βιβλία

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΔΑΛΜΑΤΗ

...o καλύτερος φίλος του ανθρώπου...ας συζητήσουμε για φίλους εδώ!

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΔΑΛΜΑΤΗ

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Ιουν 28, 2004 6:59 pm

γειά σας.
αποφάσισα να γράψω εδώ για μια προσωπικότητα που έτυχε να γνωρίζω.
καλώ όσους την ξέρουν, αν περνάν από δω, να γράψουν ό,τι ξέρουν γι' αυτήν.
το κάνω αδιάκριτα, δεν έχω ζητήσει την άδειά της, ούτε θα το κάνω. μπορεί να μη θέλει.
όμως κάποιος που γράφει για τους άλλους είναι δημόσιο πρόσωπο, άρα μπορούμε να μιλήσουμε γι' αυτό, χωρίς να γίνουμε κακοί απέναντί του.
η μαργαρίτα δαλμάτη επέλεξε αυτό το ψευδώνυμο.
ζει στην αθήνα.
την γνώρισα πριν τρία χρόνια περίπου.
ένα καλοκαίρι, το 2001, μια πόλη της ιταλίας τίμησε τα 80 χρόνια της μαργαρίτας δαλμάτη με εξαιρετικές τιμές. σ' εκείνην την πόλη, έτυχε να διοργανώνεται κι ένα ρεσιτάλ για τον άδωνη, έναν πολύ μεγάλο άραβα ποιητή. ως τιμώμενα πρόσωπα στην ίδια πόλη, γνωρίστηκαν, και η γνωριμία τους έγινε αφορμή ώστε η μαργαρίτα να με αναζητήσει όταν γύρισε στην ελλάδα. εγώ δεν έχω κανένα ... ένδοξο παρελθόν ή μέλλον, αλλά η απλότητά της, όταν ο άδωνης της μίλησε για μένα, την έκανε να με αναζητήσει.
θα σας γράψω άλλοτε τη συνέχεια...
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό messinian » Δευτ Ιουν 28, 2004 10:18 pm

Το 1984 η Μαργαρίτα Δαλμάτη ίδρυσε τη «Σχολή Vignanelli Αθηνών» - την πρώτη σχολή Τσέμπαλου και Παλιάς Μουσικής στην Ελλάδα - στο «Αθήναιον Ωδείο» του Διεθνούς Καλλιτεχνικού Κέντρου «Athenaeum», έδρα των Διεθνών Μουσικών Διαγωνισμών, και της παραχωρήθηκε το προνόμιο να παρουσιάζει τους μαθητές της στο Κρατικό Ωδείο της «Santa Cecilia» στη Ρώμη για τις διπλωματικές τους εξετάσεις. Ως το 1988 οι σπουδές Τσέμπαλου δεν ήταν αναγνωρισμένες στην Ελλάδα Η «Σχολή Βινιανέλλι Αθηνών» έχει δώσει πολλά διπλώματα, πάντα μπρός σε διεθνή κριτική επιτροπή· η ίδια έχει λάβει μέρος, σα μέλος της κριτικής επιτροπής, σε διεθνείς διαγωνισμούς Τσέμπαλου στην Ευρώπη. Η Μ. Δαλμάτη είναι επίσης από τα γνωστά Ονόματα των Γραμμάτων, έχει τιμηθεί με το "πρώτο κρατικό βραβείο ποίησης", με το "βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών" για το σύνολο του λογοτεχνικού της έργου· με άλλα βραβεία ποίησης, καί στην Ιταλία με το Διεθνές Βραβείο «Citta di Monselice» το μόνο, ως το 1983, βραβείο στην Ευρώπη για λογοτεχνική μετάφραση. Για πέντε χρόνια ήταν Λέκτωρ των Νεοελληνικών στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμου. Τρεις φορές υπότροφος του Ιταλικού Κράτους, από καιρό γνωρίζει στην Ιταλία την ποίηση της Ελλάδας και της Κύπρου, και στην Ελλάδα τη σύγχρονη Ιταλική ποίηση. Για τη συμβολή της σιίς πνευματικές σχέσεις μεταξύ των δύο Χωρών, το Ιταλικό Κράτος την έχει τιμήσει με το Μετάλλιο Πνευματικής Αξίας 12/1/1963, με το παράσημο του Ιππότη της Ιταλικής Δημοκρατίας (Cavaliere Ufficiale) 2/6/1972 καθώς και με το παράσημο του Commendatore (Ταξιάρχη) της Ιταλικής Δημοκρατίας 2/6/1987. Μαθήτρια του μεγάλου Ιταλού Οργανίστα Ferruccio Vignanelli, η Μαργαρίτα Δαλμάτη σπούδασε Τσέμπαλο και Παλιά Μουσική στη «Santa Cecilia» της Ρώμης, από όπου πήρε το δίπλωμα της με τα συγχαρητήρια του Υπουργού Παιδείας της Ιταλίας. Είχε σπουδάσει πιάνο με τον Αλεξ Τουρνάισσεν και την Π. Φάρου, Βιολί με τον Αλφρέντο Πρεστρό, Τραγούδι με τον Κίμωνα Τριαντάφυλλου και την Μιρέιγ Φλερύ στην Αθήνα, και Μουσική Παλαιογραφία στη Σχολή της Κρεμάνας του Πανεπιστημίου της Πάρμας. Ακολούθησε πάντα το δάσκαλο της σε όλα τα διεθνή σεμινάρια μουσικής ερμηνείας όπου δίδαξε, στη Βενετία, τη Ραβέννα και, ως το 1982, στην Περούτζια. Έχει εμφανιστεί με ρεσιτάλ Τσέμπαλου, συναυλίες μουσικής δωματίου και με Ορχήστρα, στην Ελλάδα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Κύπρο. Έχει παίξει σε διεθνή φεστιβάλ μουσικής (Βενετία «Vacanze Musicali») και σε ιστορικές αίθουσες συναυλιών της Ευρώπης με αυθεντικά όργανα που της παραχωρήθηκαν από Μουσεία: στο Vleeshuis της Αμβέρσας, στις 6 Μαΐου 1980, με το τσέμπαλο Johanes Daniel Dulken 17471 στη σειρά των συναυλιών της «Arcadia» των αφιερωμένων στην Opera Omnia του Frescobaldi, στις 15 Οκτωβρίου 1978 στη Ρώμη, στο Palazzo di Cancelleria, το παλάτι του Καρδινάλιου Οττομπύνι, στην ίδια εκείνη αίθουσα όπου ο Domenico Scarlatti είχε συναγωνιστεί τον Haendel· στο San Miniato al Monte της Φλωρεντίας, στις 30 Ιουνίου 1989, κ.α. Στην Ελλάδα έχει παρουσιάσει τις μεγάλες σχολές Τσέμπαλου με ρεσιτάλ αφιερωμένα το καθένα σε ένα μόνο συνθέτη, με Τσέμπαλο Neupert με δερμάτινες ακίδες, μοντέλλο Cristofori, αρχίζοντας τα 1968 με τόν επίσημο εορτασμό για τα 300 χρόνια από τη γέννηση του Francois Couperin. Όλοι οι κριτικοί μουσικής έχουν ασχοληθεί μαζί της από τον ημερήσιο Τύπο. Με τη συναυλία της εληνικής κοινότητας Μότσαρτ "Σύλλογος φίλων του Μότσαρτ" Mozartgemeinde (Μαργαρίτα Δαλμάτη, τσέμπαλο - Urs Ruttimann, φλάουτο) στίς 19 Φεβρουαρίου 1977, η Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών άνοιξε τις πύλες της και στη Μουσική.
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Ιουν 28, 2004 11:26 pm

βρε μεσίνιαν, σου βγάζω το καπέλο, όσο κι αν είμαι θυμωμένη μαζί σου!
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Δευτ Ιουν 28, 2004 11:47 pm

επειδή η μαργαρίτα δαλμάτη θεωρεί ότι ό,τι της δόθηκε ήταν δώρο από το θεό και τους δασκάλους της, κανένας δεν πληρώνει στη σχολή της. αρνείται τη χρηματική συναλλαγή, και κάνει τα πάντα ώστε να μη χρειάζεται να περνά από το χρήμα.
εκδίδει ένα περιοδικό που υπηρετεί τη μουσική και τα γράμματα. το περιοδικό φέρει τον τίτλο 'πλατεία αμερικής'. είναι το αναρχικό κομμάτι της μαργαρίτας, να δίνει ονόματα απλά -σχεδόν τυχαία- αλλά ίσως όχι και τόσο. και το περιοδικό της το διανέμει δωρεάν στους μαθητές της και στους ακροατές των ρεσιτάλ της.
στο μικρό περιοδικό, αφιερώνει πάντα κάποιες σελίδες σε ξένη ποίηση, με την αρχή ότι πρώτα θα φαίνεται το ποίημα στη γλώσσα του, και μετά στη μετάφραση.
έτσι μου είχε ζητήσει και μένα να της δώσω ένα ποίημα του άδωνη και τη μετάφρασή του. της το έστειλα ταχυδρομικώς, μιλήσαμε τηλεφωνικώς, και όταν το περιοδικό βγήκε, τότε αποφασίσαμε να συναντηθούμε για να μου δώσει κάποια αντίτυπα. δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη συνάντηση:
η διαπρεπής αυτή κυρία μου έκλεισε ραντεβού σ' ένα παγκάκι μπροστά στο εθνικό μουσείο: ούτε ιν χώρος, ούτε ιστορίες. απλότητα, ευγένεια, καλοσύνη, και χαρά. μια κυρία με άσπρα μαλλιά και καρδιά μικρού παιδιού.

το νοέμβριο του 2003, μας κάλεσε, την οικογένειά μου κι εμένα, σ' ένα ρεσιτάλ της. η μικρή αίθουσα ήταν γεμάτη, για μένα βρήκαν μια θέση, και οι άλλοι κάθησαν στα σκαλιά της αίθουσας. στο τέλος έγινε πανζουρλισμός, την χαιρέτησα αλλά δεν με αναγνώρισε. την άλλη μέρα κυριακή της έγραφα ένα γράμμα, για να την ευχαριστήσω για την καταπληκτική βραδυά. εκείνη την ώρα χτύπησε το τηλέφωνό μου. ήταν γύρω στις 9 το πρωί. ήταν η μαργαρίτα που μου είπε: συγγνώμη, δε σας είχα καταλάβει χτες, είχα σαστίσει... αλλά μετά όταν είδα το γιό σας, τότε κατάλαβα ποια είσαστε...
το γιο μου τον έβλεπε για πρώτη φορά! ήθελε στο περιοδικό της να γράψει κάτι κι αυτός, παιδί της δευτέρας λυκείου που απλώς ασχολείται με διάφορα...
αυτή είναι η μαργαρίτα...
το πρώτο θεωρητικό βιβλίο για τον καβάφη, ήταν δικό της
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Ιαν 09, 2005 6:44 am

εχτές το βράδυ, βρέθηκα στου γκύζη, στην αίθουσα ερατώ.
ήταν η βραδιά απονομής του αριστείου της σχολής Βινιανέλι, κι εγώ πήγαινα για να δω τη μαργαρίτα δαλμάτη, που θα παρουσίαζε τη μαθήτριά της, τον κύριο χατζηνίκο, που θα απέδιδε το αριστείο, και θα μιλούσε.
αν έχετε δει ποτέ σας χαρισματικόν άνθρωπο, θα καταλάβετε τι είναι η μαργαρίτα δαλμάτη. κατ' αρχάς κόντυνε ακόμη περισσότερο. για να της φιλήσω τα χέρια σχεδόν έπρεπε να γονατίσω, ενώ ο μικρός μου γιος ήταν στο ύψος της. η αίθουσα ήταν μικρή, και στο διάδρομο η μαργαρίτα περνούσε και φουρφούριζε μαζί της μια δύναμη, λες και περνούσε ένα αεράκι, κάτι!
αθώα, όχι μόνο αθώα, σοβαρή, χαμογελαστή, απρόσμενη, τύπου: 'για το μαέστρο θέλω μια καρέκλα πιο χαμηλή απ' τις συνηθισμένες. να πάμε στη γειτονιά να βρούμε!' φανταζόσαστε ένα δάσκαλο του δημοτικού να μιλάει έτσι, ή κάποιον υποτιθέμενΑ συγγραφέα; κανένας δε θα τολμούσε. η μαργαρίτα τολμάει. οπότε θες δε θες, εφευρίσκεις.

ανέλαβε να μιλήσει.
τα ογδόντα πατημένα καιρό. η μικρή αίθουσα των 100 ατόμων γεμάτη.
μόνο της όπλο ένα χαμόγελο προσωπικό προς όλους.
ούτε ένα σημειωματάκι, ούτε ένα φύλλο χαρτί.
παρουσίασε τη μουσική μπαρόκ κάνοντας μια ιστορική αναφορά στις αιτίες σχέσης της με την ιταλία, εξηγώντας πού και πώς και με τι ασχολείτο η κοινωνία την ίδια εποχή σε όλη την ευρώπη.
μετά παρουσίασε τους μουσικούς, δίνοντας λεπτομέρειες που δεν ήταν τυχαίες, αλλά υποστήριζαν αυτό που ήθελε πάντα να πει, -δηλαδή ο στόχος της ομιλίας της, χωρίς να παρασύρεται από κάτι άλλο που ενδεχομένως θυμόταν- και εξηγώντας στο τέλος την κύρια πηγή των πληροφοριών, λόγω του βιογραφικού του συγκεκριμένου επιστήμονα.
δηλαδή μια πραγματική ομιλία για ειδικούς, όπου όλα τα μάτια ήταν τεντωμένα και ανοιχτά, γιατί η μαργαρίτα ξέρει πως όταν μιλάς, φυσικά και έχεις το στυλ της ομιλίας και όχι του γραπτού λόγου.
όταν τελείωσε, κι έπρεπε να παίξει τσέμπαλο η νεαρά που θα έπαιρνε το αριστείο, η μαργαρίτα, χωρίς να πει λέξη για τη νεαρά, κοίταξε μέσα στην αίθουσα με απλότητα, και είπε: 'πού είσαι ρούλα; έλα'.
αυτό είναι το μεγαλείο της μαργαρίτας. να προσφέρει την απλότητα.
άκουγε τη μαθήτριά της σοβαρά. κοιτούσα πιο πολύ τη μαργαρίτα, παρά την ταλαντούχο μαθήτρια στα ξεκινήματά της, όσο λαμπρά προετοιμασμένη και να ήταν. έβλεπα τη μεγάλη σοφή να ακούει και να στέκει με αγάπη, χωρίς ενθουσιασμούς, χωρίς καμιά έκφραση χαζοχαρούμενη, όπως μπορεί να είναι ας πούμε το δικό μου στυλ, μα με ένα ενδιαφέρον που πραγματικά μόνο αν είσαι 'χαρισματικός' μπορείς να έχεις σε τέτοια ένταση.
όταν τέλειωσε όλοι βέβαια χειροκρότησαν.
η μαργαρίτα δεν είπε τίποτε για τη νεαρά. είπε μόνο, πως ο τσεμπαλίστας βραβευμένος μαθητής της, ο θωμάς καραχάλιος, ήθελε να παίξει ακορντεόν -στο πρόγραμμα που μας είχε δώσει ήταν ενταγμένος για αυτό το συγκεκριμένο, που το είχε ζητήσει από τη δασκάλα του- μη φανταστείτε κανένα νεαρό, ένας τύπος με γκρίζα μαλιά και καρδιά παιδιού-.
η μαργαρίτα είχε δεχτεί το ακορντεόν, και όταν βέβαια ο θωμάς έπαιξε κοιτώντας τη δασκάλα, όπως την αποκαλεί, γίναμε όλοι κάτι χαμογελαστά κουρέλια, άλλο πράμα! τα χέρια του θωμά έχουν το ταλέντο που έχει ο πυρετός στο κεφάλι του! το κάτι άλλο! μετά έγινε ένα διάλειμα, και μετά η μαργαρίτα μίλησε για τον κύριο χατζηνίκο που θα επέδιδε το αριστείο στη νεαρά που ξέχασα δυστυχώς το όνομά της. ίδια σαφήνεια στην παρουσίαση του μαέστρου. εξήγησε και γιατί θα δώσει το αριστείο, λέγοντας ότι το δίπλωμα της σχολής αν ζούσε ο βινιανέλι θα το έδινε ο ίδιος στο κορίτσι, τόσο άριστη ήταν.
στο διάλειμα, η μαργαρίτα μας είχε πει να φύγουμε γιατί δε θα άντεχε ο σεραφείμ που τον είχαμε μαζί μας. εμείς κόπανοι δε θέλαμε, μείναμε, μέχρι που ο χατζηνίκος έφτασε να παίζει σκαλκώτα μέσα σε σχετικό σκοτάδι της αίθουσας, και τότε παραλίγο ο σεραφείμ να γίνει τρομοκράτης και έτσι όντως φύγαμε πριν τελειώσει...
χαρισματικός άνθρωπος η μαργαρίτα δαλμάτη.
αυτό, αν το έχετε ποτέ συναντήσει, θα καταλάβετε τι είναι. δεν έχω συναντήσει πολλούς χαρισματικούς ανθρώπους. το έζησα χτες.
σε διαπερνάει ένα ρεύμα κοντά τους, που δεν έχει σχέση με τιποτα θρησκευτικό -έχω ζήσει κι εκεί κάτι τέτοιο- τη μαργαρίτα την ξέρω καιρό, τρία χρόνια τουλάχιστον, μα εχτές το αντιλήφθηκα.
μαργαρίτα να είσαι καλά...
μη μας φύγεις...

είπε κάτι και σε μένα η μαργαρίτα χτες. ξέρω πως δεν το είπε τυχαία. έτσι το φύλαξα ήδη στα βαθιά κομάτια του μυαλού μου, και θα το έχω ως αποδεκτό. γιατί το είπε αυτή.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Δεκ 17, 2006 10:05 pm

πιες κι εσύ
γλυκό κρασί δεν είν ντροπή

...
η ζωή
φεύγει και δε γυρνά...
φαρμάκια μας κερνά

...
τό 'παιξε ο θωμάς ο καραχάλιος με το ακορντεόν
είναι πιο μεγάλος κι από μένα
γλυκός σα παιδί
στη δασκάλα του αφιέρωση
η δασκάλα του.
'αυτό αρέσει στη δασκάλα. πήρες τηλέφωνο τη δασκάλα; τι κάνει η δασκάλα;'
ο θωμάς με περνάει ένα κεφάλι (κι εγώ είμαι ψηλή ξανθιά)
και φίλησα κι εγώ τη δασκάλα, μόνο που για να τη φιλήσω έσκυψα πιο πολύ απ' ό,τι για το μικρό μου γιο.

η δασκάλα είναι η μαργαρίτα δαλμάτη.
δεν μπορείτε να φανταστείτε αν δεν την έχετε γνωρίσει τι είναι η μαργαρίτα δαλμάτη.
ένα σπουργίτι απ'την αιωνιότητα.

μια πολύ μικρόσωμη κυρία 85 χρόνων ή 86.
για χρόνια καθηγήτρια ελληνικών στο πανεπιστήμιο του παλέρμο.
ειδική γραμματέας του αρχιεπισκόπου μακαρίου της κύπρου
ανάμεσα στις σπουδές της, φιλολογία και μουσική.
συγγραφέας πολλών βιβλίων
η πρώτη που εισήγαγε σπουδές παλαιάς μουσικής στην Ελλάδα.
ειδική στο τσέμπαλο,
τσεμπαλίστρια η ίδια
που στο εξωτερικό τιμήθηκε επανηλειμ΄μένα
συγγραφέας πολλών βιβλίων, όλα εξαντλημένα.

τη γνώρισα όταν στα 80 της χρόνια την τίμησαν σε μια πόλη της ιταλίας, τη σιέννα, όπου τίμησαν και τον αραβα ποιητή άδωνη. αυτός της μίλησε για μένα, κι εκείνη με αναζήτησε.
γνωριστήκαμε με την εξαιρετική απλότητά της σ'ένα παγκάκι μπροστά στο εθνική μουσείο.

η ευκρίνεια με την οποία μίλησε και σήμερα είναι σπάνια.
μίλησε για την ιστορία του ιταλικού ινστιτούτου στην ελλάδα, στην αίθουσα 'εστουντιαντίνα', η παλιά αίθουσα 'ερατώ', οδός νορντάου, στου γκύζη.
όχι μόνο ευκρίνεια ήχου.
ευκρίνεια πνεύματος, δεν μπορώ να σας το περιγράψω.
να σε παίρνει από το χέρι και να σε οδηγεί σε κριτικές και συγκρίσεις που δεν ακούς εύκολα.

μετά ο κύριος καστανάς αφηγήθηκε ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι, που ο θωμάς καραχάλιος είχε μελοποιήσει.
έβλεπες στη σκηνή δυο ανθρώπους που ξέροντας πως έχουν περάσει κι οι δυο τα πενήντα, χαμογελούσες, γιατί η συνέργεια τους είχε μεταβάλει σε δυο μικρά αγόρια παραμονές της εφηβείας, σε δυο αθώα πειραχτήρια που άνοιγαν τρύπες στα χρόνια μας, για να ξαναμπει η πικρή και γλυκιά τρυφερότητα που λέγεται μνήμη και νοσταλγία, μαζί και απολογισμός.
αν είσασταν από μια μεριά...
αν ακούγατε...
και μετά ο θωμάς έπαιξε για τη δασκάλα το τραγούδι...
τραγούσησαν όλοι.
έφυγα πρώτη.
πήρα μαζί μου τόσα, που έπρεπε κουβαλώντας τα να τα βάλω σε τάξη.


... άνθρωπε κουτέ...
ποτέ...
μη λες ποτέ
ακόμη κι αν περνάνε τα χρόνια, κάποιοι άνθρωποι κερδίζουν στο πραγματικό λότο την πραγματική αιωνιότητα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am


Επιστροφή στο βιβλία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron