ποίηση

συλλογικότητα και ποίηση/τέχνη

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Παρ Φεβ 24, 2006 4:14 pm

Θα άξιζε μια δοκιμή; (χωρίς το ζόρισμα που λες όμως...)
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Παρ Φεβ 24, 2006 6:11 pm

Λέφτυ ρόουτ:

'δεν υπαρχει πιο μοναχικη κατασταση απο αυτην που συγκεντρωνεσαι και προσπαθεις να βγαλεις την ψυχη σου πανω στο χαρτι
μαζοχισμος ? τι αλλο θα μπορουσε να ειναι η ολη φαση της συγγραφης..η φυσικη ροπη του μεσου ανθρωπου ειναι να τραβηξει κατα το καφενειο να συναγελαστει με τους ομοιους του...γι αυτο και ο επιδοξος καλλιτεχνης μονο λοξος μπορει να ειναι , ιδιορυθμος , δυσκολος ...ενα ειδος τερατοςστα ματια αυτων που δεν νοιωθουν την ιδια αναγκη ...
οποιαδηποτε παρεμβαση στο εργο του τερατος (ακομα και απο αλλα τερατα) οσο καλοπροαιρετη και οσο καλοπροαιρετα μπορουν να ειναι τα τερατα δε μπορει παρα να ειναι καταστροφικη'.


Κολλητηράκι σεζ:

Ο Λεφτυράκης θα νομίσει πως του επιτίθεμαι πάλι, και μάλιστα χωρίς λόγο έ, αλλά εγώ το μόνο που θα κάνω είναι να τον ρωτήσω να μου πει - ΜΟΥ, όχι μας, γιατί με αυτό το α' πληθυντικό έχουμε πρηχτεί εδώ μέσα -, ΜΙΑ 'κατάσταση' που δεν είναι μοναχική. Επίσης αγαπητέ, και ίσως σε λυπεί που αυτή τη στιγμή δεν έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν καταξιωμένο γραφιά, παρά έρχεσαι με μένα, μια ερασιτέχνιδα του λόγου λοιπόν, θα ήθελα να σου τονίσω και όχι απλά να σου πω, πως δεν είναι απαραίτητο να συγκεντρώνεται κανείς και να προσπαθεί να βγάζει την ψυχή του πάνω σ' ένα χαρτί, γιατί δεν λειτουργούν όλοι έτσι. Και δεν είναι πως δεν το γνώριζες αυτό - θα με λυπήσει αν πραγματικά το φαντάζεσαι να γίνεται μόνο έτσι -, αλλά είναι που δε θα μπορούσες αν το περιέγραφες διαφορετικά, να το χαρακτηρίσεις ως κάτι το μαζοχιστικό.
Το δε επόμενο αστείο για μένα, είναι πως ο γραφιάς δεν είναι μέσος άνθρωπος. Δεν συναναστρέφεται, είναι λοξός και ένα είδος... τέρατος(?) στα μάτια όσων δεν έχουν την ίδια ανάγκη... δηλαδή δεν είναι αυτός που συλλέγει πληροφορίες όλη μέρα, μιλά, αφουγκράζεται, παρατηρεί και κοιτάζει το τί σκατά γίνεται γύρω του.
Λυπάμαι για αυτό που θα πω, αλλά σαν μέσος και απλός άνθρωπος θα σε ρωτήσω...





...τί μαλακίες είναι αυτές που μας λες ρε;...


'αν υποθεσουμε οτι ειναι γοητευτικη η προσπαθεια να μπεις στο πετσι του άλλου οπως λεει το χαμινι , για μενα ειναι ματαιη ...δηλ μονο να αλλοιωσει
μπορει και οχι να προσθεσει ...


δηλ. οκ να προσπαθεις να καταλαβεις τον αλλο αλλα ματαιο να προσπαθησεις να τον συμπληρωσεις γιατι θα αλλοιωθει αυτο που ηθελε να γραψει και στο τελος θα βγει ενα μπερδεμενο πραμα χωρις εσωτερικη δυναμη.'



Είσαι οφ φίλε μου. Και να σου πω και κάτι, γιατί ξέρεις πολύ καλά ότι αυτό που σκέφτομαι το λέω πάντα στα ίσα, και το έχεις επίσης δει πολλές φορές.
Τα έχεις μπερδέψει πολύ τα πράγματα. Το αντίστροφο συμβαίνει. Το μάταιο είναι να προσπαθείς να καταλάβεις τον άλλο, όχι να τον συμπληρώνεις. Εκεί είναι η ομορφιά ρε. Να πηγαίνεις να συμπληρώνεις κάτι που δεν είναι δικό σου. Να καταλαβαίνεις πόσο ίδιος είσαι τελικά με τον άλλο. να σου ανοίγεται μια πόρτα που ποτέ πριν δεν είχες σκεφτεί ότι υπάρχει. Γιατί η ματαίοτητα κε λέφτυ μας, είναι και ο λόγος που εκφραζόμαστε με πάσα μέσα σε αυτή τη ζωή.
Κι αν ενοχλείσαι επειδή κάποιοι το χαμπάριασαν, νά 'σαι σίγουρος ότι αυτοί δεν ενοχλούνται πια καθόλου. Ακόμη κι αν εσύ θέλεις να τους βλέπεις ως... τέρατα.
Κι επειδή τά' χω πάρει τελευταία εδώ χάμω, θα έλεγα πως με όλη αυτή τη μαλακισμένη κατάσταση που δημιουργήθηκε, ψάξαμε και κάναμε τις συλλογικές μας παπαριές εξιλαστήρια θύματα.
Μη δώσεις συνέχεια και με εξιτάρεις γιατί εγώ δεν είμαι το ήπιο Χαμίνι ή ο κομψός και εγκρατής στις εκφράσεις του ʼτομαντ. Σε κάτι τέτοια πέφτω πιο χαμηλά κι από το... μέσον.
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

Δημοσίευσηαπό kopadi » Παρ Φεβ 24, 2006 10:09 pm

να με συγχωρείτε που παρεμβαίνω αλλά έχω την εξής απορία : γιατί θεωρούμε φυσιολογικό να συζητάμε μέσω του απλού "πεζού " λόγου και αφύσικο το να μιλάμε - συζητάμε με ποιητικό λόγο ;

σε κάποια είδη μουσικής τα όργανα συνδιαλέγονται , παίζουν , ερωτοτροπούν κοινώς μουσικώνονται

για να φτιαχτεί ένα σπίτι πρέπει να δουλέψουν πολλοί μαστόροι ενίοτε ταυτόχρονα και πολύ κοντά ο ένας στον άλλο

μια κινηματογραφική ταινία είναι προιόν πολλών συντελεστών (βαριέμαι να αναλύσω τις λεπτομέρειες )

δεν έχω παράδειγμα συντροφικής ζωγραφικής πέρα από κάποια "γκράφιτι" που κάνουμε με το γιό μου στους τοίχους του σπιτιού αλλά υποθέτω ότι κάποιοι θα έχουν κάνει πινελοπαρτούζα (δεν μιλώ για σέξ )

τελικά θέλω να πω πως μακάρι κάθε μέρα όλο και περισσότερο να προσεγγίζει η ζωή μας το ιδανικό της τέχνης μας
aimenartakarabaz
kopadi
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Τρί Σεπ 02, 2003 8:55 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Παρ Φεβ 24, 2006 10:23 pm

kollhthraki wrote "τι μαλακειες ειναι αυτες που μας λες ρε ?"

μια και δεν βλεπω αλλο επιχειρημα στα λεγομενα σου
θα σου απαντησω κι εγω με την ιδια τη φραση σου

επισης κολλητηρακι ροουτ "Μη δώσεις συνέχεια και με εξιτάρεις γιατί εγώ δεν είμαι το ήπιο Χαμίνι ή ο κομψός και εγκρατής στις εκφράσεις του ₼τομαντ. Σε κάτι τέτοια πέφτω πιο χαμηλά κι από το... μέσον."

ακριβως γι αυτο θα σου απαντησω με ηπιες εκφρασεις σαν αλλος ατομαντ

ΘΑ ΜΑΣ ΚΛΑΣΕΙΣ ΤΑ 'ΡΧΙΔΙΑ .

αναρωτιεμαι ποσους μεσους ανθρωπους γνωριζει ο καθενας μας που προτιμουν να παρατηρουν τη ζωη και να γραφουν γι αυτη
αντι απλα να τη ζουν
και ποσους μεσους ανθρωπους γνωριζουμε που καθονται και παιδευονται για ενα στιχο ή για μια σελιδα λεξεις


βεβαια υπαρχει και η " αυτοματη γραφη" ...αλλα μηπως αυτη δε θελει παιδεμα ? μηπως δε θελει καπνο και αναθυμιασεις αλκοολ ή χρηση ουσιων ?

"η ομορφια" ,μου λες, "ειναι εκει"...τι μας λες ? κι εγω σου λεω οτι ειναι αλλου...περι ορεξεως θα συζητησουμε?
κι επειδη αντιλαμβανομαι οτι εξελαβες τη λεξη "μαζοχισμος" σαν κατηγόρια
σου λεω οτι δεν μπορει να ειναι ποτε κακη η αναζητηση της ηδονης...εκτος κι αν μιλαμε οτι ο αναζητητης ειναι πολιτισμενος ανθρωπος οποτε κι εχει δηλητηριαστει απο τις μαλακειες περι ηθικης που ακουει χιλιαδες χρονια ...εγω ο ιδιος ειμαι μεγαλη μαζοχα αλλα επειδη ειμαικαι λιγο πολιτισμενος δεν τρεχω να το φωναξω και στις πλατειες ενεκα οι ενοχες μου .

λυπαμαι ρε κολλητηρακι αλλα η ιστορια σε διαψευδει ...μονο μεσοι ανθρωποι δεν ηταν ολοι αυτοι που διαβαζεις ...οσο για σενα ? εσυ κι αν εισαι τερας ...φρικουλας εισαι και τερας και το ξερεις οταν το παραδεχεσαι οτι σ'αρεσει να "πεφτεις" ...κι επειδη κυριολεκτω ελπιζω να καταλαβαινεις οτι δε σου επιτιθεμαι ...τουλαχιστον οχι παραπανω απ' οσο εσυ...στη ζυγαρια τα βαζω και τα μετραω .


προς ευγενικον χαμηλων τονων χαμινιον...

ρε χαμινι δεν ειπα ποτε οτι ειναι κακο να δοκιμαζεις
δηλωσα ρητα καικατηγορηματικα οτι χαιρομαι να σας βλεπω να γραφετε συλλογικα αλλα εμενα δε μ' αρεσει γιατι ειμαι ετσι κι ετσι και πιστευω αυτα κτλ.
επομενως διαφωνουμε μεν , σας διαβαζω δε ..ειναι οκ αυτο μπορω να διαφωνω μαζι σας ή ειναι επιθεση και μαλακεια (κατα κολλητηρακι το τροπαριον) να συζηταω και να σας λεω την αποψη μου .

μια και δε βλεπω να ενδιαφερεστε για τη συλλογικοτητα στο μεγαλειο της που ειναι η μυθολογια κθουλου δε θα σας κουρασω ...ειναι φανερο οτι δεν ειναι τουθ γουστου σας τα φτηνα αναγνωσματα καο προτιματε τον παουλο κοελιο και τις μαγισσες της σμυρνης ...

μονο που ο αυγουστος ντερλεθ συνεχισε τις ημιτελεις ιστοριες του "παππουλη" οταν αυτος πεθανε και εξεδωσε μαλιστα αρκετες με το ονομα του λαβκραφτ....ενδιαφερον ε ?
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό 3ΤΛ » Σάβ Φεβ 25, 2006 3:29 am

kopadi έγραψε:σε κάποια είδη μουσικής τα όργανα συνδιαλέγονται , παίζουν , ερωτοτροπούν κοινώς μουσικώνονται

(δεν μιλώ για σέξ )

τελικά θέλω να πω πως μακάρι κάθε μέρα όλο και περισσότερο να προσεγγίζει η ζωή μας το ιδανικό της τέχνης μας




Τέλεια Κοπάδι. Αφού είσαι οπαδός αυτής της θεώρησης και για να μην σε απογοητεύσω, έλα να γράψουμε μαζί ένα τραγούδι.

Εσύ θα μουσικώνεις κι εγώ θα στιχώνω.
Επιτέλους!
3ΤΛ
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 16, 2005 12:12 am

Δημοσίευσηαπό kopadi » Σάβ Φεβ 25, 2006 9:00 am

μήπως θέλεις να στιχώσεις πρώτα εσύ
και μετά να σου τη βάλω εγώ τη μουσική ;
aimenartakarabaz
kopadi
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Τρί Σεπ 02, 2003 8:55 am

Δημοσίευσηαπό kopadi » Σάβ Φεβ 25, 2006 9:02 am

παρεπιπτόντως δεν είδα τα σχόλιά σου για τη θεώρηση μου
aimenartakarabaz
kopadi
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Τρί Σεπ 02, 2003 8:55 am

Δημοσίευσηαπό messinian » Σάβ Φεβ 25, 2006 11:59 am

Η δική μου θεώρηση είναι ότι δεν χρειάζεται να μιλάμε με λόγο ποιητικό για να συντελεστεί αυτό που λες στα παραδείγματά σου... Το ότι συνδιαλεγόμαστε, το ότι ακούγονται τόσες διαφορετικές φωνές, ακόμα και διαφορετικές σιωπές (στην μουσική υπάρχουν και παύσεις), τούτο σημαίνει ότι σύνθεση υφίσταται!
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Σάβ Φεβ 25, 2006 2:55 pm

ερωτηση (κυριως προς μεσσινιαν γιατι κατα καιρους μου δημιουργηθηκε η εντυπωση οτι εχει ανακαλυψει αστειρευτες πηγες )


υπαρχουν αραγε πραγματικα αξιολογα συλλογικα ποιηματα ή πεζα ?

και δε μιλαμε για συλλογες αλλα για μοναδικα εργα ...εχω κανα δυο υποψιν αλλα μονο για αριστουργηματα δεν προκειται ....τωρα αλλοι μπορει να τα γουσταρουν βεβαιως , ομως το αριστουργημα δεν εχει σημασια αν το γουσταρει ο λεφτυρακης ή η κυρια ε ....εχει δυναμη ετσι κι αλλιως ...

φυσικα και οποιος αλλος εχει κατι υπ' οψιν ας το πει να το ψαξουμε.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Σάβ Φεβ 25, 2006 8:43 pm

Τι ωραία! Σάββατο απόγεμα, χωρίς ασετυλίνη, κει στο Ναυαρίνο που γυρνάς... κι αφού ο Λέφτυ διάλεξε αυτό τον ευγενέστατο τρόπο για να συνομιλήσει μαζί μου - βλ. 'ΘΑ ΜΑΣ ΚΛΑΣΕΙΣ ΤΑ 'ΡΧΙΔΙΑ' - ας του απαντήσω κι εγώ. Μα βρε Λέφτυ, δε μιλάνε έτσι σε ένα κορίτσι βρε... όπως και να το κάνουμε, είμαι ένας φρίκουλας γένους θηλυκού. Τουτέστιν...

'μια και δεν βλεπω αλλο επιχειρημα στα λεγομενα σου'

Ενώ έγραψα εντωμεταξύ...
' θα ήθελα να σου τονίσω και όχι απλά να σου πω, πως δεν είναι απαραίτητο να συγκεντρώνεται κανείς και να προσπαθεί να βγάζει την ψυχή του πάνω σ' ένα χαρτί, γιατί δεν λειτουργούν όλοι έτσι. Και δεν είναι πως δεν το γνώριζες αυτό - θα με λυπήσει αν πραγματικά το φαντάζεσαι να γίνεται μόνο έτσι -, αλλά είναι που δε θα μπορούσες αν το περιέγραφες διαφορετικά, να το χαρακτηρίσεις ως κάτι το μαζοχιστικό. '.

Ολόκληρη παράγραφος, και εσύ δεν είδες επιχείρημα; Γιατί βρε; Δε σου κάνει μάλλον το επιχείρημα ενός μέσου ανθρώπου έ; Το ήθελες πιο πλούσιο; Μήπως πιο επίσημο; Πιο... καταξιωμένο ίσως και αναγνωρίσιμο; Αυτό ήθελες αγαπητέ μου, δε χρειάζεται να απαντήσεις. Λυπάμαι κιόλα που δε κουβαλώ τη βιβλιογραφία μου στα καφέ. Θα φροντίσω κάποια στιγμή.


'αναρωτιεμαι ποσους μεσους ανθρωπους γνωριζει ο καθενας μας που προτιμουν να παρατηρουν τη ζωη και να γραφουν γι αυτη
αντι απλα να τη ζουν
και ποσους μεσους ανθρωπους γνωριζουμε που καθονται και παιδευονται για ενα στιχο ή για μια σελιδα λεξεις'


Οι άνθρωποι δηλαδή που παρατηρούν τη ζωή και γράφουν για αυτήν, εσύ - εκεί το επιμένεις κιόλα - δε θεωρείς ότι... ζουν. Λοιπόν, έχουν πάει στο καφενείο, στη δουλειά τους, βγήκαν έξω, πηδιούνται, φλερτάρουν, τρώνε, χέζουν, στεναχωριούνται, γελάνε, σκέφτονται και μετά... γράφουν. Εσύ μιλάς για κάτι εξωπραγματικό μάλλον. ʼκου να δεις φίλε μου! Προτιμούν, λέει, να 'παρατηρούν' και όχι να ζουν. Όσοι παρατηρούν ζώντας δηλαδή, είναι μαλάκες και νεκροί. Αλήθεια, εσύ την ώρα που γράφεις δεν είσαι... εκεί; Γράφει ο κλώνος σου μήπως; Δε γράφεις για όσα είδες, άκουσες και σκέφτηκες; Όχι; Μπράβο ρε λέφτυ, υπάρχουν πράγματι εξωγήινοι ρε... και να σου πω. Εγώ ας πούμε, γνωρίζω πολλούς που γράφουν παρατηρώντας τη ζωή. Γιατί για να συλλέγεις υλικό, πρέπει και να ζεις. Και πού 'σαι; Δεν παιδεύονται όλοι πια τόσο πολύ για να αρθρώσουν μια λέξη στο χαρτί. Με συγχωρείς όμως. Εγώ είμαι φρίκουλας, και η δική μου μαρτυρία σεν πιάνεται έ;...

Και πάμε στο... εντυπωσιακό...:
' βεβαια υπαρχει και η " αυτοματη γραφη" ...αλλα μηπως αυτη δε θελει παιδεμα ? μηπως δε θελει καπνο και αναθυμιασεις αλκοολ ή χρηση ουσιων ?'

Να απαντήσω και σε αυτό, ή μήπως να κάνω καλύτερα αυτό που ο ίδιος μου ζήτησες; ʼκου ρε. Όποιος γράφει χωρίς παιδεμό, είναι εθισμένος. Εμ χρυσέ μου, εσύ την ώρα που μας τα έλεγες όλα αυτά, δεν είχες υπόψιν σου εμάς τους... κακομοίρηδες και απλούς ανθρώπους που γράφουμε, έχεις αυτούς που απέκτησαν μια θέση στο πάνθεο των αθανάτων. Τότε γιατί τα λες εδώ αυτά;


'κι επειδη αντιλαμβανομαι οτι εξελαβες τη λεξη "μαζοχισμος" σαν κατηγόρια
σου λεω οτι δεν μπορει να ειναι ποτε κακη η αναζητηση της ηδονης...'

Και μιας και αντιλήφθηκες πάλι λάθος - θα σου πρότεινα να με συμπληρώνεις πού και πού με κανά στιχάκι καλύτερα και όχι να κατανοήσεις, γιατί γενικά βλέπω πως απέχεις πολύ από αυτό που λέγεται 'κατανόηση' γενικότερα -, έχω να σου πω πως για μένα τίποτα δεν είναι μαζοχιστικό άπαξ και βγαίνει αβίαστα. Έτσι απλά δηλαδή...


'λυπαμαι ρε κολλητηρακι αλλα η ιστορια σε διαψευδει ...μονο μεσοι ανθρωποι δεν ηταν ολοι αυτοι που διαβαζεις ...'


Γιατί βρε; Ξέρεις μήπως ποιοί είναι αυτοί που αναγιγνώσκω; Όλοι μέσοι άνθρωποι είμαστε. Και πολύ ιδιαίτεροι, όταν πια αποφασίζουμε να αποδεχτούμε τη μοναδικότητά μας. Ξέρεις Λέφτυ, έχω πολλές γνώσεις ψυχολογίας. Χωρίς πολύ διάβασμα. μα με πολύ - πολύ κόπο...


'υπαρχουν αραγε πραγματικα αξιολογα συλλογικα ποιηματα ή πεζα ?'


Ναι αμέ! Τα δικά μας. Κι όπως είχε πει κάπου κι ο Μεσσίνιαν, κάποιου άλλου μάλλον ήταν αυτό που έγραψε, αυτός που ασκεί κριτική, είναι αυτός που δε μπορεί να γράψει. Εγώ λοιπόν που γράφω, ασκώ κριτική και σου λέω πως είμαι ευγνώμων για πολλούς στίχους που γράφτηκαν από Ε, Χαμίνι, Τριτουλέ, Κοπάδι και άλλους που συμμετέχουν. Όμως εγώ κι εσύ, δεν έχουμε την ίδια ματιά. Ελπίζω να μην ενοχλείσαι από αυτό που λέω. Πέρα από την ενδεχόμενη έπαρση που τυχόν θα δεις, δες και λίγο παραπέρα.

Φεύγω τώρα, γιατί είμαι οφ. Ήρθε κι ο Μύθος σήμερα και μου έφερε ψιλά εν ώρα πανικού, και μάλιστα γελούσε επειδή έβλεπε πως ήθελα να τον βρίσω και δε μπορούσα να κάνω τίποτα. Κι αν τελικά επιθυμείς πραγματικά να σου κλάσω τ' αρχίδια, θα σου πω απλώς πως η ελευθεροστομία μου δε συμβαδίζει με την ευγένεια του χαρακτήρα μου. Κι εσύ απ' ό,τι φαίνεται μπερδεύτηκες.

Καληνύχτα σας!
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron