βιβλία

"Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς"

...o καλύτερος φίλος του ανθρώπου...ας συζητήσουμε για φίλους εδώ!

"Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς"

Δημοσίευσηαπό than sigma » Δευτ Δεκ 15, 2003 1:05 pm

Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία και σίγουρα έργο του Χρόνη Μίσσιου.
Παραθέτω ένα απόσπασμα από το "Καλά εσύ σκοτώθηκε νωρίς".



".....Έτσι κάθε πρωΐ τους περιμένω. Πραγματικά, ένα πρωΐ, ίσα που πρόλαβα να τελειώσω το τσιγάρο και γκράγκα γρούγκα οι σιδεριές. Ήταν δύο. Με παίρνουνε και με πάνε έξω από μια πόρτα, χτυπάνε ανοίγουνε και με σπρώχνουνε μέσα όπου βρίσκομαι στην εξής σκηνή: Ο διοικητής η μπινεδιάρα που σου 'λεγα, κάθεται στο γραφείο. Απάνω στο γραφίο είναι πεσμένο ένα κτήνος, ίδιο περίπτερο με κόκκινα μαλλιά και φακίδες. Έλεγε λοιπόν το κτήνος, δώστον σε μένα, ρε Σωτήρη -Σωτήρη λέγαν το διοικητή- να τον πάρω στην ΕΣΑ να το γλεντήσουμε λιγάκι, να τον κάνω να ξεράσει της μάνας του το γάλα, και ο Σωτήρης απαντάει, Όχι, Σταύρο μην επιμένεις, θα τον περάσω πρώτα εγώ από το χειρουργείο, κι αν δε βγάλω τίποτα θα στον δώσω, έχεις το λόγο μου. Μόλις με είδανε, σταμάτησαν τάχα σαστισμένοι, σα να τους έπιασα στα πράσα. Εγώ χαμογέλασα, διότι ψυλλιάστηκα ότι πάλι μου το παίζουνε παλκοσένικο. Μου λέει ο ταγματάρχης το κτήνος ντε της ΕΣΑ, τι γελάς, ρε μαλάκα; Έ, λέω, που με παζαρεύετε, δε βάζετε και κανά στοίχημα... Με πλάκωσε σε κάτι σφαλιάρες, σε κάτι κλωτσιές, και μετά με καθίζει σ' ένα καναπέ, κι αρχίζει η κουφάλα να με βαράει με τη κόψη της παλάμης στη καρδιά, στο πλάι του λαιμού, στο στομάχι, στο συκώτι και με βρίζει: Κουφάλα, γαμημένε, γαμώ τη μάνα σου , την αδερφή σου, τη γυναίκα σου και τέτοια. Βαράει βρίζει, εγώ τίποτα. Τον κοιτάω στα μάτια. Ο κύριος διευθυντής κάνει τσιγάρο σα να παρακολουθεί αθλητική συνάντηση. Ξέρω πως στο βάθος είναι μαζί μου, όχι μονάχα γιατί μισεί το κτήνος που ενώ παριστάνει τον άντρα που τρώει σίδερα, είναι κότα του κερατά, αλλά και γιατί θα δεχτεί καίριο πλήγμα η επαγγελματική ειδικότητά του αν καταφέρει να με σπάσει ο καραβανάς. Τέλος κάποια στιγμή, είτε γιατί πέρασε η επίδραση του ηρεμιστικού, είτε γιατί άρχισε να με λέει προδότη, μητραλοία και άλλες τέτοιες μαλακίες, μου την έδωσε που λένε, τινάχτηκα πάνω σαν ελατήριο, και όπως ήταν σκυμμένος παραλίγο να του ρίξω κουτουλιά. Έκανε πίσω, και με κοίταξε σαστισμένος. ʼντε γαμήσου μωρή κουφάλα, του λέω. Που πολέμησες και πήρες τα γαλόνια σου, ρε; Εμένα θα πείς προδότη, εγώ έχω τραύματα απ΄ τους Γερμανούς στο κορμί μου, ρε πούστη! Έχετε τανκς, μπιστόλια, κανόνια, βάλτε τα στο κώλο σας, άνανδροι. Μόνο σε δεμένους και άοπλους ξέρετε να κάνετε τους παλικαράδες. ʼμα σας πιάναμε, θα φέρνατε τις γυναίκες και τις κόρες σας να πηδήξουμε για δυο τσιγάρα, όπως κάνατε με τους Γερμανόυς και με τους Εγγλέζους. Τίποτα δεν έχουμε, ρε, μόνο τη παλικαριά μας, άνανδροι. Ούτε αυτό δε σέβεστε. Αλλά που το βρήκατε το αντριλίκι, αφού φοράτε μεταξωτές κιλότες.....Τον τσακώνω από το μπράτσο και τον σέρνω προς τη πόρτα, πάμε ρε, πάμε ρε του λέω στα παλικάρια σου στην ΕΣΑ. Τον τραβάω, τον σέρνω προς τη πόρτα. Είμαι έξαλλος. Αυτός τα 'χει χάσει. Κείνη την ώρα πετιέται απάνω ο διοικητής, ο Σωτήρης, και του λέει, Σταύρο, σε παρακαλώ είναι δικός μου κρατούμενος, είναι κομμουνιστής βέβαια, αλλά είναι καλό παιδί, έχω πληροφορίες από την ασφάλεια Σαλονίκης, δεν μπορείς να του συμπεριφέρεσαι έτσι. Τώρα μάλιστα, λέω από μέσα μου. Δεν είναι κανά τσογλάνι-συνεχίζει ο Σωτήρης- ήτανε μελλοθάνατος, όλη τη ζωή του είναι φυλακή. Με βάζουνε, ξανακάθομαι στο καναπέ, έρχεται ο ταγματάρχης, μου ζητάει συγνώμη και τα τέτοια και μου λέει θες να κουβεντιάσουμε για μαρξισμό; Εγώ θα σου αποδείξω οτί οι εργάτες εκμεταλλεύονται το κεφάλαιο κι όχι όπως λέτε εσείς το κεφάλαιο εκμεταλλεύεται τους εργάτες. Λέω, δε κουβεντιάζω για τίποτα αν δε μου δώσετε νερό και τσιγάρο. Τους παίζω σκληρά, γιατί δε βγαίνει αλλιώς, αλλά και γιατί ξέρω, πως ότι και να μου κάνουν, πρέπει να με συναρμολογήσούν και να με γυρίσουν πίσω, είμαι χρεωμέμος στη φυλακή, και οι σταθμοί σίγουρα θα τους καταγγείλουν απέξω. Μου λένε, εντάξει, μήπως θέλεις και καφέ; Λέω όχι, καφέ δε θέλω, μόνο νερό και τσιγάρο. Καφέ να μη πίνεις ποτέ στην ασφάλεια, πρέπει τα νεύρα σου να είναι ήρεμα, μόνο νερό και κανά χαμομήλι, άμα σ'αφήνουν. Τι λέω τώρα, αλίμονο αν υπάρχει ασφάλεια και εκεί που είσαι! Τέλος μου φέρνουν ποτροκολάδα, τη πίνω, βγάζει και τα τσιγάρα του ο κοκκινοτρίχης, ανάβω, και μου λέει το Ντητρόιτ το ξέρεις; Λέω το 'χω ακουστά. Μου λέει, τι είναι το Ντητρόιτ; Λέω μια πολιτεία της Βόρειας Αμερικής. Μου λέει, μπράβο και συνεχίζει. Τι παράγει το Ντητρόιτ ξέρεις; Λέω, δεν ξέρω τι παράγει, αλλά ξέρω ότι φημίζεται για τη βιομηχανία αυτοκινήτων που έχει. Μπράβο, μου κάνει, βλέπω πως είσαι αρκετα μορφωμένος. Δε μιλάω, τον κοιτάω, που το πάει η κουφάλα λέω από μέσα μου. Λοιπόν, συνεχίζει, το Ντητρόιτ έχει τρακόσιες χιλιάδες εργάτες. Μια μέρα οι εργάτες πάνε στο σωματείο τους και λένε, ρε μάγκες, δε μας φτάνουν τα πενήντα δολάρια που παίρνουμε τη βδομάδα, δε σενιάρουμε μια απεργία να τα κάνουμε ογδόντα; Αμέ, λένε οι συνδικάλες, δικές σας κουφάλες σίγουρα, σενιάρουνε λοιπόν την απεργία, και λένε στ' αφεντικό, ή ογδόντα τη βδομάδα ή στοπ από δουλειά. Τι να κάνει το αφεντικό, λέει, εντάξει, ρε παιδιά, πάρτε τα. Βλέπεις, λοιπόν; Το κεφάλαιο εκμεταλλεύεται τους εργάτες, ή οι εργάτες το κεφάλαιο; Εγώ τον κοιτάω σα χαζός, ούτε να γελάσω, δε μπορώ με τόσο χοντρή μαλακία, σκέφτομαι μήπως και τα αστέρια που φοράει είναι μπαλαμούτι, αλλά μπα, άμα άκουγες, τον αρχηγό του, που ήτανε και συνταγματάρχης, το τι έλεγε θα σου ρχόταν ο ουρανός σφοντύλι. Κι όμως, εφτά χρόνια τον ακούγανε καθηγητάδες, ακαδημαϊκοί και δε συμαζεύεται, χωρίς να του ρίξουν ούτε μια μούτζα..... Τέλος, από την αμηχανία μας έβγαλε ο κύριος διοικητής, ο οποίος σαν ασφαλίτης μας ήξερε καλύτερα και ήτανε αΐτός, που λένε, μπροστά στο κτήνος. Σηκώνεται απάνω και λέει, έλα, ρε Σταύρο τέτοιες μαλακίες του λές αυτουνού; αυτός, ρε, αμά σε πιάσει στα λιμά, μέχρι κόμισσα μπορεί να σε κάνει, και γυρνώντας σε μένα, έλα, ρε, Σαλονικιέ, η παράσταση τέλειωσε, τράβα στο κελί σου. Μπήκανε οι χαφιέδες, με πήρανε πίσω στο κελί...."
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Επιστροφή στο βιβλία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron