βιβλία

THE DAVINCI CODE

...o καλύτερος φίλος του ανθρώπου...ας συζητήσουμε για φίλους εδώ!

Δημοσίευσηαπό kathy » Σάβ Ιούλ 16, 2005 10:19 am

Χα, χα, χα, χα!! (σατανικός γέλωτας)

Νομίζατε ότι θα έφευγα έτσι??

Λοιπόν, μετά τη δραματική έξοδο ξαναγυρνώ στο βιβλιοτόπικ,
ζκιάχτρο στήσε τα πιόνια να διαλογιστούμε!


Μου θύμισες ότι κι εγώ έχω από προπέρσι τον Πύργο του Κάφκεως και δεν το έχω διαβάσει ακόμα.
Ξέρεις γιατί Ζκιάχτρο? Φοβάμαι μην ψυχοπλακωθώ!
Αλήθεια...
Η Δίκη με είχε ψυχοπλακώσει, αλλά στο τέλος με είχε ενθουσιάσει και ακόμα απορώ πως το έκανε αυτό ο Κάφκας, να σε ψυχοπλακώνει έτσι για μέρες και να διαβάζεις πέντε σελίδες τη φορά και στο τέλος να ενθουσιάζεσαι...
Μυστήρια πράγματα...
Το θέμα είναι ότι έπαθα φόβο ψυχοπλάκωσης από τότε και τώρα τρέμει το χεράκι μου να τον πιάσω τον Πύργο, γιατί είναι και Πύργος αυτός και φοβάμαι μην πάθω και κλειστοφοβία...
Αλλά θα το κάνω κάποια στιγμή, σου υπόσχομαι, θα φανώ γενναία και θα μπω στον Πύργο, γιατί καιρό έχω να ενθουσιαστώ έτσι όπως είχα ενθουσιαστεί στη Δίκη.
Να μπεις κι εσύ στο βασίλειο του Καμύ, να μπω κι εγώ στον Πύργο και να τους διαφημίσουμε μετά εδώ στο βιβλιοτόπικ να κάνουνε κι αυτοί βουτιές για πάρτη μας εκεί που θα βρίσκονται στην πισίνα των αθανάτων συγγραφέων μαζί με τον Ντοστογιέφσκι-που ελπίζω να μην τσαντίστηκε που είπα ότι χαρτόπαιζε και ότι ψωμολύσσαγε.
Εμένα με είχε ενθουσιάσει και η Πανούκλα του Καμέως, και ήταν και μια έκδοση της μαμάς μου προπολεμική, που τη γυρόφερνα από το γυμνάσιο, αλλά φοβόμουν μην κολλήσω πανούκλα,
τώρα γιατί ενθουσιάζομαι με τέτοια πράγματα, είναι φυσιολογικό?

Ζκιάχτρο, με άγχωσες τώρα!
Πρέπει να τελειώσω τον ʼνθρωπο αντίγραφο του Πορτογάλου νομπελίστα, δε θυμάμαι πως τον λένε, πάντως να κάνει μια βουτιά κι αυτός έστω και ανώνυμος, το ντιβάνι, γιατί το έχω δηλώσει και μετά θα μου λέτε ότι λέω ψέματα και μετά έχει πολύ πράγμα με φόβο ψυχοπλάκωσης...
Αλλά θα φανώ γενναιά, μην ανησυχείς για μένα κι εγώ δεν ανησυχώ για σένα...

Πάω κι εγώ για μπάνιο τώρα και ως μεγάλη συγγραφέας κι εγώ θα κάνω μια ωραία βουτιά για όλους σας και θα κάνω και μια βουτιά και για τον Μπραντ Πιτ, για το Ζαγοράκη, όμως, ζκιάχτρο δεν κάνω, γιατί εμένα μου άρέσει ο Γιούρκας, αλλά τώρα πήγε και στη Μόσχα έμαθα και τσαντίστηκα!

Η λογοδιάρροια της κάθυ προσεχώς και πάλι κοντά σας και καλές βουτιές!
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Σάβ Ιούλ 16, 2005 4:05 pm

ισως τοτε σκιαχτρο να μπορουσε να μας διαφωτισει ενας μεταφραστης των ελληνικων απο ελληνικα....δεν εχει σημασια ομως μονο τι θελουμε να πουμε αλλα και πως το λεμε....βλεπεις οτι η καθυ δε χρειαστηκε τον μεταφραστη για να καταλαβει αυτο που ειπα περι ποιοτητος...φαινεται τελικα ειμαι πιο "λαϊκος καλλιτεχνης" και τα λεω κατοσταρισια .


ο κλιντ ιστγουντ σε ολες τις ταινιες που σκηνοθετησε ειχα και την παραγωγη

και στις περισσοτερες τον πρωτο ρολο

το σεναριο απλα το επελεξε για να το κανει ταινια


οι επιλογες ομως του καθενος μας και το πως και ποσο τις στηριζουμε δειχνουν και ποιοι ειμαστε

δε μπορουμε να κρινουμε καποιον μονο απο καποιες επιλογες του (να παιξει το ρολο) και να ξεχναμε καποιες αλλες επειδη ετσι μας βολευει για να στηριξουμε αυτα που λεμε....επετρεψε μου να πιστευω οτι ειναι πιο σημαντικο και δειχνει πιο πολλα για καποιον να κανει παραγωγη(να ρισκαρει τα λεφτακια του δηλαδη kata to put your money where your mouth is) να σκηνοθετει και να πρωταγωνιστει
απο το αν πρωταγωνιστει απλα σε ταινιες αλλων....

οσο για το αν ο ιστγουντ εχει δηλωσει απολιτικ ή οχι δε νομιζω οτι παιζει κανα ρολο αφου με τις ταινιες του ειναι ευκολο να βρεις το στιγμα του...μερικες φορες δεν εισαι πλα οτι δηλωσεις αλλα εισαι οτι εισαι ...

εγω δεν εχω κανενα προβλημα με αυτο που ειναι ο ιστγουντ ενω εσυ φαινεται οτι εχεις ( επειδη εισαι κατα των "αμερικανοβλαμμενων" γενικως?)
οκ δεχομαι οτι δεν τον γουσταρεις και καλα κανεις

το να μην εχεις προβλημα με αυτα που λεει καποιος μεσω της τεχνης του δε σημαινει οτι δεν γουσταρεις και την τεχνη του σαν τεχνη ή οτι τη γουσταρεις

πιχι δεν εχω προβλημα με αυτα που λεει ο τριερ αλλα δε γουσταρω να βλεπω ταινιες του...τις βρισκω βαρετες και τις περισσοτερες φορες μαθαινω τι ηθελε να πει ο ποιητης απο τριτους καθως εγκαταλειπω την προσπαθεια να τις παρακολουθησω...δεν εχει σημασια μονο τι λεμε αλλα και πως το λεμε ...εσυ τις βαριεσαι τις ταινιες του ιστγουντ ? και βεβαια αναφερουμε παραδειγματα και δεν κολλαμε στα ονοματα αλλα δε μπορω να καθομαι να βαζω στο ιδιο καλαθι απο τη μια τον μπραουν τη ζηνα και την πεγκυ ζηνα και παο την αλλη τον κλιντ ιστγουντ ή τον κοναν το βαρβαρο και τον χαουαρντ που μας λες στο τελευταιο σου ή τον ταραντινο με το ντασκ τιλ ντοουν....

η πρωτη ομαδα δε συνδεεται καθολου με τη δευτερη και απλα αραδιαζεις ονοματα

ο κοναν ειναι εγωκεντρικο αναμασημα του αμερικανικου ονειρου ?οπως και το ντασκ τιλ ντοουν ? δε σχολιαζω καν τη γνωμη σου απλα παραθετω τη δικη μου ...μαλλον η αμερικανικη κολαση ειναι οι ταινιες του ταραντινο
και ο κοναν δεν εχει καμμια σχεση με το αμερικανικο ονειρο, σε αντιθεση με "τη λιστα του σιντλερ" του σπιλμπεργκ που φαινεται οτι σου αρεσει , που εχει αμεση σχεση με το δηθεν αμερικανικο ανειρο .

το αν καποιος θα κατσει να δει ταινιες του ιστγουντ ή του τριερ ή θα διαβασει μπραουν ή μακιαβελλι η΄το "φυλακα στη σικαλη"

δεν ειναι προβλημα των δημιουργων για να τους το φορτωνουμε και να
τους κρινουμε
ειναι ομως προβλημα δικο μας...δηλ. αν εμεις ειμαστε ζωα και τρωμε το χρονο μας ,εφοσον τον εχουμε, στην αιθουσα συζητησεων του εμισσους
αντι να διαβασουμε οτι γουσταρουμε δε μας φταιει κανενας ...εκτος αν δε γουσταρουμε να διαβαζουμε τελικα και ψαχνουμε για δικαιολογιες ...


για το υγ 2 σου

τοτε προς τι το "επιστημονικοφανταζεσαι"

οπως και το υπονοουμενο "Πάντως ρε συ Λεφτυ θαυμάζω που θυμάσαι όχι μόνο πόσες ταινίες σκηνοθέτησε ο Ηστγουντ αλλά και με ποια σειρά τις σκηνοθέτησε ."



δε φταιει ο αμοιρος ο θεατης αν δεν το αρεσει ο ευρωπαϊκος κινφος και ο ηγεμονας ...ο πολιτικοποιημενος λογος(αν υποθεσουμε οτι η τεχνη πρεπει ντε και καλα να ειναι πολιτικοποιημενη) οταν εκφραζεται μεσω της τεχνης
θα πρεπει να γινεται και κατανοητος απο αυτους στους οποιους απευθυνεται..

γιατι αν δεν ειναι κατανοητος σημαινει δυο πραγματα
ή δεν απευθυνεται σε ολους μας (ελιτιστικος λογος οποτε αυτοαναιρειται η οποιαδηποτε καλη προθεση του καλλιτεχνη και αυτοαναγορευεται ο ιδιος φασιστομουτρο εστω κι αν ισχυριζεται ακριβως το αντιθετο)
ή δεν ξερει τι του γινεται και αρα η οποια προσπαθεια κανει για καλο πεφτει στο κενο και μας αφηνει ερμαια των "αμερικανοβλαμμενων"

πραγμα που με φερνει στο παρακατω που ειπες:

"Ασε δε που ακούστηκε πάρα πολύ ωραία εκείνη η φράση που έγραψες:

"γιατι η μαζα για να αντιδρασει πρεπει να υποκινηθει απο τους θεωρητικους της επαναστασης..οταν δεν υπαρχουν οι θεωρητικοι δεν ξεκιναει επανασταση"


Αλλά πως να τους διαβάσει τους μεγάλους φιλοσόφους η μάζα όταν έχει κατευθυνεται σε αναγνώσματα -πασατέμπους τα οποία διαβάζονται εύκολα και ευχάριστα;"

και σχολιαζω
δε φταιει ομως ο "καλλιτεχνης" για τη δημιουργια της μαζας φταινε αυτοι που τη δημιουργουν σε πρωτη φαση και αυτοι ειναι τα "δημοκρατικα κρατη"
και οι επικυριαρχοι ... αν ο μεσος πολιτης ειχε χρονο και παιδεια θα προτιμουσε τον μακιαβελλι αντι για την τιβι και τα ευπεπτα κατασκευασματα
(που παντως δεν ειναι το "μυστικο ποταμι" "οι ασυγχωρητοι" "οι γεφυρες του μαντισον"και ο "κοναν ο βαρβαρος" κι εδω βρισκεται κυριως η διαφωνια μας)και ακομα οι μεγαλοι φιλοσοφοι θα επρεπε να βγουν στο εμισσος και να
μιλησουν με κατανοητο τροπο αν ηθελαν να ξεκινησουν τις αλλαγες ,αντι να τριγυριζουν σε κοκτεϊλ παρτυ ή να καθονται στο γραφειο τους.

και φυσικα βαζω σε εισαγωγικα τον "καλλιτεχνη" γιατι μεσα σ'ολα αυτα που λες εχεις κι ενα δικιο ...και ποιο ειναι αυτο?

οτι στους σημερινους δυσκολους και κρισιμους καιρους ο καλλιτεχνης χωρις εισαγωγικα εχει υποχρεωση να εκφερει πολιτικη αποψη αντι να μας τα ζαλιζει με λεξεις και εικονες ειτε για να μας διασκεδαζει (αντι του να ψυχαγωγει)
ή για να μας κοιμιζει (κυριολεκτικα και μεταφορικα)


προτελευταιο που επισημαινω
το να δηλωνει καποιος οτι δεν επιθυμει το εργο του να εχει οποιαδηποτε πολιτικη νυξη ειναι μια πολιτικη δηλωση και σταση ζωης απο μονο του (ισως οχι αυτη που θα ηθελα ή θα ηθελες αλλα ειναι)...το να δηλωνεις ξεκαθαρα τη σταση σου ,να προσδιοριζεσαι ειναι απο μονο του αρκετα σημαντικοτερο
απ' το να οργανωνεις live8 απ τη μια και να ηχογραφεις σε πολυεθνικες τη δουλεια σου και να πληρωνεσαι απο αυτες απ' την αλλη ...

τελευταιο
η τεχνη ειναι μια και για χαρη της επιτρεψτε μια παρενθεση κινφου ή μουσικης στα βιβλια ....εξ'αλλου οι ηθοποιοι και οι σκηνοθετες γραφουν βιβλια και τα βιβλια γινονται ταινιες και τα τραγουδια γινονται βιβλια και οι στιχοι τους περνανε ευκολα στα γραπτα μας ....ετσι δεν ειναι ρε σκιαχτρο?
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό kathy » Σάβ Ιούλ 16, 2005 5:00 pm

Δε θέλω να χωθώ στην παρτίδα σας, αλλά λέφτυ κι εγώ έχω πολύ μεγάλο πρόβλημα με το λανς φον...

Γιατί αυτός ο άνθρωπος θέλει να μας αυτοκτονήσει όλους??
(θα είναι μάλλον σαν τον άσπικ μεταμοντέρνος κι αυτός)
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τρί Μάιος 16, 2006 10:40 pm

Δεν μου αρέσει να διαβάζω τα πολυδιαφημισμένα βιβλία (ίσως γιατί δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη στο πως και στο γιατί προωθούνται κάποια, ίσως ..., ίσως … διάφορα αλλά δεν είναι της παρούσης), ωστόσο βρέθηκα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να έχω διαβάσει τρία βιβλία του Νταν Μπράουν.

Το πρώτο ήταν ο κώδικας ντα βίντσι, το οποίο μου το έκαναν δώρο. Έχοντας ξεμείνει από άλλα κάθισα και το διάβασα. Δεν ενθουσιάστηκα, το αντίθετο μάλιστα! Απόρησα (και συνεχίζω να απορώ) γιατί έγινε τόσος ντόρος γι' αυτό το βιβλίο (και μη μου πείτε ότι είναι η αποκάλυψη της "συνομωσίας" γιατί τότε τα βιβλία του λιακόπουλου θα έπρεπε να έχουν γίνει όλα μπεστ σέλλερ)

Το δεύτερο ήταν το ιλλουμινάτι, το οποίο μου το έκαναν δώρο . Ε ας μην τους προσβάλλω, είπα, και κάθισα και το διάβασα. Σαφέστατα καλύτερο από το πρώτο, αλλά κι αυτό τίποτα το ιδιαίτερο.

Το τρίτο ήταν το ψηφιακό οχυρό, το οποίο επέμενε να μου δανείσει μια φίλη μου. Ε ας μην την κακοκαρδίσω, είπα, και κάθισα και το διάβασα. Τρίτο στη σειρά με την οποία τα διάβασα, τρίτο και στην αξιολόγησή μου (εντελώς υποκειμενική και διόλου αξιόπιστη)



Γενικό συμπέρασμα από τη πρώτη γνωριμία μου με τον συγγραφέα?
ʼμα έχεις τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς!



Υ.Γ. Αλλά επειδή μερικοί άνθρωποι δεν μαθαίνουν ποτέ από τα λάθη τους, θα πάω να δω και την ταινία … ελπίζω η νεαρά γαλλίς που με ενθουσίασε ως αμελί (δεν μου έρχεται το όνομά της τώρα … ανάθεμα το γκούντα που έχω στο κεφάλι μου) να κάνει το θαύμα της, ελπίζω …
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Δευτ Νοέμ 06, 2006 3:52 pm

περι κλιντ το αναγνωσμα
(δικος μου υποτιτλος: οπου πρεπει ο κλιντ "να ειρωνευθεί ακόμη και την αστερόεσσα" για να αναγνωρισει ο ελλην (κλισε παθιασμενα αντιαμερικανος) κριτικος κινφου οτι ο (ακολουθει αποσπασμα απο αρθρο του Ι .Ζουμπουλακη στο "αλλο βημα")





----------------------------
Κλιντ Ιστγουντ (ειναι)
Ο τελευταίος των κλασικών

στη νέα ταινία του «Οι σημαίες των προγόνων μας», με την ωριμότητα και τη σοφία των 76 χρόνων του, ο τελευταίος «θρύλος» του αμερικανικού σινεμά είναι αρκετά θαρραλέος ώστε να αμφισβητήσει την έννοια του ηρωισμού, να μιλήσει για τις δημόσιες σχέσεις του πολέμου και να ειρωνευθεί ακόμη και την αστερόεσσα

Μια φορά κι έναν καιρό στην Αγρια Δύση της Τσινετσιτά το δεξί χέρι του Κλιντ Ιστγουντ ήταν το γρηγορότερο στο τράβηγμα του πιστολιού. Εκείνη την εποχή, στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Ιστγουντ εντός και εκτός οθόνης δεν μιλούσε πολύ. Ακουγε. Ακουγε τις οδηγίες και τις συμβουλές των μαστόρων δασκάλων του: σκηνοθετών όπως ο Σέρτζιο Λεόνε στην Ιταλία και αργότερα, όταν ο Ιστγουντ επέστρεψε στην πραγματική Δύση, ο Ντον Σίγκελ. Τους οφείλει πολλά. Σήμερα και ενώ συνεχίζει να μη μιλάει πολύ (εντός και εκτός οθόνης) ο Κλιντ Ιστγουντ έχει να παρουσιάσει 30(!) δικές του ταινίες αλλά και δύο Οσκαρ σκηνοθεσίας («Οι ασυγχώρητοι» και «Million Dollar Baby»). Στην τελευταία δημιουργία του «Οι σημαίες των προγόνων μας» («Flags of our fathers») ο Ιστγουντ για πρώτη φορά ως σκηνοθέτης στρέφεται προς την πολεμική ταινία· είδος από το οποίο έχει περάσει ως ηθοποιός παίζοντας σε ανάλαφρες περιπέτειες όπως οι «Ηρωες με βρώμικα χέρια», το «Οπου τολμούν οι αετοί» και κάποιες από τις πρώτες της καριέρας του τη δεκαετία του '50, όταν ήταν ακόμη κομπάρσος. Μόνο που σήμερα, με την ωριμότητα και τη σοφία των 76 χρόνων του, ο τελευταίος των κλασικών του αμερικανικού κινηματογράφου, ένας Ρεπουμπλικανός με μυαλό Δημοκράτη, είναι αρκετά θαρραλέος ώστε να γκρεμίσει μύθους, να αμφισβητήσει την έννοια του ηρωισμού, να μιλήσει για τις δημόσιες σχέσεις του πολέμου και να ειρωνευθεί ακόμη και το σύμβολο της αστερόεσσας.

-----------------

ολο το αρθρο ειναι εδω

http://www.tovima.gr/print_article.php? ... m=C05&aa=1
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Προηγούμενη

Επιστροφή στο βιβλία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron