ποίηση

OMO-ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

OMO-ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

Δημοσίευσηαπό will-o'-the-wisp » Δευτ Απρ 25, 2005 10:00 am

Κυκλοφόρησε πρόσφατα (από τις εκδόσεις Oδυσσέας) μια ανθολογία ομο-ερωτικών ποιημάτων με ελληνικά και ξένα ποιήματα, σε ανθολόγηση και μετάφραση Ρήγα Κούπα, με τίτλο: H έλξη των Ομωνύμων.

Όπως έγραφε το πληροφοριακό δελτίο που έλαβα στο ταχυδρομείο μου, από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο στο οποίο είμαι μέλος πρόκειται για: <<Μια ανθολογία με 128 ομοερωτικά ποιήματα 70 ποιητών και 13 ποιητριών, μεταφρασμένα όλα τα ξένα από το πρωτότυπο, που καταγράφουν τη γοητευτική περιπέτεια του ομοφυλικού έρωτα και μπορεί να διαβαστούν σαν μια ιστορική και κοινωνιολογική μαρτυρία της ομοφυλοφιλίας στον 20ό αιώνα.
Η αναζήτηση ταυτότητας, η μύηση, η σεξουαλική επιθυμία, το κυνήγι του έρωτα, το ζευγάρωμα, οι αναμνήσεις και, τέλος, η ώρα του απολογισμού, τα γηρατειά, η μοναξιά και η ελπίδα που πάντα επιμένει, έτσι όπως μας τα διηγούνται ποιητές από 18 διαφορετικές χώρες, διάφορων εποχών και με διαφορετική αισθητική και γραφή. Γραφή άλλοτε ερωτική, ρομαντική, με ειλικρινή συγκίνηση και γεμάτη θερμή τρυφερότητα, και άλλοτε στοχαστική, κρυπτική, ενίοτε ειρωνική ή αθυρόστομα ηδονική και προκλητικά αισθησιακή, με την οποία, κάτω από διαφορετικές οπτικές, περιγράφουν και αποπειρώνται να ερμηνεύσουν, το ίδιο ανθρώπινο θαύμα, τον έρωτα.
>>.

Noμίζω ότι με αυτή την ανθολογία, επιχειρείται να καλυφθεί ένα εκδοτικό κενό, μιας και μετά την από αυτήν του Ανδρέα Αγγελάκη το 1982, δεν υπήρξε κάτι άλλο, εξ όσων γνωρίζω τουλάχιστον. Και είναι εξαιρετικά προσεγμένη έκδοση όπως και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λογοτεχνικώς και όχι μόνο, με ποιητές από όλο τον κόσμο, από από τον δικό μας Κ.Π. Καβάφη μέχρι τον περιθωριακό Βραζιλιανό Roberto Piva, και από τον Φ.Γκ. Λόρκα μέχρι την Νικαραγουανή Guadelupe Sequeira Malespin.

Διαλέγω να μεταφέρω εδώ ένα ποίημα από τα πρώτη ενότητα-κεφάλαιο "Αν ο έρωτας μπορούσε να πει το όνομά του"

Πορτρέτο ενός νέου

Ζωγραφίστε ένα νέο άνδρα... με λέξεις ακριβείς
κι αγνές' με λέξεις ονείρου και συγκίνησης:
να υπάρχει στους στίχους ο ρυθμός των εγκάρδιων χειρονομιών
και στη ρίμα η κινούμενη γοητεία της ψευδαίσθησης.

Υπογραμμίστε το περίγραμμά του, καθαρό, απέναντι στο γαλάζιο
του ουρανού, στο ανθισμένο χαμογελαστό πρωινό:
να το λούζει ο ήλιος λοξά και να το αφήνει στιλπνό,
να λαμποκοπά στα μάτια ένα αναμμένο φως,
να δίνει στη σάρκα τρέμουλο από συγκρατημένη λαχτάρα
και ο θώρακας, το μέτωπο και τα νευρώδη μπράτσα,
το αθώο βλέμμα και η τυφλή ελπίδα,
να συνοψίζουν το ακτινοβόλο μυστήριο της ζωής...

Porfirio Barba Jacob / Koλομβία
κι έριξα τα κρίματα
σε σαράντα κύματα
will-o'-the-wisp
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 30
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 11:14 pm
Τοποθεσία: nefelokokkygia

Δημοσίευσηαπό erva_cidreira » Πέμ Μάιος 12, 2005 7:23 am

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΚΛΟΠΗ ΙΙΙ

Να κοιμάσαι σε ξένο κρεβάτι, να ξυπνάς
σ’ ένα δωμάτιο στο οποίο ποτέ δεν θα επιστρέψεις
και στο αμυδρό φως του ξημερώματος
να ψάχνεις τα ρούχα (πού να 'ναι

η φανέλα; ), το δαχτυλίδι, την κάλτσα (και το ταίρι της; )
ενόσω ακόμη κοιμάται εκείνο το αγόρι που εχθές
σου χαμογέλασε στο μπαρ : αυτή η βελόνα
που σπάνια βρίσκεται σε αχυρώνα.

Σαστισμένος και κατάκοπος τώρα φεύγεις
και καθώς ψάχνεις ταξί, χαμογελάς ξανά,
απολαμβάνοντας πάλι στα χείλη τη γεύση του.

Κοιτάζεις χαρούμενος ένα αστέρι στο βαθύ μπλε
και σφυρίζεις. Καλά είναι - όχι, δεν ήταν έρωτας... -
έχοντας χάσει το Βορρά, να υπάρχει ακόμη ο Νότος

LUIS MARTΙNEZ DE MERLO (Ισπανία)


(από την ανθολογία ομο-ερωτικών ποιημάτων
Η ΕΛΞΗ ΤΩΝ ΟΜΩΝΥΜΩΝ, εκδ. Οδυσσέας)
erva_cidreira
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Πέμ Μάιος 12, 2005 7:04 am

Δημοσίευσηαπό erva_cidreira » Παρ Μάιος 13, 2005 8:17 am

ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ
(για τη Νάνσυ)

Μια φίλη μας αποκαλεί
γέρικο παντρεμένο ζευγάρι.
Εγώ εκνευρίζομαι,
εσένα δε σε νοιάζει.
Στο δρόμο για το σπίτι
ρωτάς γιατί τσαντίστηκα
Είμαστε κάτι
σαν αυτό που είπε
λες Εγώ λέω
Όχι
Δεν είμαστε παντρεμένες
Κανένας δεν ευλόγησε
αυτή την ένωση Κανένας
δε μας χάρισε κουζινικά
Μόνες μας αγοράσαμε μίξερ
Χτίσαμε, την κοινή μας ζωή
στο κενό των νόμων
Έξι χρόνια
τι να μας έφερε κοντά
ένας χαρτογράφος μια μαγνητική δύναμη
τα κορμιά μας η ομιλία
ο αέρας κάποια πείνα
Ακροάτριες κι οι δυο
μιλήσαμε
Ήθελα: την τεντωμένη σου ενεργητικότητα,
έλεγχο αποφασιστικότητα
ειλικρίνεια το παρελθόν σου
ως αθλήτρια
Ήθελες:την "καλλιέργεια" μου
ευγένεια, ζεστασιά.
Και φυσικά, είμαστε καταδικασμένες
ν΄αποτύχουμε:
έφερες στην επιφάνεια
το θυμό μου Αντιστέκομαι
στον έλεγχο σου Η ενεργητικότητα σου
μ΄εξοντώνει Τα χέρια μου
παραείναι ζεστά για σένα πήρες
το βάρος που έχασα η ευγένεια μου
είναι ανειλικρινής η ειλικρίνεια σου
είναι σκληρή σιχαίνομαι
τη μοτοσυκλέτα σου
Κι ωστόσο κάτι έχει αλλάξει
έγινες πιο ευγενική
εγώ αποφασιστικότερη
Εύκολα περπατάμε
γύρω απ΄το σπίτι μας
και μέσα στους κώδικες η μια της άλλης
Δεν υπάρχει τίποτα
που να μη μπορούμε να συζητήσουμε
Στέρεο το έδαφος κάτω από τα πόδια μας
ξέρουμε αυτό το τοπίο
Δεν επιλέγουμε κατεύθυνση
όμως το μονοπάτι είναι καθημερινά ένα μυστήριο.
Ενας καινούργιος χάρτης της ίδιας περιοχής.

ALICE BLOCH


(Από την ανθολογία
ΣΑΠΦΟΥΣ ΣΑΠΦΕΙΡΟΙ, εκδ. Γαβριηλίδης)
erva_cidreira
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Πέμ Μάιος 12, 2005 7:04 am

Δημοσίευσηαπό erva_cidreira » Τετ Μάιος 18, 2005 4:22 pm

ΕΓΩ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΗ

Απόγευμα και κρατώντας καθρεφτάκι στ' αριστερό μου χέρι
μάδησα μια μια τις τρίχες απ' τα γένια μου με προσοχή.
Ξύρισα τα φρύδια, τα 'κανα τόξο με κραγιόν,
στρογγύλεψα τα χείλη μου και τα 'βαψα.
Πήρα περούκα με άχνα που και που γαλάζιας πούντρας
και την έβαλα, στολίστηκα στο μέτωπο με μια χρυσή κορδέλα.
Για να κρύψω το καρύδι του λαιμού μου
έβαλα μια παρόμοια, αλλά μεγαλύτερη, χρυσή κορδέλα.
Φόρεσα στα χέρια και στους αστραγάλους βραχιόλια,
στα πόδια πέδιλα από προβιά.
Φόρεσα ρόμπα γυναικεία ξεθωριασμένη απ' τον καιρό,
ιδρώτα ποτισμένη,
καθάρισα τα δόντια μου, έφτυσα, μάσησα φύλλα ευωδιασμένα.
Έτριψα με φτηνό αρωματικό λάδι
τις μασχάλες μου και την κοιλιά μου
και βγήκα απ' τον καθρέφτη, τράβηξα
για μια στοά του ερειπωμένου ναού.
Μονάχα νεαροί θεοί και ταξειδιώτες πέρναγαν.
Ένα πουλάκι με φωνή σμαράγδινη
κούρνιαζε σ' ένα σμαραγδένιο δέντρο και τραγούδαγε:
"Είσαι άντρας. Είσαι άντρας. Κι όχι μονάχα αυτό,
αλλά και γέρος."
"Στον εγκατελειμμένο δρόμο, απ' όπου έρχονται και φεύγουν
θεοί και προσκυνητές,
όλοι δεν είμαστε αξιοθρήνητες πουτάνες;"
Στο σμαραγδένιο δάσος έκλαψα γοερά.

M.TAKASHI (Ιαπωνία)


Από την ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ
ΑΠΟΚΛΙΝΟΝΤΟΣ ΕΡΩΤΙΣΜΟΥ, εκδ. ΓΝΩΣΗ
erva_cidreira
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Πέμ Μάιος 12, 2005 7:04 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Τετ Μάιος 18, 2005 11:29 pm

η ποιηση οπως και ο ερωτας οπως και η ομορφια ειναι μοναδικη ....

δεν μπορει να χωριζουμε σε κατηγοριες κανενα απ' τα παραπανω διαχωριζοντας το σε κομματια με βαση τις ερωτικες προτιμησεις (του ποιητη? ποιος νοιαζεται αληθεια....?)

επομενως η "ομοερωτικη ποιηση" φιλε ή φιλη μαλλον ειναι απλα ερωτικη ποιηση η καλυτερα σκετο ποιηση κι αφησε τον αναγνωστη να την απολαυσει....εκτος κι αν θελεις να αποδειξεις κατι χαρακτηριζοτας την ετσι....εσυ ή καλυτερα ο εκαστοτε εκδοτης που μαλλον απλα πουλαει ...τον εκδοτη τον καταλαβαινω ...εσυ ομως θελεις να μας πουλησεις τιποτε ?
δε νομιζω...
για μενα ο τιτλος του θρεντ ειναι απλα αστοχος .

συνεχισε ομως την παρουσιαση των ποιηματων και κοροϊδεψε τον πονηρο εκδοτη (μια και εμεις οι υπολοιποι λαμβανουμε δωρεαν).
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό erva_cidreira » Πέμ Μάιος 19, 2005 5:50 am

Αν η ομοερωτική ποίηση ήταν απλά ερωτική ποίηση, προφανώς θα την εύρισκες στις ανθολογίες ερωτικής ποίησης ή πίσω από τα φύλλα του ημερολογίου ή στα σχολικά βιβλία (ή και σ' αυτό το φόρουμ). Και για να την απολαύσει ο αναγνώστης δεν θα έπρεπε πρώτα να περιμένει να σπάσει, για λίγο κάθε φορά, ένα μακρόχρονο στυγνό λογοτεχνικο-εκδοτικό απαρτχάιντ.
Έχεις κάνει εσύ κάτι εσύ γι' αυτό; Δεν νομίζω.
Για μένα οι παραινέσεις σου είναι απλά άστοχες.
Συνέχισε όμως την επιχειρηματολογία σου και κορόιδεψε τον εαυτό σου ότι διακρίσεις δεν υπάρχουν (δωρεάν είναι η «προοδευτική» άνεση και αυταρέσκεια).

Υγ. Μια επιφύλαξη για το ποιος είναι ο παραλήπτης του post σου την διατηρώ, αλλά απαντώ σε ό,τι με αφορά.
erva_cidreira
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Πέμ Μάιος 12, 2005 7:04 am

Δημοσίευσηαπό will-o'-the-wisp » Πέμ Μάιος 19, 2005 7:48 am

Μαλλον σε μένα που έβαλα τον <<άστοχο>> τίτλο απευθύνεται ο wpleftyboy, αλλά σε ένα δημόσιο φόρουμ, οι ερωτήσεις αφορούν σε όλους, επομένως και δικαιούνται να απαντούν όσοι το επιθυμούν. Στην προκειμένη περίπτωση, "καλύφθηκα" από την απάντησή σου erva_cidreira, αλλά θα ήθελα να σημειώσω ότι και σ' αυτό το φόρουμ έχει γίνει ήδη αναφορά σ' αυτό το είδος με το τόπικ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΓΚΑΙΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ.

Με το ίδιο σκεπτικό που αναπτύσσει ο wpleftyboy, θα έπρεπε να είχε ομοίως καταθέσει ένσταση και στο θέμα αυτό, αφού ούτε την ευαισθησία μπορούμε να <<χωρίσουμε σε κατηγορίες>>. Αν δεν το έχει διαβάσει, του συνιστώ να το κάνει, μπορεί να βρει κάποια απάντηση κι εκεί.

Παρ' όλα αυτά, θεωρώ πολύ χρήσιμη την παράμβασή του, μιας και μας δόθηκε η ευκαιρία για συζήτηση.

Και αφού έκανα αναφορά στο τόπικ "Ποίηση και γκαίη ευαισθησία" που άνοιξε ο than sigma, παραθέτω απόσπασμα ενός ποιήματος του Mark Doty που αναφέρεται στο ίδιο τεύχος (No.24) της Ποίησης:

ΣΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ
του Μαρκ Ντότυ

Μιλούσαμε για τις επιθυμίες,
πως μερικές φορές μια εικόνα μόνο,
μια επιφάνεια μας επιβάλλεται:
εκείνο το αγόρι, για παράδειγμα, που το παρακολουθούσαμε
από την ακτή να κάθεται με την πλάτη του
μισογυρισμένη προς το μέρος μας. Στη μικρή εξέδρα

της λίμνης νούμερο 10. Πέντε κολυμβητές
-πρόσωπα μιας ιστορίας πού
την πλάθω με το νου όσο και τη θυμάμαι-
ξεκουράζονταν πάνω στην εξέδρα,
ενώ άρχιζε να πέφτει μια λεπτή ομίχλη,
πέντε η ώρα τ' απογεύματος, στο τέλος

του Αυγούστου.

[...]

Αυτός κι ο φίλος του μιλούν
και δεν μιλούν, μια χαμηλόφωνη, λακωνική συζήτηση
χωρίς καμιά ουσία. Έτσι που είναι τώρα,
καθώς είναι ουσιαστικά μια μνήμη ξαναπλασμένη,
κι όπως φτιάχνουμε ιστορίες

για τον εαυτό μας βασισμένοι σε ό,τι μας κάνει εντύπωση,
σε ό,τι μας κάνει να έχομε ανάγκη από ιστορίες,
κάτι πρέπει, αλήθεια, τώρα να συμβεί. Τίποτα δεν συνέβη'
δεν ήξερε ότι παρακολουθούσαμε.
Κολύμπησα μέχρι την εξέδρα, σού έγνεψα
Στην ακτή, ξαναβούτηξα στο νερό.

Και βέβαια τον ποθούσαμε,
αλλά ακόμη πιο πολύ - έχουμε
το σώμα ο ένας του άλλου, που είναι ίσως καλύτερο
γιατί είναι οικείο.

Να μπούμε στ' άλλο σώμα θέλαμε, όπως ακριβώς
βούτηξε αυτός ανέμελα

απ' τη μικρή αποβάθρα,
σίγουρος για τον εαυτό του' ο κολυμβητής
γίνεται μορφή καθαρή, το απόλυτο σχήμα
για το νερό που σχίζεται στα δύο. Και μία μόνο αμφιβολία
να υπήρχε στο κεφάλι του, θα είχε, νομίζω, εξαφανιστεί,

ή θα ήταν κάποιος άλλος,
και καθώς τον φαντάζομαι, ο νους μου πάει
στον Καβάφη, σε πλαγιάσματα μέσα σε κάμαρες κλειστές στον πάνω όροφο,
φερμένα στη μνήμη πάλι μέσα σε κάμαρες κλειστές στον πάνω όροφο.
Πρέπει να ήταν η δικιά του μια ζωή της πάνω κάμαρας,
γεμάτη απ' την ανάμνηση του τι έγινε εκεί πέρα,

σιμά στο ράφι με τα βάζα, όπου η κουρτίνα
θα έκρυβε το μισό κρεβάτι
με τη σκιά από τον ήλιο του μεσημεριού.
Κάποιος που θα τον είχε συναντήσει στο αμάξι το κλεισμένο,
ή κοντά σε μια κατάφωτη προθήκη με μαντίλια,
κάποιος που θα μπορούσε να τον φέρει στο νου.
Για λίγο τα καπέλα τους
Θα κρέμονταν σ' ένα γάντζο πίσω από την πόρτα,
Αυτοί οι άντρες με τα σώματα φευγάτα
-να προλάβουν ένα τρένο, να προλάβουν ένα ραντεβού-
να γίνονται όλο και πιο βουβοί και ιδεώδεις,
πιο μόνιμοι καθώς τους ξαναδούλευε.

Κι αν ακόμα το χέρι του τους είχε ψηλαφήσει
-η μαβιά αρτηρία σ' ένα μπράτσο
ένας χοντρός, μαυριδερός καρπός-, δεν ξέρω
αν θ' άλλαζε και τίποτα. Δεν ξέρω
αν αλήθεια ήθελε ποτέ ν' αγγίξει και κανέναν.

(Μετάφραση: Δημήτρης Παπανικολάου)


O Mark Doty, περιλαμβάνεται και στη νέα ανθολογία Η ΕΛΞΗ ΤΩΝ ΟΜΩΝΥΜΩΝ, στο κεφάλαιο "Το ζευγάρι".
κι έριξα τα κρίματα
σε σαράντα κύματα
will-o'-the-wisp
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 30
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 11:14 pm
Τοποθεσία: nefelokokkygia

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Πέμ Μάιος 19, 2005 2:32 pm

ας κανω μια υποθεση εργασιας

ανεβαζω ενα θρεντ με τιτλο "ετεροερωτικη ποιηση" ή "straight ποιηση" ή
"straight ευαισθησια" ...ποια θα ηταν η αντιδραση (και δικαιολογημενη
μαλιστα !) .


συνεχιζω να πιστευω οπως και ολοι οι λιγοι , ειναι αληθεια ,

ανθρωποι , οτι και ο ερωτας και η ποιηση και η τεχνη και η ευαισθησια ειναι μια και μονη ...τωρα αν εσεις θελετε να δινετε και το βιογραφικο του ευαισθητου καλλιτεχνη πακετο με υπευθυνη δηλωση για τις ερωτικες του προτιμησεις νομιζω οτι (ή ακομα και αν ο ιδιος ο καλλλιτεχνης επιθυμει με δηλωση του να ενταχθει σε μια συγκεκριμενη ομαδα ανθρωπων ) αυτο δεν αλλαζει τιποτα...ή μαλλον σχεδον τιποτα ....

καποια πραγμτα τα δεχεσαι ετσι οπως ειναι ...ή σ'αρεσουν ή δε σ'αρεσουν...
ή συμφωνεις ή δε συμφωνεις ...

(κι υστερα κυρα ντιανα μου λες οτι καποιοι γουσταρουν το στρατο και τις ομαδες για να νοιωθουν ασφαλεις ....και αυτους τους λες στρατογκαυλους ,ανεγκεφαλους κτλ. αυτους που εντασσονται σε μια ομαδα με βαση τις ερωτιικες τους προτιμησεις και μετα νομιζουν οτι ετσι δημιουργουνται στεγανα στην τεχνη πως θα τους πεις ομοτεχνογκαυλους?)

υπαρχει και η κατηγορια "ανθρωπων" που επιμενουν να δημιουργουν στεγανα ...αν αυτοι ειναι ετεροφυλοφιλοι εκδοτες τοτε λεγονται "στυγνο λογοτεχνικο-εκδοτικο κατεστημενο " ....αν ειναι ομοφυλοφιλοι εκδοτες λεγονται παλι "στυγνο λογοτεχνικο-εκδοτικο κατεστημενο"...χαιρομαι που συμφωνουμε εστω και μονο στο οτι υπαρχει το στυγνο λογοτεχνικο εκδοτικο κατεστημενο ....ειναι μια αρχη κι αυτο.


υπαρχει και μια κατηγορια ανθρωπων που δημιουργουν θεωριες ολοκληρες για να στηριξουν τα συμφεροντα τους ...μ' αυτους συνηθως ειναι περιττο να συζητας ..αυτοι δε θα σε δεχτουν ποτε γι αυτο που εισαι ...αυτοι θελουν να τα αλλαξουν ολα και ολους προς ωφελος τους ...αυτους φιλοι ερβα και γουϊλλου δε θα τους κανετε ποτε να σας δεχτουν ετσι οπως ειστε...οτι και να ειστε...αυτοι θα σας βαλουν σε μια κατηγορια ανθρωπων και θα σας κολλησουν ταμπελακι ...σε σας και σε ολες σας τις πραξεις....

εσεις ομως τι κανετε ? κανετε το ιδιο πραγμα κολλωντας το ταμπελακι μονοι σας...

γουστο σας και καπελλο σας και μαγκια σας αλλα μην περιμενετε να συμφωνησω κιολας οτι επειδη εσας σας αρεσουν τα ταμπελακια παει να πει οτι υπαρχουν και κατηγοριες πιχι ευαισθησιας....

(δεν το ειχα δει τοσο καιρο το τοπικ γουϊλλοου ...θα το δω τωρα )

ερβα , δυστυχως η λεξη προοδευτικος που μου αποδιδεις ως χαρακτηρισμο ,δενεχει καμμια σχεση μαζι μου ...οπως ακριβως και η λεξη συντηρητικος του κερατα που μου απεδωσαν αλλοι στο παρελθον ..
αν εχω κανει εγω κατι για να σπασω λες το λογοτεχνικο απαρτχαϊντ ? εξαρταται τι εννοεις μια και ποιηματα του καβαφη υπαρχουν στα αναγνωστικα (εκτος απ' τη βιβλιοθηκη μου δηλαδη) ...τωρα να σου πω...τελευταια εμαθα , διαβαζοντας μια συνεντευξη του σε καποιο βιβλιο του ,οτι κι αγαπημενος μου κλαϊβ μπαρκερ ειναι ομοφυλοφιλος ...φανταζομαι οτι μπορει και πολλοι αλλοι απ' αυτους που κατα καιρους διαβαζα φανατικα ηταν ομοφυλοφιλοι αλλα δεν τους ρωτησα πριν αγορασω τα βιβλια τους... λες να το κανω απο δω και περα για να μην καταντησω κι εγω σαν κι αυτους ? ελπιζω να μην ειναι κολλητικο γιατι τοτε μαλλον το εχω ηδη κολησει...

το να διαβαζεις βιβλια ξοδευοντας λεφτακια που κερδισες με ιδρωτα ,χωρις να σ'ενδιαφερει το φυλο και οι σεξουαλικες προτιμησεις αυτων που τα εγραψαν ειναι για σενα αρκετα ικανοποιητικο σαν σταση ζωης ?
ή μηπως πρεπει να βγαλουμε και πιστοποιητικο κοινωνικων φρονηματων....! για να σπασουμε το απαρτχαϊντ ....μου θυμιζεις καποιους γραφικους που βγαινουν στην τιβι και κλαιγονται γιατι λεει δεν τους προσλαμβανουν σαν ηθοποιους ή τραγουδιστες επειδη ειναι πολυ ετεροφυλοφιλοι και δε στηνουν κωλο...και ποτε επειδη ειναι πιχι αταλαντοι .
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό erva_cidreira » Πέμ Μάιος 19, 2005 4:26 pm

Μάλλον δεν βοηθάει το διάλογο να ξεκινάς το post ερωτώντας και απαντώντας μόνος σου. Τι λες και συ;
Αλλά για να σου απαντήσω κι εγώ : Εκτιμώ ότι ποτέ δεν θα ανέβαζες thread ετερο-ερωτικής ποίησης, γιατί προφανώς σε συμφέρει να περνάει το υποσύνολο (ετεροερωτική) για ολόκληρο το σύνολο (ερωτική). Δεν θα είσαι άλλωστε ο μόνος. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να τα δέχονται αυτά τα πράγματα όλοι έτσι όπως είναι.
Εμένα και δεν μου αρέσουν τα απαρτχάιντ και δεν τα δέχομαι, ιδίως όταν με αφορούν.
Τώρα την κουβέντα για τα ταμπελάκια καλύτερα να μην την ανοίξουμε. Θα έπρεπε να ξέρεις ποιοι και πώς ετεροπροσδιορίζουν τους ομοφυλόφιλους σ’ αυτή τη χώρα. Σε ενοχλεί ο αυτοπροσδιορισμός; Ή τους προτιμάς κυριολεκτικά ανύπαρκτους;
Κάτι σαν τον ερωτικό Καβάφη, ας πούμε. Ναι, υπάρχουν στα σχολικά βιβλία 14 ποιήματα του, αλλά –τι σύμπτωση!!!- όλα ιστορικά. Βλέπεις υπάρχουν πολλοί τρόποι να λογοκρίνει κανείς την ομοερωτική δημιουργία. Μπορώ να σου παραθέσω κάμποσους.
Αλλά ποιος ο λόγος; Εσύ διαβάζεις –ό,τι εκδότες, βιβλιοπώλες κλπ επιλέγουν για σένα, κάνοντας εκείνοι τη βρώμικη δουλειά της επιλογής-λογοκρισίας - χωρίς να σε ενδιαφέρει ο ερωτικός προσανατολισμός του συγγραφέα (και η θεματολογία του, άραγε; ). Όπως αυτοί οι γραφικοί που δηλώνουν ότι δεν είναι ρατσιστές, μισαλλόδοξοι, φανατικοί, αρκεί να μην χρειαστεί, όμως, να το αποδείξουν έμπρακτα στο άμεσο περιβάλλον τους; Αναρωτιέμαι.
erva_cidreira
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Πέμ Μάιος 12, 2005 7:04 am

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Πέμ Μάιος 19, 2005 9:15 pm

Νομίζω ότι αν κάποιοι στίχοι κατορθώσουν να περάσουν το κατώφλι της ΄" Ποίησης"αυτό γίνεται αμέσως κατανοητό από τον αναγνώστη....

Οι κατηγοριοποιήσεις αφορόυν κατα τη γνώμη μου μόνο στη τεχνοτροπία και τις "σχολές" μιας τέχνης πχ στη ζωγραφική ή και στη λογοτεχνία ( γενιά του 30 φερ ειπείν) όπου χρησιμεύουν μόνο για τη μελέτη και την ιστορικότητα.

Πώς θα σας φαινόταν μια ανθολογία με το τίτλο "παρθενική ποίηση" ( των παρθένων).

Με άλλα λόγια η σεξουαλική κατάσταση ή προτίμηση του συγγραφέα μπορεί σαφώς να επηρεάζει την ποιήσή του όπως οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό του πχ η εθνικοτήτά του, η θρησκεία του, η πολιτική τοποθέτηση, η τάξη του, το χρώμα του κλπ , όμως δεν είναι ένα μόνο χαρακτηριστικό που τον κάνει να ¨γεννά" αλλά το σύνολο της προσωπικότητάς του. Διαφορετικά μιλάμε για "στρατευμένη"λογοτεχνία όπως πχ οι εγκυκλοπεδιστές, οπότε πάμε αλλού.

Δε νομίζω ότι οι απανταχού ομοφυλόφιλοι έχουν κανένα λόγο να θέλουν να ενταχθούν με αυτό το χαρακτηριστικό στη παγκόσμια λογοτεχνία πλην του κοινωνικού στίγματος που έφεραν στο παρελθόν, όχι όμως και στις μέρες μας...οπότε μόνο εμπορικούς λόγους μπορώ να διακρίνω στην έκδοση μιας τέτοιας ανθολογίας.

Οι εκδότες σκεπτόμενοι να προσελκύσουν το ανάλογο κοινό βέβαια κρυβονται πίσω από αυτή τη φιλοσοφία. Εϊναι όμως μια καταδίκη για τους συγγραφείς αυτούς το να δέχονται η ποιήσή τους να παίρνει μια χροιά οποιασδήπτε απόχρωσης. Αντί να διευρύνουν το κοινό τους το περιορίζουν.

Είναι φυσικό βέβαια, να δίνονται κάποιες βιογραφικές λεπτομέρειες που αφορούν τον συγγραφέα περισσότερο πληροφοριακά και πάντα στο τέρμα της ανάγνωσης παρά στην αφετηρία της γιατί σαν αναγνώστες νιώθουμε την ανάγκη να μάθουμε περισσότερα για αυτόν που διαβάζουμε όπως ακριβώς γίνεται και με τον συνομιλητή μας.

Αλλο όμως η πληροφόρηση και άλλο η κατηγοριοποίηση. Η τελευταία αντί να διεγείρει το ενδιαφέρον του αναγνώστη το ελλαχιστοποιεί. Αντί δηλαδή να ανακαλύψει μόνος του τα στοιχεία εκείνα που ο συγγραφέας έχει ρίξει στο "βυθό"του έργου του, έρχεται μια "ανθολογία"και τα αποκαλύπτει αφύσικα και βίαια.

Κατ αυτό το τρόπο ο αναγνώστης ευνουχίζεται, δε νιώθει εκείνη τη φυσική περιέργεια που νιώθει κάποιος μπροστά σε ένα άγνωστο "εξώφυλλο", που του επιτρέπει να εντάξει από μόνος του το έργο κάπου μέσα στη συνείδησή του σύμφωνα με τη δική του ερμηνεία και τις δικές του ανάγκες και όχι με αυτές του εκδότη ή κάποιας κοινωνικής ομάδας πολιτικής, σεξουαλικής, θρησμευτικής ή άλλο.
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Επόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron