ποίηση

ποίηση το λένε

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Δεκ 02, 2002 1:49 am

καλημέρα αγαπημένοι μου!

ΑΡΧΗ ΠΟΙΗΣΗΣ

το πιο αληθινό απ' αυτό που είσαι αναστατώνει το διάστημα
κι οι άλλοι, -κάποιοι σε νομίζουν κάλεσμα
κάποιοι σε νομίζουν ηχώ.
το πιο αληθινό απ' αυτό που είσαι είναι να 'σαι απόδειξη
στο φως και στο σκοτάδι
το τέλος κάθε λόγου γίνεται μέσα σου του λόγου αρχή

κι οι άλλοι -κάποιοι σε βλέπουν σαν απαύγασμα
κάποιοι σε βλέπουν σα δημιουργό.
Το πιο αληθινό απ' αυτό που είσαι είναι να 'σαι το τέλος, ναι 'σαι ο στόχος, να είσαι -
σταυροδρόμι
στη σιωπή και στο λόγο


ʼΔΩΝΗΣ, και δικός μου....
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό pertri » Κυρ Ιαν 19, 2003 5:03 pm

Οι σκέψεις φυτρώνουν ανάποδα στο χώρο.
Τις βλέπω να κρέμονται και να με προκαλούν να τις αγγίξω, να τις διαλέξω. Χέρια αέρινα ξεδιπλώνονται μέσα από το κορμί μου για να επιλέξουν την πρώτη ύλη απ' αυτό το πρωτότυπο παζάρι... Κλείνω τα βλέφαρα κι αποφασίζω. Ανοίγω τα βλέφαρα κι αναζητώ...

Ποίηση: συγκέντρωση υλικών... μεράκι... δημιουργία.
Κάθε μορφής.
Άβαταρ μέλους
pertri
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 663
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:57 am
Τοποθεσία: veglia

ποίηση

Δημοσίευσηαπό aeras » Τετ Ιαν 22, 2003 9:54 am

aeras έγραψε:

Είπε ο φίλος
Τα κίνητρα των πράξεων του ανθρώπου
δεν είναι ούτε το κυνήγι του χρήματος
ούτε εκείνο της δόξας
αλλά η αναξήτηση.... του ωραίου

Ποίηση
η ανάζήτηση του ωραίου

.
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό tina7 » Δευτ Σεπ 22, 2003 9:00 pm

se euxaristw dia,
pou kataferes xwris na xereis
na xetylixeis tis ines tou dikou mou ponou
milwntas gia poiisi....
tina7
new member
 
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 2:19 am

Δημοσίευσηαπό kopadi » Τετ Σεπ 24, 2003 8:47 pm

Το υλικό της ποίησης είναι το αίμα των ψυχών που γίνεται τριαντάφυλλο και μαχαίρι...
aimenartakarabaz
kopadi
super member
 
Δημοσιεύσεις: 310
Εγγραφή: Τρί Σεπ 02, 2003 8:55 am

Δημοσίευσηαπό Jade » Τετ Νοέμ 05, 2003 2:28 pm

''Μάλλον είναι μάταιο να προσπαθεί κάποιος άλλος ή εμείς να προσδιορίσει τι είναι ποίηση. Όπως μάταια είναι και η ανάλυση των ποιημάτων και το ''τι θέλει να πει ο ποιητής''. Φαντάζομαι τον ποιητή να διαβάζει το ποίημά του και να αναρωτιέται πολλές φορές ποιος το έγραψε και να έχει απορίες. Ο ποιητής γράφει επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και αυτό δεν σηκώνει ανάλυση. Μου θυμίζει την ιστορία με τη σαρανταποδαρούσα που όταν τη ρώτησαν με ποιο από όλα τα πόδια ξεκινάει, μπουρδουκλώθηκε. Εκείνο που πιστεύω είναι ότι τα ποιήματα είναι συνήθως καλύτερα από τους ανθρώπους που τα έγραψαν. Τα καλά ποιήματα μας περιέχουν γιατί στο βάθος είμαστε όλοι ίδιοι. Με δυο μάτια εκατέρωθεν της μύτης και μερικές φωτεινές στιγμές.

Άνθρωπος σημαίνει λόγος
όπως πουλί πέταγμα
σκορπιός δηλητήριο''

Γιώργος Χειμωνάς
Jade
new member
 
Δημοσιεύσεις: 5
Εγγραφή: Δευτ Οκτ 27, 2003 3:12 am

Δημοσίευσηαπό isnogood » Τρί Νοέμ 11, 2003 4:07 pm

Ποίηση είναι η ψυχή της ηδονής
Επώδυνη συνουσία ονείρων το κορμί σου
ασελγεί στην κόλαση του πάθους μου...
Άβαταρ μέλους
isnogood
full member
 
Δημοσιεύσεις: 172
Εγγραφή: Τετ Νοέμ 05, 2003 12:16 am
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Δημοσίευσηαπό manos » Τρί Φεβ 17, 2004 9:36 pm

καλησπερα παιδια :D
καταθετω την αποψη μου ,πλαι στις δικες σας,για να δωσουμε χρωμα και μορφη στην μουντη ανυπαρξια :)

ποιηση ,οπως την αντιλαμβανεται ο μανος,χμ...ειναι ισως η προσωποποιηση της ανυπαρξιας του,ισως παλι ειναι ενας λευκος καμβας,οπου το ασπρο χρωμα αντικαθισταται απο χρωματα.ισως παλι αυτα τα χρωματα με την σειρα τους ξεχαστουν πανω στον πινακα ,
στο σκοτεινο κελλαρι του νου και "χρωμα μαυρο" παρουν.....
...μεχρι να ξεθωριασουν.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

WHISPERS OF THE DREAMS
manos
new member
 
Δημοσιεύσεις: 7
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 12, 2004 3:39 pm

Δημοσίευσηαπό messinian » Δευτ Μάιος 10, 2004 7:44 pm

Η ποίηση είναι η αναζήτηση του ανεξήγητου
(Στήβενς)

Η ποίηση αρχίζει πάντα, όταν κάποιος που πρόκειται να γίνει ποιητής, διαβάζει ένα ποίημα.
(Μίλτον)

Η ποίηση μας δημιουργεί την εντύπωση, όχι πως ανακαλύψαμε κάτι καινούργιο, αλλά πως θυμηθήκαμε κάτι που είχαμε ξεχάσει.
(Μπράντλεϋ)

Η ποίηση είναι το καταφύγιο που φθονούμε.
(Καρυωτάκης)

Η ποίηση είναι ένας φασιανός που χάνεται στους θάμνους
(Στήβενς)

Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα.
(Σεφέρης)

Η ποίηση υπαγορεύεται από ένα δαιμόνιο, αν και θα ήταν υπερβολή να το χαρακτηρίσει κανείς αγγελικό.
(Ζεζλάβ Μίλοζ)

Η ποίηση είναι έκφραση, αν ένας στίχος είναι έκφραση, αν καθένα από τα μέρη που απαρτίζουν ένα στίχο, κάθε μία λέξη, είναι εκφραστικά μόνα τους.
(Κρότσε)

Η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας.
(Αναγνωστάκης)

Η ομορφιά καραδοκεί. Αν είμαστε ευαίσθητοι, θα την αισθανθούμε μέσα στην ποίηση όλων των γλωσσών.
(Μπόρχες)

Η ποίησις είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου.
(Εμπειρίκος)

Η ποίηση αρχίζει με την επίγνωση εκ μέρους μας όχι της Πτώσης, αλλά του ότι πέφτουμε.
(Μπλουμ)

'Οταν διαβάζουμε ένα καλό ποίημα, φανταζόμαστε πως κι εμείς θα μπορούσαμε να το έχουμε γράψει, πως το ποίημα προϋπήρχε μέσα μας.
(Μπόρχες)

Η ποίηση ένα πράγμα ανάλαφρο, ιερό και φτερωτό.
(Πλάτων)

Η ποίηση δεν είναι ένα ελευθέρωμα της συγκίνησης, αλλά απόδραση από τη συγκίνηση. Δεν είναι έκφραση της προσωπικότητας, αλλά απόδραση από την προσωπικότητα.
(Έλιοτ)

Η ποίηση είναι η πιο πυκνή μορφή προφορικής έκφρασης.
(Πάουντ)

Η ποιότητα ενός μεγάλου ποιητή είναι πανταχού παρούσα και πουθενά ορατή σαν μία ξεχωριστή συγκίνηση.
(Κόλεριτζ ή Ντε Κουίνσυ)

Αν κάποιος μάθει καλά ελληνικά, μπορεί να βρει σχεδόν "ολόκληρη την ποίηση" στον Όμηρο.
(Πάουντ)

Είναι παράξενο πως γράφει κανείς ποιήματα.
(Γιώργος Σεφέρης)

Οι ποιητές όλων των εποχών έλαβαν μέρος στη συγγραφή ενός Μεγάλου Ποιήματος αενάως εν εξελίξει.
(Σέλλεϋ)

Στην ίδια την ουσία της ποίησης υπάρχει κάτι το απρεπές: Φανερώνονται πράγματα που δεν ξέραμε πως τα κρύβαμε μέσα μας και τρομάζουμε σα να είχε ξεπηδήσει μια τίγρης και στεκόταν μπροστά μας στο φως τινάζοντας την ουρά της.
(Σέσλαβ Μίλοζ)

Όλη η ποίηση είναι ποίηση πειραματική.
(Στήβενς)

...η ποίηση δεν είναι ο τρόπος
να μιλήσουμε,
αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε
τα πρόσωπά μας.
(Μανόλης Αναγνωστάκης)

"Διο ευφυούς η ποιητική εστιν ή μανικού. Τούτων γαρ οι μεν εύπλαστοι οι δε εκστατικοί εισίν".
(Η τέχνη της ποίησης είναι έργο του προικισμένου μάλλον παρά του μανικού καλλιτέχνη, γιατί ο πρώτος είναι ο επιδέξιο μιμητής, ενώ ο δεύτερος κατέχεται από ενθουσιασμό και του λείπει η ψυχική ηρεμία).
(Αριστοτέλης)

Η ποίηση έχει σώμα ζεστό κι ολοζώντανο
και το αίμα της κυκλοφορεί
όπως το όνειρο στον ύπνο και στις φλέβες.
(Νόρα Αναγνωστάκη)

Το ποίημα θέλω να είναι νύχτα, περιπλάνηση
σε ξεμοναχιασμένους δρόμους και σε αρτηρίες,
όπου η ζωή χορεύει...
(Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου)

Η ποίηση δε μας αλλάζει τη ζωή.
Η ποίηση καθυστερεί τη μεταμόρφωση
κάνει πιο δύσκολη την καθημερινή μας πράξη.
(Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου)

Ποίηση είναι η ανάπτυξη
ενός επιφωνήματος.
(Βαλερύ)

Ω, ποίηση αναμάρτητη
εμπιστευμένη στη δροσιά της θύελλας,
ω, ποίηση ατελεύτητη
φτεροκόπημα χελιδονιών...
(Τάκης Βαρβιτσιώτης)

Φαίνεται όμως πως θαύματα δεν κάμνουν μόνο
οι διάβολοι κι οι θεοί. Θαύματα κάνει
κι η ποίηση, όταν πράγματι είναι Ποίηση.
(Γιώργος Βαφόπουλος)

Τι νομίζεις, λοιπόν κατά βάθος η ποίηση,
είναι μι' ανθρώπινη καρδιά
φορτωμένη όλο τον κόσμο.
(Νικηφόρος Βρεττάκος)

Ο τελευταίος στίχος δε μένει πάντα τελευταίος.
Κάποτε γίνεται ο πρώτος στίχος ενός ποιήματος,
που γράφει κάποιος αναγνώστης.
(Μιχάλης Γκανάς)

Ποίηση
ανάμνηση από φίλντισι
περίπατος τα ξημερώματα
...........................................................
άσπρο άλογο που τρέχει σε μαύρο ουρανό
μαύρος ήλιος καλοκαιρινός
άσπρος ήλιος χειμωνιάτικος...
(Θωμάς Γκόρπας)

Βαδίζεις σε μια έρημο.
Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει.
Όσο κι αν είναι απίθανο
να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο,
ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος
να του φτιάξεις ένα δέντρο.
Αυτό είναι το ποίημα.
(Κική Δημουλά)

Η Τέχνη ξαναπλάθει ως λαθραίος θεός τον κόσμο
από την αρχή, μεταμορφώνοντας ό,τι μας απελπίζει
ως γνωστό κι αδιάσειστο
σε μια καταπραϋντική αβεβαιότητα.
(Κική Δημουλά)

Τούτοι οι στίχοι ο λαός μου
και τα σπίτια μου.
(Μάνος Ελευθερίου)

Εκείνο που πρέπει να γίνεται και να ξαναγίνεται
αδιάκοπα, ατέρμονα, χωρίς την παραμικρή διάλειψη,
είναι η αντιδουλικότητα, η αδιαλλαξία, η ανεξαρτησία.
Η ποίηση είναι το άλλο πρόσωπο της Υπερηφάνειας.
(Οδυσσέας Ελύτης)

Η ποίησις είναι ανάπτυξις
στίλβοντος ποδηλάτου.
(Ανδρέας Εμπειρίκος)

Τα φάρμακά σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως,
που κάμνουνε -για λίγο- να μη νιώθεται η πληγή.
(Κωνσταντίνος Καβάφης)

Ποτέ στ' αλήθεια δεν το 'μαθα
τι είναι τα ποιήματα...
Πολλοί τα βαλσαμώνουν ως μηνύματα.
Εγώ τα λέω ενθύμια φρίκης.
(Νίκος Καρούζος)

Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίηση
είναι το καταφύγιο που φθονούμε.
(Κώστας Καρυωτάκης)

Δεν ξεθυμώνω με την ποίηση.
Αν ηρεμώ αυτό να φοβηθείς.
Γιατί - υπολογισμένα κτυπώ -...
(Μιχάλης Κατσαρός)

...κι η ποίηση: ένα παιχνίδι
που τα χάνεις όλα,
για να κερδίσεις ίσως
ένα άπιαστο αστέρι.
(Τάσος Λειβαδίτης)

Θυμάμαι παιδί που έγραψα κάποτε
τον πρώτο στίχο μου.
Από τότε ξέρω ότι δε θα πεθάνω ποτέ -
αλλά θα πεθαίνω κάθε μέρα.
(Τάσος Λειβαδίτης)

Η ποίηση είναι ένα ταξίδι
σ' άγνωστη χώρα.
Η ποίηση είναι ταυτόσημη
με την παραγωγή ραδίου.
Για μια και μόνο λέξη
λιώνεις χιλιάδες τόνους
γλωσσικό μετάλλευμα.
(Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι)

Μοναχική κι ανήμπορη διαδικασία
η ποίηση.
(Μάριος Μαρκίδης)

Τα ποιήματα δεν είναι και τόσο δύσκολα, το ξέρετε.
Και αν σηκώσεις τις λέξεις, είναι τόσο θλιμμένα,
σαν δάχτυλα που πόνεσες μια νύχτα με αγωνίες.
(Γιώργος Μαρκόπουλος)

Στίχοι που κραυγάζουν
στίχοι που ορθώνονται τάχα σαν ξιφολόγχες
στίχοι που απειλούν την καθεστηκυία τάξη
και μέσα στους λίγους πόδες τους
κάνουν ή ανατρέπουν την επανάσταση,
άχρηστοι, ψεύτικοι, κομπαστικοί,
γιατί κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα
κανένας στίχος δεν κινητοποιεί τις μάζες.
(Τίτος Πατρίκιος)

Πολλοί στίχοι είναι σαν πόρτες -
πόρτες κλειστές σ' ερημωμένα σπίτια
και πόρτες ανοιχτές σε ήμερες συγυρισμένες ψυχές.
(Γιάννης Ρίτσος)

Η ποίηση είναι
εκείνος ο εαυτός μας
που δεν κοιμάται ποτέ.
(Γιώργος Σαραντάρης)

Η ποίηση δεν είναι
η θέληση ν΄ αντισταθείς,
μα ένα ολοσκότεινο δάσος
για να ξεφύγεις.
(Γιώργης Σαραντής)

...το χρυσό δίχτυ,
όπου τα πράγματα σπαρταρούν
σαν ψάρια.
(Γιώργος Σεφέρης)

Πίσω από την καθημερινή κόλαση των λέξεων
τα ποιήματα ανασαίνουν ζωντανά και το καθαρό
τους νόημα καθρεφτίζει παντού μια φανταστική
ευτυχία, που ποτέ δε θα πυρποληθεί.
(Τάκης Σινόπουλος)

Η ποίηση πρέπει να 'ναι
ένα ζαχαρωμένο βότσαλο
πάνω που θα 'χεις γλυκαθεί
να σπας τα δόντια σου.
(Αργύρης Χιόνης)

Καμιά φορά στα ποιήματα
στις λέξεις στα τραγούδια
ακούω φτεροκοπήματα
θαρρείς απ' αγγελούδια.
(Θέτη Χορτιάτη)

Εγκαταλείπω την ποίηση
δε θα πει προδοσία,
δε θα πει ανοίγω ένα παράθυρο
στη συναλλαγή.
(Ντίνος Χριστιανόπουλος)
Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Άβαταρ μέλους
messinian
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1416
Εγγραφή: Τετ Μαρ 31, 2004 6:45 pm
Τοποθεσία: ΑΛΛΟΥ...

λ

Δημοσίευσηαπό lexis » Τρί Σεπ 28, 2004 10:47 pm

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ


Ο εχθρός του ποιητή

"Από καιρό από χρόνια πολλά ακολουθεί τον ποιητή ένας μυστηριώδης πρίγκιπας του πολέμου. Κανένας δεν γνωρίζει ποιος είναι. Τη γενιά του το όνομά του το σκοπό του. Είναι πάντα μονάχος με σιωπή και σαν από ένα καθήκον ακολουθεί τον ποιητή. Στο τέλος τον υποτάσσει. Την ανύπαρκτη σχέση του μ' αυτόν τώρα την κάνει σχέση. Αλλά μια σχέση τρομερή άδικη. Ανεξήγητη ως το τέλος. Με μιαν ανεξιχνίαστη κακία βασανίζει ταπεινώνει αναίτια τον ποιητή του βγάζει τα μάτια. Τον κλείνει στη φυλακή κι ο ποιητής πεθαίνει όμως αυτό δεν έχει σημασία. Γιατί εχθρός του ποιητή δεν μπορεί να είναι ο θάνατος. Ο ποιητής δεν φοβάται το θάνατο το λέει. Ο θάνατος είναι φυσικός η ποίηση είναι υπερφυσική. Ποιος μπορεί να είναι αυτός ο άγνωστος εχθρός του ποιητή. Ο προαιώνιος κακούργος των ποιητών. Τότε άκουσα τον οιωνό με το κλειστό το στόμα. Μοίρα του ποιητή είναι η τιμωρία. Χωρίς κανένα έλεος χωρίς αιτία χωρίς να υπάρχει έγκλημα. Ο βασιλιάς είναι ένα άγνωστο αδυσώπητο πλάσμα κακό. Έχει αποστολή κι υπόσταση να ταπεινώνει να τρομάζει. Να βασανίσει ν' αφανίσει τον ποιητή. Γιατί ο ποιητής έχει πάντα έναν εχθρό. Η ποίησή του κι η ζωή του η ίδια κρέμονται από την αναμέτρησή του μ' αυτόν. Ποίημα είναι ό,τι δια της βίας σώζεται από τον πόλεμο του ποιητή μ'αυτόν τον πανίσχυρο φυσικό εχθρό. Έτσι ζει πάντα ο ποιητής. Απειλημένος καταπατημένος δικασμένος. Μέσα στο σκοτάδι γιατί άγρια τον τύφλωσαν. Με θανάσιμη αγωνία με μεγάλες κινήσεις στον αέρα. Φυλάγεται αλλά έρχεται πάντα η ώρα που θα τρομάξει και θα νικηθεί. Αυτό είναι το νόημα της μπαλάντας...Τον ήξερα από πάντα αυτόν τον πρώτο νόμο της ποίησης...Ότι η ποίηση είναι το μοναδικό πράγμα στον κόσμο που έχει αιτία και γι' αυτό αφανίζεται ρημαγμένη από κάτι που δεν έχει αιτία. Τέτοιο είναι πάντα το τέλος των ποιητών να καταστρέφονται χωρίς αιτία"
Στην άμμο μεγάλα στήνονται τα έργα των ανθρώπων
και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι

Κώστας Καρυωτάκης
lexis
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 42
Εγγραφή: Τετ Σεπ 22, 2004 6:05 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron