βιβλία

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

...o καλύτερος φίλος του ανθρώπου...ας συζητήσουμε για φίλους εδώ!

Δημοσίευσηαπό messinian » Τετ Οκτ 13, 2004 1:51 pm

Πατατράκ

Πατατράκ γερό στη Λάρισα
Πεταχτό φιλί σου χάρισα
Τσαμπερδόνα μου σε ζάλισα
και γι αυτόν τον κόσμο χάλασα


Σήκωσα τρίκοπο κι έτρεξα
ʼρπαξα το' να κι εκέκραξα
Δαχτυλιδικό σου έταξα
το πουλερικό σου πέταξα

Πατατράκ γερό στη Λάρισα
και γι αυτό τον κόσμο χάλασα
και γι αυτό παιδιά σας μάλωσα
και την πόρτα μου μαντάλωσα
όντας τώρα που μεγάλωσα
και το γαϊδαρό μου μπάλωσα
μη φανεί πως το μετάνιωσα
που τη μάνα σας αντάμωσα.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Τετ Οκτ 13, 2004 1:52 pm

Πιάστηκα σχοινί κορδόνι

Τόχω δώσει το τραγούδι στο Βασίλη Παπακωνσταντίνου να το κάνει ό,τι θέλει. Γι' αυτό δεν το γράφω εδώ. Βαριέμαι.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Τετ Οκτ 13, 2004 1:52 pm

Κούρος και Κόρη

Στίχοι :Αργύρης Μαρνέρος
Μουσική :Νικόλας ʼσιμος
Αυτός είναι κούρος
σωστό παλικάρι
γαλάζια η κόρη
ξανθό το λιθάρι

Βαστάει τα σκέλη
ο κούρος σφιχτά
η κόρη το μέλι
θεάς προσφορά

Τον κούρο τον γκρέμισε
μια νύχτα σεισμός
εμάς μας μαρμάρωσε
μια νύχτα λυγμός

Μας κάνανε κούρους
με πόδια σφιχτά
γαλάζια η κόρη
τα μάτια κλειστά

Μας κάνανε κούρους
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Τετ Οκτ 13, 2004 1:53 pm

Μπαμπού
Στίχοι Τ.S.ELIOT


Κάτω απ' το μπαμπού
μπαμπού μπαμπού
κάτω απ' το δέντρο του μπαμπού
δυο σαν ένας ζουν
ένας σα δυο ζει
δυο ζουν σαν τρειςμπαμ
κάτω από το μπαμ
κάτω από το μπουμ
κάτω από το δέντρο του μπαμπού.

Κει που πέφτουν οι καρύδες (αρτοκαρποί)
κι οι πιγκουίνοι 'ναι δανδήδες (φωνάζουν)
κι η βοή 'ναι βοή του Ωκεανού
κάτω από το μπαμ
κάτω από το μπουμ
κάτω από το δέντρο του μπαμπού
Κει που του Γκώγκέν η κόρη
(Δε σκοτίζεται για μεσοφόρι)
στη σκιά των μπανυάν
φύλλα φοινικιάς φοράν
κάτω από το μπαμ
κάτω από το μπου
κάτω από το δέντρο του μπαμπού

Πες μου σε ποιο δάσος και σε ποια μεριά
θες να με κορτάρεις;Πες που;
Στις καρύδες στο μπανυάν, στη φοινικιά
Ή κάτω απ' το δέντρο του μπαμπού;
όποιο δέντρο θες, δώσε διαταγές
όποιο δάσο, πάω πάσο
όποιο νησί, μούρθε κουτί
όποιο φρέσκο αβγό - όποιο φρέσκο αβγό.
Κι η βοή της θάλασσας των κοραλιών.

Το ανακάλυψα σ' ένα περιοδικό "Εποχές"... Μούρθε και τ' αντέγραψα κι αργότερα τούβαλα και Μουσική. Η Μετάφραση είναι του Γ.Π.Σαββίδη. Δε συνηθάω να μελοποιώ τους ποιητές εκτός κι αν τύχει η στιγμή όπως π.χ. και το Ουλαλούμ του Σκαρίμπα. Κάτι στίχους του Μαρνέρου που ΄φτιαξα είναι γιατί είχα άμεση προσωπική επαφή με τον ίδιο.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Πέμ Οκτ 14, 2004 10:01 am

ΟΥΛΑΛΟΥΜ

Ήταν σαν να σε πρόσμενα Κυρά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα
κι έλεγα θα 'ρθη απόψε απ' τα νερά
κι από τα δάσα.

Θά 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει φώτα και βροχή
το νιο φεγγάρι.

Και να, το κάθισμά σου συγυρνώ
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα
και να, μαζί σου κιόλα αρχινώ
χρυσή κουβέντα.

Πώς, να, θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"
που μ' έλεγε τρελόν, πώς είχες γίνει
καπνός, και τάχας σύγνεφα θαμπά
προς τη σελήνη....
............
Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ
κίνησα να σε βρω στο δρόμο οϊμένα -
μα σκούνταψες (όπου εσκούνταφτα) χρυσή
κι εσύ με μένα.

Τόσο πολύ μ' αγάπησες κυρά
που άκουγα δίπλα τα βήματά μου
πάταγα γω στραβός - μεσ' τα νερά
κι εσύ κοντά μου.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Πέμ Οκτ 14, 2004 10:02 am

Τραγούδια που έπαιξαν κάποιο ρόλο μεσ' στη διχτατορία

Αν τυχόν περαστικέ διαβάτη
σταθείς έξω από την πόρτα
του κέντρου που έγινε η μάχη
ψάξε μέσα στους κουβάδες
για να βρεις κόκκαλα πολλά
Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη...
τώρα πάρε ένα κόκκαλο και σώπα
γιατί
δεν έχουμε καιρό για κουβέντες.

Αργύρης Μαρνέρος
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Πέμ Οκτ 14, 2004 10:03 am

Θα το δείξει ο καιρός

Της ρουτίνας το τραγούδι πέστε άρχοντες και δούλοι μια ζωή
ρίξτε φράγκα στο νταούλι να καεί το πελεκούδι
στην ανάσταση

(ρεφρέν) θα το δείξει κι ο καιρός είμαι ο πιο δυνατός θνητός
θα χορεύει κι ο θεός, μοναχός του και ατός θεός.

Έμαθα να συχωρνάω, να μιλώ χαμογελάω με τα σας
Με τα σας που δε σχωρνάτε μόνο ξέρετε να ρουφάτε
το μεδούλι μας.

(ρεφρέν) θα το δείξει κι ο καιρός...........................
................................

Στο κανάλι αυτό που πάω δε θρηνώ, δεν προσκυνάω, δε γερνώ
τον αγώνα μου κρατάω στο κανάλι αυτό που πάω
και τον κουβαλώ
Στους λαβύρινθους που πάτε μάθετε να μη βρωμάτε
και αναγκασμό
ίσια το κορμί κρατάτε μάθετε να πολεμάτε
το ραγιαδισμό.
(ρεφρέν) θα το δείξει....................
Αν μου πείτε πως πονάτε και πεινάτε και διψάτε
σας ακολουθώ
Μόνο ξέρτε πως στον πόνο, πείνα, δίψα και στο χρόνο
άντεξα χωρίς βοηθό
Στο κανάλι αυτό που πάω τη ζωή την πελεκάω
βλάσφημος για σας εγώ
Έχω φόβο μα κρατάω, και νεκρός θα πολεμάω
δεν είμαι ραγιάς εγώ.
(ρεφρέν) θα το δείξει κι ο καιρός είναι ο πιο δυνατός θνητός
θα χορεύει κι ο θεός μοναχός του και ατός θεός.

*Σημείωση: Το κομμάτι γράφτηκε στη διχτατορία και τραγουδήθηκε έτσι ακριβώς...
Κι έτσι τους παραθέτω και ισχύουν οι στίχοι και σήμερα.
Η αλλαγή που είχε γίνει στο ρεφρέν και τραγουδιότανε έτσι στο "σούσουρο" και υπάρχει και σε κασέτα δε με εκφράζει και εξηγώ γιατί στο εξώφυλλο της επανέκδοσης της κασέτας με το βαρέλι.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Πέμ Οκτ 14, 2004 10:05 am

Η Μπαλάντα στου Στρατιώτη
ή Σιωπητηρίου εμβατήριον.


Καλέ στρατιώτη
Ζήσω για την τιμή
Ζήσε καλέ στρατιώτη
Ζήσε για τη ζωή.

Ζήσε να πας στον πόλεμο
Ζήσε για την πατρίδα
Ζήσε να πας στο θάνατο
Για την Ελευθερία - για μας.

Ζήσε για μας καλέ στρατιώτη
Ζήσε για την Ελλάδα μας
Ζήσε για τα καλά παιδάκια
που πίνουμε το γάλα μας.

Ζήσε για την πατρίδα σου
Ζήσε για τους ανθρώπους.

Καλέ Στρατιώτη ζήσε για την τιμή.

*Το τραγούδι λέγεται από τότε που πρωτόφτιαξα το στέκι πάνω στο Λευκό Πύργο. Από τότε φωναζόταν ρυθμικά από κοινό για μουσικούς το "Αχ Μαρία τα μπούτια σου". Κάθε τόσο μπαίναν διάφοροι διάλογοι σαν εισαγωγή.
Επεκράτησε τελικά ο διάλογος που μπήκε στο στέκι του "Πολιτικού Καφενείου". Και μ' αυτόν το ηχογράφησα τελικά.

- Με το περίστροφο στην πλάτη παν' οι φαντάροι μας μπροστά
- Να λευτερώσουν την πατρίδα
- Να σφάξουν όλους τους οχτρούς
- Τούρκους Ρωμαίους και Ινδούς
- Εξόν αυτούς που μας βοηθάνε
- Ποιούς;
- Τους φίλους Αμερικάνους
- Και ήρθανε και τα Μιράζ.
- Ω! Τι μας νοιάζ', Ω! τι πειράζ! Ω!τι τρανό μαράζ'
- Κι εμείς πιρμέναμι να φάμι
- Του Κοινοβούλιου τα μπάζ'
- Κι απ' του πουλύ όπου γυαλίζ'αν πέρνουμι κι θάρρους.
- Αυτά μας χράστ' καν τώρα
- Να μην ήταν τουλάχιστου του Νάτου κι οι στόλοι
Κι να μπόραγιν ου Καραμανλής να τα χρησιμοποιήσ'
αυτός για του ιαυτό τ, ε! κομμάτια να γένουνταν.
- Ίσια ουρέ τσακάλια. Μπρος να μη μας φάει ου ουχτρός.
θα σας μάθου ιγώ βήμα.
Ένα στου διξί, δυό στ' αριστερό. Διξί ουρέ.
- Αριστερό ιγώ.
- Διξί ουρέ.
- Αριστερό ιγώ.
- Προσοχή! Ουρθώς ουρέ.
- Γκριμιέμ' ιγώ.
- Ουρθώς ουρέ.
- Γκριμιέμι ιγώ.
- Να φαντάρους. Να μάλαμα. Ιγώ τουν λέου Ουρθώσ'
κι αυτός γκριμιέ' ! Να ιφαρμακώσουμι τουν Κανουνισμό κι να
τ' απαυτώσουμι του ηθικό. Τι λεν ουρέ στους
φαντάρους για να ισθάνουντι αφεντικά κάπ' αλλού;
Του ρυθμό, του ρυθμό, τουν θυμάστι του ρυθμό
- Αχ Μαρία τα μπούτια σου. Αχ Μαρία τα μπούτια σου......... (συνέχεια)
- Ζωντάνεψε ρε.
- Κλίνατ' έπου δε, Ιμπρός αρς.
Αχ Μαρία τα μπούτια σου.....
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Πέμ Οκτ 14, 2004 10:05 am

Το φανάρι του Διογένη

Είπα κι εγώ ν' αλλάξω ζωή, ν' αρχίσω καινούργιο παιχνίδι
Τό ξερα πριν κρατούσα γυμνή κι αγνή την καρδιά στο λεπίδι
Και δεν την είδα την πρώτη ελπίδα
Να γίνει σπέρμα να σαρκωθεί.

Στο φανάρι του Διογένη κάθεται ένας νιος και περιμένει
Μην το γκρεμίσουν, κι ας τον νομίσουν φονιά
Που χει τόσο ευαίσθητη καρδιά.
Πια δε γυρνάνε τα χρόνια πίσω βοριά
Νιε μου το φανάρι δε φελά.

Έτσι κι εγώ θα ψάξω να βρω βουνίν φορεσιάν και ντουφέτσι
Με δίχως θυμόν και δίχως μιλιάν ταφήν να πληρώσω του κλέφτη
Των δεσποτάδων, κυβερνητάδων
Χοντροτζεπάδων και δικαστών.

ʼλλος μασάει κι άλλος σωπαίνει κι ο σκυφτός λαός να περιμένει
Για τα δεσμά μας δε φταίει πάντα η σκλαβιά
Μα η υποταγμένη μας καρδιά
Με ένα φανάρι ξαναγυρνάς τις νυχτιές
Ψάχνεις γι ανυπόταχτες ματιές.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Πέμ Οκτ 14, 2004 10:06 am

Νανούρισμα (γυρίζει σε πέντε όγδοα)

Σταυραϊτέ περήφανε μωρέ
Τα χρόνια που πετάς
Και δε μιλάς..... Καλό για μας.

Αν το σκεφτείς τα λόγια που θα πεις
Αν είν' αληθινά
θα νάν' βαθιά, λαβωματιά.

Πάντα εδώ σταυραϊτέ να μένεις
Πάντα εδώ σταυραϊτέ
Τη αλήθεια που και που να μου τη λέγεις
Κι ας πικραίνομαι μωρέ

Γιατί σαν φύγεις απ' τον κόσμο τον κακό
Σταυραϊτέ, μήτε στιγμή δεν το βαστώ
Χωρίς εσέ χωρίς εμένα κι άλλους δυο
Δεν απομένει τίποτ' άλλο ζωντανό.

Σταυραϊτέ περήφανε μωρέ
Τα χρόνια που πετάς
Και δε μιλάς..... Καλό για μας.

Μα εγώ ποθώ τον κάθε σου σπασμό
Και συ δε μου μιλάς
Και σαν πετάς.... Μας προσπερνάς.

Πάντα εδώ σταυραϊτέ να μένεις
Πάντα εδώ, πάντα εδώ.
Στ' αψηλό θρονί σου ν' ανεβαίνεις
Ν' αγναντεύεις τον καιρό.

Και σαν με δεις από ψηλά να χαιρετώ
Έλα και κάθισε κοντά μου να σε ειδώ
Τα δυο μαζί εγώ κι εσύ εσύ κι εγώ
Να τραγουδήσουμε Αντάρτικο σκοπό.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο βιβλία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron