ποίηση

Μίλτος Σαχτούρης

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Μίλτος Σαχτούρης

Δημοσίευσηαπό ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ » Τρί Μαρ 29, 2005 11:07 pm

«το ποίημα κάθεσαι και το ξενυχτάς σαν τον νεκρό»

Ο Ποιητής Μίλτος Σαχτούρης, "ο τελευταίος από τη «γενιά των μεγάλων»", πέθανε σήμερα 29 Μαρτιου 2005 στην Αθηνα.
Εικόνα
κατα καιρους ειχε 'πει:
«Τον ποιητή τίποτε δεν τον εγγίζει, ούτε ο χρόνος. Γιατί έχει μέσα του το παιδικό, το γεροντικό και το δαιμονικό συγχρόνως»
···········································································································
«Τα ποιήματά μου, εγώ δεν τα γράφω κομματιαστά. Ούτε τα ανακαλύπτω σιγά - σιγά, μου ξεπηδάνε από μέσα μου μονοκόμματα. Καμιά φορά δύσκολα, αλλά ολόκληρα.»
···········································································································
«Η ποίησή μου, πρέπει να διαβάζεται σαν ένα είδος υποσυνείδητου ημερολογίου της ζωής μου».
···········································································································
«Όλη η ποίησή μου, από τη Λησμονημένη ως σήμερα, είναι μια εξομολόγηση του ασυνειδήτου μου. Είναι συνέχεια. Μια ιστορία είναι. Είναι μια συνέχεια του ασυνειδήτου μου. Βγαίνουνε μόνα τους, χωρίς να κάνω καμιά προσπάθεια. Ένας φίλος μου, ο Θεός να τον συγχωρέσει, που ήταν καλός ποιητής, μου έλεγε: "Το πρωί κάθομαι και θα γράψω κάτι". Εμένα μου ερχόντουσαν τα ποιήματα βράδυ που κοιμόμουνα, στο δρόμο, στα καφενεία. Μια φορά σ' εάν καφενείο έγραψα μέσα σ' ένα μήνα μία συλλογή».
···········································································································

η κριτικη ειχε γραψει:

"..απόρριψη της διακοσμητικής χρήσης της ποιητικής γλώσσας και η μέγιστη δυνατή συμπύκνωση ως πάγια μέθοδος παραγωγής ύφους..... "
···········································································································
"...Η διαύγεια των εικόνων (ο Σαχτούρης δεν παρεμβάλλει ψυχολογικές περιγραφές και αποφεύγει την ιδεολογική σήμανση) και ο στρόβιλος της διαδοχής τους....."
···········································································································
"...Ο Σαχτούρης βλέπει στην Κατοχή, στον Εμφύλιο και στον κοινωνικό ή πολιτικό αμοραλισμό των πρώτων μετά τον πόλεμο δεκαετιών την αδυναμία του συλλογικού σώματος να προκρίνει ορισμένες ηθικές αξίες και λύσεις ως αντίδοτο στην κρίση της εποχής. παρατηρώντας, όμως, όσα παρατηρούν και οι υπόλοιποι της γενιάς του, οδηγείται σε κάπως διαφορετικά συμπεράσματα: οι νεκροί της εμπόλεμης σύγκρουσης και της εμφύλιας σύρραξης δεν είναι οι αδικαίωτοι πεσόντες μιας έντιμης υπόθεσης, αλλά οι τρομώδεις ήρωες ενός έπους στο οποίο θύτες και θύματα λαμβάνουν εξίσου μέρος. η ιστορία δεν μετατρέπεται σε ανεξάλειπτη μνήμη, αλλά σε σύγχρονη τραγωδία, που παίζεται με την ίδια πάντοτε ένταση ως τις ημέρες μας. τέλος, διάψευση δεν σημαίνει απώλεια κάποιου θολού ονείρου αλλά επίγνωση του τρέχοντος -ο παράδεισος δεν υφίσταται, κατά πάσα πιθανότητα, μάλιστα, δεν υπήρξε ποτέ."(Βαγγέλης Χατζηβασιλείου)
···········································································································
"...ο Σαχτούρης έγραφε ποιήματα που μπορεί να μην ήσαν «γκραν γκινιόλ» όμως ήσαν πιο αιματηρά, πιο εφιαλτικά, απηχούσαν την φρίκη εκείνων των καιρών με την πιο ακραία γλώσσα, του υπερρεαλισμού, και καθρέφτιζαν μια εκρηκτική φαντασία. Από τη δεκαετία του '70 όμως, ο Σαχτούρης άρχισε να εγκαταλείπει τις «κόκκινες ρόδες», τα «άσπρα φαντάσματα», τα «μαύρα κορίτσια» του. Έτσι τα ποιήματα της ώριμης ηλικίας που περιλαμβάνονται στον τωρινό δεύτερο τόμο του έργου του, απελευθερωμένα πάντα από τις δεσμεύσεις της λογικής, διαβάζονται περισσότερο σαν ψυχογραφήματά του, καθώς «εκφράζουν την προσωπική του μυθολογία, με αναγωγές στην κοινωνία των καλλιτεχνών» ­ στον Κάφκα, στον Ντύλαν Τόμας, στον Χαίλντερλιν, στον Καρούζο, στον Εμπειρίκο κ.ά. ­ «και στον αιώνιο "κόσμο" της τέχνης» (Άντεια Φραντζή) ενώ αναδεικνύουν και «την ευρύτερη αγωνία των υπάρξεων μέσα από μια πρωτοποριακή εξπρεσιονιστική ματιά» (Γιάννης Δάλλας).


≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Έρχεται φέτος κουρασμένη
η Ανοιξη
(να) κουβαλάει τόσα χρόνια
τα λουλούδια πάνω της

Σκοτεινοί άνθρωποι
στις γωνιές την παραμονεύουν
για να την τσακίσουν

Αυτή όμως
με κρότο
ανάβει ένα-ένα
τα λουλούδια της
στα μάτια τ ο ύ ς τ ά ρ ί χ ν ε ι
(για) να τους στραβώσει


ΚΕΦΑΛΙΑ

Κεφάλια λάμποντα
βέλη αναστάσιμα
ωραίες
στρογγυλές ιδέες σάπια κεφάλια
γεμάτα χαρτονομίσματα
κεφάλια
γεμάτα ζώα
πονηρά μερμήγκια κεφάλια
γεμάτα
πέμπτη σκιά
παραληρώντας
εκλιπαρώντας... κι ο χρόνος
πάντοτε Κρόνος
Κανίβαλος τρόμος


ΩΡΟΔΕΙΧΤΗΣ

Από ψηλό βουνό είδα τη θάλασσα
μέσα στα χέρια της είδα
να ζουν και να πεθαίνουν πουλιά
κι εγώ έφεγγα ψηλά σαν άστρο
ήμουν ένα άστρο
με δάκρυα και με καρφιά
και γύρω μου ψάρια και σκάλες
σκάλες ν' ανέβουν να διώξουν
την καρδιά μου
σκάλες για να κατέβω εγώ
για να ξεσκίσω την καρδιά της θάλασσας


ΤΡΕΛΟΣ ΛΑΓΟΣ

Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός
γύριζε στους δρόμους
ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός
έπεφτε στις λάσπες

Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός
άνοιγε η νύχτα
στάζαν αίμα οι καρδιές ο τρελός λαγός
έφεγγε ο κόσμος

Βούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός
πρήσκονταν η γλώσσα
βόγγαε μαύρο έντομο ο τρελός λαγός
θάνατος στο στόμα


Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ

"το ποίημα
κάθεσαι και το ξενυχτάς
σαν τον νεκρό"


Στις δώδεκα και μισή
τη νύχτα
την ίδια ώρα και συγχρόνως
φάνηκε στον μεγάλο καθρέφτη και στο παράθυρό μου
ο Ντύλαν Τόμας μ' ένα αναμμένο κόκκινο κερί στο στόμα

νεκρός βέβαια
κι άγιος
και τρελός
όπως τόχω ξαναπεί

— Έλα αδερφέ, μου λέει, μαζί μου
σάπισες εδώ πέρα
έλα στα βορινά φαράγγια της πατρίδας μου
εδώ ζεις σ' ένα σάπιο τόπο που σε κοροϊδεύουν
εκεί χαιρετάνε τους τρελούς και οι παπάδες
κι η πάπια δε γενάει πια πάγο
γενάει κόκκινο αυγό

Αυτά τα λίγα μου είπε ο μεγάλος ποιητής
όχι πια στον καθρέφτη και στο παράθυρό μου
αλλά μέσα από τα ψηλά χορτάρια του θανάτου του
μισός από τη μέση κι απάνω στο φως, έξω από το χορτάρι
μισός από τη μέση και κάτω στο σκοτάδι
κάτω από το φως.

-*-

Η κηδεία του θα γίνει την ερχόμενη Παρασκευή στις 4 το απόγευμα από το πρώτο νεκροταφείο Αθηνών με δαπάνη.....
__________________________________________________________
μια πληρέστερη αναφορα/παρουσιαση εδω: http://www.greece2001.gr/writers/MiltosSaxtouris.html
Άβαταρ μέλους
ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΛΥΚΟΣ
full member
 
Δημοσιεύσεις: 113
Εγγραφή: Δευτ Σεπ 06, 2004 12:24 pm

Δημοσίευσηαπό Xenia » Τετ Μαρ 30, 2005 12:10 pm

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ



Βιογραφικό Σημείωμα

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Κατάγεται από την Ύδρα. Είναι δισέγγονος του ναυάρχου της Επανάστασης του 1821 Καπετάν Γιώργη Σαχτούρη. το 1937 εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά το 1940 τα εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Εμφανίστηκε στα Ελληνικά Γράμματα το Μάιο 1944 με ποιήματα στο περιοδικό Τα Νέα Γράμματα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά: Τα Νέα Γράμματα, Τα Νέα Ελληνικά και Νέα Εστία. Μετέφρασε Μπρεχτ. Έχει τιμηθεί με τρία Κρατικά Βραβεία. Το 1956, τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο ΝΕΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ από την ιταλική ραδιοφωνία και τηλεόραση για την συλλογή του Όταν σας μιλώ, το 1962 με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την συλλογή του Τα Στίγματα και η τελευταία βράβευση του ήταν το 1987 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την συλλογή του Τα Στίγματα και η τελευταία βράβευση του ήταν το 1987 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο ποίησης για το έργο του Εκτοπλάσματα. Τα ποιήματα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες..


Εργογραφία

Η μουσική των νησιών μου, Αθήνα, ιδιωτική έκδοση, 1941
Η λατρεία, Natura, Η συννεφιά, Η πολυθρόνα, Ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο,
Χριστούγεννα '43 : έξι ποιήματα (δημοσιεύθηκαν στα Νέα Γράμματα, τεύχος 3 Μαϊος 1944, σελ. 180-184)
Η Λησμονημένη, Αθήνα, Ίκαρος, 1945 Σελ. 48
Η ηρωίδα, Η πληγωμένη. Ο Θάνατος, Η μάχη, δημοσιεύθηκαν στο Μικρό Τετράδιο, 1947.
Παραλογαίς, Αθήνα, ιδιωτική έκδοση, 1948 Σελ. 80
Με το πρόσωπο στον τοίχο, Αθήνα, ιδιωτική έκδοση, 1952 Σελ. 54
Όταν σας μιλώ, Αθήνα, 1956 Α΄ Βραβείο "ΝΕΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ" από την ιταλική ραδιοφωνία και τηλεόραση (RAI) Σελ. 24, Μίμνερπος, Αθήνα, 1985. Σελ. 30
Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο, Αθήνα, ιδιωτική έκδοση, 1958 Σελ. 15
Ο περίπατος, (με εξώφυλλο του Αλέκου Φασιανού), Αθήνα, ιδιωτική έκδοση, 1960 Σελ. 48
Τα στίγματα, Αθήνα, 1962, Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης Σε. 48
Σφραγίδα ή η όγδοη σελήνη, Αθήνα ιδιωτική έκδοση, 1964 Σελ. 48
Το σκεύος, Αθήνα, Κείμενα, 1971 Σελ. 48
Ποιήματα (1945-1971), Συγκεντρωτική έκδοση. Αθήνα, Κέδρος, 1977. Σελ. 276
ISBN: 960-040-425-9. Ηχογραφείται από τη δισκογραφική εταιρεία "Λύρα" στη σειρά Διόνυσος δίσκος με απαγγελία 43 ποιημάτων από τον ποιητή. Την επιμέλεια του δίσκου έκανε ο ποιητής Μάνος Ελευθερίου.
Χρωμοτραύματα, Αθήνα, Γνώση, 1980. Αθήνα, Κέδρος, 1995. Σελ. 40. ISBN: 960- 041-137-9.
Εκτοπλάσματα, Αθήνα, Στιγμή, 1986. Αθήνα, Κέδρος, 1989. Σελ. 40 ISBN: 960-040-287-7 Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης.
Καταβύθιση, Αθήνα, Κέδρος, 1990. Σελ. 32. ISBN: 960-04-0376-7
Ποιήματα (1941-1972), Συγκεντρωτική έκδοση, Αθήνα, Κέδρος, 1991.ISBN: 960-040-041-5
Έκτοτε, Αθήνα, Κέδρος, 1996. Σελ. 32. ISBN: 960-04-1223-5
Φωνή από την άλλη ακρογιαλιά, Αθήνα, Ερμής, 1997. Σελ. 134. ISBN: 960-320-055-7
Ανάποδα γυρίσαν τα ρολόγια, Αθήνα, Κέδρος, 1998. Σελ. 32. ISBN: 960-04-1556-0


Μεταφράσεις:

In German:

Gedichte. [tr.by]: Andrea Kapsaski. Koln: Romiosini, 1990. 102p. ISBN: 3-923728-45-X


In English:

With face to the wall: selected poems. [tr.by]: Kimon Friar. Washington, D.C.: The Charioteer Press, 1968. 40p.

Selected poems. [tr.by]: Kimon Friar. Old Chatham, N.Y.: Sachem Press, 1982. 128p.

Quicklime.[tr.by]: John Stathatos. London: Oasis Books, 1974. 20p.

Strange Sunday: selected poems 1952-1971. [tr.by]: John Stathatos. From: Hunting Raven, 1984, 48p. ISBN: 0-905220-36-6

In French:

Poemes. [tr.by]: Michel Vokovitch. Paris: Les Cahiers Du Confluent, 1985.
31pp.

Cing poemes de Miltos Sachtouris [tr.by]: Socrate Zervos, illustres par Alecos Fassianos, edites par Fata Morgana et Mimnermos, 1988

Poemes 1 (1945-1960) [tr.by]: Michel Volkovitch, Paris, Desmos, Cahiers Grecs, 1995. 48pp.

Poemes 2 (1960-1986) [tr.by]: Michel Volkovitch, Paris, Desmos, Cahiers Grecs, 1995. 48pp.

In Greek - French:

Face au mur: 50 poemes. [tr.by]: Jacques Bouchard. Athenes - Montpellier: Institut francais d' Athenes et Fata Morgana, 1990. Frontispice d' Alecos Fassianos 118pp.

In Italian:

Quando vi parlo: poesie 1945-1990. [tr.by]: Paola Maria Minucci Roma:
Fondazione Piazzolla, 1993. 222p.

In Greek - Dutch:

Het hoofd van de dichter: en andere gedichten [tr.by]: Bernadette Wildenburg.
Groningen: Styx Publications, 1993. 104p. ISBN: 90-72371-72-0


Μεταφράσεις σε ξενόγλωσσες ανθολογίες και αφιερώματα περιοδικών.

Στα αγγλικά:

Modern European Poetry, Miltos Sachtouris, [tr.by]: Kimon Friar, Bantam Books, n.s.A. 1966, pp253-257

Poems by the Post -War Poets, [tr.by]: Kimon Friar, N. York, The Charioteer, An Annual Review of Modern Greek Culture, published by Paranassos, Greek Cultural Society, 1974. pp. 74-74.

Six Modern Greek Poets, [tr.by]: John Stathatos, London, Oasis Books, 1975, pp. 41-54

Contemporary Greek Litrerature, [tr.by]: John Stathatos, Descant, Editor Karen Mulhallen, 1977, pp. 33-35.

Contemporary Greek Poetry, [tr.by]: Kimon Friar, Athens, The Greek Ministry of Culture. 1985, pp. 94-101

Στα γαλλικά:

Chant de la Grece, Anthologie de poesie grecque contemporaine, Miltos Sahtouris (Traduits par Georges Zografakis), Paris, Editions Caracteres, p. 163.

Στα ιταλικά:

Poesia Greca del' 900. A cura di Mario Vitti. Milano, Guanda, 1957, pp. 346-149

Στα πολωνικά:

Nowe przestrzenie Ikara, Antologia poezji greckiej XX wieku [tr.by]: Nikos Chadzinikolau, Poland, Poznan, 1972. 197-202 pp

Nowe przestrzenie Ikara, Antologia poezji greckeij XX wieku, [tr.by]: Nikos Chadzinikolaou, Poland, Poznan, 1980, pp. 244-251
Άβαταρ μέλους
Xenia
moderator
 
Δημοσιεύσεις: 189
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 1:21 am

Δημοσίευσηαπό than sigma » Τετ Μαρ 30, 2005 1:08 pm

Απομονωμένος απ' τον κόσμο, έγραφε για τον κόσμο

Στα 86 του «έφυγε» ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης. Την Παρασκευή η κηδεία του


«Εφυγε ο τρελός λαγός», ο Μίλτος Σαχτούρης, ο ποιητής που υπηρέτησε μέχρι τέλους την τέχνη του λόγου, όπως έλεγε, σαν «μια εξομολόγηση του ασυνειδήτου μου». Κι έφυγε ξαφνικά, χθες τα ξημερώματα, σε οίκο ευγηρίας, αφήνοντας ένα σημαντικό κομμάτι του ποιητικού κόσμου του στην ελληνική λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή (4.00 μ.μ.) στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, με δαπάνη του υπουργείου Πολιτισμού.

Σε ηλικία 86 ετών, ο Μίλτος Σαχτούρης εξακολουθούσε ν' απασχολεί την κριτικογραφία, να διαβάζεται από το αναγνωστικό κοινό, να βραβεύεται· πρόπερσι τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Ομως αυτό που κυρίως συμβαίνει είναι ο ζηλευτός αντίκτυπος του προσωπικού μύθου του, οι εμμονές της γραφής του, η εικονοποιία και η μυθοπλασία του σε συνάρτηση με την εποχή του.

Δεκατέσσερις συλλογές

Μύστης του εξπρεσιονισμού και του παραλόγου, εκφραστής της αρχετυπικής αίσθησης του κόσμου, δημιουργός συμβόλων και μοτίβων, ο Μίλτος Σαχτούρης δέησε να εκδώσει δεκατέσσερις ποιητικές συλλογές και να απολάβει -πέραν των κριτικών σημειωμάτων- μια σειρά μονογραφιών από συγκαιρινούς του ποιητές (της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς) αλλά και από μελετητές του συνόλου του έργου του.

Ξεκίνησε με το ψευδώνυμο Μίλτος Χρυσάνθης, δημοσιεύοντας τέσσερα διηγήματα (το πρώτο στο περιοδικό «Εβδομάδα», 1938, και το τελευταίο στη «Νέα Εστία», 1941) και μια ποιητική συλλογή, με τίτλο «Η μουσική των νησιών μου» (1941). Κι όλα αυτά διότι, αφότου εγγράφηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών, αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε ν' ανταποκριθεί στις προσδοκίες του πατέρα του για δικηγορική-δικαστική καριέρα, ενώ ταυτόχρονα αποφάσισε ν' αφοσιωθεί αποκλειστικά στην ποιητική τέχνη. Γόνος ιστορικής υδραίικης οικογένειας (δισέγγονος του ναυάρχου της Ελληνικής Επανάστασης Γεωργίου Σαχτούρη), με τεράστια ακίνητη περιουσία, είχε τη δυνατότητα να υποστηρίξει βιοποριστικά αυτή την επιλογή του.

Με την πρώτη του ποιητική συλλογή «Λησμονημένη» (ως Μίλτος Σαχτούρης πια, το 1945), έκανε αίσθηση αμέσως και κέρδισε επάξια μια θέση στον κύκλο μερικών από τους σημαντικότερους Ελληνες ποιητές του προηγούμενου αιώνα. Ο Νίκος Εγγονόπουλος φιλοτέχνησε το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης του βιβλίου, ενώ ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Ανδρέας Εμπειρίκος ήταν δύο από τους φίλους του και άμεσους παραληπτές των ποιημάτων του. Ακολούθησαν οι συλλογές «Παραλογαίς» και «Με το πρόσωπο στον τοίχο» (1948 και 1952 αντίστοιχα), που αντικατοπτρίζουν τον ψυχισμό και τον στοχασμό του επί των γεγονότων της Κατοχής και του Εμφυλίου. Από το 1956 έως το 1971 εκδόθηκαν οι συλλογές «Οταν σας μιλώ», «Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο», «Ο περίπατος», «Τα στίγματα», «Σφραγίδα ή η όγδοη σελήνη» και «Το σκεύος». Εξι χρόνια αργότερα, οι εκδόσεις «Κέδρος» εξέδωσαν τον συγκεντρωτικό τόμο «Ποιήματα 1945-1971», ο οποίος θεωρήθηκε σημείο αναφοράς και εν πολλοίς χαρακτήρισε την περίοδο της δημιουργικής ωριμότητάς του.

Σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» (βλ. «Ε», 23/12/1998, στον Βασίλη Καλαμαρά), ο ποιητής δεν διαχωρίζει τα ποιήματά του σε δύο περιόδους. Ελεγε συγκεκριμένα ότι «όλη η ποίησή μου είναι μια συνέχεια του ασυνειδήτου μου. Βγαίνουνε μόνα τους, χωρίς να κάνω καμιά προσπάθεια. Ενας φίλος μου, ο Θεός να τον συγχωρέσει, που ήταν καλός ποιητής, μου έλεγε: "Το πρωί κάθομαι, και θα γράψω κάτι". Εμένα μου ερχόντουσαν τα ποιήματα βράδυ που κοιμόμουνα, στον δρόμο, στα καφενεία. Μια φορά, σ' ένα καφενείο έγραψα μέσα σ' έναν μήνα μια συλλογή». (Αναφέρεται, βεβαίως, στη συλλογή «Εκτοπλάσματα», που απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, 1986).

Στον δικό του κόσμο

Ούτως ή άλλως, ο Μίλτος Σαχτούρης δημιούργησε ένα δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και άμεσο, αφαιρετικό και λυρικό, έντονο μα και κρυπτικό. Κι όπως διαπίστωσε η κριτική, «η απόρριψη της διακοσμητικής χρήσης της ποιητικής γλώσσας και η μέγιστη δυνατή συμπύκνωση ως πάγια μέθοδος παραγωγής ύφους συνοδεύουν τον ποιητή στις περισσότερες συλλογές του» (Βαγγέλης Χατζηβασιλείου), ενώ παράλληλα «...η συνταύτιση υποκειμενικού και αντικειμενικού, λογικού και παραλόγου, υπαρκτού και ανύπαρκτου είναι μια χαρακτηριστική συνθήκη σ' όλο το φάσμα της ποίησής του και δεν οφείλεται τόσο στην επίδραση του υπερρεαλισμού όσο γενικότερα σε μια προσωπική σχέση με τη λογοτεχνία και την τέχνη» (Αλέξης Ζήρας).

Στη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας, κυκλοφόρησαν οι συλλογές «Χρωμοτραύματα» (1980), «Εκτοπλάσματα» (1986), «Καταβύθιση» (1990), «Ανάποδα γυρίσαν τα ρολόγια» (1998) και, τρία χρόνια αργότερα, ο συγκεντρωτικός τόμος «Ποιήματα, 1980-1998». Ανάμεσα στις άλλες εκδόσεις -μελέτες, αφιερώματα, συνεντεύξεις- στα οποία ανά πάσα στιγμή κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί ν' ανατρέξει, αξίζει να επισημανθούν δύο οπτικοακουστικές παραγωγές: κατ' αρχάς, ο δίσκος της εταιρείας «Λύρα» με την απαγγελία σαράντα τριών ποιημάτων από τον Μίλτο Σαχτούρη (στη σειρά «Διόνυσος», μ' επιμέλεια του Μάνου Ελευθερίου, 1977). Κατά δεύτερον, το ντοκιμαντέρ «Κληρονόμος πουλιών» του σκηνοθέτη και ποιητή Λευτέρη Ξανθόπουλου, που προβλήθηκε προ μηνών από την ΕΤ-1 (εκπομπή «Παρασκήνιο») κι αποτελεί εμπλουτισμένη συνέχεια της ταινίας «Ποιος είναι ο τρελός λαγός». Στη μία ώρα που διαρκεί, το ντοκιμαντέρ προσφέρει μια εκτεταμένη θεώρηση στο έργο και τη ζωή του ποιητή μέσα από την παράθεση αρχειακού υλικού, βιντεοσκοπημένων απαγγελιών ποιημάτων του, καθώς και την πιο πρόσφατη συνέντευξή του - ιδού τώρα, λοιπόν, μια πραγματική αφορμή για να ξαναπροβληθεί από τη δημόσια τηλεόραση.

Ολα τα βιβλία του Μίλτου Σαχτούρη κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Κέδρος». Με τη δημοσιοποίηση του θανάτου του, η εκδότριά του Κάτια Λεμπέση έστειλε συλλυπητήρια στη σύντροφό του Ιωάννα Περσάκη και δήλωσε ότι «ήταν ένας από τους μεγαλύτερους μεταπολεμικούς ποιητές. Ανθρωπος μονήρης, απομονωμένος από τον έξω κόσμο, μολονότι έγραψε ποίηση γι' αυτό τον κόσμο. Ποιητής του 20ού αιώνα και ποιητής με μεγάλη απήχηση στους νέους ανθρώπους».

Τι πιο άμεσο λοιπόν, ως επίλογος ενός δημοσιογραφικού άρθρου, από το ποίημά του «Εζησα κοντά»: Εζησα κοντά στους ζωντανούς ανθρώπους / κι αγάπησα τους ζωντανούς ανθρώπους / όμως η καρδιά μου ήταν πιο κοντά / στους άγριους άρρωστους με τα φτερά / στους μεγάλους απεριόριστους τρελούς / κι ακόμα στους θαυμάσια πεθαμένους».



**Δηλώσεις για τον θάνατο του Μίλτου Σαχτούρη έκαναν η αναπληρώτρια υπουργός Πολιτισμού Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, ο υφυπουργός Πέτρος Τατούλης και ο γεν. γραμματέας Χρ. Ζαχόπουλος.



ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΟΥΒΑΛΗΣ


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/03/2005
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό than sigma » Παρ Απρ 08, 2005 10:30 am

Θα ήταν καλό να κάνουμε ένα αφιέρωμα στο Μίλτο Σαχτούρη στη σελίδα της ποίησης. Όποιος έχει σχετικό υλικό και διάθεση να το μοιραστεί μαζί μας, τον παρακαλώ να το κάνει.
ευχαριστώ
than
καλό ταξίδι αλέξη.
Άβαταρ μέλους
than sigma
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1015
Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 30, 2002 9:05 pm
Τοποθεσία: Kalamata

Δημοσίευσηαπό will-o'-the-wisp » Δευτ Απρ 25, 2005 10:06 am

Ο Mότσαρτ

O Mότσαρτ μ' ένα μαύρο σκύλο τριγυρίζει τα καμμένα
σπίτια' ψάχνει κει μέσα στην καφτή τέφρα και την καρβουνίλα
Σε μερικές γωνιές δεν έχουν ακόμη σβήσει οι φωτιές...

- ΠAPAΞENO -λέει- ΠOYΘENA ΔEN AKOYΓETAI
ΠIA H MOYΣIKH MOY...
κι έριξα τα κρίματα
σε σαράντα κύματα
will-o'-the-wisp
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 30
Εγγραφή: Τρί Μαρ 25, 2003 11:14 pm
Τοποθεσία: nefelokokkygia

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Ιουν 20, 2006 7:20 am

Ό,τι κι αν πεις,
Σήμερα ο θάνατος του Σαχτούρη


Ό, τι κι αν πεις,
Θα σε δεχτώ στο βάθος
ένα πηγάδι μέσα σε κήπο, κοιτιέμαι κει και πέφτω σαν κανείς δε με βλέπει
Χάνομαι κεί κάθε πρωί, γυρνώ τη νύχτα ξεστομίζοντας λέξεις των άλλων

Φοβάμαι πως δεν έχω πιάσει ακόμη την άκρη ανάμεσα σε σένα
και τον άλλο σου καθρέφτη να καθρεφτίζομαι,
Σαν κορυφαίος αρουραίος
Που ξέρει πως τον περιμένει μοβόρος θάνατος.
και πρέπει να ειρηνέψω μαζί σου.
Με λάθη τα σωθικά μου γυροφέρνω, πού θα βρω εκείνη την κραυγή την πρώτη.
Σε ποια σπλάγχνα κρύφτηκε, σε ποιο στίχο την κατάπιε θάλασσα,
ποίημα-κραυγή,
νοσταλγία-πατρίδα.
Τα παιδιά κοιμήθηκαν, μου είπες, έλα.
Προχώρησα. Μ’ άφησες. Το αργύριο μιας συνεύρεσης.
Τόσο κάνει πόσα θες
Έτρεξα κι εγώ στο πηγάδι μου
Το θησαυρό σου να πετάξω για να γλυτώσω απ’ την επάρκεια,
Όχι, δε θα μου φτάσει καμιά σου πληρωμή
Πάντα θα θέλω τον κόμπο του λαιμού μου πίσω
Κοιμήθηκαν, είπες, τα παιδιά, βίβλος πυρός το πρόσωπό τους τους γέννησα χωρίς ντροπή μπροστά σου όλους.
ʼδειασα λέξεις κι αξιοπρέπεια
Αινίγματα και μυστικά πάνω σε φύλλα πράσινα,
Με κορμί που τρέφει και έρωτα και φόβο και θάνατο και πόθο.
Όλα τα λόγια ίδια.
Όλοι οι ήχοι σα στριφτό τσιγάρο στο στόμα του κατάδικου
Σήμερα πέθανες
Και το τετράδιο το ’χω χάσει, τώρα το είδα
Μήπως στο μυστικό πηγάδι μου, στο μυστικό μου δρόμο απομεινάρι έχει γίνει,
για στάχτη
δικιά σου στάχτη να ‘μαι ‘γώ;
Να ονειρευτώ,
Να διεκδικήσω,
Να ζήσω, απαιτώντας. Η αγάπη σου γυμνή πόρνη χωρίς συναισθήματα. Έζησα το λοιπόν μαζί σου,
πόθησα,
αγάπησα,…
τελείωσα.

Σου μιλώ τώρα, μ’ αγάπη καθάρια, σα λαφίνα στην καθαρή πηγή, σαν έρημο παγώνι νεκρικού ψαλμού
Και πώς τελειώνει το λοιπόν η παγωμένη ανάσα;



έψιλον ‏‏2005‏‏-‏03‏‏-‏30‏
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am


Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron