μουσική

Active Member : lyrics

οτιδήποτε γύρω από τη μουσική

Active Member : lyrics

Δημοσίευσηαπό than sigma » Παρ Ιουν 18, 2004 11:28 am

Τραγούδα και γέλα

Υπάρχει μέρος ν’ ανασάνει η νιότη μας ζωή;
Υπάρχει μέρος η ηθική τους να κρυφτεί;
Υπάρχουν χρώματα να φαίνονται στο μαύρο;
Κι αν ξέρεις πες μου που να τα βρω.
Τα ’χω χαμένα, στις τέσσερις γωνιές μοιρασμένα,
σ’ αυτή τη γη ξεχασμένα με παρελθόν στοιβαγμένα·
γερασμένα κι άλλα πεθαίνουν στη γέννα,
έχω και μέσα μου ένα, μαζί και σένα
όλα πνιγμένα στο αίμα και λυτρωμένα με ψέμα
με χίλιους κόμπους σε κουβάρι χρυσό τυλιγμένα,
δίχως μια στάλα πιωμένα μα μεθυσμένα,
γελούν και λένε τραγούδια σ’ ένα σκοπό χρεωμένα.

Γι’ αυτό σου λεω πάρε τα όμορφα κι έλα.
Για να τη σπάσεις στους καιρούς, τραγούδα και γέλα.
Κοίτα στα μάτια και μίλησε στους φοβισμένους,
κλείσε τ’ αυτιά και φύγε από τους στοιχειωμένους
κι αν μυρίζει πάλι αίμα από πολλά της γης μέρη,
κάν’ το τραγούδι και πες το κι όποιος ξέρει,
θα το ’χει ταίρι κι απάγκιο μυστικό,
όταν φορτώνει η ψυχή του από κακό.
Το ριζικό μας δειλιάζει, όταν του λεμε τραγούδια
και πριν πεθάνουμε, αν αφήσουμε στο τάφο μας λουλούδια.
Χαζά αγγελούδια δε βουλώνω το στόμα,
μαύρα δαιμόνια μου σας έκλεψα το χρώμα.
Γυμνοί βασιλιάδες, γυμνοί προφήτες
με τις πλάτες του θεού ξαναβαφτίζονται θύτες
κι εμείς οι αλήτες παντού σ’ αυτή την πλάση
φτιάχνουμε ξόρκι που δεν ξέρουμε αν θα πιάσει.
Μα δε μας νοιάζει, πες το βλακεία και τρέλα,
έλα κι εσύ, προλαβαίνεις, τραγούδα και γέλα
για τους περήφανους που άδικα φεύγουν·
εγώ είμαι πάντα μ’ αυτούς που πεθαίνουν.

Για την Παλαιστίνη – τραγούδα και γέλα
Για την κοιλάδα – τραγούδα και γέλα
Για τα Βαλκάνια – τραγούδα και γέλα
Και για την Κύπρο – τραγούδα και γέλα
Για τη Γένοβα – τραγούδα και γέλα
Για το Σηάτλ – τραγούδα και γέλα
Για τ’ άσπρα κελιά – τραγούδα και γέλα
Για τους νεκρούς – τραγούδα και γέλα
Για τον Μάρκος – τραγούδα και γέλα
Για τον Γκάντι – τραγούδα και γέλα
Για τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ – τραγούδα και γέλα
Για τον Αλλιέντε – τραγούδα και γέλα
Για τον Τσε Γκεβάρα – τραγούδα και γέλα
Για τον εχθρό μας – τραγούδα και γέλα
Για το φονιά μας – τραγούδα και γέλα
Για τ’ όνειρό μας – τραγούδα και γέλα


Τραγούδα στα παιδιά με τα σταυρωμένα χέρια,
τραγούδα στις μανάδες με τα μαύρα τσεμπέρια,
τραγούδα για όσους σκάβουν μ’ ίδρώτα τη γη,
τραγούδα σ’ όσους με γέλιο ξεπλένουν την οργή.
Τραγούδα τα όνειρα που δε προλάβαν να στεριώσουν
και τους ήρωες που πεθάναν πριν να προδώσουν,
για όσα αρνιέται να χωρέσει ανθρώπου ο νους
τους συρματοπλεγμένους ουρανούς.
Τραγούδα όλα τ’ αδύνατα να γίνουν δυνατά,
τραγούδα γη νερό αέρα και φωτιά,
αντί για δάκρυα γέλα, το θάνατο ξεγέλα,
για μένα και για σένα τραγούδα και γέλα
.
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό than sigma » Παρ Ιουν 18, 2004 11:39 am

Θα ’θελα να ’μουν

Θα ’θελα να’ μουν μελάνι στην πένα του Kαστοριαδη
και οργή πάνω στα μάτια του Πάμπλο,
γερασμένο σκυλί μπροστά απ’ την πύλη του ʼδη,
να γελάω και να θέλω τα σωθικά μου να βγάλω.
Να σας τη σπάω συνεχώς σαν τον Ραφαηλίδη,
αν γονατίζετε για κάποιο θεό,
να ’χα μια γλώσσα φαρμακωμένο λεπίδι,
αντί μια ψυχή ναυάγιο σε απέραντο βυθό.
Να ’μουν Εβραίος το ’40 στη Θεσσαλονίκη
ή ένα κύμα μεγάλο πάνω στα ξερονήσια,
να ’στελνα πίσω τη ντροπή σ’ αυτούς που ανήκει
και μια συγνώμη σ’ αυτούς που χαθήκαν περίσσια.
Θα ’θελα σκλάβος να ’μουν με μαστιγιές στη πλάτη,
να κουβαλάω μάρμαρα του Παρθενώνα,
πεισματάρης μαθητής του Σωκράτη,
και τυφλός χριστιανός κάπου στον πρώτο αιώνα.
Στίχοι τούρκου ποιητή γραμμένοι σε λευκό κελί
και λίγο ελεύθερος στη χάση και στη φέξη,
να ’μουν αλλόθρησκου στο κούτελο φιλί
και το γέλιο το πικρό στο Πέραμα του Ξέρξη
.
Να ’χα πάρει Ι 5 επί επταετίας,
να μην αντίκριζα μάτια προδομένα
κι από χέρι αριστερό άνευ αιτίας,
ψηφοδέλτιο άκυρο αλλαγής το ‘81.
Θα θελα να ’μουν μελωδία άγνωστη του Χατζηδάκη
και το επόμενο βιβλίο του Κοροβέση,
απ’ τα ράσα αφορισμένος σαν τον Καζαντζάκη,
να παω μ’ αθάνατους αν περισσεύει θέση.
Του 2004 να λείπω το Σεπτέμβρη,
θα πάρει η μπάλα πολλούς στο πουθενά,
τα ποντίκια θα χορεύουνε στ’ αλεύρι,
γνωστή εικόνα εγώ θα πάρω τα βουνά
.

Θα ’θελα να ’μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
δήθεν για μένα.
Θα ’θελα να ’μουν όσα σκότωσες πριν από μένα
και δεν είναι γραμμένα.
Θα ’θελα να ’μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
τα μυθοπαρμένα.
Θα ’θελα να ’μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
σειρά μου και μένα.

Θα ’θελα να ’μουν μετανάστης στο μεταγωγών,
μπάτσος αυτόχειρας που τέλειωσε ωραία.
Μια φωνή δυνατή που αναφέρεται απών,
έλληνας λοχαγός που δεν πήγε στην Κορέα.
Μια στιγμή από το όνειρο του Ρήγα
και ντοκουμέντο μυστικό από τη Βάρκιζα,
ένα τραγούδι καμπίσιο από κολίγα
και το δάφνινο στεφάνι θα στο χάριζα.
Θα ’θελα να ’μουν ψωμί και κουκούτσι από ελιά
δίπλα σε άδειο από νερό χρυσό κανάτι
που θα καθόταν στο λαιμό του βασιλιά
στο γάμο του λαού με το παλάτι.
Να ’μουν η πρώτη διαγραφή από το ΠΑΚ,
χαμένη μπάλα του γκολφ ξεμωραμένου εθνάρχη,
να ’μουνα σάτιρα σ’ ένα κοινό γεμάτο τρακ
και τραγουδιάρης που να μη σέρνεται όπου λάχει
Να ’μουν η αντοχή του Ρένου του Αποστολίδη,
μια ιστορία αφηγημένη απ’ τον Κατράκη·
θα ’θελα να ’μουν σ’ αλάνα αυτοσχέδιο παιχνίδι
κι ισόβια κάθειρξη απλά για ένα γκαζάκι.
Του Κώστα Βάρναλη να ήμουν η «Καμπάνα»
και το πινέλο του Θεόφιλου στο αίμα,
Θα θελα να ’μουν όσα δε σου ’παν, μάνα,
μήπως και δε με γένναγες μέσα στο ψέμα.


Αφού είμαι άτυχος και δεν ξαναγεννιέμαι,
έφτιαξα μόνος μου κάτι να καυχιέμαι
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό escobar » Πέμ Σεπ 09, 2004 2:31 am

ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ

κοιτάω ξανά τριγύρω κι όλα μοιάζουν ξένα
να τα αγγίξω δεν μπορώ είναι καλά κρυμμένα
κοιτάω τα σύννεφα και σκέφτομαι ταξίδια
μα χωρίς φως όλα τα γκρίζα στη ψυχή μου είναι ίδια
για αυτό τα μάτια χαμηλώνω προς τη γη
και σε καλό μου πάλι να μου βγει
γιατι κι αυτό το χώμα που πατάω
δε φταίω εγώ δεν με έμαθαν να το αγαπάω
μονάχα σύμβολα τριγύρω και εικόνες
μασόνοι κρυμμένοι να στήνουνε κανόνες
μια έμμονη ιδέα και μια φοβία
μήπως ποτίσει το μυαλό μου με στημένη βία
λόγια πολλά και δεν αντέχω πια
που είναι η πατριδα μου εκείνη η γλυκιά
που έχει στην πέτρα χαραγμένο λέει το φως
λες να την ξέχασε για πάντα ο θεός
και νιώθω πρόσφυγας εδώ που έχω γεννηθεί
σαν τους προγόνους μου εδώ έχω στηθεί
για να ξεπλύνω τύψεις και υποσχέσεις να εκπληρώσω
πόσο ακόμα θα πληρώσω

έχω σημάδια προσφυγιάς και το γλυκό φιλί γιαγιάς στο μέτωπό μου
έχω τον πόνο αδερφό και ένα όνειρο κρυφό για φυλαχτό μου
κάτω από τον ήλιο χωρίς φως για μένα γκρίζος ο ουρανός κι όμως υπάρχω
παίρνω κουράγιο τραγουδώ για όλα αυτά που αγαπώ χωρίς να τα έχω
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση

Δημοσίευσηαπό escobar » Τετ Δεκ 08, 2004 6:41 pm

ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝΕ ΝΩΡΙΣ

οι πιο πολλοί δεν θα θυμάστε αυτά που τότε είχα πει
και με αναγκάζετε ξανά να σας χαλάσω τη σιωπή
το βόλεμά σας και την ατέλειωτη χαρά
και ότι έχω αφήσει απ την προηγούμενη φορά
τα ίδια μάτια με την τόση αδιαφορία
καλά στημένη και η αλώβητη ιστορία.
Βλέπεις τώρα είναι μπανάλ η ωμή ολιγαρχία
κυβερνά η γκλαμουριά κι η σινιέ αληταρχία
η ευκολία,τα λεφτά,πανίσχυρο το τέρας
μα για τα αδέλφια μου δεν φτάνει ο αέρας.
Τους νοιάζει η φτώχεια φυλακή και ζητούν την ευκαιρία
να ξεφύγουν απο αυτή την τιμωρία.
Και πάνε εκεί σε ένα φυτώριο καλό εντατικό
σε ένα κολέγιο που λες ιδιωτικό
Λαμπρό το μέλλον,γιαπης με φράγκα
κι αν τη χωθείς και στη σκιά σε κάνουν μάγκα
Τη λένε παιδεία την κοροιδία
λαπαδιασμένα τα όνειρα τους τι αηδία
Αυτά τα αδέρφια χάνονται εδώ στο2000
τι φταίτε εσείς ρε πατεράδες και μανάδες.

Για τα αδέρφια που χαθήκανε νωρίς δεν φτάνει μόνο της λύπης το τραγούδι
τα λάθη σας να ξέρεις πως δεν σβηνουνέ με ένα δάκρυ ένα λουλούδι
Για αυτα τα αδέρφια που χαθηκανε νωρίς κοιτάω τον οθρανό και σιγοτραγουδάω
και αφου νιώθω την καρδιά μου να πονάει δεν ξεχνάω και εκδίκηση ζητάω
pablo escobar
escobar
full member
 
Δημοσιεύσεις: 153
Εγγραφή: Τετ Σεπ 08, 2004 1:36 pm
Τοποθεσία: κόλαση


Επιστροφή στο μουσική

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron