βιβλία

Σελίδες με ψυχή

...o καλύτερος φίλος του ανθρώπου...ας συζητήσουμε για φίλους εδώ!

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Τετ Φεβ 25, 2004 9:50 pm

Μένιου Σακελλαρόπουλου
20 Χρόνια Ξύδια για τον Παναθηναϊκό
--------------------------------------------

Αξιοπρόσεκτο αυτοβιογραφικό πόνημα γνωστού αθλητικογράφου , με αναφορές στο δραματικό πρόβλημα αλκοολισμού με ταυτόχρονη χρήση βαρβιτουρικών που αντιμετώπισε , και την επώδυνη πορεία πρός την εξαθλίωση , εξ αιτίας της παράλογης εμμονής του για τον γνωστό Αθηναϊκό σύλλογο.

Ταυτόχρονα , χρήσιμος και πρωτότυπος ταξιδιωτικός οδηγός για όσους στο ποτό πνίγουν την ήττα της αγαπημένης τους ομάδας . Μπεκρουλιάζοντας απο το ένα άκρο της Ευρώπης ώς στο άλλο ο συγγραφέας δίνει πολύτιμα tips επιβίωσης .
Απο τις 64 σφήνες Viljamovka στο πάρκο του Βελιγραδίου σπαράζοντας μετά απο αγώνα με την Παρτίζαν, ώς τα 7,5 κιλά Sangria και τα 4 Ταβόρ στα σκαλιά του Prado στη Μαδρίτη κλαίγοντας μετα απο την συνάντηση με την Real , ο συμπαθής καρφλογέρακας Μένιος αφηγείται με καημό την απώλεια της πλούσιας χαίτης του , μετά απο το σοκαριστικό αποτέλεσμα και τον διασυρμό του Enfield Rd , αλλα και την σκληρή προσπάθεια επανένταξής του , ιδίως μετα την απόφασή του να σταματήσει τα ψυχοφθόρα πέρα δώθε με το Βάζελο , γεγονός που επέδρασε ευεργετικά στην θεραπεία του.

Θα σας καθηλώσει..
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Φεβ 29, 2004 12:23 pm

απόσπασμα από την αρχή του βιβλίου, που μου άρεσε πολύ:

το σώμα ενοικεί στην ψυχή. η ψυχή είναι αθάνατη. με τον οίστρο του έρωτα συλλαμβάνει το σώμα για να κατορθώσει, με αυτό, να εισέλθει στον κόσμο. επιβαίνει η αθάνατη ψυχή στο θνητό σώμα, μόνη εκείνη, μόνο το σώμα, μόνος ο άνθρωπος τίκτεται, φανερώνεται μέσα στον κόσμο, που υπάρχει, για να υπάρξει κι αυτός.
αν δεν είσαι μόνος και αν δεν έρχεσαι μόνος, δεν μπορείς να είσαι άνθρωπος. κι αν δεν συναιστανθείς, με όλες τις δυνατότητές σου και όλες τις διαστάσεις σου, τη μόνωσή σου ως απαρχή του υπάρχειν, δε θα κατορθώσεις να ζήσεις στον κόσμο ως άνθρωπος που πορεύεται εκ γενετής προς την έξοδό του, προορισμένος να φύγει. η ζωή ολόκληρη συνιστά ένα θαυμαστό γεγονός μοναξιάς, ένα γεγονός έλλειψης. η έλλειψη ετούτη βιώνεται ως εκκρεμότητα του όντος μέσα στο χρόνο, που τερματίζεται μέ το θάνατο, όταν επισφραγίζεται η μόνωση του όντος.

Κώστα Ε. Τσιρόπουλου, Η μόνωση ως συνομιλία (Ευθύνη, Αναλόγιο, ιστ΄) αθήνα 2003.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Irida » Τρί Μαρ 30, 2004 2:02 pm

Είμαι επηρεασμένη από τα τελευταία βιβλία που διάβασα του Έσσε αλλά θα αποφύγω τον εκθειασμό του. ʼλλωστε ένα άλλο μέλος το είπε ξεκάθαρα: Διαβάστε Έσσε!

