ποίηση

To Teleiwsa...to egrapsa...Kai twra ti?

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

To Teleiwsa...to egrapsa...Kai twra ti?

Δημοσίευσηαπό jdivision » Σάβ Απρ 23, 2005 1:57 pm

DEn hxera pou prepei na balw auto to topic kai lew as to balw edv sth poihsh.
8a arxisv ghrgora apo ton problhmatismo mou.
Ki omws... to teleiwsa ex8es to my8istorhma meta apo toso kairo. Eimai etoimos pleon. Alla etoimos gia ti?
To exw sta xeria mou einai zwntano. To ergo mou.
Twra ti kanw....Pou paw?
Se poion na to steilw. Pws 8a to diabasei o kosmos?
Poios 8a mou to ekdwsei.
Poios 8a krinei an prepei na ekdw8ei.
NA to steilw se diagwnismoys, ti na kanw....?
help.....!!!
(Shkwnw ta matia kai to blepw sa damokleio spa8i na kremete panw to kefali mou.)
jdivision
new member
 
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 2:18 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Απρ 23, 2005 2:33 pm

απλούστατο.
το βάζεις σε ένα φάκελλο
πας στο ταχυδρομείο
και το στέλνεις συστημένο στον εαυτό σου.
όταν το παραλάβεις, βαστάς το φάκελλο κλειστό, όπως τον παρέλαβες. αυτό σημαίνει πως είσαι ο πρώτος άνθρωπος που γνωρίζει αυτό το έργο, άρα είναι πνευματική σου ιδιόκτησία.
μετά τα
κάνεις αντίγραφο, το στέλνεις σε ένα, δύο τρεις εκδοτικούς οίκους.
περιμένεις ένα μήνα.
αν δεν σου απαντήσουν παίρνεις τηλέφωνο.
τότε μπορεί να ακουσεις αυτό που άκουσα εγώ:
'καλό είναι αλλά δεν πουλάει'
αυτός είναι ο ευγενικός τρόπος να σου πούνε΄΄οχι.
μπορεί να σου πούνε:
'καλό είναι, πόσα λεφτά βάζεις'
αυτό είναι μαστρωπία.
μπορεί να σου πούνε, και το εύχομαι:
'το θέλουμε. μας το δίνεις;'
καλή επιτυχία...
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό wpleftyboy » Σάβ Απρ 23, 2005 3:44 pm

τζεϊ ντι,

ειναι μεγαλο το μυθιστορημα ?

γιατι αν ειναι μεγαλο και ακολουθωντας τον ε -way θα κανεις πλουσιο κανα φωτοτυπά....

δωστο να το διαβασουν κανα δυο οχι και τοσο καλοι σου φιλοι πρωτα...να δεις τι θα σου πουν ...

και μετα ακολουθα τον ε-way ή οχι....οπως σου καπνισει.

μπορεις να βαλεις και κανενα αποσπασμα να το δουμε και μεις οι μεγαλοι κριτικοι και να σε απογοητευσουμε να γλυτωσεις και ολα τα εξοδα...οπως ξερεις εδω ειναι τζαμπα....

σε ζηλευω ομως φιλε μου που βρηκες το κουραγιο και το χρονο

... σιδεροκεφαλος σου ευχομαι .
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Άβαταρ μέλους
wpleftyboy
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 985
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 5:08 pm

Δημοσίευσηαπό jdivision » Σάβ Απρ 23, 2005 4:35 pm

Oswn afora thn katoxyrwsh. to phga se sumbaiolografo logo ths mataiodoxias mou. To olo einai gurw stis 250 selides.
8a sas steilw ena apospasma na mou peite thn gnwmh sas.
An to diabasei kaneis ekdoths...apla exw na tou pw...
LATREPSTE ME

p.s. 8elw sxolia pls sklhra pathste me katw mastigwste me ekti8emai



Περνούσαμε με τα παιδία μπροστά από την ρεσεψιόν και είδαμε τον ιδιοκτήτη του κάμπινγκ να πίνει το μεσημεριανό του τσίπουρο καθισμένος κάτω από μια ψάθινη ομπρελά. Φορούσε ένα γκρι υφασμάτινο παντελόνι και ήταν γυμνός από πάνω. Είχε τα ποδιά σε μια άλλη καρεκλά και τα χέρια πάνω στην ακάλυπτη, υπερπιεσμένη από την ζώνη, κοιλιά του.
«Δεν τον ρωτάμε και αυτόν αν ξέρει για καμία δουλεία;» Μου είπε σιγανά ο Σταυρός. Συμφώνησα. Τον πλησιάσαμε και του χαμογέλασα.
«Τι έγινε.» Του λέω.
«Ανθουλααά.» Φώναξε αυτός. «Τους έβαλες τους νορβηγούς στις σκηνές.»
«Τους έβαλα Κύριε Τάκη.»Είπε η Ανθούλα από μέσα. Ο κύριος Τάκης γύρισε προς το μέρος μου.
«Τι έγινε;»Μου λέει. «Πως πάμε, το βρέξατε καθόλου.»
Γελάσαμε.
«Ε κάτι κάνουμε.»Είπε ο Κωστής.
«Εγώ στην ηλικία σας, ένα μέτρο το έστελνα.» Μας κοίταξε ερευνητικά. «Το σπέρμα.» Συμπλήρωσε και ύστερα χασμουρέυτικε.
«Kύριε Τάκη. Μήπως ξέρετε που να βρούμε καμία δουλεία. Ξέρετε κανέναν που θέλει κάποιον υπάλληλο η τίποτα έτσι για δουλεία.»
«Εγώ ρε παιδία Δε θέλω κανένα. Είμαι πλήρης. ʼσε που όλοι τον παίζουν εδώ πέρα. Να! Να! Να» είπε και έδειξε αυτόν που δούλευε καθαριστής στο κάμπινγκ. «Κοιτάξτε τον μαλάκα αντί να δουλεύει χαριεντίζεται με τις τουρίστριες.» Ο καθαριστής ήταν πολύ λεπτός φορούσε ένα κομμένο ως ψηλά στα μπούτια, τζιν σορτσάκι που έπεφταν τα κρόσσια από εδώ και από εκεί. Από πάνω δε φορούσε τίποτα αφήνοντας να φαίνονται τα κοκαλιάρικα πλευρά του.
«Ρε Μανωληηηηή.» Φώναξε τρανταχτά Ο Κυρ Τάκης σηκώνοντας απειλητικά το χέρι του. «Τι κανείς ρε Μανoλ…» Ο Μανόλης πετάχτηκε από το φόβο του χαιρέτισε γρήγορα τις δυο τουρίστριες και άρχισε να σουβλίζει πεταμένα χαρτιά με ένα σκουπόξυλο που στην άκρη του είχε ένα καρφί. Ύστερα τα έπιανε με το χέρι του και τα έβαζε σε μια νάιλον μαύρη σακούλα.
«Γάμο τους μαλακές που πάω και μπλέκω.» Είπε μέσα στα δόντια του.
Ύστερα μας κοίταξε πάλι. Εμείς καθόμασταν όρθιοι μπροστά του. Ήπιε λίγο τσίπουρο και έπιασε με το χέρι του τα ελληνικά φτηνά τσιγάρα που βρισκόταν δίπλα στο τραπεζάκι.
«Εχθές μου έλεγε ένας φιλαράκος που έχει ένα μαγαζί.» ʼρχισε να λέει ο Κυρ Τάκης και άναψε ένα τσιγάρο. «Θέλει ένα dj να κάνει κάτι ρεπό. Ξέρει κανείς από σας να κάνει το dj;»
«Μπα.» Είπε ο Σταυρός και κούνησε το κεφάλι.
«Εγώ κάτι ξέρω.»Είπα. Με κοίταξε και άνοιξε τις παλάμες .
«Δεν είναι εύκολο να κανείς το dj.» Είπε «Πρέπει να ξέρεις ποτέ να βγάζεις το ένα το κομμάτι και ποτέ να βάλεις το άλλο. Να ξέρεις να χτυπάς το πόδι με το ρυθμό έτσι…» Κατέβασε τα ποδιά από την καρεκλά και άρχισε να χτυπάει ρυθμικά το πόδι του με την παντοφλα στο πάτωμα. « Και τσακ να μπαίνεις στο άλλο το κομμάτι που έχει τον ίδιο ρυθμό.» Είπε και έκανε πως άλλαζε δίσκο με τα χέρια του.
«Ναι, ναι.» Είπα. «Ξέρω πως γίνετε έχω ξαναδούλεψει.»
«Α, Εντάξει τότε» Είπε.
«Είναι στο κέντρο, λέγετε White Horse. Το ξέρεις; Είναι δίπλα στο μεγάλο το σουβλατζίδικο. Κατάλαβες; »
«Ναι νομίζω το έχω δει.» είπα «θα το βρω.»
«Λοιπόν πήγαινε εκεί και ζητά τον Παντελή. Πες με έστειλε ο Κυρ Τάκης από το κάμπινγκ.»
«Ναι εντάξει.» Είπα.
«ʼντε ωραία.» είπε.
«Ευχαριστώ.» Είπα και φύγαμε.
Μετά από λίγο πήρα το μηχανάκι και πήγα στο Κέντρο. Βρήκα το μεγάλο σουβλατζίδικο και δίπλα είδα το White Horse. Είχε ξύλινες επενδύσεις απέξω και όλες οι τζαμαρίες ήταν καλυμμένες με γρίλιες. Ψηλά είχε μια πινακίδα με ένα ζωγραφισμένο όρθιο άλογο στα δυο του ποδιά και δίπλα με άσπρα γράμματα έγραφε ‘’White Horse.’’ ʼνοιξα την πόρτα και πέρασα μέσα. Αν και απόγευμα είχε χαμηλό φωτισμό. Στο μπαρ ήταν μια μαυρούλα με κοτσιδάκια και στήριζε το κορμί της πάνω στους αγκώνες της που ήταν στηριγμένα στο ξύλο του Μπαρ. Μόλις με είδε μαζεύτηκε και στάθηκε όρθια. Απέξω από την μπάρα ήταν άλλες δυο μαυρούλες με πολύ κόντες φούστες καθισμένες στα σκαμπό. Λίγο πιο κάτω ήταν ένας γκριζομάλλης με κοστούμι που καθόταν σε ένα τραπέζι με μια πολύ ξανθιά κοπέλα με φουξ κραγιόν και στενό κολλάν παντελόνι.
Πλησίασα στο μπαρ. Η κοπέλα που ήταν από μέσα. Με κοίταξε σούφρωσε τα αδρά χείλι της και κούνησε δεξιά αριστερά το κεφάλι της μαζί με τα κοτσιδάκια.
«Ντε , άνοιξ’ ακόμα.» Μου είπε και χαμογέλασε.
«Τον κύριο Παντελή ψάχνω.» Της είπα και χαμογέλασα κι εγώ.
«Παντελή.» Φώναξε τον γκριζομάλλη που καθόταν στο τραπέζι με την ξανθιά. Αυτός έκλεισε το μάτι και κούνησε το κεφάλι σαν να έλεγε ‘’Τι θες;» Ύστερα κοίταξε εμένα.
«Ο κύριος Παντελής.»Είπα και τον πλησίασα.
«Ναι,» μου είπε και με κοίταξε καχύποπτα.
«Ο κυρ Τάκης από το κάμπινγκ με έστειλε.» Είπα. « Μου είπε ότι θέλετε dj.» Με κοίταξε καλά-καλά από πάνω προς τα κάτω λες και ήθελε να μου ράψει και μένα κανένα κοστουμάκι.
«Ναι ε;» Είπε τελικά. «Βασικά είναι για ρεπό. Που θέλει να παίρνει η κανονική DJ που έχω. Εσύ ξέρεις να παίζεις; Έχεις ξαναπαίξει;»
«Ναι, έχω ξαναπαίξει.» είπα.
«Περίμενε εκεί στο μπαρ, πες στα κορίτσια να σου βάλουν κάτι να πιεις, σε λίγο θα έρθει Κατερίνα που είναι η dj να συνεννοηθείτε μεταξύ σας.»
«ΟΚ.» Είπα και πήγα να καθίσω στο μπαρ με τα κορίτσια. ʼναψα ένα τσιγάρο το άφησα μάγκικα στο στόμα . Και είπα στη μπαργούμαν να μου βάλει ένα ουίσκι.
«Ice;» Με ρώτησε. Σήκωσα το δάχτυλο και της έδειξα ένα. Μου έφτιαξε το ποτό και το άφησε μπροστά μου. Δοκίμασα λίγο και μύριζε πετρέλαιο αλλά το έπινα. Σε λίγο άνοιξε η πόρτα και μπήκε μια πολύ κοντή και χόντρη κοπέλα με κοντοκουρεμένο μαύρο μαλλί που από πίσω ήταν σηκωμένο με ζελέ. Περπάτησε με το μεγάλο στήθος της προτεταμένο και με βήματα δεξιά και αριστερά σαν πάπια. Στο ένα χέρι κρατούσε ένα φουσκωμένο γύρο με διπλή πίτα και στο άλλο ένα εναμισάλιτρο μπουκάλι με Ice Tea. Πέρασε από μπροστά μου και έδωσε μια σφαλιαρίτσα στον κώλο της μια μαυρούλας που καθόταν έξω από το μπαρ.
«Τι κάνουν οι Μουνάρες μου;» Είπε με βραχνή φωνή και μπήκε μέσα στο μέρος του dj μπροστά από τις κονσόλες.
«Καλά.» Είπαν αυτές.
Την πλησίασα και με κοιτούσε καθώς πήγαινε προς το μέρος της.
«Που σαι ρε Αρχιδόμαγκα;» Μου είπε όταν έφτασα κοντά. «Τα σκουλαρίκια για τους ρευματισμούς τα φοράς;»
«Η Κατερίνα είσαι;» Ρωτησα.
«Ναι.» Είπε και γύρισε πλάτη να ψάξει κάτι cd που ήταν στην κρεμασμένη θήκη από πίσω.
«Ήρθα για τα ρεπό. Για dj….» Είπα επιφυλακτικά.
«Α…Ωραία.» Είπε. «Έλα μπες να παίξεις να σε δω.»
Βγήκε και μπήκα εγώ. Έψαξα λίγο τα cd βρήκα ένα γνωστό κομμάτι και το έβαλα να παίξει.
«Πως σε λένε ρε μόρτη;» Με ρώτησε.
«Λέων.»Είπα.
«Ο λέων της Νεμέας» είπε.
«Ναι» είπα
«Αυτό που έβαλες ρε Λέων…τα άκουγαν οι δεινόσαυροι.» Μου είπε.
Έψαξα λίγο ακόμα και βρήκα κάτι πιο καινούργιο. Το έβαλα.
«Πολύ κιθαριά ρε συ…κάτι πιο ποπ παίζουμε εδώ πέρα. Χορευτιάρικα ρε αγορίνα μου ξέρεις.»
«Ναι, ναι» είπα. Βρήκα ένα άλλο και έβαλα που είχε λίγο μπιτ.
«Ε καλούτσικο αυτό.» Είπε και δάγκωσε μια μεγάλη από το γύρο.
«Για πόσες μέρες είναι» ρώτησα. Την περίμενα να τελειώσει την μπουκιά. Τελικά κατάπιε και ήπιε λίγο από τσάι.
«Μια μέρα.»
«Καλά ρε συ για μια μέρα με παιδεύετε.» είπα.
«Ε μια μέρα θέλουμε ρε συ.»
«Ε μια μέρα τι να το κάνω δε βγαίνω» είπα και βγήκα έξω από το μέρος του dj.
«Καλά κοιτά άσε το κινητό σου και μπορεί να είναι και για παραπάνω 2-3 μέρες θα σε πάρω τηλέφωνο να σου πω.»
«Δεν έχω κινητό» είπα.
«Δεν έχεις κινητό…..» Είπε με απορία. «Κομμουνιστής είσαι ρε;»
«Τέλος πάντων. Την κάνω….ʼντε τα λέμε…» Είπα
«Γεια σου ρε. Τσακαλάκο.» Μου είπε η Κατερίνα.
Χαιρέτισα τα κορίτσια ήπια την τελευταία γουλιά από το ουίσκι και έφυγα.
jdivision
new member
 
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 2:18 am

Δημοσίευσηαπό MOZART1 » Δευτ Απρ 25, 2005 10:37 am

Πόσα εδωσες στο συμβολαιογραφο;
MOZART1
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 63
Εγγραφή: Πέμ Αύγ 05, 2004 8:31 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Απρ 27, 2005 2:53 pm

φίλε η ιστορία σου φαίνεται να έχει πλοκή, και η περιγραφή των χαρακτήρων εκφράζει αυτό που θέλει. δεν είμαι αναγνώστης εκδοτικού οίκου, δεν ξέρω τι θα γίνει. μα πριν το δώσεις, πρέπει να του τραβήξεις ένα καλό χεράκι διορθώσεις στον τονισμό, γιατί κινδυνεύει να πάει χαμένο εξαιτίας αυτού, και θα ήταν κρίμα. ρίχτου ένα καλό χτένισμα σ' αυτά τα εξωτερικά, και καλή επιτυχία!
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Greg » Πέμ Ιουν 09, 2005 2:20 pm

Opws eipe kai o e. prepei na to xteniseis kapws, alla enw arxisa na to diavazw me mish kardia, sth synexeia taytisthka kai pros to telos hthela na diavasw ki allo. Ayto einai sigoura kalo. M' aresei giati einai pragmatiko kai grhgoro...Egw tha sou proteina na prospathiseis na pas kai se mikrous ekdotikous oikous aytoproswpws.

Kalh epityxia.
Greg
 
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: Πέμ Ιουν 09, 2005 2:13 pm

Δημοσίευσηαπό manstredin » Παρ Ιουν 10, 2005 4:33 pm

Λοιπόν παιδιά ,χαιρετώ .Είμαι νέο μέλος,ολοκαίνουριο κι ενθουσιασμένο με το forum .
Όσον αφορά τους εκδοτικούς και τα τοιαύτα ,το μόνο σίγουρο είναι ότι θέλει τρέξιμο και τύχη. Προσωπικά ,γράφω από πολύ μικρή ,έχω τελειωμένα τέσσερα μυθιστορήματα ,από τα οποία τα 2 τελευταία είναι άξια ανάγνωσης , καθότι τώρα είμαι στα 20 και τα πρώτα μου μυθιστορήματα είναι γραμμμένα σε γλώσσα πολύ απλοϊκή. Έχω πάρει τηλέφωνα σε εκδοτικούς , είχε τύχει να έχω και κάποιον γνωστό "από μέσα" στο όλο σύστημα των εκδόσεων ,αλλά φυσικά τίποτα δεν έχει δημοσιευτεί. Τα έργα μου είναι έτσι κι αλλιώς μεγάλα για πρωτοεμφανιζόμενο και το θέμα δεν τα βοηθάει . Ας πααααόύμε το τελευταίο μου ,που τώρα το διορθώνω για "νεες προσπάθειες" ,είναι μιθυστόρημα φαντασίας και φτάνει χοντρικά τις εξακόσιες σελίδες. Το έχουν διαβάσει φιλόλογοι, άπειροι φίλοι και γνωστοί ,ενθουσιάστηκαν ,αλλά οι εκδοτικοί είπαν ότι είναι μεγάλο και επίσης τέθηκε και θέμα χρημάτων. Οπότε ,τώρα αναθεωρώ. Θα δω τί θα κάνω.
Πάντως ,όπως και να χει, τα πράγματα είναι ζόρικα .Το θέμα είναι να κάνεις αυτό που θέλεις ,να εκφράζεσαι μέσα από το γράψιμό σου και να προσπαθείς να βρίσκεις αναγνώστες ,με όποιον τρόπο. Από κάθε μέσο. Από το internet, από τους φίλους ,άπό όπου γίνεται . Μετά είναι θέμα τύχης και ικανότητας τα αρπάζεις τις ευκαιρίες.
Καλή τύχη με το μυθιστόρημά σου. Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει νομίζω από τα άλλα που δημοσιεύονται! Κάνε τις διορθώσεις σου και στείλτο! Καλή τύχη!
manstredin
 
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: Παρ Ιουν 10, 2005 3:45 pm
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Δημοσίευσηαπό Maurice25 » Τετ Αύγ 24, 2005 10:43 pm

Θέλω να ρωτήσω και κάτι άλλο. Στην περίπτωση που κάποιος εκδότης πει την πολυπόθητη φράση "Το θέλουμε, θα μας το δώσεις;", εμείς οι νέοι συγγραφείς τι λέμε; (Μη με πάρετε με τις ντομάτες, αλλά ζητάμε χρήματα; Πόσα;) :lol:
Με δίκοπους τους στίχους σου
χαράκωσα την ψυχή μου
Με δίκοπα φιλήματα
μάτωσα τη ζωή
Μέσα στ' αφόρητα ποιήματα
κρύφτηκα της ερήμου
κι αποχαιρέτησα τη γη.
Άβαταρ μέλους
Maurice25
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 39
Εγγραφή: Τρί Ιούλ 26, 2005 1:38 am


Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron