παιδική χαρά

Που ειστε ρε?????????????????????

χαλαρά χαμόγελα, παιχνίδα, παιχνιδίσματα, αστεία και .... "ζζζζζζζζζζζζζζζ"

Που ειστε ρε?????????????????????

Δημοσίευσηαπό alexis » Παρ Φεβ 26, 2010 1:31 pm

Που χαθηκατε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Τι γινεται,
ζειτε πεθάνατε;
Που γραφετε τώρα???????????
alexis
super member
 
Δημοσιεύσεις: 227
Εγγραφή: Τρί Ιαν 21, 2003 7:23 pm

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Παρ Μαρ 05, 2010 3:43 pm

εγώ έχω χάσει τον κωδικό μου
ελένη
έψιλον
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό than sigma » Σάβ Μαρ 06, 2010 9:06 am

καλημερα
και εγώ μετά από πολλά προβλήματα επιστρέφω πιο ενεργά στη σελίδα..και ελπίζω μόνιμα πλέον..:)
ελένη θα σου στείλω ένα κωδικό στο mail που έχεις δηλώσει στην αίθουσα...αν δε το λάβεις στείλε μου το κανονικό σου mail για να κάνουμε νέο κωδικό.
...μου λείψατε!!!
ΘαΝάσης
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Μαρ 08, 2010 8:35 am

βρεθήκαμε!
εγώ θέλω να ειδωθούμε.
ή
θέλω να ξαναγράφουμε. έχουμε δρόμο πίσω μας. γιατί όχι και μπροστά μας;
πρόβλημα: πόσο κοστίζει το μισσοσ σε σένα θαν, από πλευράς χρημάτων μόνο;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό than sigma » Δευτ Μαρ 08, 2010 9:07 am

..να ξανα βρεθούμε είναι το θέμα ανεξάρτητα από κόστος.
..το πρόβλημα που με κράτησε μακριά δεν ήταν χρηματικό. ευχαριστώ πάντως!
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό kanenas » Δευτ Μαρ 08, 2010 11:21 pm

έτσι αρχίζει πάντα.
"θέλω να ειδωθούμε"
"ανεξάρτητα από κόστος"
"δεν είναι θέμα χρημάτων".



Ο Θανάσης γύρισε κι έχει λεφτά,
η έψιλον θα μας φάει όλους.

Πάντα την φανταζόμουνα να έχει απεριόριστη δύναμη, σα μια θάλασσα που θα σε καταπιεί. Το μυστικό της είναι πως δεν έχει καμία βούληση. Απλά είναι εκεί. Η ύπαρξή της είναι ένας πειρασμός να συναντήσεις το άπειρο. Αν ερωτευτείς την έψιλον (για έρωτες θα μίλαγα, τι άλλο) (ορίστε, έβαλα παρένθεση και έχασα τον ειρμό.

Είναι μεγάλη αλαζονεία να αφήνεις παραγράφους. Εκτός του ότι δεν αφήνεις τον άλλον να απαντήσει, σημαίνει πως έχεις τόσα σημαντικά πράγματα να πεις, κι ο άλλος τόσα σημαντικά να ακούσει. Όλα αυτά τα κρίνεις μόνος σου. Του κλέβεις τον χρόνο.

Κανονικά θα πρέπει να αφήνουμε παραγράφους μόνο σε καιρό πολέμου. Σα να αφήνουμε τις τελευταίες λέξεις.
Σα να ψάχνουμε την πιο σημαντική λέξη, εκείνη που δεν πρέπει να ξεχαστεί. Οι βόμβες να πέφτουν αναρίθμητες κι εμείς να μετράμε λέξεις. Και λίγο πριν το τέλος να αφήνουμε μια παράγραφο.

Σε καιρό ειρήνης οι παράγραφοι θα'ναι στην καραντίνα.
Θα ξαμολιούνται έξω με τις σειρήνες του πολέμου.

Στον πόλεμο νοσταλγείς τον πόνο. Αν πονέσεις, είσαι νεκρός.
Κάθε παράγραφος είναι μια φανταστική συνδιαλλαγή με τον πόνο. Με τον θάνατο σε καιρό πολέμου.

Νοσταλγείς τον θάνατο και γράφεις παραμύθια. Οι παραμυθάδες κατά βάθος είναι θανατόφιλοι.

Είδα ένα λουλούδι.
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Μαρ 09, 2010 7:05 am

στα έργα τα πολεμικά, ο τύπος πέφτει κάτω πυροβολημένος. προλαβαίνει ν' αλλάξει τόνο στο πρόσωπο. και μετά δε νιώθει τίποτε. είναι ένας κύριος χωρίς καμέλιες, είναι κάποιος που θα τον κλάψουν κάποτε.
ο πόνος είναι η γκριμάτσα της ζωής.
έτσι γεννήθηκες κανένα, μέσα σε μια γκριμάτσα που φώναζε: πονάω! φοβάμαι! πεινάω!
κι εγώ σε μια γκρισμάτσα σε γέννησα. που φώναζα: γιατί είμαι μόνη μου; πόσο άραγε να κοστίζει ένας έρωτας;
(κι αυτός σε παρένθεση, όπως κάθε τι συμβατό με τη ζωή)
έμεινα στα ερωτηματικά. γέμισα φλύκταινες σε όλο μου το σώμα. όσο πιο πολύ έζησα, τόσο πιο πολύ πόνεσα. έτσι το σώμα μεταβλήθηκε σ' ένα βρώμικο ηφαίστειο που έβγαζε παρελθόν. τώρα είμαι ένας βάλτος. παρελθόν παρόν και μέλλον δεν μπορούν να ξεκολλήσουν να φύγουν.
ψάχνουν στο βυθό να βρουν το νόημά τους.
έτσι απλώς είμαι εδώ,
αυτός ο τόπος είναι μαγικός
υποπτεύομαι πως σε κάποια στιγμή ο λεγόμενος πόνος θα γίνει ανεπαίστητος. τότε οι παράγραφοι θα γίνουν φράχτες νεκροταφείου.
προς το παρόν κάθε παράγραφος είναι μετερίζι
κι ίσως να παλεύουμε με λέξεις.
κρότος τοις ωσίν...
αέρας.
ψάχνω μια θέση που μάλλον δε θα έχω ποτέ.
αστείο. δεν τρώω ανθρώπους. τρώω νοσταλγίες ενός ήρεμου τόπου όπου θα ήθελα να υπάρχω. που και που γεννάω πράσινα φύλλα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

όταν και πάλι η ποίηση σκοράρει.

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Μαρ 10, 2010 8:23 am

όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Μαρ 10, 2010 8:24 am

το έκλεψα. ο καρούζος εδώ συναντάει τον κανένα και του κουβεντιάζει.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Re: Που ειστε ρε?????????????????????

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Τετ Μαρ 17, 2010 11:47 pm

alexis έγραψε:ζειτε πεθάνατε;


Μερικοί έχουν πεθάνει, άλλοι δεν ζούμε πια..
όλοι νεκροί της διπλανής πόρτας. συνηθισμένα πράματα, δηλαδή..


_________________________________________________________________
πήρα καινουργια φωτογραφικη μηχανη εψιλον! θα φωτογραφιζα το λουλουδι που είδε ο κανενας να στο στείλω να συγκινηθείς να τονε 'ρωτευτείς , να ξαναβρεί τον είρμο του, που τον έχασε στης παρένθεσης το γέρμα, αλλά (ξ)έχασα το ι-μέιλ σου και η όλη απόπειρα παρέμεινε στα αζήτητα του μη τετελεσμένου μέλλοντος.
όμως.. τι ωραία που μιλατε για το θανατο, σας ζηλεύω! ποτε δεν θα σας φτασω. με κυνηγάνε και τα σπρεντσ και πηλαλάω σε αντίθετη κατευθυνση τώρα. αλλά δεν το βάζω κάτω. που λες Ε, εσας μπορεί να σας ψαλίδισαν το επίδομα, εμάς μας έκοψαν τη ρευστότητα. για να τους γδικηθώ τώρα εγώ, τα πίνω καθε βράδυ όχι στο μπαρ το ναυάγιο παρεα με εναν αγιο αλλά στο καπηλιό του ζήση με τσίπουρο αφορολογητο και λαθραία κοχιμπας, αγκαλιά με την ύφεση. much better δηλαδή, και κάνει καλό και στη λίμπιντο, αν και οι αλυσσίδες της financial αιχμαλωσίας είναι by far πιο διεγερτικες για τους ΜΠΜΕ γκρικ μαζόχες.
παιδιά, να ειστε καλα να πολεμειτε και να λεξικροτειτε. έτσι κι αλλιώς κανείς μας δεν είναι για πόλεμο της προκοπής πια. Κανένα, θα αρχίσω να φωτογραφίζω παραμυθάδες για να εξασκούμε ταχαμου στη σκοποβολή.

καλο βραδυ,
ως την άλλη φορά που θα έχουμε να πουμε πολλά..

---
_|\/|_


υ.γ. γιατι δεν πάτε σπιτι σας να αγαπηθείτε παρα μουρχεστε 'δω χαμου και ανακατεύτε τους ειρμούς σας;
υ.γ.2 τα πραγματα είναι θάνασιμα όντως, οπότε τι πιο λογικό απο μια θαναγέννηση στο στεκι του Θαναση! ;)
Επισκέπτης
 

Επόμενο

Επιστροφή στο παιδική χαρά

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 7 επισκέπτες

cron