ποίηση

[b]αίμα ναι παντού έσταζε αίμα [/b]

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

[b]αίμα ναι παντού έσταζε αίμα [/b]

Δημοσίευσηαπό virus » Τρί Απρ 29, 2003 10:33 am

Ναι ο πρωτογέννητος έφυγε και ξανάρθε
Και αίμα ναι παντού έσταζε αίμα
Ναι ξανάρθε ο πρωτογέννητος ήταν νεκρός
Και ξανάρθε όχι έλεος πια
Αγάπη φωνάζανε οι ʼγγελοι
Έκοψε το λαρυγγι του πρώτου το λαρύγγι Πατέρα παρτο
Ο πρωτογέννητος ήταν εδώ ήταν νεκρός
Αίμα μόνο αίμα
Έλα Πατέρα έλα πιες Αίμα απ’ τα παιδια σου
Ο πρωτογέννητος είναι εδώ και σφάζει Αγγέλους
Έλα Πατέρα έλα δες Τι θα κάνεις ?
Αίμα Πατέρα αίμα έλα Πατέρα τι θα κάνεις ?
Ο πρωτογέννητος είναι εδώ να σφάζει τους Αγγέλους σου
Να δες το αίμα δες τι θα κάνεις ? έλα τι θα κάνεις ?
Ο πρωτογέννητος είναι εδώ…

[list=][/list]
Σ' αγκαλιάζω στο σκοτάδι, σε τυλίγω μ' ένα χάδι
Τώρα είμαι γυμνός, μοιάζω σαν Θεός
φωτεινός, δυνατός, μπορείς να μ' αγαπήσεις
μπορείς να μού φωτίσεις μιά στιγμή
Το κορμί μου είναι μόνο η αφορμή.
Άβαταρ μέλους
virus
new member
 
Δημοσιεύσεις: 10
Εγγραφή: Τρί Φεβ 04, 2003 7:19 am

Δημοσίευσηαπό pertri » Τρί Απρ 29, 2003 9:10 pm

Σε κήπο ολάνθιστο το βρήκα να περπατά παίζοντας τυφλόμυγα
κυνηγώντας τον εαυτό του...
Τη θλίψη μαντήλι φόραγε στα μάτια
και έτρεχε μέσα σε ολάνθιστο κήπο
ανάμεσα σε θάμνους κι αγριολούλουδα
κίτρινα κι άσπρα

έπεσε και το αίμα που γλύστρησε
απ' την καρδιά του
έβαψε κόκκινα τα χέρια μου και τα δάκρυά μου
άνοιξα τα χέρια και
φώναξα
το νερό
να ρθει να φωλιάσει
στις απλωμένες μου χούφτες...

Το φώναζα μα δεν άκουγα τη φωνή μου
κι άρχισα να παίζω
τυφλόμυγα μαζί του
κι ένα χορό κυκλωτικό χορεύαμε
βλέποντας - μη βλέποντας
πάντα με το νερό στο τάσι
των χεριών μου

έχει φως...
τόσο φως...
γι'αυτό έκλεισες τα μάτια;

ΜΗ ΦΕΥΓΕΙΣ
ΜΗ ΦΕΥΓΓΓΓ....

Δε με ακούω...
Μ'ακούς;
make a nest of pleasant thoughts
Άβαταρ μέλους
pertri
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 663
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:57 am
Τοποθεσία: veglia

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Τετ Απρ 30, 2003 1:14 am

Νύχτες κάλπαζε βλοσυρός
έπινε χυμό ζωής κόκκινο ζεστό
Ακόρεστη η δίψα
Όνειρα πάθους και δάκρυα
Κραυγές και πόλεμος
Ποιος νικά αδερφέ;
Ποιος πεθαίνει αδερφέ;
Εγώ πεθαίνω. Εγώ νικώ
Ματωμένες φτερούγες
Ξεσκισμένα φορέματα
Το λευκό να χαθεί αδερφέ;
Το τραγούδι να σωπάσει αδερφέ;
Ναι σιωπή και σκοτάδι
Μαζί σου πονώ αδερφέ
Μαζί σου πεθαίνω αδερφέ
Τα όνειρά σου ονειρεύομαι αδερφέ
Η δίψα σου με καίει αδερφέ
Όχι είμαι μόνος
Κράτα με αδερφέ
Το λαρύγγι του πρώτου σου ήταν δικό μου αδερφέ
Κι αυτός δεν μιλάει. Γιατί;
Σου ψιθυρίζει «άνοιξε τα φτερά σου» αδερφέ
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Μάιος 01, 2003 5:21 pm

περτρι,
τώρα κάτάλαβα: μην τρέχεις τόσο:
προσπαθώ να σου φιλήσω τα πόδια, αλλά τρέχεις τόσο πολύ που δεν προλαβαίνω. ίσως κάποιος άγγελος θα δει πως είμαι η τελευταία της τάξης, θα με λυπηθεί, θα με στήσει στον τοίχο να βλέπω, και θα φιλήσει αυτός τα πόδια σου.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Πέμ Μάιος 01, 2003 7:01 pm

Δάκρυσα
Πόνεσα
Φώναξα
Τίποτα δεν έμεινε
Όλα τυλιγμένα σε ομίχλη
Έσβησε ο ήλιος
Χάθηκε ο ουρανός
Μια σταγόνα ζωής μόνο
Αίμα μόνο αίμα
Μια στάλα στο χρόνο
Αίμα μόνο αίμα
Ανοιγοκλείνουν τα βλέφαρα
Σκοτάδι μόνο
Ψηλαφούν τα χέρια
Ερημιά μόνο
Τα βλέμματα ξέσκισαν την ψυχή
Χρειάζομαι την κραυγή σου
Επισκέπτης
 

ΠΕΙΝΑ ΘΑΝΑΣΙΜΗ

Δημοσίευσηαπό teleosaure » Παρ Μάιος 02, 2003 2:59 am

ΠΕΙΝΑ ΘΑΝΑΣΙΜΗ


Είναι μεσημέρι και πεινάω.
Και το πρωί πεινούσα,
και χτές, και προχτές.
Ολοι πεινάμε.

Οι σάρκες απλωμένες στο τραπέζι
και τα μυαλά και τα νεφρά και τα συκώτια.
Τα έντερα, γιρλάντες πάνω απ' τα κεφάλια μας.

Κοιταζόμαστε στα μάτια.
Κανείς δεν απλώνει.
Δεν έχουμε φωτιά.

Αν ζούμε κι αύριο κι η όρεξη περισσεύει
-τι να γίνει;-
θα τα φάμε όλα ωμά.

24/10/2001-11:55 μ.μ.
teleosaure
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 36
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 3:20 am

Re:[b] αίμα ναι παντού έσταζε αίμα [/b]

Δημοσίευσηαπό virus » Παρ Μάιος 02, 2003 12:56 pm

Και έκλαψε Αλλά όχι έλεος πια Πατέρα
Και δάκρυα λένε τρέχανε και άγγελοι σφαγμένοι
Αδέλφια κοίταξε πατέρα όλα σφαγμένα
Απ’το παιδί σου πατέρα κοιτάς ?
το Δάκρυ μου Είναι Αίμα πια
Έλα πατέρα ξέρω πια τι κάνεις
Πάντα ήξερα
Θα πιεις απ’ το αίμα μου πατέρα ?
πιες το πατέρα
Αλλά θα πιεις και το δάκρυ μου
πατέρα βλέπεις ?
Το χρόνο εσύ τον έστειλες ? σε μένα
πατέρα κοίταξε τον Πως με σκοτώνει Πατέρα κοιτάς?
Αλλά όχι πατέρα δεν θα χαρείς ξανά
Θα τον πάρω μαζί μου

Ο πρωτογέννητος είμαι πατέρα μα θα ξανάρθω
Και πάλι θα πάρω το αίμα των αγγέλων σου
πατέρα κοιτάς?
τη καρδιά μου αίμα πατέρα

πατέρα δε σου τη δίνω την ξεσκίζω μόνος πατέρα
Τους χρόνους και αγγέλους σου σκοτώνω
Πιες τώρα το αίμα της καρδιάς μου
Μα πιες πατέρα και το δάκρυ ……
[/b]
Σ' αγκαλιάζω στο σκοτάδι, σε τυλίγω μ' ένα χάδι
Τώρα είμαι γυμνός, μοιάζω σαν Θεός
φωτεινός, δυνατός, μπορείς να μ' αγαπήσεις
μπορείς να μού φωτίσεις μιά στιγμή
Το κορμί μου είναι μόνο η αφορμή.
Άβαταρ μέλους
virus
new member
 
Δημοσιεύσεις: 10
Εγγραφή: Τρί Φεβ 04, 2003 7:19 am

Δημοσίευσηαπό Επισκέπτης » Παρ Μάιος 02, 2003 2:41 pm

ελεος..λυπηθειτε μας
Επισκέπτης
 

Δημοσίευσηαπό pertri » Παρ Μάιος 02, 2003 7:09 pm

Συχωρεμένος!
make a nest of pleasant thoughts
Άβαταρ μέλους
pertri
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 663
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:57 am
Τοποθεσία: veglia

Ανάγκα και θεοί πείθονται...

Δημοσίευσηαπό ostreon » Παρ Μάιος 02, 2003 10:08 pm

Virus,
Σε καλό δρόμο βρίσκεσαι...
Είσαι στα πρώτα στάδια της μεγάλης Οργής στόν Πατέρα..
Συνέχισε έτσι μέχρι να τον σκοτώσεις..
Κι όταν δεν θα υπάρχει, θα βλέπεις τ' άστρα και δεν θα θυμώνεις πιά..
Εκείνο το γαλαξία εννοώ στα δώδεκα τόσα δισεκατομύρια έτη φωτός να σου κλείνει το μάτι απ' το ισόχρονο παρελθόν...
Ήρεμος ,μέσα στην απεραντοσύνη του Μεγάλου Ερωτηματικού , περιμένοντας μ' ένα περίεργο συναίσθημα τη σειρά σου..
Τότε ,μπορεί , η ψευδαίσθηση της αιωνιότητας σε μιά μέρα ,να σου φαίνεται σαν αληθινή...

Και να μη παρασύρεσαι από τους αναρχικούς με τους δυναμίτες και τα χατζάρια..
Το μυστικό είναι η Υποταγή στό Νόμο της Ανάγκης κατά το στοχασμό του Αναξίμανδρου
"τα όντα τα γεννάει το άπειρο και χρωστούν να ξαναγυρίσουν στη φθορά"

(καλύτερα να εξοφλάς με τη θέλησή σου, παρά να τσιρίζεις στην ηλεκτρική καρέκλα....και να χαλάς καί τη διάθεση της παρέας..)

ΤΕΛΟΣ

(μα ποιός είμαι τέλος πάντων;;;)
"Μόνο πού υπάρχει καί μιά διαφορετική εκδοχή:
Μη με πιστεύετε, όσο γερνώ τόσο λιγότερο καταλαβαίνω.
Η πείρα μού ξέμαθε τον κόσμο...
Άβαταρ μέλους
ostreon
super member
 
Δημοσιεύσεις: 193
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 2:49 am

Επόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron