ποίηση

ποιό είναι το <<αφροδισιακό>> της έμπνευσης?

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Από τα χείλια μου

Δημοσίευσηαπό kopadi » Τετ Απρ 27, 2005 3:10 pm

Σύντηξη στα ενδότερα της ψυχής
πάλι και πάλι
το μέσα σκοτάδι των πληγών
να ξεπλύνεις με φώς
aimenartakarabaz
kopadi
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Τρί Σεπ 02, 2003 8:55 am

Δημοσίευσηαπό ιδιώτης » Παρ Μάιος 06, 2005 9:56 pm

η έμπνευση πηγάζει από την ίδια την πράξη της δημιουργίας. η πράξη αυτή βρίσκεται πίσω από τις όποιες σκέψεις και διαθέσεις μας. δεν φεύγει ποτέ. φυσικά εννοώ αυτούς που δεν μπορούν να απαλλαγούν απο Τό μαμούνι. όσοι δεν έχουν το μαμούνι να τους ταλανίζει, δεν έχουν κανένα πρόβλημα δημιουργίας η και προβληματισμού. κοιμούνται ήσυχοι και...αιωνία τους η μνήμη.
Άβαταρ μέλους
ιδιώτης
new member
 
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: Δευτ Νοέμ 24, 2003 9:52 pm

Δημοσίευσηαπό Απόμακρος » Πέμ Μαρ 15, 2007 2:43 am

Η έμπνευση κατά τη γνώμη μου είναι αποτέλεσμα συνδυασμού βιωμάτων, φαντασίας, ευρηματικότητας, νοητικής και νευροφυσιολογικής κατάστασης, ψυχοσύνθεσης. Τα βιώματα ουσιαστικά όμως είναι αυτά που επηρεάζουν όλα τα υπόλοιπα, τα οποία φυσικά με τη σειρά τους επηρεάζουν τις καταστάσεις και κατά συνέπεια τα μελλοντικά βιώματα (κυκλική αλυσίδα με μισάνοιχτους κρίκους)

Το "μαμούνι" τώρα που λέει και ο ιδιώτης πιστεύω ότι ναι "υπάρχει", αλλά απλώς αποτελεί το μέσον. Εξαιτίας του θα γίνει "Ύλη" η "Ιδέα", είναι ένας απλός εκτελεστής, πολλές φορές και φονιάς της αρχικής εμπνεύσεως ακριβώς επειδή η φαντασία έχει λιγότερους κανόνες, είναι κατά πολύ πιο άναρχη, χαοτική, ανεξάρτητη από την όποια πραγματικότητα. Αυτό που θα φανταστείς - εμπνευστείς δεν είναι βέβαιο ότι θα καταφέρεις να το μεταφέρεις αυτούσιο στον Υλικό κόσμο.
Είμαι πεπεισμένος επίσης ότι πολλές εμπνεύσεις που ίσως αλλάζανε τον κόσμο όπως τον ξέρουμε τώρα (φαινόμενο πεταλούδας) δεν υλοποιήθηκαν ακριβώς ίσως επειδή δεν υπήρχε "το μαμούνι". Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπήρχαν οι εμπνεύσεις... δεν σημαίνει επίσης ότι κάποιοι δεν έχουν "εκμεταλλευτεί" εμπνεύσεις άλλων οι οποίοι παρομοίως δεν είχαν το "μαμούνι". Πολλές είναι και οι φορές που το μαμούνι υπάρχει... αλλά η έμπνευση είναι θαμμένη θαρρείς στη ψυχή μιας Μούσας με όρκο σιωπής.

Τέλος, όταν το μυστικό της Μούσας πάει στο "τάφο", κάποιοι θεωρητικά "νεκροί" είναι η τελευταία ελπίδα. Ελπίδα για τι; Για οτιδήποτε, για τίποτε. Ελπίδα για μια ακόμη έμπνευση στο κενό, για μια τρύπα στο νερό ή για κάτι που θα αλλάξει κάτι το αδιάλλακτο. Τον ίδιο τον κόσμο. Ίσως βέβαια τον κόσμο όπως εμείς τον βλέπουμε... έχει όμως τελικά σημασία;


ΥΓ: γλιστρίδα...
Το καλύτερο στον κόσμο μας... είναι το οτι ο καθένας μας ζει στον δικό του.
Δεν υπάρχει Θεός... κι ας νιώθεις την απουσία του.
Απόμακρος
new member
 
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: Τετ Δεκ 27, 2006 5:28 pm
Τοποθεσία: My site is always under construction

Δημοσίευσηαπό ieltis » Κυρ Απρ 08, 2007 2:15 am

Εγω αναρωτιεμαι ποσοι γραφουν οταν ειναι χαρουμενοι...

Κανείς, ίσως ελάχιστοι

Το πρωτο ειναι η θλιψη παντα βοηθαει και συνηθως καταληγει και σε κατι καλο.
Το δευτερο καλυτερο ειναι διαφορα ειδη "μεθης".

Κι ο συνδυασμός είναι ό,τι καλύτερο
θα πενθώ πάντα -μ' ακούς; -για σένα,
μόνος στόν Παράδεισο
ieltis
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 32
Εγγραφή: Παρ Ιαν 14, 2005 9:50 pm
Τοποθεσία: Ρόδος, Ρέθυμνο ή και κάπου αλλού

Προηγούμενη

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron