δελτία τύπου

e-RadioMisSOS

δελτία τύπου και ανακοινώσεις για πολιτιστικά και άλλα γεγονότα... (μόνο για ανάγνωση)

Τι γραμμή έχετε για το ιντερνετ?

Dial Up
3
18%
ISDN 64
2
12%
ISDN 128
0
Δεν υπάρχουν ψήφοι
ADSL
10
59%
Δε ξέρω ρε αδερφέ!
2
12%
 
Σύνολο ψήφων : 17

e-RadioMisSOS

Δημοσίευσηαπό RADIOmisSOS » Πέμ Απρ 27, 2006 12:19 am

Μέσα από την αυτοοργανωμένη διαδικτυακή πάλη και την αναζήτηση περισσότερων τρόπων επικοινωνίας σε τούτο το υπόστεγο της ανησυχίας, επιχειρείται ένα ακόμα ατόπημα από όσους θέλουν να εκφραστούν διαφορετικά, χρησιμοποιώντας τον δικό τους μουσικό Λόγο.
Η δράση αυτή είναι ΑΝΕΠΙΣΗΜΗ και ΠΑΡΟΔΙΚΗ, AYTONOMH και ΛΟΥΜΠΕΝ. Οσοι συμμετέχουν εκφράζουν τον εαυτό τους και δεν εκπροσωπούν τον ιστοχώρο αυτόν. Αφήνουν απλά τη προσωπική τους έκφραση με τις διαφορετικές τάσεις που αναπτύσσονται παράλληλα και μέσα στο φόρουμ του e-missos.


Μετά από αυτό το σύντομο μα αναγκαίο σημείωμα, ετοιμαστείτε να ακούσετε, ζωντανά μέσα από το διαδίκτυο, μερικούς από τους συνομιλητές σας. Εκφέρουν το Λόγο τους διανθισμένο από τη μουσική τους που είναι δικιά τους και ανεξάρτητη.

Τα βράδια λοιπόν, όσοι θέλουν να διαβάζουν, να σχολιάζουν, να συμμετέχουν αλλά και να ακούν, μπορούν να κατεβάσουν στον υπολογιστή τους το πρόγραμμα WINAMP και αφου το εγκαταστήσουν θα κάνουν αυτό που δείχνει η παρακάτω εικόνα:


Εικόνα


Τότε θ ακούσουν κάποιους συμφορουμίτες τους να εκφράζονται ζωντανά κατά τις μέρες και ώρες που ακολουθούν και πάντα μα πάντα βράδια:


ΔΕΥΤΕΡΑ
---------------------------------------------------------------------
22.00 - 24.00 --> FEELGOOD : "Kryfo Sxoleio"
---------------------------------------------------------------------


ΤΡΙΤΗ
---------------------------------------------------------------------
KENO
---------------------------------------------------------------------


TETAPTH
---------------------------------------------------------------------
KENO
---------------------------------------------------------------------


ΠΕΜΠΤΗ
---------------------------------------------------------------------
KENO
---------------------------------------------------------------------


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
---------------------------------------------------------------------
21.00 - 23.00 --> Comfortably Numb: " " [RockaRolla.gr]
---------------------------------------------------------------------

Αυτό το ΠΡΩΤΟ δημοσίευμα θα αλλάζει κάθε φορά που αλλάζει το πρόγραμμα και από εδώ θα ενημερώνεστε για τυχόν αλλαγές.



Οι συμμετέχοντες μπορούν να αυτοοργανώνουν μόνοι τους ξαφνικές ή έκτακτες ραδιοβασίες από τις 20.00 το βράδυ μέχρι τις 06.00 το πρωί εκτός προγράμματος αρκεί να συμβουλεύονται πρώτα το παραπάνω πίνακα, ν αφήνουν ένα μήνυμα στο τόπικ και να ελέγχουν μήπως κάποιος άλλος κάνει το ίδιο εκείνη τη στιγμή.

Κάνοντας ΚΛΙΚ ΕΔΩ θα δείτε έαν αυτή τη στιγμή κάποιος άλλος ραδιο-βατεί [ONLINE] ή [OFFLINE].

Εάν κάποιος θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια μπορεί να στείλει ένα προσωπικό μήνυμα για να επικοινωνήσουμε μαζί του. Ο μόνος όρος συμμετοχής είναι να συμμετέχει ενεργά στο φόρουμ του e-missos. Οσοι έχουν διάθεση ΜΠΟΡΟΥΝ!

Oποιεσδήποτε παρατηρήσεις αφορούν αυτό που θα ακούτε παρακαλείσθε να τις γράφετε εδώ και να μην γεμίζετε άλλα τόπικ.

ΥΓ
Εάν κάποιος αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εγκατάσταση του WINAMP (ο οποίος πάντως προτείνεται) ή θέλει κάποιον πιο εύκολο τρόπο να ακούσει μπορεί να κάνει ΚΛΙΚ ΕΔΩ και από τη σελίδα που θα ανοίξει να ακούσει με RealPlayer μέσω Internet Explorer.


Κι εφτασε ενα τέλος, προσωρινό κι αυτό όπως άλλωστε προσωρινή ήταν κι η αρχή... Μεχρι το τέλος του Οκτώβρη θα μπορείτε ν ακουτε σποραδικά όσους εκπέμψουν... Αμέσως μετά θα σιγήσει η μουσική... Ας υπάρξουν κι άλλες μορφές έκφρασης...

Τελευταία επεξεργασία από RADIOmisSOS και Τετ Οκτ 04, 2006 9:17 am, έχει επεξεργασθεί 30 φορά/ες συνολικά
e-missos RADIO live!
RADIOmisSOS
new member
 
Δημοσιεύσεις: 7
Εγγραφή: Τετ Απρ 26, 2006 8:58 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Απρ 27, 2006 4:15 am

καλή επιτυχία!
είμαι άσχετη από τεχνολογία, θα βάλω το γιο μου να ρυθμίσει τα διάφορα. πάντως αν κάνετε και τηλεοπτικό σταθμό, έχω μια σειρά μπικίνι, και μπορώ να κάνω την παρουσιάστρια! :idea:
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Πέμ Απρ 27, 2006 8:55 am

Συγχαρητήρια βρε παιδιά!!!

Δύσκολα τα βράδια πια... αλλά θα την βρω την άκρη. Σαν ακροατής και σχολιαστής, για ενεργητική δράση δεν έχω τα προσόντα... Αλλά θα δούμε.

Πως καταλαβαίνω τι τηλεφωνική γραμμή έχω; Ψηφιακή είναι, αλλά περαιτέρω... Αν με συμβουλεύσετε θα δω και τον λογ/μό του ΟΤΕ, να πάρει η ευχή, θα το κάνω κι αυτό!

Η επιτυχία είναι αδιαμφισβήτητη, αλλά την εύχομαι κιόλας!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Πέμ Απρ 27, 2006 10:55 am

ʼμα είναι ο άνθρωπος ενθουσιώδης, κάτι τέτοια λέει …

Ρε συ φιλ? Δεν είπαμε? Κάτσε πρώτα να ριπάρω κάνα σιντί στον σκληρό γιατί από μπ3 δεν έχω τίποτα μέσα … κάτσε μετά να βάλουμε καμιά σύνδεση της προκοπής να μην είμαστε "τα ζα 'μ αργά" … και κάτσε μετά να βρούμε και καμιά ώρα ("είναι μια ώρα δύσκολη του χωρισμού η ώρα") που να βολεύει και ΤΟΤΕ βλέπουμε. Αλλά όλο αυτό ο φιλ το μεταφράζει σαν "εκδήλωση ενδιαφέροντος"!

Βέβαια, αν επιμένεις μπορώ προς το παρόν να βγαίνω ως άλλη Αλίκη Νικολαϊδου και να σας λέω : ο μέγας αλέξανδρος ήταν ψηλός, ήταν ξανθός, είχε τις χάρες όλες …


Υ.Γ. Τα φέιγβολάν τα έριξε το ελικόπτερο εκεί κάτω? … γιατί εδώ πάνω τίποτα ακόμη
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Πέμ Απρ 27, 2006 9:58 pm

Μπράβο παιδιά!
Έξοχη η ιδέα σας να φτειάξετε ραδιοφωνικό σταθμό στο υπόστεγο (άμα ήταν και πειρατικός ακόμη καλύτερα).
Και έτσι και καινούργια πνοή θα δώσετε στο μισσοπεθαμένο φόρουμ,αλλά ταυτόχρονα θα βγάλετε και τα απωθημένα σας.
Και δέν έχει σημασία που το παίζεται μουσικοί παραγωγοί και δέν είστε.Πολλές φορές αυτοί που το παίζουν είναι πιο αυθεντικοί από αυτούς που είναι (εκτός άν το παίζουν ότι είναι ή άν είναι και το παίζουν).
Μου θυμίσατε παλιά που ήμουν πιτσιρίκι και μαζί με άλλα παιδάκια είχαμε φτειάξει ένα ωραίο γιατρείο στην αποθήκη.Είχαμε ζωγραφίσει ένα μεγάλο κόκκινο σταυρό στην πόρτα,είχαμε ρίξει και ένα άσπρο σεντόνι πάνω μας και το παίζαμε γιατροί.

Στην πρώτη επίσκεψη μας έτυχε η μαιρούλα.Είχε φέρει το μικρό γατάκι της (μήν πάει το μυαλο σας στο πονηρό) το οποίο ήταν τόσο εξαντλημένο και άρρωστο εδώ και δυό μέρες που δέν μπορούσε να σταθεί στα πόδια του.
Το στερέωνε στα τέσσερα και μόλις το άφηνε σωριαζόταν κάτω.

<<ʼστο μαιρούλα σε εμας που ξέρουμε και μήν το πειράζεις εσύ γιατί μπορεί να του κάνεις καμμιά ζημιά>>,της είπα με σοβαρό ύφος και μαζί με τους άλλους το πήραμε και το ξαπλώσαμε στο παλιό μπαουλοντίβανο που είχαμε διαμορφώσει καταλληλα.
Του δέσαμε σωληνάκια λοιπόν,του δέσαμε σακουλάκια,του δέσαμε μανταλάκια και ότι άλλο είχαμε για εξοπλισμό,του σηκώσαμε και την ουρά και το αερίσαμε απο πίσω με μιά τρόμπα ποδηλάτου και μετά μαζευτήκαμε όλοι στο μικρό τραπεζάκι που είχαμε για γραφείο,ανοίξαμε και ένα σεραφίνο και αρχίσαμε το ιατρικό συμβούλιο.
Μετά από κανένα τέταρτο,επιτέλους έπεισα τους έγκριτους συναδέλφους μου πώς το γατί είχε σκουληκάκια στον εγκέφαλο και χρειαζόταν άμεση θεραπεία.
Ανοίξα το ντουλάπι που είχαμε για φαρμακείο λοιπόν,έβγαλα ένα μεγάλο κομμάτι μουχλιασμένο τυρί (είχα ακούσει ότι η μούχλα είναι φάρμακο) και το έριξα στο κατσαρόλι μαζί με χλωρίνη,ξύδι,λίγη κόλα ούχου και μιά βανίλια σκόνη που είχα βουτήξει από το σπίτι.Τα ανακάτεψα και ετοιμαζόμουν να δώσω στο γατί το φάρμακό του,όταν μπήκε μέσα ο ξάδελφος που τον είχαμε στείλει να βουτηξει κανένα τσιγάρο απο τον πατέρα του,και ο οποίος επειδή ήταν γκαγκάς στο μυαλό τον είχαμε για νοσοκόμο.
Δέν ήξερε για τον τετράποδο ασθενή μας και έτσι μόλις είδε το γατί,το έπιασε από την ουρά το σήκωσε ανάποδα και του έδωσε μιά δυνατή στην πλάτη φωνάζοντας' <<ούστ παλιόγατο έξω απο το γιατρείο γρήγορα>>.

Αυτό ήταν.
Με το χτύπημα ένα κίτρινο καπάκι λεμονίτα ήβη πετάχτηκε από το στομα του γατιού στον απέναντι τοίχο,όπου μετά την πρόσκρουση ρόλαρε για λίγη ώρα πάνω στο τραπεζάκι και σταμάτησε στο σεραφίνο.
Και εκτός από τον ξάδελφο που αναρωτήθηκε φωναχτά ποιό τεύχος του σεραφίνο είναι αυτό άραγε που δέν το χει διαβάσει,όλοι οι υπόλοιποι μείναμε άφωνοι μόλις είδαμε το γατί να παίρνει μιά δυνατή συριχτή αναπνοή,να μας κοιτάζει για ένα δευτερόλεπτο απορημένο και μετά να σπινιάρει με τα πίσω πόδια και να φεύγει έντρομο από την πόρτα.
Η μαιρούλα ξεχύθηκε πισω του,αφού πρόλαβε όμως να ρίξει μια΄ματιά όλο ευγνωμοσύνη,όλο γλύκα και νάζι στον ξάδελφο.

Και είναι αλήθεια πώς εγώ αισθάνθηκα τότε τελείως μαλάκας καθώς κρατούσα το περίφημο φάρμακο ακόμη στα χέρια μου.Αντιθέτως ο ξάδελφός μου έπαθε συγκινησιακό σόκ.Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή του (και η μοναδική όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων) που έκανε κάτι σωστό.
Από τότε λοιπόν αποφάσισε να γίνει γιατρός,όπως και έγινε τ ελικά, και μάλιστα πνευμονολόγος.Και σήμερα παρότι παραμένει ακόμη γκαγκάς στο μυαλό έχει χλιδάτο ιατρείο στο κολωνάκι.
Του μεινε και η συνήθεια και όποιος ασθενής μπαίνει στο γιατρείο του,τον καλοσωρίζει με ένα χτύπημα στη πλάτη,ενώ με το άλλο τον σφίγγει στη μέση.
Και κάθε τόσο που τον επισκέπτομαι να δούμε καμμιά πισαρισμένη από το κάπνισμα πνευμονική μας ακτινογραφία ή να διαβάσουμε κανένα σεραφίνο,ξεχνιέται και με καλοσωρίζει και μένα με ένα χτύπημα στη πλάτη.
<<Έλα ρε ξάδερφε τώρα,μήπως περιμένεις να βγάλω κανένα καπάκι ήβη απο το στόμα;
Μεταξύ μας τώρα; >>.
-<<ʼ ρε μπάμπη,ποιός ξέρει τι θα μουν τώρα,άν δέν ήσουν εσύ με το γατί που το σωσα τότε>>.
-<<Και εγώ ρε ξάδελφε ποιός ξέρει τι θα μουν τώρα,άν δέν είχες μπεί λίγο αργότερα και είχα προλάβει να δώσω το φάρμακο στο γατί>>.














































Βέβαια η αλήθεια είναι πώς ποτέ δέν πέταξα αυτό το αυτοσχέδιο φάρμακο.
Δέν μου πήγαινε καρδιά να το πετάξω,μιάς και πίστευα πώς επρόκειτο για ένα μεγαλούργημα της ανθρώπινης διανόησης.
Από την άλλη όμως δίσταζα και να το δοκιμάσω,αφού δέν ήξερα τι θα μπορούσε να μου συμβεί.
Βλέπετε ήμουν μικρός και δέν είχα εμπιστοσύνη στον εαυτό μου.
Μετά από μερικά χρόνια όμως, καθώς μεγάλωσα λίγο και απέκτησα αυτοπεποίθηση, το αποφάσισα .Ένα σαββάτο βράδυ λοιπόν το έβγαλα από την βιβλιοθήκη που το έκρυβα και το ήπια με μιάς όλο μονορούφι.
Για λίγα λεπτά δέν συνέβη τίποτα.Ετοιμαζόμουν να βουτήξω κανένα κοσάρικο από το σακκάκι του πατέρα μου που σίγουρα θα τον είχε πάρει ο ύπνος και να την κάνω για τα μπιλιάρδα και την ντίσκο,όταν ξαφνικά άκουσα ένα θόρυβο στη σκεπή.
Τα γαμημένα τα περιστέρια θα είναι πάλι,σκέφτηκα.Θα τον ξυπνήσουν (τον πατέρα μου) και άντε μετά να του ξηγήσω τι γυρεύω τέτοια ώρα να ψάχνω τις τσέπες του.
Βγήκα έξω λοιπόν και σκαρφάλωσα στη φυστικιά δίπλα στο σπίτι και με ένα ξύλο.....<<ξού ξού κωλόπουλα πηγαίντε αλλού να κουρνιάσετε>>.
Μόλις όμως έφθασα στο ύψος της στέγης,έμεινα άναυδος.Ένα τεράστιο στρογγυλό πράγμα ήταν εκεί και χιλιάδες ασημιά φωτάκια αναβόσβηναν γύρω του.
Οι εξωγήινοι με είχαν επισκεφθεί για πρώτη φορά.
Φύγαμε όλοι μαζί για τα αστέρια όπως λέγοταν τότε η ντίσκο της περιοχής.
Περάσαμε μέσα από το ταβάνι και προσγειωθήκαμε στην πίστα την ώρα που σόλαραν οι ντάιαρ στρέιτς.Κατεβήκαμε όλοι κάτω,εξωγήινοι και εγώ και έγινε χαμός.
Είχαν κουφαθεί όλοι από το θέαμα που έβλεπαν.
Την άλλη μέρα,είχα γίνει ο ήρωας της περιοχής.
Δεκάδες γκόμενες με κυνηγούσαν για να φτειάξω και σε αυτές το φάρμακο να συναντήσουν τους εξωγήινους.
Αυτό όμως δέν μπορούσα να το δεχτώ με τίποτα.
Το φάρμακο ήταν για το γατάκι που το είχα φτειάξει όταν το παιζα γιατρός και με πλήγωνε τώρα να μου το ζητούν μόνο για να συναντήσουν τους εξωγηινους.
Έτσι και εγώ τους το έδινα υπό τον όρο ότι θα έπιναν από αυτό και τα γατάκια τους (τώρα να πάει το μυαλό σας στο πονηρό).
Για αυτό καλά κάνετε και το παίζετε και εσείς ραδιοφωνάδες,γιατί άν δέν δείτε εξωγήινους,σίγουρα κάποιο γατάκι θα σώσετε,κάποιο γατάκι θα ξεδιψάσετε.
Εκτός άν είστε γκαγκά στο μυαλό σάν το ξάδελφο και την δείτε επαγγελματικά τη δουλειά.

Απόσπασμα απο το μιούζικαλ <τι είδες στο φόρουμ του θανάση; >.


ΒΓ Ευχαριστώ για την πρόσκληση φίλ,αλλά εγώ θα προτιμήσω να εξακολουθώ πρός ώρας τουλάχιστον να το παίζω μόνο μαλάκας και να περνάω τα βράδυα φτειάχνοντας αφεψήματα και διώχνωντας τα κωλόπουλα απο την στέγη.Διότι κάποτε θα το δείτε,τα δέντρα θα γίνουν τόσα πολλά που οι ρίζες τους θα γκρεμίσουν τα σπίτια μας και τα πουλιά θα πληθύνουν τόσο που θα μας κρύψουν τον ήλιο.

ΒΓ2 Η απλή πιεσντιέν λέει τίποτα ραδιοφίλ;
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό feelgood » Παρ Απρ 28, 2006 9:22 am

Τι τα θες τώρα σύντροφε και με τα πολλά θυμήθηκα κι εγώ το δικό μου πρόβλημα που με συντροφεύει χρόνια τώρα κι έχει σημαδέψει τη ζωή μου, αλλά ας τα πάρω από την αρχή.

Από μικρός είχα ανέκαθεν ένα μικρό αλλά όπως αποδείχθηκε ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ πρόβλημα που θέλω να σας το εξομολογηθώ. Παρακαλώ μην γελάσετε, είναι αλήθεια.

Βρωμάνε τα πόδια μου!

Δηλαδή λέγοντας βρωμάνε είμαι κομματάκι ήπιος μιας και το σωστό είναι πως σκυλοβρωμάνε. Έτσι ξεκίνησα να θυμάμαι τον εαυτό μου. Η μάνα μου βέβαια δεν είχε πρόβλημα αλλά ο πατέρας μου στραβομουτσούνιαζε όταν αγόραζα τις ελβιέλες μου, μικρό παιδί ακόμα, επειδή δε μπορούσε να φάει.

Έτσι πέρασε ο καιρός κι αυτό μου το ελάττωμα μ’ έκανε να μην είμαι κοινωνικός στο σχολείο μου, να κάθομαι συνήθως μονάχος μου στο θρανίο και να μην έχω μπροστά μου κανένα μα ούτε και πίσω μου. Θυμάμαι επίσης τις κρυουλιάρες –συνήθως- δασκάλες μου ν ανοίγουν τα παράθυρα χειμωνιάτικα για ν «αεριστεί» η τάξη.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετώπιζα στο γυμνάσιο επειδη, ενώ ήμουν ψιλός και αθλητικός, σπάνια έπαιζα μπάσκετ ή κάποιο άλλο άθλημα μιας και μετά έπρεπε να πετάξω τα παπούτσια, να κάψω τις κάλτσες στην υψικάμινο της χαλυβουργικής και να πλύνω τα πόδια μου με ξύδι τουλάχιστον για μισή ώρα. Και να σου πω την αλήθεια, χέστηκα με τον αθλητισμό αλλά πώς να χτυπήσεις γκόμενα όταν το παρατσούκλι σου ήταν stinkyfoot ή αλλιώς «βρωμοπόδαρος». Εδώ να θυμίσω πως το παρατσούκλι δεν ήταν τυχαίο, ήταν ένας ινδιάνος που διάβαζαν όλοι τότε στο «μπλεκ» της εποχής, σύντροφος του ίδιου του μπλεκ, καλός και πονηρός πολεμιστής αλλά… βρωμοπόδαρος!
Και βέβαια το σχολείο μου είχε γίνει διάσημο σ’ όλη την αθήνα. Παντού αλλού πετάγανε τις αμπούλες εκείνες που τις λέγανε «βρωμούσες» μες τις τάξεις για να γλυτώσουνε το μάθημα. Στο δικό μου το σχολείο πετάγανε εμένα στις τάξεις ξυπόλητο!

Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, μπορούσα να τα φτιάχνω μόνο με κοπέλες που είχαν κι αυτές κάποιο πρόβλημα παρόμοιο, ώστε να μη με παρεξηγούν. Θυμάμαι τη Κική που οι μασχάλες της μυρίζαν χειρότερα από τα πόδια μου, αλλα δε μ ένοιαζε, ούτε κι αυτήν μια που ξεπαρθενευτήκαμε μαζί.

Βέβαια οι κοπέλες μεγαλώνουν. Κι όσο μεγαλώνουν τόσο μαθαίνουν ωραία πράγματα για τον καλλωπισμό. Όχι στο σχολείο βέβαια. Στο Χόντο. Ετσι κι η Κική στο λύκειο, μόλις πάτησε με κάτι πατσαβούρες φίλες που είχε στο χόντο, εμένα με ξέχασε. Διότι ο χόντος έχει λύσεις για όλα τα προβλήματα που έχει μια σύγχρονη γυναίκα. Και εάν δεν έχει, θα κάνει τα πάντα να βρει.

Έτσι λοιπόν κι εγώ μεγάλωνα. Κι όσο μεγάλωνα τόσο περισσότερο το πρόβλημά μου με περιθωριοποιούσε. Βέβαια δε με πείραζε πια, το χα αποδεχτεί. Είχε και τα καλά του.
Στο στρατό θυμάμαι δεν μου κάνανε καψόνια επειδή ξέρανε πως εάν πέφτανε για ύπνο κι εγώ τη νύχτα τους πέταγα μια δικιά μου μάλλινη κάλτσα στη μούρη, το πρωί θα βγάζανε στη τουαλέτα ότι είχανε φάει το βράδυ κι ότι σκληρό είχε μείνει ακόμα αχώνευτο από το προηγούμενο μεσημέρι. Ετσι κοιμόμουνα ήσυχος και απομονωμένος στο θάλαμο.
Ειχα μάλιστα και τις τουαλέτες «αγγαρεία» «επ’ ώμου» μιας και δε μ ενοχλούσε η μυρωδιά τους. Ετσι βέβαια γλύτωνα τις «αναφορές» και τα σούρτα φέρτα που ποτέ δε χώνεψα.

Με άλλα λόγια είχα αποδεχθεί το (μικρο)πρόβλημά μου και προσπαθούσα (στο βαθμό που μπορούσα) να το εκμεταλλευτώ προς όφελός μου ή να περιορίσω τις κακές συνέπειες.

Μετά το στρατό βέβαια έπρεπε να βρω δουλειά. Σε γραφεία, αποθήκες και κλειστούς χώρους δε σταύρωνα ούτε μήνα. Με τα πολλά κατάφερα (είχα κι ένα μπάρμπα απ τη Κορώνη, βασιλικός ήτανε αλλά δε βαριέσαι) να διοριστώ στο ΔΗΜΟ όπου ξεβούλωνα αποχετεύσεις. Εκεί κανείς δε μ ενοχλούσε, όλοι ήταν ευχαριστημένοι κι εγώ μπορώ να πω πως έκανα τη δουλειά μου με ζήλο μιας και την αγαπούσα κι αισθανόμουν πως πρόσφερα κατιτις στο κοινωνικό σύνολο.

Δυστυχώς στα αισθηματικά ατύχησα μιας και δε μπόρεσα να κάνω οικογένεια. Το πρόβλημά μου μπορούσα να το λύνω εφήμερα και προσωρινά ψωνίζοντας στα μπιούτι-σοπ (που δε ντρεπόμουνα μιας κι είναι του μαρινόπουλου) μερικά σπρέυ που για λίγες ώρες διατηρούσαν στα πόδια μου μια ουδέτερη μυρουδιά. Έτσι, έκανα κάποιες εφήμερες σχέσεις αλλά όταν έμενε ολόκληρη τη νύχτα η κοπέλα σπίτι μου, μου δήλωνε ευθαρσώς το επόμενο χάραμα:
- «άκου, ή τα πόδια σου ή εγώ!»

Εγώ βέβαια επέλεγα τα πόδια μου, όπως κάθε λογικός άνθρωπος κι έτσι, δυστυχώς, δεν κατάφερα να δημιουργήσω μια σχέση σταθερή.

Γιατί σας τα γράφω αυτά?

Είμαι 65 χρονών.
Πριν 3 μήνες βγήκα στη σύνταξη, πήρα και το εφάπαξ. Εχω πολύ χρόνο και μπορώ ν αναπολώ τη ζωή μου και να αξιολογώ τη πορεία μου σ αυτή.

Προχθές λοιπόν ΤΡΟΜΑΞΑ.

Κάθισα και σκέφτηκα (ξανά) το πρόβλημά μου και πως αυτό οδήγησε τη ζωή μου και πραγματικά τρόμαξα.
Τρόμαξα επειδή, ενώ δεν είμαι μοιρολάτρης, είμαι ορθολογιστής και πίστευα πως μπορώ να ορίζω τη ζωή μου, κατάλαβα πως ουσιαστικά η ζωή μου σφραγίστηκε από το πρόβλημά μου. Όλες μου οι πράξεις κι όλες μου οι αποφάσεις περιστρέφονταν γύρω από το ίδιο πρόβλημα που τελικά, οτιδήποτε και εάν έκανα, δεν με άφησε ούτε μια στιγμή που να μην με απασχολεί (και ποτε δε μπορεσε να επιλυθει).

ʼλλα πράγματα ήθελα να γίνω, άλλα έγινα, άλλες γκόμενες ήθελα να πηδήξω, άλλες πήδηξα. ʼλλη δουλειά ήθελα να πιάσω κι άλλη κατάφερα να κάνω.

Τώρα που σας μιλώ, διαβάζω μια τυπική ευχαριστήρια επιστολή του δημάρχου (τη στέλνει σ οσους βγήκαν στη σύνταξη μετά από 35 χρόνια υπηρεσίας, εγώ έκανα 45 εκεί):

ο Δήμαρχος έγραψε:Αγαπητέ ΧΧΧΧΧΧΧ

Σ’ ευχαριστούμε θερμά, οι δημότες το συμβούλιο κι εγώ προσωπικά, … … ..

.. (μπλα)
.. (μπλα)
.. (μπλα)
.. (μπλα)
..
..
.. (μπλα)
.. (μπλα)
.. (μπλα)

Με εκτίμηση
Ο Δήμαρχος

(υπογραφή)

ΒΓ1 : χρειάζεται φροντίδα μεγάλη κι επαγρύπνηση, συνδημότη μας, ώστε τελικά τα πουλιά να γίνουνε πολλά και τα δέντρα να φυτρώσουνε παντού. Γιατί τότε η δική τους μυρωδιά θα καλύπτει τη δική σου.
ΒΓ2 : για το δημο μας, καμμία σημασία δεν έχει ποιος λέει αλλά τι λέει.



Τώρα να σας πω, αυτά τα τελευταία τα χε με ψιλά γράμματα και δεν τα κατάλαβα.
Όμως νομίζω πως ΠΑΛΙ για το δικό μου πρόβλημα μίλαγε…

κι ετσι, τωρα που δεν εχει και τοση σημασια, ένιωσα μια μικρη ελπιδα...
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό atomant » Παρ Απρ 28, 2006 10:46 am

Το δικό μου το κουσούρι είναι ένα χειρόγραφο της γιαγιάς μου που το βρήκα όλως τυχαία ενώ έπαιζα παιδάκι στο υπόστεγο με τις ξαδελφούλες μου τον Νονό.

Περιέργως αυτό το χειρόγραφο είχε μια απροσδιόριστη γραφή και με το που το έπιασα στο χέρι μου άρχισε να ψέλνει βυζαντινούς και ομηρικούς ύμνους σε φα μείζονα όλα τα περίεργα γεγονότα που είχαν ρητώς επιμείνει τότε να μείνουν άρρητα αρνούμενα να καταγραφούν, αναθεωρώντας τα βιβλία της ιστορίας και ανατρέποντας τις πολιτικές και φιλοσοφικές θεωρίες πασών των σχολών.

Από τότε το κουβαλώ πάντα μαζί μου σαν Φυλακτό για να μου θυμίζει ότι η ανθρωπότητα προσπαθεί δολίως επί αιώνες να προσποιηθεί ότι δεν πήρε χαμπάρι τίποτα, δηλαδή ότι οι εξωγήινοι με τα μεγάλα αυτιά σαν κεραίες κατέβηκαν στο Υπόστεγο της γιαγιάς μου και συγκλονίζουν όλα τα εθνοτικά έθνη και την κουλτουραλιστική τους αντίληψη για τη σάτιρα της φύσης των ονείρων.

Από τότε για μένα πάσα βεβαιότης κατέρρευσε κι έγινε γενικό προσκλητήριο διακυβευμάτων.

Πιστεύω ότι από τότε γίναμε όλοι όπως είμαστε σήμερα.

Ευδιάκριτοι ο ένας απ' τον άλλον.

Οι αριστεροί απέκτησαν μεγάλα αυτιά, οι δεξιοί τεράστιες μύτες, οι φονιάδες μια πράσινη κρεατοελιά στο μάγουλο, οι παιδεραστές το κέρατο του μονόκερου, οι θρησκευόμενοι τρία μάτια, οι πονηροί καράφλα, οι υποκριτές στομάχι καρπούζι, οι σοφοί μπλε κηλίδες, οι ηλίθιοι κίτρινα κοτσιδάκια, οι έξυπνοι έξι δάκτυλα, οι ποιητές μια κινέζικη σφραγίδα σε κάθε αυτί, οι πολιτικοί ουρά λέοντος, οι ηθικοί, οι ανήθικοι, οι ερωτευμένοι, οι άφιλοι, οι στωικοί, οι κυνικοί, οι φιλάνθρωποι, οι άρρωστοι, οι υγιείς, αποκτήσαμε όλοι τα εμφανή σημάδια μας.

Κι έτσι, με βάση αυτά τα σημάδια και τους συνδυασμούς τους, γνωρίζουμε ο καθένας τι είναι ο άλλος.

Ο χαφιές, χαφιές και ο τιμητής, τιμητής.

Κάθε Βαβέλ στις γλώσσες των ανθρώπων αχρηστεύθηκε, επαύθη η κόλαση, εξαερώθηκε πάσα φενάκη, αχρηστεύθηκαν οι απάτες και το ψέμα.

Και κυρίως η αναζήτηση της αλήθειας.

Η αλήθεια είναι πλέον αναγνωρίσιμη.

Ουδείς διάλογος χρειάζεται και καμία προσπάθεια να πείσει ο ένας τον άλλον για οτιδήποτε.

Η αλήθεια για όλα είναι εμφανής, όλα έχουν το σημάδι τους, ο πόλεμος, ο πλούτος, ο άγιος, η ουτοπία και το Μπρονξ.



ΥΓ . Περίεργο που από τότε που βρήκα αυτό το χειρόγραφο χρειάσθηκε να περιμένω τόσα χρόνια , ώσπου να εμφανισθούν 21 UFO στον Βροντάδο της Χίου την ανάσταση και να αρχίσουν να ψέλνουν ένα ακατάληπτο χειρόγραφο της Λούρδης, το οποίον θα μπορούσε να είναι και μια συνταγή μαγειρικής ενός άλλου πολιτισμού η το πως να μην βρομούν οι πατούσες.


Για καλό και κακό λέω να σας το διαβάσω ( αν δεν σας ενοχλεί) μέσω emissosRadio το επόμενο Σαββατοκύριακο μπας και συμμαζευτούμε πάλι.
Άβαταρ μέλους
atomant
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 698
Εγγραφή: Τρί Ιαν 20, 2004 4:39 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Απρ 28, 2006 11:44 am

μου αρέσετε τόσο...
μα τόσο,
που ετοιμάζομαι να σας ακούσω βάφοντας τα πόδια μου βρώμικα αφενός, κάνοντας μνημόσυνο στον άθεο νονό μου αφετέρου!
και οι δύο!


κάντε λοιπόν προσευχές και οι δύο τελευταίοι να ακούσω και τις γκόμενες αλλά να τα ρίξω και σ' εσάς τα τσακάλια ανοίγοντας σωστά τα αυτιά μου κατόπιν της (θείας) επέμβασης του λουκά για να σας ακούσω!
διατελώ
διακαώς
δική σας
έψιλον

(σωστά το είπα το αλφάβητο; ή μου λείπει ένα δέλτα ακόμη; -ά, το βρήκα: ΄δείκτης νοημοσύνης!)
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Παρ Απρ 28, 2006 2:28 pm

paizei twra gia tria tetarta
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Μάιος 01, 2006 9:14 pm

kalorizikoi


to tragoudaki sas yperoho!
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Επόμενο

Επιστροφή στο δελτία τύπου

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron