Κάτω απ’ το πέλμα του χρόνου

Η φωνή μου λυγίζει
άλλοτε λύγιζε του φόβους
τα χείλη μου διψούν
άλλοτε βομβάρδιζαν με ποτάμια της έρημους
και η καρδιά μου ένας κενός παλμός
Η φωνή μου λυγίζει
άλλοτε λύγιζε του φόβους
τα χείλη μου διψούν
άλλοτε βομβάρδιζαν με ποτάμια της έρημους
και η καρδιά μου ένας κενός παλμός

Το κύμα και βράχος
ο δαίμονας και ο ασκητής
και γω ένα φτερό στα δάκτυλα του ανέμου
σάρκα στο αγκίστρι του χρόνου.

------------------------------------------------------------------------------

~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του Eυτύχιου Ν. Κωνσταντουδακη ~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 17 επισκέπτες συνδεδεμένους