς τα
πανω τους.Πλησιαζοντας ,ομως ,ειδα τα ματια τους.Τα κιτρινα ματια τους
και τους προεξεχοντες ,μεγαλους ,ματωμενους κυνοδοντες τους.Σταματησα πεντε
εξι μετρα μακρυα τους και κυτταζομασταν ολο μισος και εκπληξη.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
ΤΕΡΑΤΑ ....ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΡΑΤΑ?και τι διαλο ειναι αυτα που βλεπω τοτε?Η καλη
μου κι ο δικος της ,ηταν δυο κωλοβρυκολακες του κερατα ,που ρουφουσε ο ενας
το αιμα του αλλου και σε λιγο σιγουρα δε θα υπηρχαν...θα φροντιζα εγω
προσωπικα γι αυτο.Οι εποχες που αυτα τα απεχθη πλασματα της νυχτας μας το
επαιζαν αφεντικα και γενικοι κουμανταδοροι ηταν πολυ πισω.Δεν ειμασταν πια
"τα υπακουα σκυλια τους".

"Tι θες σκυλε?"μου φωναξε τ' αρσενικο και πεταχτηκε ορθιο.Το μισος μου
φουντωσε τοσο, που δεν κρατηθηκα αλλο, ορμηξα πανω του και τον εκοψα στα δυο
με μια μονο κινηση.Δεν προλαβε να κουνηθει.Τα νυχια μου χωρισαν το κεφαλι
απ' το σωμα του και η ενεργεια του ξεφυγε στο συμπαν σε μια φωτεινη
δεσμη.Οτι εμεινε απ' αυτον ηταν μια δυσοσμη σταχτη.Ashes to ashes dust to
dust ,αναπαυσου στην κολαση κωλοφλωρε, σκεφτηκα.Το θηλυκο εκανε πισω
φοβισμενο και επιασε θεση, ετοιμο να μου χυμηξει,πανω σ' εναν ψηλο ταφο μ'
ενα αγγελο ,αγαλμα ,απο πανω της.Συσπειρωμενη, εβγαζε απειλητικους ηχους σα
γατα που αντιμετωπιζει εναν κατα πολυ μεγαλυτερο αντιπαλο και θελει να τον
φοβισει με σφυριγματα.χσσσσσσσσ χσσσσσσσσσ!!!Ημουν ετοιμος να ορμηξω, αλλα
καθυστερουσα γιατι θαυμαζα την σιλουεττα της, που ηταν ελαστικη και εμοιαζε
τοσο σφιχτη κατω απ' τα στενα της ρουχα.Θυμηθηκα την κωλαρα της και
στεναχωρηθηκα που επρεπε να την καθαρισω.Τετοιος κωλος ειναι για παρτυ και
οχι για καυγα...τουλαχιστον οχι πριν τον γαμησεις.Η γαμημενη λυκισια ψωλη
μου αποκαλυφθηκε, σκληρη και κατακοκκινη.Οπως ημουν σουζα στα δυο ποδια
ξεπροβαλλε τεραστια αναμεσα απ' τα σκελια μου.

Η βρυκολακινα σταματησε τους απειλητικους θορυβους και ξερογλυφτηκε.
"Παντα ηθελα να το κανω μ' ενα μεγαλο σκυλο"ειπε.Γρυλισα απειλητικα και
αλλαξε το τροπαριο..,"μ' ενα μεγαλο ,δυνατο, κακο λυκο εννοουσα".Η καυλα με
ειχε τρελλανει.Η ψωλαρα μου πονουσε απ' το πρηξιμο και ημουν σιγουρος ,οτι
αν της την καρφωνα στο κωλαρακι της δε θα ξεκολλουσαμε ευκολα.Σαν τα σκυλια,
κολλημενοι στο δρομο θα καταληγαμε ,αλλα αξιζε ο κοπος για ενα τετοιο
μωρο.Κολλημενος μαζι της μεχρι θανατου...μεχρι να βγει ο ηλιος και να μας
καψει και τους δυο...να μας στειλει στην κολαση μια ωρα 'ρχιτερα.Αξιζει ο
κοπος σκεφτηκα και ορμηξα πανω της.Οι γλωσσες μας ενωθηκαν σ' ενα παθιασμενο
ταγκο ολο ερωτα και θανατο.
Την εριξα πανω στο κρυο μαρμαρο και τριβομουν πανω της .Τον ετριβα στο ποδι
της σαν καλο σκυλακι.Τη γυρισα στα τεσσερα και της το καρφωσα στο μουνακι
της αλλα με παρακαλεσε να την γαμησω στον κωλο και μαλιστα μου τον τουρλωσε
και τον κουνουσε ,τρελλη απο χαρα και ανυπομονησια.Δε μπορουσα να σκεφτομαι
και να βλεπω αλλο .Εκλεισα τα ματια και χυμηξα σαν αττιλας στο κωλαρακι των
ονειρων μου.Κουνηθηκα δυνατα καμμια δεκαρια φορες, το σωμα μου τεντωθηκε σαν
τοξο και την ελειωσα με τη δυναμη μου.Ουρλιαζαμε κι αυτη κι εγω τωρα.Εχυσα
μεσα της και της πλημμυρησα τα σκελια με καυτα υγρα.Ο αγγελος απο πανω
κυττουσε και η νεκρη απο κατω μας φανταζομαι οτι θα' ταν ετοιμη ν' ανεβει κι
αυτη για λιγο πανυγηρι.Ξεπνοος , ξαπλωσα διπλα στην ξανθουλα μου και
πηρα σιγα σιγα την ανθρωπινη μορφη μου.Ημουν ολογυμνος."Τελικα δεν κολλησαμε
της ειπα"....Μ' αγκαλιασε και ανεβηκε πανω μου.

"Σαν ανθρωπος δε λες και πολλα μου ειπε","και κατι μου θυμιζεις"."Ναι δε λεω
και πολλα...ειμαι παλιοχαρακτηρας"προσπαθησα ν' αστειευτω.Εσκυψε να με
φιλησει και μουρμουρησε "δε με νοιαζει",πριν με δαγκωσει στο λαιμο και μου
κοψει την καρωτιδα.Ο πιδακας του καυτου μου αιματος, εβαφε τωρα το μαρμαρο
κοκκινο.Καθως το φως του φεγγαριου εσβηνε απ' τα ματια μου ,προλαβα να τη δω
να γλειφει το αιμα μου απ' τα χειλια της να μορφαζει αηδιασμενη ,να φτυνει
πανω μουτο περισσιο αιμα ,ν' αλλαζει σε νυχτεριδα και να πεταει μακρυα και
τον αγγελο να με κυτταζει μ' ενα χαμογελακι του στυλ ,"ας προσεχες αμαρτωλε"
.Βρωμοβρυκολακα δεν επρεπε να σ' εμπιστευθω σκεφτηκα και θυμηθηκα οτι τα
βαμπιρ δεν εχουν φυλο.Τι περιμενες μαλακα απο ενα πλασμα χωρις
φυλο...παλιοπουσταρες του κερατα,σκεφτομουνα καθως μ' εγκατελειπαν κι οι
υπολοιπες αισθησεις μου.Απ' το κελλαρι του σπιτιου μου ακουγα τη φωνη του
πατερα να λεει καθως εγδερνε τη γειτοννισα"δεν υπαρχουν τερατα αγορι μου"
,"οι ανθρωποι ειναι τα τερατα","γι αυτο και τους σκοτωνω ,γι αυτο και γιατι
εχουν νοστιμο σηκωτι...θες μια βουκια Αρτεμιε?".Και μετα σκοταδι για
παντα....δεν ξαναειδα αγγελο απο πανω μου ποτε.

Ποιοί είναι online

Έχουμε 22 επισκέπτες συνδεδεμένους