Tο" ʼρωμα" του Πάτρικ Ζίσκιντ. Με έκανε να λιποθυμώ από την προσπάθεια μου να οσφραίνομαι όσο το δυνατόν περισσότερο.

Ο "Βαμμένος Πέπλος" του Σωμερσετ Μωμ. Παραθέτω κάποια αποσπάσματα για να σας δελεάσω:

-ʼλλοί γυρεύουν το ιδανικό τους στο όπιο κι άλλοι στο Θεό, άλλοι πάλι στo ουίσκι κι άλλοι στον έρωτα. Τι διαφέρουν ο ένας από τον άλλο; Τίποτα. Παίρνουν όλοι τους δίχως να το ξέρουν τον ίδιο δρόμο που δεν βγάζει πουθενά.

-Ο μόνος τρόπος να κερδίσει κανείς μιαν ανθρώπινη καρδιά, είναι να της χαρίσει πρώτα τη δικιά του.

-Ναι, είναι ο Δρόμος -κι ο Οδοιπόρος-το Μυστήριο κι ο ʼνθρωπος. Είναι ο δίχως κανένα τέλος δρόμος που τον διαβαίνουν όλες οι υπάρξεις. Που όμως καμία δεν τον έφτιαξε ποτέ, γιατί ο ίδιος είναι η Ύπαρξη. Είναι το παν και το τίποτα. Απ αυτήν όλα γεννιούνται, σ΄ αυτήν υποτάσσονται όλα και σ΄ αυτήν τέλος ξαναγυρίζουν. Είναι ένας τετραγωνικός χώρος που δεν έχει όμως καμία γωνία, ένας ήχος που κανένα αυτί δεν μπορεί να τον ακούσει και μια ζωγραφιά που δεν έχει κανένα σχέδιο. Είναι ένα δίχτυ απέραντο, που μολονότι έχει βρόχους σαν τη θάλασσα όλη πλατιούς, κανένα όν δεν μπορεί να ξεφύγει από ανάμεσά τους. Είναι το αδύνατο ιερό, όπου όλα τα όντα βρίσκουν καταφύγιο. Δεν είναι πουθενά, κι όμως, δίχως να χρειαστεί να κοιτάξετε έξω από το παράθυρο, μπορείτε και το βλέπετε. Μας διδάσκει πως ο ωραιότερος πόθος είναι η επιθυμία να μην έχουμε κανένα πόθο. Μας διδάσκει ακόμα να αφήνουμε τα πράματα να τραβούν το δρόμο τους. Εκείνος που ταπεινώνει τον εαυτό του θα μείνει ακέραιος. Εκείνος που σκύβει να σηκωθεί όρθιος. «Ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται» Η αποτυχία είναι της επιτυχίας θεμέλιο, στην επιτυχία ενεδρεύει κρυμμένη η αποτυχία. ʼλλα ποιος μπορεί να ξέρει πότε θα έρθει η αποφασιστική στιγμή; Εκείνος που μοχθεί για την καλοσύνη, ε! Μπορεί να καταντήσει σχεδόν παιδί! Κι η ευγένεια, πάλι, μπορεί να δώσει τη νίκη σε κάποιον που κάνει μιαν επίθεση και μπορεί το ίδιο να δώσει την ασφάλεια και την σιγουριά σ΄ όποιόν αμύνεται. Ο δυνατός είναι όποιος νικά τον ίδιο του τον εαυτό του.


-Όχι δεν το βάζω κάτω. Έχω ελπίδα και θάρρος ακόμα. Το παρελθόν πάει, πέρασε. Οι πεθαμένοι με του πεθαμένους. Δεν μπορώ ακόμη να ξέρω τι μου μέλλεται, δεν ξέρω αν θα ζήσω καν, όμως αρχίζω τη νέα μου εποχή χαρούμενη και ξαλαφρωμένη. Έχω τόσα πράγματά να μάθω ακόμα. Θέλω να διαβάσω, να μάθω-να μάθω πολλά. Αρχίζω να βλέπω το υπέροχο μεγαλείο του κόσμου ν ανοίγει τα μυστηριακά του πέπλα μπροστά μου, πέρα απ αυτό το βαμμένο που το λένε τάχα ζωή. Βλέπω κιόλας μ άλλο μάτι, πιο αισιόδοξο, τους ανθρώπους, τη μουσική, το χορό, βλέπω την ομορφιά κλεισμένη στο καθετί, στη θάλασσα, στα φυτά, στην ανατολή του ήλιου και στα δειλινά και στον ουρανό τον γεμάτο μ αστέρια. Είναι όλα αυτά ακόμα ανακατεμένα και θολά στο νου μου, μπορώ όμως κιόλας να ξεχωρίσω κάποιο αχνό σημάδι που μ οδηγά. Μπορώ να μαντέψω πόσος θησαυρός, πόσο μυστήριο μαγικό και πόση γοητεία και δύναμη βρίσκεται στο καθετί που είναι ζωή, κι ακούω από τώρα να με καλεί η συμπόνια και η ανθρωπιά. Βλέπω στο βάθος να με προσμένει ο Δρόμος που θα μαι ο Οδοιπόρος του, και, ίσως-ίσως, στο τέρμα του, ο Θεός...
Άβαταρ μέλους
Irida
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 56
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 29, 2004 12:43 pm

Δημοσίευσηαπό messinian » Κυρ Απρ 11, 2004 7:30 pm

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ
Κονδύλη - Μπασούκου Ελένη

Εικόνα

Οι ʼραβες εναπόθεσαν στη μαγεία της γλώσσας τους την ίδια την ψυχή, εφόσον η τέχνη του λόγου, και μάλιστα του ποιητικού, έχει τεράστια σημασία γι΄ αυτούς: ακόμη και σήμερα απλοί άνθρωποι τέρπονται απαγγέλοντας ποιήματα, παραμυθάδες μαζεύουν γύρω τους πλήθος ακροατών, όπου ήχοι και έννοιες, τραγούδια και υπονοούμενα, χαμόγελα και δάκρυα οδηγούν στη δημιουργία και την κοινωνική αποδοχή σπουδαίων λογοτεχνικών έργων.
Το βιβλίο αυτό, μέσα απο μία σύντομη ιστορική αναδρομή σε συνδυασμό με την παρουσίαση αρκετών αποσπασμάτων από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα κάθε εποχής, έχει στόχο να κάνει γνωστή στο ελληνικό κοινό την πορεία της αραβικής λογοτεχνίας, να αναδείξει τις ανθρωπιστικές αξίες του αραβικού πολιτισμού και μέσα από τα ψήγματα της γνώσης να συνεισφέρει ελάχιστα αλλά ίσως ουσιαστικά στη γνωριμία, τον αλληλοσεβασμο και κατ΄ επέκταση, στην ειρηνική συμβίωση των λαών.


ΑΔΩΝΗΣ - ΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΣ
Εισαγωγή, Σχόλια, Μετάφραση: Κονδύλη - Μπασούκου Ελένη

Εικόνα

Αναστημένος με τους θησαυρούς της προϊσλαμικής ποίησης, το μυστικισμό των σούφι, το ελληνικό πρόσωπο της Ανατολής, βαθύς μελετητής και γνώστης του κόσμου της Δύσης και του πολιτισμού της, στρατευμένος στο όνομα της ελευθερίας και μόνο, ο ʼδωνης είναι ο επαναστάτης μάστορας της πιο κρυφής και αρμονικής μουσικής, ο περήφανος κάτοικος της ουτοπίας, ο συνδαιτυμόνας του Έλιοτ, του Γκιμπράν, του Ροντέν, του Ρεμπώ, του Μουτανάμπι... Η επιλογή του ψευδωνύμου του, που ενώνει όλες τις πλευρές της Μεσογείου, χαρακτηρίζει τόσο την προσωπικότητά του όσο και το έργο του.
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Απρ 12, 2004 9:48 am

an σας ενδιαφέρει ο αραβικός κόσμος από πολιτικής και πολιτιστικής μεριάς, να πάρετε να διαβάσετε το βιβλίο του ψυρούκη, 'αραβικός κόσμος και ελληνισμός'. εκδόσεις λευκωσία, δε θυμάμαι τι χρονιά.

αν σας ενδιαφέρει ένα βιβλίο με πολύ επιστημονικό χρώμα, τεκμηριωμένο και με πολλές πληροφορίες σχετικές με το θέμα του, βουτήχτε το βιβλίο του δημήτρη γούτα, με τίτλο 'η αρχαία ελληνική σκέψη και το μεταφραστικό κίνημα στη βαγδάτη 8ος-10ος αι. μ.Χ.', εκδόσεις περίπλους΄2001.
ο τίτλος δεν είναι ακριβής, ελλά αυτό φτάνει για να το βρείτε, κι όταν το βρείτε, να ξέρετε και το εξής: το βιβλίο είναι μετάφραση από τα αγγλικά. 'η αρχαία ελληνική σκέψη' στον αγγλικό τ΄τλο είναι 'greek thought. η λέξη αρχαία είναι για μένα μια μετάφραση που με γεμίζει λύπη, γιατί διαχωρίζει το ελληνικό πνεύμα. για το ξεροκέφαλό μου είναι ρατσιστικό και οριενταλιστικό, με την έννοια ότι λαοί σαν τον ελληνικό ή τον μεσοποτάμιο, τον αραβικό, ή άλλον, δικαίως θεωρείται ότι οι αμερικανοί, π.χ, θα τους 'μαθαίνουν τι θα πει ελευθερία', αφού δεν έχουν σχέση με τους /αρχαίους/ που κατοικούσαν στις πατρίδες τους, κι έτσι θα παίρνουν και τα μνημεία και τα αγάλματα και ό,τι άλλο μπορούν να κλέψουν από τους τόπους αυτούς, για να τα διαφυλάξουν στα μουσεία τους, μακριά από τα μικρά καφριά που καμιά σχέση δεν έχουν με την ιστορρία, αφού αυτοί που κάνουν την ιστορία την κόβουν με το μαχαίρι, όπως ο γύφτος το καρπούζι :mrgreen:
(για μένα η σκέψη είναι γλώσσα, αφού τη μοιραζόμαστε πάντα), ΤΈΛΟς πάντων.
ο γούτας είναι μάλλον ο μεγαλύτερος εν ζωή αραβολόγος. ήθελε να ζήσει στην ελλάδα, εργάστηκε για λίγο στο πανεπιστήμιο κρήτης, αλλά το πανεπιστήμιο δεν είχε θέση για ένα τόσο μικρό επιστήμονα, και έτσι ο μικρός και καημένος γούτας γράφτηκε στον οαέδ, και ο οαέδ του βρήκε μια δουλίτσα ως πρόεδρο των ανατολικών σπουδών στο πανεπιστήμιο του γέιλ, στην αμερική... ε, ξέρετε, τυχαία πράγματα, ένα από τα καλύτερα σ' αυτή τη χώρα...
αχ, ελλαδίτσα, που έστειλες το γούτα έξω , τον παναγιώτη κονδύλη στον τάφο, τον ψυρούκη τον πέθανες αυτασφάλιστο στον ογά, και ούτω καθ' εξής για πολλούς που αξίζουν
θα γράψω κι άλλα γιατί μ' έπιασε ρέντα ως συνήθως, αλλά ξύπνησε ο άντρας μου και τα ακατάλληλα αρχίζουν :wink:
Τελευταία επεξεργασία από epsilon και Σάβ Ιαν 08, 2005 9:39 am, έχει επεξεργασθεί 2 φορά/ες συνολικά
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Απρ 12, 2004 2:55 pm

και κάτι ακόμη, στο ίδιο μήκος κύματος.
ο τύπος έγραψε το βιβλίο του και το δημοσίευσε στη γαλλία το 1976.
στην έκθεση βιβλίου του 1980 το είδα. ένα κέρατο τεράστιο, χοντρό πάνω από 600 σελίδες, ύψους γύρω στα 35 εκατοστά, και 20 και πλάτος.
καμιά πληροφορία για το συγγραφέα.
κάποιος, λέει ο υπάλληλος του εκδοτικού, χωρίς μεγάλη ανταπόκριση.
δεν τον γνώρισα ποτέ.
σε ένα συνέδριο αισθητικής της τέχνης, να μια αράβισσα καθηγήτρια πανεπιστημίου. κουβέντα με τους ειδικούς του ύψους της. "ναι, ε, ναι, δεν υπάρχει άλλος...", σαν να έλεγε 'κρίμα, έγραψε αυτός'...
το βιβλίο του εδώ στην έλλάδα λείπει από την εθνική βιβλιοθήκη αθηνών, λείπει από τη γεννάδειο, λείπει από το ιστορικό τμήμα του πανεπιστημίου αθηνών.
ένας βιβλιόφιλος μου λέει δεν υπάρχει πουθενά.

ο τύπος πέθανε το 1996

χωρίς οικογένεια

χωρίς τίποτα γνωστό

το βιβλίο του ο εκδοτικός οίκος περίμενε προφανώς να πεθάνει ο τύπος για να το επανεκδόσει, πράγμα που έγινε το 2002.

το βιβλίο λέγεται 'Ισλάμ και μουσουλμανική τέχνη'.
οι φωτογραφίες είναι εκπληκτικές,
τα σχεδιαγράμματα και οι κατόψεις των κτιρίων φανταστικά κατατοπιστικές, γιατί έτσι όπως τις έχει βάλει δείχνουν τις σχέσεις των κτιρίων μεταξύ τους
ακολουθούν σχέδια εικόνων χειρογράφων, με γραμμές που φανερώνουν τη δομή των εικόνων
ιστορία της τέχνης
εξήγηση της ανεικονικότητας ΄με βάση τα κείμενα και τη σχέση τους με την εικαστική τέχνη
ιστορία των τεχνικών

ναι, μ' ένα ύφος απόλυτο. απρόσωπο. σε γράφει τελείως ο τύπος. σου πετάει την αλήθεια στα μούτρα, και δεν τον ενδιαφέρει παρά η λογική της σκέψης του, η αρμονία της τέχνης του, και η τέχνη του είναι η αναζήτηση της αλήθειας.

κανένας δεν τόλμησε να τον ανταγωνιστεί, ούτε αυτός ζητησε από ανθρώπους που δεν΄ήταν στο ύψος του να τον καταλάβουν. στωικά παρέδωσε τη γνώση του στο πουθενά.

το όνομά του; έχει σχέση με τον τόπο αυτό που μέχρι το 2002 κανείς δεν το είχε στην πατρίδα μας;
το όνομά του;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
alexandre papadopoulo, l'islam et l'art musulman, editions Citadelles mazenod 2002



λοιπόν φίλοι, αυτό το βιβλίο πρέπει να μεταφραστεί στη γλώσσα του
και ο τύπος πρέπει να γίνει γνωστός
έστω κι έτσι
έστω κι έτσι
μπορεί να είμαστε λιγότερο ανώνυμοι και λιγότερο νεκροί.




υγ. το βιβλίο το αγόρασα πέρσυ. γύρω στα 170-180 ευρώ. φτηνό παρά την ακρίβεια του. αν κάποιος θέλει να το δει, στη διάθεσή του, για λίγο.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Απρ 16, 2004 8:39 am

το αναζήτησα λόγω περιέργειας στο γαλλικό βιβλιοπωλείο της αθήνας, το πιο παλιό, δε λέω ονόματα για να μη κυνηγάνε φούμαρα κάποιοι.
παραδόξως ήταν εκεί! τιμή 250 ευρώ...





ήθελα να γράψω εδώ και μέρες για δύο άλλα βιβλία που έχουν μια γλυκιά ψυχή...
το ένα είναι μικρό, δηλαδή κοινό 594 σελίδες κοίταξα αυτή τη στιγμή, ε, όχι και τόσο μικρό λοιπόν, αλλά έτσι μου φαίνεται σε σχέση με το άλλο που έχω στο νου μου. αυτό το 'ένα μικρό', ονομάζεται κατάλογος. περιγράφει με περιλήψεις μκρές τα βιβλία ενός βιβλιοπώλη. το κάθε κεφάλαιό του είναι μια εκτίμηση περιεχομένου, στυλ 'νομική', 'θρησκεία', 'μαγεία΄, 'γλώσσες', κλπ. το ανοίγεις και σε μαγεύουν δυο πράγματα: η ηπιότητα της γραφής, που είναι μεν αντικειμενική αλλά δεν είναι αδιάφορη, οι πολύ ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις, που δίνουν πληροφορίες ασυμμάζευτου τύπου, και κυρίως ότι όταν αρχίζεις και το διαβάζεις, νιώθεις ότι δε δεσμεύεσαι με σεντόνια, αλλά είναι αυτοτελή πολύ σύνταμα παραγραφάκια του.
σ' ένα σημείο του μιλάει για τη δομή της ελληνικής γλώσσας, κι είναι απολαυστικό. το βιβλίο το έγραψε ένας βιβλιοπώλης-παλαιοπώλης. λέγεται ναντίμ ουαρακά, ναντίμ το όνομά του, ουαρακά του μεινε ως επίθετο από το επάγγελμά του: ο φυλλοπώλης, αφού πούλαγε φύλλα χαρτιά. το μαγαζί του ήταν ένα βιβλιοπωλείο κάτω στου ρούμ (δηλαδή στη γειτονιά των ρωμιών) στη βαγδάτη, τον 9ο αιώνα! το βάζει ο νους σας!
την ίδια εποχή, ένας άλλος τύπος έγραψε κι αυτός ένα ίδιο βιβλίο, για τα δικά του βιβλία. αυτός ΄δεν είχε βιβλιοπωλείο, αλλά είχε ένα σαλόνι με τεράστιες βιβλιοθήκες και καλούσε νέους κυρίως που χαρακτηρίζονταν αργότερα μαθητές του, και ανέπτυσσαν σεμινάρια. μάζεψε κι αυτός τα περιεχόμενα της βιβλιοθήκης στου, και οι άλλοι το ονόμασαν τον κατάλογό του 'μυριόβιβλο'. ο τύπος έζησε την ίδια εποχή στην κωνσταντινούπολη, και έγινε ο περίφημος πατριάρχης φώτιος, τρομερός λόγιος της συμφιλίωσης μετά την εικονομαχία.
κάποια ψυχή, ο γούτας, σημερνός κωνσταντινοπολίτης αραβολόγος, λέει ότι οι δυο αυτοί γνώριζαν το έργο ο ένας του άλλου. γι' αυτό, από ανταγωνισμό, ό,τι αναφέρει ο ένας δεν το αναφέρει ο άλλος...
έχετε ακούσει ποτέ πιο γλυκό τραγούδι απ'αυτό; να υπάρχει τέτοια αρμονία, τέτοια γνώση, ανάμεσα σε δυο γλώσσες με πύρινα σύνορα ανάμεσά τους, αλλά με τόση αναγνώριση αναμεταξύ τους;
τύφλα να'χει το διαδίκτυο, αυτοί δεν το είχαν ανάγκη για να επικοινωνούν, ήταν συμ-φορουμιστές από μόνοι τους...
και δεν ήταν μόνοι τους...
το άλλο βιβλίο θα το φάτε στη μάπα άλλοτε, τώρα πρέπει να δουλεψω...
πολύ καλημέρα σας
με το φιχρίστ (κατάλογος>) του αλ-ναντίμ του άραβα...
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Απρ 19, 2004 8:01 am

μάζεψε τα τραγούδια που κυκλοφορούσαν.
και ποιος δεν το έχει κάνει...
ακόμη κι εδώ γράφουμε στίχους τραγουδιών.
κι αυτός ήθελε αμέτι μουχαμέτι να μαζέψει εκατό τραγούδια. αλλά να βάλει και τη μουσική τους. και ποιος τα τραγουδάει. και ποιος παίζει μουσική. και ποιος τα ακούει. και ποιος τα έγραψε. και με ποια μοιάζανε. και με ποια δε μοιάζανε. κλπ κλπ, τόσα πολλά κλπ που τα 100 τραγούδια γίνανε αφορμή για να ξοδεφτούν τα κέρατά του σε χαρτί! τελικά τα 100 τραγούδια γίνανε 25 ΤΟΜΟΙ με τον τίτλο 'το βιβλίο των ασμάτων' ή 'το βιβλίο των τραγουδιών', όπως θέλετε πέστε το. η γλώσσα του είναι η αραβική: κιτάμπ αλ-αγάνι...
του Ισπαχάνι, δηλαδή ο παθιασμένος τύπος που το έγραψε κι έβαλε όντως μέσα την ψυχή του ήταν από το ισπαχάν.
ο τύπος έζησε τον 10ο αιώνα, δηλαδή 900 και κάτι.
από τότε, όσοι ασχολούνται με αραβική ποίηση, με έρευνες στην παλαιά ανατολική σβησμένη μουσική, λαογραφία, κοινωνιολογία, πολιτισμό, άντε, ανοίγουν και καμια από τις πολύτιμες σελίδες του...
ποιος όμως να μπορέσει να αποδελτιώσει ένα μεσαιωνικό αραβικό κείμενο τέτοιας εμβέλειας;
να και μια αγγλίδα. KILPATRICK Hilary. η συγγραφέας αγαπά ό,τι έχει απόσταση από τον κόσμο της. έτσι είχα την τιμή να τη γνωρίσω πριν μερικά χρόνια στην αγγλία. μια ηλικιωμένη κυρία με αυστηρό και συνάμα προσηνές βλέμμα. γύρισα στην ελλάδα και μετά λίγες μέρες το ταχυδρομείο μου έφερε ένα φάκελλο απ' αυτή την κυρία. μέσα έλεγε: σας στέλνω ό,τι νομίζω πως θα μπορούσε να σας βοηθήσει...
και μου έστειλε κάποια άρθρα δικά της. χωρίς να της ζητήσω τίποτα!
κι όταν κάτι ουσιαστικό μου χρειάστηκε, η κυρία αυτή, που την είδα μια φορά στη ζωή μου, στάθηκε βοηθός από μακριά.
δηλαδή η γενναιοδωρία της είναι γεγονός.

με το ίδιο μεγαλείο ψυχής ασχολήθηκε για πολλά χρόνια με τους 25 τόμους του ισπαχάνι. είναι η πρώτη στην ιστορία που οργάνωσε αυτό το απίστευτα πλούσια υλικό, πράγμα που ήταν ιδιαίτερα δύσκολο λόγω της πολυπλοκότητας και του μεγαλείου του μεσαιωνικού βιβλίου.
ο τίτλος του βιβλίου της δείχνει με ποιο τρόπο δημιουργικό προσήγγισε το βιβλίο:
Hilary Kilpatrick, Making the Great Book of Songs. COmpilation and the author's craft in ABu l-Faraj al-Isbahani's Kitab al-aghani, London/New York, Routledge Curzon 2003.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό escobar » Πέμ Σεπ 09, 2004 1:58 am

ΑΛΕΣΣΑΝΤΡΟ ΜΠΑΡΙΚΚΟ

ΩΚΕΑΝΟΣ
εκδόσεις Πατάκη

πραγματικά με ρούφηξε και με ζάλησε αυτό το μυθιστόρημα!με ταξίδεψε σε τόπους μακρινούς,παραμυθένιους και πολύ ρομαντικά φτιαγμένους.
επίσης και το μυθιστόρημά του "μετάξι" που προανέφερε ένας φίλος είναι καλό.διαβάστε το!!!!
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

Δημοσίευσηαπό escobar » Παρ Ιουν 17, 2005 12:12 am

οι σελίδες στο γραφείο μου
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο βιβλία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron