Ο ψιθυρος της ριζας

ζηλευω τα ψαρια
δεν εχουν ραγες,ασφαλτο
οπως εγκλοβισμενο το σκευασμα στον πολιτισμο της συριγκας μοιραια οδηγειτο
στη φλευα της μοναξιας

Τα παιδικα μου χρονια αναπολω, αναζητω
στην ομιχλη των περασμενων
Τοτε που με λαστιχενια πτεριγια οργωναν τη φλυαρη σιωπη των βυθων

ζηλευω τα ψαρια
δεν εχουν ραγες,ασφαλτο
οπως εγκλοβισμενο το σκευασμα στον πολιτισμο της συριγκας μοιραια οδηγειτο
στη φλευα της μοναξιας

Τα παιδικα μου χρονια αναπολω, αναζητω
στην ομιχλη των περασμενων
Τοτε που με λαστιχενια πτεριγια οργωναν τη φλυαρη σιωπη των βυθων

Στιγμες: φαροι σκαρφαλομενοι στους ψιθυρους που τρεμοπαιζουν το λιγοστο τους φως πανω απ΄τα ναυαγια της μνημης.

------------------------------------------------------------------------------

~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του Eυτύχιου Ν. Κωνσταντουδακη ~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 20 επισκέπτες συνδεδεμένους