ποίηση

με την πένα της ψυχής

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

με την πένα της ψυχής

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:03 pm

τα άστρα λέν οι ειδικοί


Η μοίρα γενναιόδωρα
ενώ μ είχε προικίσει
το ταίρι μου το άρπαξε
κι αυτό μ είχε τσακίσει

Ξανοίχτηκα σ ωκεανούς
και σε βαθιά πελάγη
μια νέα αγάπη για να βρώ
να ξαναζήσω πάλι

μα τίποτα δεν φάνηκε
τα ξάρτια μου λυγίσαν,
τα όνειρα σκοτείνιασαν
και οι καημοί τα σβήσαν

μα ξάφνου μες το χαλασμό
είδα να πέφτει αστέρι
απ τις κορφές του ουρανού
τι ριζικό θα φέρει?

Είπα ευχή για ν ακουστεί
στ ορίζοντα τα βάθη
μήπως η μοίρα η καλή
ήτανε και εχάθη?

Και τότε την αντίκρισα
σαν οπτασία μπρος μου
το χέρι της μου άπλωσε
κι έπιασε το δικό μου

θές να σου πω τη μοίρα σου
να δω τι θα σου λάχει,
ή συντροφιά να γίνω εγώ
σε άνθρωπο που πάσχει?

Για τ άστρα μίλα μου κυρά
κάτσε σιμά και πές μου
τον τοξοβόλο της καρδιάς
να με λυτρώσει βρές μου

Τ άστρα καλέ μου ναυτικέ
όλων την μοίρα λένε
τους λίγους κάνουν να γελούν
και τους πολλούς να κλαίνε

όμως εσύ τορνεύτηκες
το γέλιο να χαρίζεις
και τα ναυάγια της ζωής
μόνος να ξενερίζεις

καστανομάτα κοπελιά
με της φωτιάς την κόμη
θα ψάχνω την Ιθάκη μου
μες τα πελάγη ακόμη?

Μα βρήκες την Ιθάκη σου
και στη στεριά σιμώνεις
μάζεψε τώρα τα άλμπουρα
κι άδικα μην ιδρώνεις

μες της καρδιάς τα τρίσβαθα
κρύβεται το νησί σου
εγώ το μώλο σούδειξα
να δέσεις το σχοινί σου

μ ένα χαμόγελο γλυκό
η οπτασία εχάθη
τώρα πατάω πιά στεριά
που κύματα δεν θάχει

marakos



[/b]
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:04 pm

τ ονειρό μου

Τ ονειρό μου σκαρφάλωσε στο άτι
για ν απλωθεί σ άλλους πλανήτες μακρινούς,
κι είδε τη μάννα του ήλιου σε χρυσό κρεβάτι
ξέθαμπη εικόνα που δεν βαστάει ανθρώπου νους.

Και στα υφάδια του ονείρου ξεπροβάλει
μορφή αιθέρια της ψυχής μου φυλαχτό,
που την κρατώ κρυμμένη κι απ τα αστέρια,
μη τύχει και γενεί δάκρυ καφτό.

Ταξιδευτό χοροπηδώντας κείθε τρέχει
να συναντήσει γεύση από πρωτόγνωρη χαρά,
μα η καρδιά μου αλίμονο θ αντέξει
αν τύχει και μου φέρει συμφορά ;

Μάνα του ήλιου σε παρακαλώ
μες τις ζεστές αxτίδες,
φέρε μου πίσω το όνειρο
και κάνε το ρυτίδες.

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:05 pm

τί όμορφα που είναι ν αγαπάς


τι όμορφα που είναι ν αγαπάς
και ν αγκαλιάζεις ότι η ψυχή κι αν βλέπει,
το να μη νοιάζεσαι που βρίσκεσαι που πάς,
ούτε να στέκεσαι στα πρέπει ή δεν πρέπει.

Να κρίνεις τις ατέλειες σωστές
και να πετάς ανέμελα στ ονείρου τα παλάτια,
και να μπερδεύονται κι οι λέξεις σου κι αυτές,
σαν τη κοιτάζεις με λαχτάρα μες στα μάτια

είναι στ αλήθεια τόσο ωραίο ν αγαπάς
κι ακόμα κι αν η πίκρα σε τυλίξει,
τι κι αν δεν νοιώθεις που βαδίζεις και που πάς,
αφού η καρδιά σου πρόλαβε, μ αγάπη να μιλήσει.

marakos 1976
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:06 pm

Το ξεφτισμένο όνειρο

εξέφτισες το πιο γλυκό μου όνειρο
που νύχτες με λαχτάρα είχα υφάνει
ξερίζωσες της δόλιας της ψυχής μου
το φτερούγισμα..καθώς στού ρολογιού
τους δείχτες είπες....φτάνει

νεκρώσανε τα πάντα όλα γύρω μου
και βούλιαξε κάθε ιδανικό μου
ξανέμισε η μορφή σου θειο μύρο μου
και αργοσβήνω ολημερίς
στο ζοφερό τον κόσμο τον δικό μου

πίκρες και δάκρυα στερέψανε
στ ανεμοστρόβιλου το πέρασμα ,στη μπόρα
άδεια βουβά τα μάτια μου ξεμείνανε
στης ζήσης το συνέχισμα που προχωράω τώρα

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:07 pm

Χίλιες κλήσεις κι αν κολλούσαν


Χίλιες κλήσεις κι αν κολλούσαν
στο παρμπρίζ του αμαξιού μου,
δεν θα μ ένοιαζε μαγεύτρα
της ψυχής και του κορμιού μου

χίλιες κλήσεις την ημέρα
δεν μετράνε μπρος σε σένα
η αγάπη σου μικρή μου
θάναι η κλήση σου για μένα

στο παρμπρίζ του αμαξιού μου
ντερμπεντέρισσα κυρά μου
κλήση θάθελα να βάλεις
για να σβήσω το νταλκά μου

χίλιες κλήσεις κι αν κολλούσαν
θα της πλήρωνα μωρό μου
για να μη σβηστεί για πάντα
ο καημός και τ όνειρο μου

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:09 pm

Της βροχούλας οι στάλες

Της βροχούλας έξω οι στάλες
που στο τζάμι μου χτυπούσαν
και τα δάκρυα ψιχάλες
την καρδιά μου πως τρυπούσαν

με τα μάτια της ψυχής μου
τα δικά σου αναζητούσα
σ έκλεισα στα όνειρα μου
και τα χέρια σου ζητούσα

τρυφερά να μ αγκαλιάσουν
να μου δώσουνε φτερά
για ναρθώ να σ ανταμώσω
στα ουράνια εκεί ψηλά

της βροχής έξω οι στάλες
στην ψυχή μου συμφορά
ας ανασταιναν για λίγο
τα ονειρά μου τα νεκρά

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:31 pm

άνοιξ το παραθύρι σου..


Σε τούτη την πεζή ζωή
ποτέ μη περιμένεις,
να βρείς αυτο π αναζητάς
αν δεν τολμάς και θέλεις

Μπορεί να σε πονέσανε
μικροπρεπή αντράκια,
και την ψυχή σου ασύστολα
να πότισαν φαρμάκια

Μπορεί το ψέμμα νάστρωσαν
στα πόδια για χαλί σου,
το σώμα σου ν αλώσανε
καθώς και την ψυχή σου

Όμως καιρός να σηκωθείς
να δείς ξανά τον ήλιο,
ίσως στο φώς να τυφλωθείς
μα αυτό θάναι για λίγο

ʼνοιξ το παραθύρι σου
και διώξε το σκοτάδι,
στον ήλιο χαμογέλασε
και ξαναζήσε πάλι

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:32 pm

το άπιαστο όνειρο

κι άν τα χείλη σου δεν νοιώσω
κάποτε να με φιλάνε,
και την άδολη ματιά σου
να μου γνέφει ερωτικά

κι άν οι ανάσες της πνοής σου
δε θα με μοσχοβολάνε,
την ολόθερμη αγκαλιά σου
κι άν δεν νοιώσω αληθινά

κι άν δεν πλέω τώρα φώς μου
στών ονείρων τα πελάγη,
και σ ονειρεμένους κόσμους
δεν πετάξουμε μαζί..


κι άν δεν νοιώσω τις καρδιές μας
να χτυπάνε πλάι,πλάι,
η αγάπη μου για σένα
όσο ζώ κι αυτή θα ζεί

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:33 pm

Μπορεί…


Μπορεί ο ήλιος κάποτε να σκοτεινιάσει,
μπορεί ο χρόνος βαθειές ρυτίδες να χαράξει
μπορεί τα δάκρυα της ψυχής να ξεχειλίσουν
και φιλορόισμα πικρό να ξεφυλίσουν

μπορεί οι τόσες αναμνήσεις να περάσουν
μπορεί τα μάτια μου το φώς να τα κουράσουν
μπορεί τα όνειρα μου τις βραδυές να είναι άδεια
κι οι σκέψεις μου να ψηλαφούνε στα σκοτάδια

μπορεί αντίκρυσμα ψυχής άδικα να προσμένω
σαν τον δεσμώτη του Καυκάσου να υπομένω
μπορεί να μας χωρίζει απόσταση μεγάλη
και κακοτράχαλα βουνά που δεν σιμώνουν γλάροι

μπορεί κάτι καινούργιο ν άρχισε και να μη το γνωρίζεις
μες της καρδιάς τα τρίσβαθα ίσως το νανουρίζεις
μπορεί νάναι ξεκίνημα για μια καινούργια μέρα
μπορεί και νάναι σύννεφο που τρέχει στον αγέρα

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Δημοσίευσηαπό marakos » Παρ Μαρ 14, 2008 11:34 pm

Κάτω απ τα βλέφαρα σου


Κάτω απ τα βλέφαρα σου
φώλιασαν οι ελπίδες μου
και την γαλήνη σου πανώρια
θα ομορφαίνουν
και σαν κοιμάσαι χιλι αστέρια
καθ απόβραδο,
μακριά λυγμοί κάποιου βιολιού
θ αργοπεθαίνουν

στοχάσου, αυτή η ελπίδα πέρασε
και χάθηκε,
όπως στους κρίνους διαπερνά
μι ανατριχίλα
κι όταν ξυπνήσεις απ το ονείρου
το ξεφάντωμα,
θα δεις το λεύκωμα
πως τούκλεισαν τα φύλλα

ίσως να νοιώσεις ξέμακρα θλιμμένο
ένα μουρμούρισμα ,
ήχους νεκρούς
που κατακλύσανε τα στήθια,
θα δεις τότε πως σβήνει
ένα πρελούδιο νανούρισμα,
βαρεία σκιά του πεπρωμένου μας,
στ αλήθεια

marakos
τί να υπογράψω να πούμε?
marakos
super member
 
Δημοσιεύσεις: 242
Εγγραφή: Δευτ Μαρ 10, 2008 11:52 am
Τοποθεσία: κράτος των Αθηνών

Επόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron