ποίηση

ΑΣ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΕΝΑ "ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ"!

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Μαρ 07, 2008 7:33 am

επωδός:
άρες μάρες αγκινάρες
στο γυαλό πετούν ... χαρταετοί!

το βρήκα, ε;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Mythos » Παρ Μαρ 07, 2008 12:44 pm

epsilon έγραψε:επωδός:
άρες μάρες αγκινάρες
στο γυαλό πετούν ... χαρταετοί!

το βρήκα, ε;


(μου 'κανες τη ρίμα ρήμα και το γιώτα επιρρύμα)

μωρέ το βρήκες και το ξεπέταξες!
(το χαρταετόπουλο..)
το νου σου μη σου σκαλώσει σε καμιά κολόνα της δεη και έχουμε τίποτα ηλεκτροπληξίες. και να του βάλεις μπόλικη ουρά μη κάνει εναέριες κωλοτούμπες και μας μηνύσει κανάς λαζό για παραβίαση κοπυράιτ.;)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Μαρ 10, 2008 8:30 am

μύθε μου, σκαλώνω μωρέ εγώ ποτές;
ποτές δε σκαλώνω
στις στίχων τις συνέχειες
...

καλά κούλουμα φίλοι...
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό fbl » Τρί Μαρ 11, 2008 11:12 pm

Mythos έγραψε:το νου σου μη σου σκαλώσει σε καμιά κολόνα της δεη και έχουμε τίποτα ηλεκτροπληξίες.






Ηλεκτροπληξια ;

Στων απεργιακων κινητοποιησεων των ημερων μας Μυθε ;

Ποιο σιγουρο το χω να παει να καποιος απο ρευματισμους η αντε απο















































ριματισμους .......




Τττζζζζζ............




.
press alt + f4 after read..
Άβαταρ μέλους
fbl
super member
 
Δημοσιεύσεις: 224
Εγγραφή: Τρί Φεβ 15, 2005 1:47 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Μαρ 18, 2008 3:34 pm

...αχ αυτοί οι καταραμένοι ριματισμοί!
πονούν τα δάχτυλά μου
δαγκώνω τα βράγχιά μου
-τα βρήκα σ'άλλο ποστ-
κύριε ελέησον λατινικά και υψίφωνα,
δώσε
πάρε
μια ρίμα
μια αράδα
ένα κομματάκι αναξιοπρέπεια. να, θές;



ποίημα της διασήμου έψιλον έψιλον έψιλον (τρία έψιλον) που ακούει τρίτο πρόγραμμα σε τρίτο πρόσωπο. τρίτο πράμα.

και διαβάζει μισσός.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό kanenas » Παρ Απρ 04, 2008 10:08 pm

πάρε μια ρίμα
δώσε μια πρίμα

μπαλαρίνα

έναν κόκκινο σίφουνα
πέλεκυ
για τα μάτια


σφυρίζει πάλι ο πετεινός


Κι ύστερα χάθηκες.
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Απρ 06, 2008 10:28 pm

χίλια κομμάτια κόκκινα η μπαλαρίνα
σε σκεφτόμουν
στο νοσοκομείο ανάμεσα στις επισκέψεις και τις τσιχλόφουσκες της αποκλειστικής
κι έλεγα
δεν μπορεί
είναι κάπου κοντά.
να είναι κάπως καλά.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό kanenas » Δευτ Απρ 07, 2008 6:08 pm

έρωτας είναι να φοράς τα κουρέλια του άλλου
στο νοσοκομείο ανάμεσα στις επισκέψεις και τις τσιχλόφουσκες της αποκλειστικής
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Απρ 08, 2008 7:50 am

θα υφάνω τρύπες να με διαπερνά το αόριστο και το κενό
ποτές
δεν κατάλαβα αν κάτι είναι
χάρισμα
κλάμα
ή κλοπή.

αόριστος είναι ένας χρόνος-έγκλιση.
δημιουργία στο κενό.
θα στάξω μια παπαρούνα μέσα στο χιόνι να κοκκινήσει ο κάμπος των παιδικών σου χρόνων
και πάλι
και θα χει σιωπή που στάζει με τα μπαμπάκια της αμοργού και τα δηλητήρια του αλκολικού με τους δυο τόμους στον ίκαρο
να'χει καλό
εγώ
άλλο απ'το να υποκλίνομαι,
δεν έχω.
την αγάπη μου στον κανένα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό ελένη κρίστη » Τετ Απρ 16, 2008 12:19 pm

Στον κανένα ,
έδωσα το χέρι της χρόνιας προσευχής μου..
ανάμεσα στα δάχτυλα πέρασα τον αόριστο μιας αναπνοής
που με είχε διαπεράσει..
Σε ένα φωνήεν της ψυχής
άφησα τις λέξεις να τρέχουν
και να παραλύουν στον ουρανό σου..
Σαν άρες μάρες καποιού αγνώστου προσώπου
Οι παπαρούνες φύτρωσαν στο σώμα
όπως η άνοιξη στο χώμα..
και τότε άρχισε να απλώνεται το κόκκινο
σαν το κόκκινο σεντόνι του ερωτά
που σκεπάζονται τα κορμιά μας όταν ανταμώνουν τυχαία τις νύχτες ..
και αιωρούντε για μια στιγμή στην αιωνιότητα του ποτέ
εκεί λοιπόν, στο ποτέ κρέμασα το λιθαράκι της ψυχής
και κέντησα μ' αυτήν το θάνατο...

Υ.Γ. αυτά τα στιχάκια γέννησαν τα δάχτυλα μου καθώς διάβαζα όλα τούτα τα στιχάκια εδώ. σας ευχαριστώ .είναι ότι πιο όμορφο η παρέα σας.
Μέσα στον ύπνο της ζωής ,αγγίζω μια διάτρητη πνοή.
Κι ʼ ήρθαν στα όνειρα νεράιδες και ξωτικά…
για να ντύσουν με χρώμα των ανθρώπων τη μοναξιά ….
ελένη κρίστη
new member
 
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: Τρί Απρ 15, 2008 8:48 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron