μουσική

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

οτιδήποτε γύρω από τη μουσική

Δημοσίευσηαπό messinian » Πέμ Μάιος 06, 2004 4:24 pm

ʼτταρης

Όρκο ’κανα στην Παναγιά,
ωχ αμάν, σεβνταλή μ’ αμάν
πια να μην τραγουδήσω,
ʼτταρης, αμάν αμάν, ʼτταρης...

Μα εγώ για το χατίρι σας,
ωχ αμάν, σεβνταλή μ’ αμάν
τον όρκο θα πατήσω,
τέσσερις, αμάν αμάν, τέσσερις...

Πάλιν εβγήκαν στο χορό,
ωχ αμάν, σεβνταλή μ’ αμάν
τέσσερα μαύρα μάτια,
ʼτταρης, αμάν αμάν, ʼτταρης...

Τέσσερα γαϊτανόφρυδα,
ωχ αμάν, σεβνταλή μ’ αμάν
και δυο κορμιά δροσάτα,
τέσσερις, αμάν αμάν, τέσσερις...

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΛΑΤΣΑΤΙΑΝΟ
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό messinian » Παρ Μάιος 07, 2004 9:23 pm

Πω πω πω, Μαρία

Ένα Σαββάτο βράδυ καλέ Mαρία
Mιά Κυριακή πρωί
Aμάν Mαρία, μια Kυριακή πρωί
Πω πω πω Mαρία, πω πω πω Mαρία
Πω πω πω Mαρία σ’ αγαπώ (δις)

Επήρα την απόφαση Mαρία
για να σε παντρευτώ
Aμάν Mαρία, για να σε παντρευτώ
Πω πω πω Mαρία, πω πω πω Mαρία
πω πω πω Mαρία σ’ αγαπώ (δις)

Kαι όργανα θα φέρω καλέ Mαρία
Mιά Κυριακή πρωί
Aμάν Mαρία, μια Kυριακή πρωί
Πω πω πω Mαρία, πω πω πω Mαρία
Πω πω πω Mαρία σ’ αγαπώ (δις)

Γλέντι τρανό θα κάνω καλέ Μαρία
σε όλα τα χωριά
Αμάν Μαρία, σε όλα τα χωριά
Πω πω πω Mαρία, πω πω πω Mαρία
Πω πω πω Mαρία σ’ αγαπώ (δις)

Αρνιά ψητά θα φάμε καλέ Μαρία
και θα χορέψουμε
Αμάν Μαρία και θα χορέψουμε
Πω πω πω Mαρία, πω πω πω Mαρία
Πω πω πω Mαρία σ’ αγαπώ (δις)

Κρασί καλό θα πιούμε καλέ Μαρία
και θα μεθύσουμε
Αμάν Μαρία και θα μεθύσουμε
Πω πω πω Mαρία, πω πω πω Mαρία
Πω πω πω Mαρία σ’ αγαπώ (δις)

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τρί Μάιος 11, 2004 1:08 pm

Γιαρ αμάν

Απ’ τα μάτια σου τα μαύρα γιάρ αμάν
τρέχει αθάνατο νερό
και σου ζήτησα λιγάκι γιάρ αμάν
και δεν μου ’δωσες να πιω

Ήθελα να καταλάβω γιάρ αμάν
μ’ αγαπάς ή με γελάς
ή το κάμνείς μετ’ εμένα γιάρ αμάν
το καιρό σου να περνάς;


ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό messinian » Τρί Μάιος 11, 2004 1:31 pm

Αιγιώτισσα

Από την πόρτα σου περνώ, ωραία Αιγιώτισσα
κι από τη γειτονιά σου, κόρη με τις ελιές
και με τα μαύρα μάτια, τι έχεις κι όλο κλαις...

Θα πάρω αερόπλανο, ωραία Αιγιώτισσα
και θα ’ρθω να σε πάρω, κόρη με τις ελιές
και με τα μαύρα μάτια, τι έχεις κι όλο κλαις...

Κι αν έχεις μάνα μάγισσα, ωραία Αιγιώτισσα
τα μάγια δεν με πιάνουν, κόρη με τις ελιές
και με τα μαύρα μάτια, τι έχεις κι όλο κλαις...

Μ’ αρνήθηκες, δε με πονείς, ωραία Αιγιώτισσα
πρέπει να με λυπάσαι, γιατί ’μαι ορφανό
δεν ξέρω το καημένο πλέον τι θα γινώ...

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Παρ Μάιος 14, 2004 1:30 pm

Τι σε μέλει εσένανε

Τι σε μέλει εσένανε από πού είμαι εγώ
Από το Καρατάσι, φως μου, ή απ’ το Κορδελιό

Τι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς
από ποιο χωριό είμ’ εγώ, αφού δε μ’ αγαπάς

Απ’ τον τόπο που είμ’ εγώ ξέρουν ν’ αγαπούν
Ξέρουν τον καημό να κρύβουν, ξέρουν να γλεντούν

Τι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς
αφού δε με λυπάσαι, φως μου, και με τυραννάς

Απ’ τη Σμύρνη έρχομαι, να βρω παρηγοριά
να βρω μες στην Αθήνα μας αγάπη κι αγκαλιά


ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό messinian » Δευτ Μάιος 24, 2004 6:16 pm

Αναστασιά

Ανά-, μωρέ Αναστασιά από τ‘ ʼγραφα
Αναστασιά από τ' ʼγραφα, κι από το Καρπενήσι
μικρό μου κυπαρίσσι!

Μαζί, μωρέ, μαζί θα το περάσουμε
Μαζί θα το περάσουμε τούτο το καλοκαίρι
μικρό μου περιστέρι!

Ένα, μωρέ, ένα νερό θα πίνουμε
Ένα νερό θα πίνουμε, κι ένα ψωμί θα τρώμε
μικρό μου χελιδόνι!

Και χώ-, μωρέ, και χώρια, θα κοιμόμαστε
Και χώρια θα κοιμόμαστε, ώσπου να μεγαλώσεις
μικρό μου να ημερώσεις!

Ανά-, μωρέ, Αναστασιά τα κάλλη σου
Αναστασιά τα κάλλη σου να τάχα μαξιλάρι
κι ο χάρος ας με πάρει!
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Σάβ Μάιος 29, 2004 12:39 pm

Επιστροφή στην Κρήτη ....

ʼνοιξε το παράθυρο με το χιονάτο χέρι
Κρουσταλοβραχιωνάτη μου
Να μπει ο ήλιος και το φως, άσπρο μου περιστέρι
Κρουσταλοβραχιωνάτη μου με το χιονάτο χέρι
Κρουσταλοβραχιωνάτη μου, άσπρο μου περιστέρι

Ν' ακούσεις το τραγούδι μου
Που έρχεται σιμά σου
Κρουσταλοβραχιωνάτη μου
Είναι παλμός και άρωμα της τόσης ομορφιάς
Κρουσταλοβραχιωνάτη μου
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό messinian » Δευτ Ιουν 21, 2004 2:09 pm

Μαντινάδες

Στο στάδιο που μ’ έφερε
η αγάπη η δική σου
κατέχει μόνο ο θεός
να κρίνει την ψυχή σου!

Για μιαν αγάπη τραγουδώ
να σβήσω τον καημό μου
Αντιλαλούνε τα βουνά
στον αναστεναγμό μου!

Καινούρια ντέρτια έβαλα
πάλι στον έρωτά μου
καινούργια αγάπη μ’ έμπλεξε
και μ’ άφησε η παλιά μου!

Μην με ποθάνει ο Θεός
πρωτύτερά σου, φως μου
Θέλω μαζί το έχε γεια
να πούμεν του κόσμου!

Χίλια κομμάτια την καρδιά
την έκαμα για σένα
Μα συ ποτέ σου μια χαρά
δεν μου ‘δωκες εμένα!

Το σ’ αγαπώ τα χείλη σου
ψέματα μου το λένε
γιατί δεν τα ‘δα μια φορά
τα μάτια σου να κλαίνε!

Μωρό μου το ‘χω μυστικό
πως σ’ αγαπώ κερά μου
Να ‘χω διπλό τον πόνο μου
στα φύλλα τση καρδιάς μου!

Πες μου, πώς θες να σ’ αγαπώ
κρυφά ‘πο την καρδιά μου
ή να το λέω όπου σταθώ
σ’ όποιον βρεθεί μπροστά μου!

Πώς να το πω, δεν σ’ αγαπώ
αφού ‘σαι στην καρδιά μου
Κι αν δε το πω το μαρτυρούν
τα αναστενάγματά μου!

Το κάθε χάραμα τσ’ αυγής
σύνορο στην χαρά μου
Στιγμή που σβήνει τ’ όνειρο
και φεύγεις μακριά μου!

Μες στην καρδιά μου σ’ έχω εγώ
αέρα δροσερέ μου
Χρόνια κι αν επεράσουνε
δεν σε ξεχνώ ποτέ μου!

Ο χωρισμός σου έκαμε
ζημιά στη λογική μου
Κάτι που δεν περίμενα
να πάθω στη ζωή μου!

Ίντα τραγούδι να σου πω
μελαχρινέ σεβντά μου
που άλλα μου λεν τα χείλη σου
κι άλλα γρικά η καρδιά μου!

Μελαχρινή μου ανάμνηση
έγινες καθημερνή μου
Αν τρελαθώ καμιά φορά
συ θα 'σαι η αφορμή μου!

Σαν αστενάξει ο μερακλής
την ώρα που χαράζει
Αλλάζει ο ήλιος την τροχιά
και ξανασκοτεινιάζει!

Είναι σκληρά τα όνειρα
που κάνεις από σπέρας
να τα θωρείς μιαν τροχαλιά
στο πρώτο φως της μέρας!

Γιάντα ο αναστεναγμός
είναι βαρύς σε μένα
Μα πως μπορώ να κάνω αλλιώς
που ζω μακριά από σένα!

Τις μάγισσες ερώτησα
πολλές φορές να μάθω
Να σε κερδίσω μου ‘πανε
αλλά πολλά θα πάθω!

Μάτια που εύκολα γελούν
και εύκολα πάλι κλαίνε
Αυτά μ’ αρέσει ν’ αγαπώ
γιατί κακό δεν θένε!

Κρατάς το νου μου αιχμάλωτο
και σκλάβα την καρδιά μου
και δεν μπορώ να ζήσω πια
σαν βρίσκεσαι μακριά μου!

Να μην με κλάψεις αν χαθώ
αφού είσαι συ η αιτία
για θα την έχεις ύστερα
διπλή την αμαρτία!

Έχω μια θέση στην καρδιά
και θα σου την εδώσω
μα μην μ’ αφήσεις την ζωή
και συ να μετανιώσω!

Μα τέλος πάντων πες μου το
αν μ’ αγαπάς στ’ αλήθεια
κι αν εχτυπάει για με η καρδιά
απούχεις μες στα στήθια!

Συ μ’ έμαθες πως αγαπούν
πως παίζουνε, πως γελούνε
Μάθε με τώρα δυο καρδιές
πώς ζουν σαν χωριστούνε!

Του φεγγαριού θα ν’ ακολουθώ
να ξοριστώ στα ξένα
να πάψει ο κόσμος να ρωτά
για μένα και για σένα!

Ζαμάνια το ‘χα να σε δω
καιρούς να σ’ ανταμώσω
κι αγρίεψες μου σαν πουλί
και πώς θα σε μερώσω!

Αν είναι να ‘χω βάσανα
και πίκρες 'γω για σένα
ʼμε μικρή μου στο καλό
κι έχει ο Θεός για μένα!

Εγώ στερούμαι τη χαρά
και την εδίνω εσένα
απού δεν το ‘καμα ποτέ
στη μάνα που με γέννα!

Γαρίφαλό μου κόκκινο
στολίδι του μπαξέ μου
Δεν το θυμούμαι απότιστο
να σ’ άφησα ποτέ μου!

Ζήσω, πεθάνω στη ζωή
εσύ έχεις την ευθύνη
για την χαρά που μου ‘δωσες
που κάθε αγάπη δίνει!

Λίγες ελπίδες μου ‘δωκες
και βάσανα μεγάλα
Πες μου το πως με αγαπάς
και ας υποφέρω κι άλλα!

Η ζήλια φέρνει χωρισμό
κι ο χωρισμός πληγώνει
να μην ζηλεύεις άνε θες
για θα ποθάνεις μόνη!

Βάνω τα με τη μοίρα μου
μα η μοίρα δε μου φταίει
Φταίει η καρδιά μου που ποτέ
πως αγαπά δεν ξέρει!

Σγουρό βασιλικάκι μου
εκειά που στέκεις στάσου
να παίρνει ο κόσμος μυρωδιές
από την μυρωδιά σου!

Πάψε να ζεις με όνειρα
γιατί η αυγή χαράζει
και πλησιάζει το πρωί
που τόσο σε τρομάζει!

Πήγα στα ξένα κι έχασα
κάθε χαράς τα ίχνη
και σκέπασέ μου τη ζωή
του πόνου η ομίχλη!

Ήλιε μου, πες μου πού δειπνά
πού στρώνει, πού κοιμάται
πού μεροξημερώνεται
και μένα δεν θυμάται!

ʼραγε θέ μου δεν γρικά
δε λαχταρά η καρδιά τση
που το κορμί θυσίαζα
κάποτε στ’ όνομά τση!

Οι όρκοι τσι αγάπης της
σκόρπισαν και χαθήκαν
και τα κρυφομιλούσαμε
εξελησμονηθήκαν!

Λησμόνησε παντοτινά
και διώξε κάθε ελπίδα
και πες πώς δεν με γνώρισες
μήτε κι εγώ πως σ’ είδα!

Ας τάξω πως επιάστηκα
από μιας γυναίκας τρίχα
κι έσπασε η τρίχα κι έχασα
στον κόσμο ότι κι αν είχα!

Όταν το φως του φεγγαριού
πέφτει στο πρόσωπο σου
παίρνεις μιαν όψη θεϊκή
και γονατίζω μπρος σου!

Γλυκό κρασί η αγάπη σου
τα χείλη σου ποτήρι
που με κερνάς και δεν μπορώ
να σου χαλνώ χατίρι!

Γλυκό κρασί η αγάπη σου
μπρούσκος και δεν χορταίνω
να πίνω από τα χείλη σου
κοντά μου όταν σε φέρνω!

Ο πυρετός του έρωτα
μ’ έχει πιασμένο πάλι
και κάθε μέρα ο σεβντάς
με καίει από τη ζάλη!

Θέ μου παράξενη βραδιά
και πώς θα ξημερώσει
γιατί ‘χει πάλι ο έρωτας
βάσανα να μου δώσει!

Πολλές φορές τα όνειρα
φουρτούνα τα ταράζει
γιατί η μορφή σου θάλασσας
αγριεμένης μοιάζει!

Το Γολγοθά τσ’ αγάπης σου
πώς θα τον επεράσω
που πρέπει να ‘χω δύναμη
εις την κορφήν να φτάσω!

Ποια σκέψη, ποιο παράπονο
σ’ απασχολεί μικρή μου
κι η ταχτική σου άλλαξε
που ‘χεις απέναντί μου!

Τ’ άστρο μου εγώ γνωρίζω το
δεν το ‘δα να προβάλει
φαίνεται το κρατήξανε
ψηλά μελαχρινή μου!

Ερωτικό φεγγάρι μου
που νυχτοσεριανίζεις
το μυστικό τση αγάπης μου
μόνο εσύ γνωρίζεις!

Τα μυστικά φεγγάρι μου
που λένε κάθε βράδυ
μην της τα πεις αν δεν με δεις
να κατεβώ στον ʼδη!

Φεγγάρι από τον κήπο σου
όλες τσι βίολες κόψε
στην αγκαλιά της να τσι πας
γιατί γιορτάζει απόψε!

Κόκκινα τριαντάφυλλα
σου στέλνω για πεσκέσι
και την δική μου την καρδιά
στον λουλουδιών τη μέση!

Λένε το τριαντάφυλλο
αγάπη συμβολίζει
μα λάθος που της το ‘δωκα
και την καρδιά μου ορίζει!

Βιόλες μαζώνω και σκορπώ
στη στράτα που διαβαίνεις
κι απ’ τον κήπο τση καρδιάς
που σ’ έχω και δεν βγαίνεις!

Βοτάνια, ωχ, και φάρμακα
εις τσι πληγές μου δένω
μόν’ γιατρικό απ’ τα μάτια σου
να γιάνω περιμένω!

Μ’ όλα τα μερακλήκια σου
καρδιά μου σε χαρίζω
να σε παλεύει άλλο κορμί
για δεν σε νταγιαντίζω!

Νύχτα με το σκοτάδι σου
για μένα είσαι η χαρά μου
γιατί μου φέρνεις τακτικά
γλυκές στιγμές κοντά μου!

Μες στο σκοτάδι σου γλεντώ
νύχτα και ξεφαντώνω
το φως της ημέρας στην καρδιά
μου δίνει πάντα πόνο!

Δεν θέλουνε τα μάτια μου
το φως τσ’ αυγής να δούνε
για δεν εγνώρισα χαρά
μια μέρα να θυμούμαι!

Κρίμα ο θεός να καταλεί
του μερακλή τη νιότη
απούνε πάντα εις τσι χαρές
και τσι καημούς η πρώτη!

Δεν θέλω να το δει κανείς
του πόνου μου το δάκρυ
Και τραγουδώ όταν φανεί
στων αματιών την άκρη!

Τραγούδι κάνω τον καημό
για να παρηγορούμαι
και να ξεχνώ καμιά φορά
πως χωρισμένοι ζούμε!

Όταν με δουν τα μάτια σου
δακρύζουν τα δικά μου
γι’ αυτό με βλέπεις και γυρνώ
αλλού τα βλέμματά μου!

Το μυστικό μου δεν θα πω
εσύ θα ξέρεις μόνο
την αφορμή που καίγομαι
σιγά-σιγά και λιώνω!

Στην πληγωμένη μου καρδιά
το γέλιο σου βοτάνι
εγένηκε θαυματουργός κισσός
για να την εγιάνει!

Ήλιε μου κι αν την εδείς
να μην την εμαλώσεις
μόνο πολλούς χαιρετισμούς
'πό μένα να τσι δώσεις!

Ο Κρητικός στην ξενιτιά
χτίζει μιαν άλλη Κρήτη
γιατί μαζί του τα κρατά
τα έθιμα και ήθη!

Ένα κερί που μου ‘φεγγε
μου το ‘σβησε η μπόρα
και όλος ο κόσμος σκοτεινός
είναι για μένα τώρα!

Ωχ και να ‘χα δυο καρδιές
την μιαν να σου χαρίσω
Την άλλη να κρατήσω εγώ
για να μπορώ να ζήσω!

Έχουν καιρό τα μάτια σου
να δούνε τα δικά σου
και αλήθεια από το στόμα μου
δεν λείπει τ’ όνομά σου!

Τέσσερις Ευαγγελιστές
το πλάσαν το κορμί σου
κι όποιος το δει σκλαβώνεται
για χάρη εδική σου!

Κάθομαι κι αναστορούμαι
του σεβντά μας τσι χαρές
και θυμούμαι που μ’ εφίλιες
και θαρρώ σαν να ‘ταν χθες!

Σ’ ένα βράχο καθισμένος
δίπλα σε μια ακρογιαλιά
αρμενίζει ο λογισμός μου
στα λιμάνια τα παλιά!

Με τον αέρα πέφτουνε
τα φύλλα του πλατάνου
χαρώ τα τα ματάκια σου
παιχνίδια μου τα κάνουν!

Να τα χαρώ τα μάτια σου
χαρώ σε κοπελιά μου
Να τα χαρώ τα μάτια σου
πως τα ‘χεις μαθημένα
που κάνεις πως κοιτάς αλλού
μα συ κοιτάς εμένα!

Τα μάτια σου σκοτώνουνε
μα δεν τα πιάνει νόμος
Ήσουν και θα ‘σαι μια ζωή
μόνιμα δολοφόνος!

Μην με χτυπάς με το σπαθί
χαρώ σε κοπελιά μου
Μην με χτυπάς με το σπαθί
κι αν πληγωθώ θα γιάνω
Χτύπα με με τα μάτια σου
να πέσω ν‘ αποθάνω!

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΡΗΤΗΣ
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τρί Σεπ 12, 2006 4:01 pm

πέρασαν κιόλας 10 χρόνια
και έμεινε ενα τραγούδι μόνο
και μια αχνή εικόνα.





Τα μανουσάκια

Ωρέ εμένα η μάνα μ'
μ'έστειλε να μάσω μανουσάκια
ωρέ μανουσάκια μανουσάκια
όμορφα μου κοριτσάκια

Ωρέ
σα πήγα και τα μάζεψα και τα 'κανα ματσάκια
ωρέ μανουσάκια μανουσάκια
μόσχος και γαρυφαλάκια

Ωρέ
στην αγορά τα πούλησα και πήρα παραδάκια
ωρέ μανουσάκια στο ποτήρι
γαλάνα στο παραθύρι

Ωρέ
σα τι τον έχεις τον παπά
που κάθεται κοντά σου
Ωρ' μανουσάκια μανουσάκια
μόσχος και γαρυφαλάκια

Ωρέ
τον έχει η μάνα μ' αδερφό
και γώ τον έχω μπάρμπα
μανουσάκια στην αυλή σου
εγώ σου πήρα το φιλί σου
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τρί Σεπ 12, 2006 9:31 pm

Πολυφωνικό Ηπείρου (απο τα Κτίσματα Πωγωνίου)


Δεροπολίτισσα

Μωρ' Δεροπολίτισσα
μωρ' καημένη
μωρ'Δεροπολίτισσα
συ μωρ' ζηλεμένη

σ'είδα πα στην εκκλησιά
μωρ'καημένη
συ μωρ' ζηλεμένη


σ'είδα πα στην εκκλησιά
με λαμπάδες με κεριά
μωρ'καημένη
με λαμπάδες με κεριά
συ μωρ' ζηλεμένη

και με μοσχοθυμιατά
μωρ'καημένη
και με μοσχοθυμιατά
συ μωρ' ζηλεμένη

για προσκύνα και για μας
μωρ'καημένη
για προσκύνα και για μας
συ μωρ' ζηλεμένη

και για μας τους χριστιανούς
μωρ'καημένη
και για μας τους χριστιανούς
συ μωρ' ζηλεμένη

γιατί πλάκωσ' η Τουρκιά
μωρ'καημένη
γιατί πλάκωσ' η Τουρκιά
συ μωρ' ζηλεμένη

κι όλη η Αρβανιτιά
μωρ'καημένη
κι όλη η Αρβανιτιά
συ μωρ' ζηλεμένη


και μας σφάζει σα τ'αρνιά
μωρ'καημένη
και μας σφάζει σα τ'αρνιά
συ μωρ' ζηλεμένη

σα τ'αρνιά της Πασχαλιάς
μωρ'καημένη
σα τ'αρνιά της Πασχαλιάς
συ μωρ' ζηλεμένη

σα κατσίκια τ'ΑηΓιωργιού
μωρ'καημένη
κατσίκια τ'ΑηΓιωργιού
συ μωρ' ζηλεμένη



Πολυφωνικό Ηπείρου-Δεροπολίτισσα
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Προηγούμενη

Επιστροφή στο μουσική

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron