μουσική

Αγαπημένοι στίχοι...

οτιδήποτε γύρω από τη μουσική

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Μάιος 10, 2006 2:00 pm

Είναι κάτι στιγμές τρυφερές και λεπτές
Σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι
Σε γυρνούν απαλά σε μεθούν σιωπηρά
Σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι

Για όλα αυτά που ζητάς
Για πολλά που πονάς
Για το τίποτε μιας ευτυχίας
Και γυρνάς σαν τρελός
Του καθρέπτη εαυτός
Θύμα της κακής συγκυρίας

Πλημμυρίζουν το χθες μαγεμένες σκιές
Που ξωπίσω μου γράφουν τροχιά
Με κρατούνε θαρρώ σαν αλήθειες παλιές
Σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά

Είναι κάτι στιγμές σαν μικρές πινελιές
Ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει
Λείπουν λίγα ακριβά των χρωμάτων νερά
Για να δώσουν του τόπου τη γνώση

Για τους κήπους της γης
Για το ροζ της αυγής
Για το κύμα που απόμεινε μόνο
Να χαϊδεύει με αφρούς
Τους πικρούς μας καημούς
Και να διώχνει της πίκρας τον πόνο




Στίχοι: Πολυξένη Βελένη
Μουσική-ερμηνεία :Παπάζογλου


Στιγμές-Νίκος Παπάζογλου
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό crow » Πέμ Μάιος 25, 2006 2:06 pm

Anathema

Sleepless

And I often sigh
I often wonder why
I'm still here and I still cry
And I often cry
I often spill a tear
Over those not here
But still they are so near
Please ease my burden
And I still remember
A memory and I weep
In my broken sleep
The scars they cut so deep
Please ease my burden
Please ease my pain
Surely without war there would be no loss
Hence no mourning, no grief, no pain, no misery
No sleepless nights missing the dead... Oh, no more
No more war
Το μεγάλο προβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλακες έχουν αυτοπεποιθεση, ενω οι εξυπνοι αμφιβολίες....
crow
 
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: Πέμ Μάιος 25, 2006 1:15 pm
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Σάβ Ιουν 10, 2006 8:45 pm

Φωτιά μου
Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Με χάδια τρομαγμένα, με διψασμένα χάδια
του νου μου τα σκοτάδια απόψε ντύνομαι
Λευκό πανί υψώνω και πάω όπου με πάει αυτό που με σκορπάει
Σου παραδίνομαι

Φωτιά μου, εσύ, κι αέρας
στο σύνορο τούτης της μέρας
τη φλόγα σου δώσ' μου
και γίνε μου, φως μου, χρυσόμαλλο δέρας

Φωτιά μου, εσύ, κι αέρας
στο σύνορο τούτης της μέρας
το γέλιο σου δώσ' μου
και γίνε του κόσμου το πέρας

Μονάχη μες στους ξένους και μες τους φίλους μόνη
να 'ξερα τι σε σώνει στον πόνο στην χαρά
Γυαλί που δε ραγίζει θα 'βρισκα να σου τάξω
Πες μου πως να πετάξω με δανεικά φτερά

Φωτιά μου, εσύ, κι αέρας
στο σύνορο τούτης της μέρας
τη φλόγα σου δώσ' μου
και γίνε μου, φως μου, χρυσόμαλλο δέρας

Φωτιά μου, εσύ, κι αέρας
στο σύνορο τούτης της μέρας
το γέλιο σου δώσ' μου
και γίνε του κόσμου το πέρας

Της φυλακής μου πόρτα εσύ και αντικλείδι
κι εγώ μικρό στολίδι στον άσπρο σου λαιμό
Θα πω ένα τραγούδι, σήκω να το χορέψεις
τα μάτια να μου κλέψεις για πάντα πριν χαθώ
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τετ Ιουν 14, 2006 7:55 pm

Η καρδιά μου ταξιδεύει
Domenica

Η ζωή βόλτα με κάνει
στου ονείρου μου την πλάνη
κι όταν νιώσω πως το φτάνω
ίσως τότε ν' ανασάνω
Δεν μπορώ να της ξεφύγω
και το νήμα ξετυλίγω
Μην φοβάσαι δεν θ' αργήσω
απ' το χάος να γυρίσω

Εγώ κοιμάμαι μα η καρδιά μου ταξιδεύει
σ' ένα πλανήτη που η αγάπη βασιλεύει

Η ζωή βόλτα με κάνει
κι ένας ίλιγγος με πιάνει
κι απ' το να στα εξηγήσω
προτιμώ να σε φιλήσω

Εγώ κοιμάμαι μα η καρδιά μου ταξιδεύει
σ' ένα πλανήτη που η αγάπη βασιλεύει
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Παρ Ιουν 16, 2006 6:29 pm

Το γράμμα σου πήρα, σου στέλνω δυο λόγια μητέρα
Αν βρω ευκαιρία θα 'ρθώ να σε δω κάποια μέρα
Νοστάλγησα λίγο, με πνίγει και τούτη η πόλη
Οι άνθρωποι μόνοι και 'γω μονάχη πάντα μόνη

Χιλιάδες ο κόσμος δεν έχεις με ποιον να μιλήσεις
Στερνή συντροφιά μου δυο τρεις παιδικές αναμνήσεις
Το χαμόγελο μου κοιτάζω στην φωτογραφία
Αυτό δε μπορεί να το σβήσει καμιά πολιτεία

Μου λες να σου γράψω γιατί τελευταία σωπαίνω
Και 'γώ που ακόμα δεν ξέρω αν ζω ή αν πεθαίνω
Στους δρόμους γυρίζω και ψάχνω για τον εαυτό μου
Κανείς δε με βρήκε ακόμα και στο όνειρό μου

Ρεκλάμες πορείες χαφιέδες πανό διαδηλώσεις
Εμπόροι ρουφιάνοι πουλάνε ελπίδες με δόσεις
Και συ με ρωτάς αν αντάμωσα την ευτυχία
Γραμμένη στον τοίχο την είδα σε μια συνοικία
Και συ με ρωτάς αν αντάμωσα την ευτυχία
Γραμμένη στον τοίχο την είδα σε μια συνοικία



[i]Το γράμμα[/i]

Χάρις Αλεξίου





Μουσική : Θάνος Μικρούτσικος
Στίχοι : Μπαμπης Τσικληρόπουλος
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τρί Ιούλ 11, 2006 5:48 pm

Πρέπει να έρθεις
Ξύλινα Σπαθιά

Αυτοί που ξέρουν να πετάνε ψηλά
κάποιος μου είπε πως τρεκλίζουν στη γη
Αν η αγάπη δίνει φτερά
πες μου πώς βρέθηκα σ'αυτό το κλουβί

Έχω χιλιάδες κλειδιά που ανοίγουν καρδιές
μα δεν ταιριάζουν στην πόρτα της δικιάς μου φυλακής
Κάποιος πρέπει να με βγάλει πριν να 'ναι αργά
πρέπει να έρθεις , μόνο εσύ μπορείς....

Αυτοί που φύγαν από καιρό στα βαθιά
απ' όσο ξέρω δε μιλούν πολύ
Έχουν κάτι παλιά, σκοτεινά φυλαχτά
που όλο τα στρέφουν στην ανατολή

Είδα χιλιάδες κεριά, αναμμένες καρδιές
στην καταιγίδα μιας φοβερής σιωπής
Όλες αυτές οι στιγμές , σταγόνες μικρές
σταγόνες μιας μεγάλης βροχής ....

Αν έρθεις απόψε τη νύχτα, όλα τα αστέρια θα πέφτουν για μας .....

Είδα χιλιάδες κεριά, αναμμένες καρδιές
στην καταιγίδα μιας φοβερής σιωπής
Πρέπει να έρθεις πριν να 'ναι αργά
πρέπει να έρθεις ...μόνο εσύ μπορείς.....
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Τετ Ιούλ 12, 2006 10:47 pm

Καλύτερα με σκούρα ζελατίνα, να πέφτει μπρος στα πόδια μου το φως
τη μάνα μου τη λέγανε Κατίνα και σπίτι μου και αγάπη μου ο βυθός

Μ' αρέσουνε τα όμορφα φουστάνια, που έχουνε στο πλάι τη ραφή
εκεί μετράω εγώ την περηφάνια, φαρμάκι όταν στάζει η οροφή

Και πάω και αγαπάω τα πιο μεγάλα αγόρια, την πόρτα τους χτυπάω
μετά κοιμάμαι χώρια...

Το πρώτο μου φθινόπωρο φανήκαν τα κλαράκια μου
και κάθισα και μέτρησα κι εγώ τα φυλλαράκια μου
Στα χέρια μου κουβάλησα τα νιάτα μου τα υπάρχοντα
και φαίνεται του γυάλισα του έρωτα του άρχοντα

κι άλλο τραγούδι δεν θα πω...

Καλύτερα με σκούρα ζελατίνα να πέφτει μπρος στα πόδια μου το φως
που αγόρασα καινούρια καμπαρντίνα και μια βροχή δεν έβρεξε ο Θεός





Τάνια Τσανακλίδου

Μουσική: Κραουνάκης Σταμάτης
Λόγια:Νικολακοπουλου Λίνα
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Παρ Ιούλ 14, 2006 10:53 pm

Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένω
τα βάζω στη σακούλα και σ’ τα φέρνω.
Ρωτάς για την καριέρα μου
τη νύχτα και τη μέρα μου
κι εγώ να σου μιλάω καταφέρνω.

Και σκέφτομαι που πίνω κόκα-κόλα
για να’ ναι πάντα ίδια αλλάζουν όλα.
Κι ανοίγω το ψυγείο σου,
το "έλα" και το "αντίο" σου
ζητούσα στη ζωή μου πάνω απ’ όλα.

Μαμά, πεινάω
μαμά, φοβάμαι
μαμά, γερνάω.
Και τρέμω να ’μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:
ωραία, νέα κι ατυχής.

Τα χρόνια που μεγάλωνες για μένα
να ξέρεις πως σου τα ’χω φυλαγμένα.
Και τέλειωσα με άριστα
αλλά δεν έχω ευχάριστα,
μαμά, όλα στον κόσμο είναι γραμμένα.

Τριάντα καλοκαίρια και χειμώνες
τις άγριες σού φέρνω ανεμώνες.
Και κοίτα, ένα μυστήριο
του κόσμου το κριτήριο
πως μοιάζουμε μου λέει σα δυο σταγόνες.

Μαμά, πεινάω
μαμά, φοβάμαι
μαμά, γερνάω.
Και τρέμω να ’μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:
ωραία, νέα κι ατυχής.



με το παράπονο της φωνής της Τάνιας Τσανακλίδου

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:Σταμάτης Κραουνάκης







~ ...αφιερωμένο
έτερή μου
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Δευτ Ιούλ 17, 2006 12:16 pm

Καλημέρα
Μαρία Λούκα

Είχα κρατήσει λάφυρο τ' όνειρο του χειμώνα
να μη με βρει η άνοιξη με χέρια αδειανά
κι απ' τ' ανοιχτό παράθυρο μες το δικό μου αιώνα
κοιτάζω με κατάνυξη τον ήλιο να περνά

Να σε δω να ξυπνάς, να σε λούζει το φως
κι ένας άγιος κρυφός να τρυπώνει στη μέρα
Δίχως να με ρωτάς ν' ανασαίνεις φιλιά
και γλυκά να μου λες καλημέρα

Μέσα στον ύπνο μη χαθείς γιατί αν σε δει η σελήνη
θα κλέψει την αγκάλη σου για να 'χει συντροφιά
κι αν φέγγεις στο στερέωμα μονάχος του θα μείνει
ο ουρανός μου που διψά ν' αγγίξει τη στεριά

Να σε δω να ξυπνάς, να σε λούζει το φως
κι ένας άγιος κρυφός να τρυπώνει στη μέρα
Δίχως να με ρωτάς ν' ανασαίνεις φιλιά
και γλυκά να μου λες καλημέρα



Υ.Γ. Οι αφιερώσεις λάιβ ...

Υ.Γ. 2 Ευτυχώς για το κοριτσάκι το λένε τελικά Λούκα κι όχι Λουκά ... ευτυχώς! μα φαντάζεσαι συνειρμούς που θα γεννούσε ο άλλος τονισμός? :lol:
... παράλληλες πορείες που τις ενώνει μια σιωπή ...
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό aeras » Σάβ Ιούλ 22, 2006 1:09 pm

BLOWIN' IN THE WIND


How many roads must a man walk down
Before they call him a man
How many seas must a white dove sail
Before she sleeps in the sand
How many times must the cannonballs fly
Before they are forever banned

The answer, my friend, is blowing in the wind
The answer is blowing in the wind

How many years must a mountain exist
Before it is washed to the sea
How many years can some people exist
Before they're allowed to be free
How many times can a man turn his head
And pretend that he just doesn't see

The answer, my friend, is blowing in the wind
The answer is blowing in the wind

How many times must a man look up
Before he can see the sky
How many years must one man have
Before he can hear people cry
How many deaths will it take till he knows
That too many people have died

The answer, my friend, is blowing in the wind
The answer is blowing in the wind
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο μουσική

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron