ποίηση

Γραψτε στιχους αγαπημενων σας ποιητων

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Αύγ 13, 2007 6:03 am

ρε κολλητηράκι, και τα μουστάκια να σου δανείσει!
δε το θυμάσαι που το είπαμε;
εγώ προλογίζω μόνο με μουστάκια!
την καλημέρα μου!


υγ. αν δεν έχεις μουστάκια, τότε να σε προλογίσει ο μπάμπης και να σε προγκίξω εγώ, εντάξει;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Δευτ Αύγ 13, 2007 12:31 pm

Φέρτε μου δώ γρήγορα τα μουστάκια και τα γυαλιά,να σας προγκίξω και τις δυό σας,που δέν με προλογίσατε και μένα μιά φορά να μπώ να πώ τα δικά μου να ξεδώσω και εγώ.
Το λοιπόν που λέτε,ένα πρόβλημα του γραπτού λόγου (με την έννοια του εκδιδομένου βέβαια),είναι ότι ενώ ο αναγνώστης επιλέγει το βιβλίο,δέν μπορεί όμως και το βιβλίο να επιλέξει τον αναγνώστη του (εν αντιθέσει με τον προφορικό λόγο που ο ομιλητής μπορεί να επιλέξει τους ακροατές του).
Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα,οι συγγραφείς και οι εκδοτικοί οίκοι(αλλοιώς και πρίγκηπες της δεκάρας όπως αυτοαναγορεύονται,βλέπε έψιλον) βάζουν ψηλές τιμές στα βιβλία τους,δείχνοντας έτσι την διάθεσή τους να απευθύνονται (επιλέγουν δηλαδή) στα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα.
Τα άλλα τα φτωχά υποστρώματα,τα επιλέγουν βραζιλιάνικες και άλλες φθηνές σειρές και σώου στην τηλεόραση.
Βέβαια αυτό δέν γίνεται μόνο στα βιβλία,αλλά σε όλα τα πράγματα εν γένει,χαρακτηρίζοντας έτσι τις δημοκρατίες μας ψευδεπίγραφες,αφού ναι μέν όλοι έχουν εξ ίσου το δικαίωμα της επιλογής σε αυτές αλλά όχι εξίσου και το δικαίωμα να επιλέγονται (άν δέν είχαν ούτε το ένα ούτε το άλλο δικαίωμα,πάλι θα μπορούσαμε να πουμε οτι θα υπήρχε δημοκρατία υπό μιά έννοια.Το όλο πρόβλημα δηλαδή,υπάρχει μόνο όταν ισχύει το ένα εκ των δύο δικαιωμάτων και μόνο).

Έτσι λοιπόν,όπως σωστά σαρκάζει το κολλητηράκι, μορφωμένοι θεωρούνται όσοι μπορούν και ασκούν αυτά τα δικαιώματα και προνόμια του διαβάζειν,και όχι όσοι κατ ανάγκην απο αυτούς μετέχουν σε αυτόν τον βιωματικό ενσαρκωμένο λόγο που είπαμε στα προηγούμενα .
Για αυτό και τους βλέπετε όχι μόνο να κουβαλάνε τα βαρύγδουπα βιβλία τους στις παραλίες και στα κομμωτήρια (εσύ που διαβάζεις κολλητηράκι του ςποιητάδες; στο ταμείο του σούπερ μάρκετ; ) αγνοώντας ότι ένα βιβλίο επεκτείνει αυτήν ακριβώς την εκάστοτε καθημερινότητα που ζούμε την στιγμή που το διαβάζουμε (και άν διαβάζουμε στην παραλία,τα πράγματα της παραλίας θα επεκτείνουμε και μόνο,και άν στο κομμωτήριο,τα πράγματα του κομμωτηρίου),αλλά σημειολογώντας κιόλας ασυνηδείτως την ιεραρχική πυραμίδα της κοινωνίας και την θέση που κατέχουν κάθε φορά,ομολογώντας δέος και απεριόριστο σεβασμό στον εκάστοτε ποιητή (όπως πάλι ευστοχα καυτηριάζει το κολλητηράκι) ,δηλώνοντας έτσι με αυτό τον τρόπο στους άλλους,όχι αυτό που είναι,αλλά αυτό που βρίσκονται και έχουν(τον ίδιο ρόλο παίζουν και τα διάφορα σοφίσματα-σλογκανάκια,που κάθε τόσο εκτοξεύουν στους ανυποψίαστους συνομιλητές τους).
Τουτέστιν ένα βιβλίο δέν μπορεί να ξεφύγει σε τίποτα από την καταναλωτική μοίρα του που το χαρακτηρίζει σάν προιόν,και δίκιο έχει το κολλητηράκι που φωνάζει πώς θέλει να εκδώσει επειδή του πιάνει ο μανάβης το κώλο στο ταμείο.
Βέβαια αυτό δέν μας εξηγεί όμως,γιατί δέν θα του πιάνει τώρα το κώλο και ο εκδότης.
Εκτός άν το θέμα δέν είναι άν σου πιάνουν τον κώλο κολλητηράκι,αλλά ποιός στον πιάνει προσδοκώντας και εσύ ανάλογες ιεραρχήσεις για τον εαυτό σου.

Αυτά για την πολιτική του βιβλίου και τις συνήθειες που διαμορφώνει στην κοινωνία.
Τώρα θα περάσουμε να δώσουμε μιά εξήγηση για τα ασυνάρτητα που είπε η έψιλον,για αυτό κατεβείτε αργά αργά στο κενό για να υποστείτε την ανάλογη κοινωνικοπολιτική αποσυμπίεση.













αργά είπαμε ρέ,τι τρέχετε;
Πάμε πάλι από την αρχή,πιο αργά αυτή την φορά.














Εντάξει φθάσατε όλοι;
Το λοιπόν,ένα καλλιτεχνικό αυθεντικό δημιούργημα θεωρείται αισθητικά άρτιο.
Όμορφο δηλαδή.
Ο λόγος που δέν το κατανοούμε,δεν βρίσκεται σε αυτό,αλλα σε εμάς τους ίδιους,αφού οι παραμορφώσεις μας (οι γωνίες και τα καρούμπαλα ) της ύπαρξής μας, εμποδίζουν την ολοκληρωμένη οπτική του έργου.
Πιο απλά δηλαδή,είμαστε αρκετά άσχημοι για να κατανοήσουμε την ομορφιά του.
Για αυτό ένα τέτοιο όμορφο έργο,συνήθως μάς προκαλεί νοσταλγία (για την ομορφιά που είχαμε στο παρελθόν,ή την ομορφιά που θα χ ουμε στο μέλλον),συγχρόνως και πόνο (για την ομορφιά που δέν έχουμε τώρα).
Θεωρειται και πάλι πώς η απόλυτη ομορφιά υπάρχει μόνο στην σφαίρα,και πώς για αυτόν ακριβώς τον λόγο ο θεός είναι μιά απόλυτα ομοιόμορφη σφαίρα.
Η τέλεια ομορφιά δηλαδή.
Και είναι ευνόητο ότι κάθε καλλιτέχνης προσπαθεί να απεικονίσει αυτή την ομορφιά του τέλειου (του θεού δηλαδή),όπως ευνοητο είναι επίσης ότι ο λόγος που η τέχνη μας προκαλεί συγκίνηση είναι επειδή δέν είμαστε τέτοιοι όμορφοι θεοι (διότι το ίδιο το τέλειο καμμιά συγκίνηση ,νοσταλγία και πόνο,δέν νοιώθει για την ομορφιά του).
Έτσι λοιπόν,αυτό το πέρασμα του τέλειου και όμορφου (του θεού) μέσω της τέχνης στο ατελές και άσχημο (εμάς τους ανθρώπους) λέγεται ενσαρκωμένος θείος λόγος.
Εδώ όμως το πρόβλημα είναι το εξής:
ʼν εμείς οι ατελείς,επιζητούμε δικαιολογημένα αυτόν τον ενσαρκωμένο θείο λόγο επειδή ακριβώς μας προκαλεί συγκίνηση και νοσταλγία,αυτό το ίδιο το τέλειο όμως γιατί να τον επιζητεί;
Τι να του προσφέρει άραγε;
Δικαιολογημένα θα υποθέσουμε,πώς και σε αυτό,το τέλειο, προκαλείται συγκίνηση,όχιόμως για τον εαυτό του όπως είπαμε πρίν,αλλά προφανώς για εμάς τους ατελείς.
Και έτσι λοιπόν τώρα,δέν θα είναι καθόλου παράλογο να αντιστρέψουμε το μοντέλο,να φέρουμε τούμπα τους κόσμους δηλαδή,και να δούμε πώς τελικά το τέλειο δέν είναι τέλειο για τον εαυτό του αλλά για εμάς και εμείς δέν είμαστε ατελείς για αυτό (το τέλειο) αλλά για τους εαυτούς μας,εξηγώντας έτσι όχι μόνο γιατί προκαλείται συγκίνηση τελικά εκατέρωθεν,αλλά γιατί και αυτή η συγκίνηση αφορά τον εαυτό μας,αφού και εμείς και το άλλο,εμείς είμαστε αλλά και άλλο,που τελικά η συγκίνηση (ή και αγάπη όπως την λέει ο κυρ γιώργης ο αγαπημένος ποιητής της έψιλον),δέν υπάρχει ποτέ σε εμάς ή το άλλο,αλλά ανάμεσά μας σάν προσδοκία του άλλου για τον εαυτός μας που είναι η προσδοκία μας για τον άλλο που είμαστε εμείς και δέν υπάρχει τίποτα τελικά ούτε ο άλλος,ούτε εμείς,αμήν.


ΒΓ Κολλητηράκι,άμα θές να γίνεις σωστή ποιήτρια,ποτέ δέν πρέπει όταν διαβάζεις ένα βιβλίο συναδέλφου σου να σκέπτεσαι τι ωραία που τα λέει και να συμφωνείς μαζί του,παρά πάντα πρέπει να οργίζεσαι γιατί είναι ηλίθιος και προπέτης και λέει πράγματα που εσύ θα μπορουσες να πείς εκατό φορές καλύτερα.

ΒΓ 2 Φχαριστώ για τα καλά σου λόγια κυρία έψιλον.
Μαλάκας (συντετμημένος κιόλας) με λατινικούς χαρακτήρες,ασυνάρτητος με ελληνικούς,περιμένω με λαχτάρα και τι άλλους χαρακτήρες έχεις να μου φορτώσεις.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Δευτ Αύγ 13, 2007 3:18 pm

ασπικούλη, τα υπόλοιπα δε γράφονται.
ο καθένας μας είναι ο πιο ικανός να σκεφτεί από μέσα του τι του ταιριάζει από κοσμητικά και απόκοσμα επίθετα. δυστυχώς...
:)

πάντως, αν τυχόν θες να με διαβάσεις, να έρθεις στην ενορία της γειτονιάς μου, όπου θα με διαβάσει οσονούπω ο παπάς.

εκεί μόνο το κερί πληρώνεις, και είναι και προαιρετικό!:)
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Δευτ Αύγ 13, 2007 9:31 pm

... ώχουυυυυυυυυυ... αρχίσατε πάλι τα δραματικά και δε σας αντέχω... διαβάζω ρε λέμε, καταλαβαίνετε;... κι αυτός ο έρμος, μού 'χει πέσει βαρύς σα το πεπόνι καλοκαιριάτικα... τί τη θέλω τρομάρα μου τη γνώση;... έχουνε προλογίσει όλους τους παρλιακούς κι έχουνε προγκίξει όλους τους...

... άστο Κολλητηράκι... σωστούς να το πεις;... καλούς να το πεις;... αυθεντικούς, μη χέσω;...

... πάρτε τα γυαλιά σας, τις μυτόγκες σας και φάτε τα μουστάκια σας!... έ μα πια!... δε θέλω ρε τίποτα από σας!...

(... και δε θέλω να διαβάσω άλλο... ουφφφφ!... πα να γράψω ρε... για να μη χέσω...) ...


:evil:
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

Δημοσίευσηαπό Thaerna Aurora » Παρ Νοέμ 16, 2007 7:34 pm

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΕΜΕΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΜΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...
Thaerna Aurora
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 36
Εγγραφή: Τετ Μαρ 05, 2003 11:39 am
Τοποθεσία: Έρημη Χώρα

Δημοσίευσηαπό ελένη κρίστη » Τετ Απρ 16, 2008 11:20 am

Σε μιά ανάσα της ψύχης μου
που είχε μείνει φεγγέρι
εκεί ακουμπησά κι έκλαιγα νερό.Νερά πολύ.
κι όσο νερό εβγαλά νερό δεν είχε για μένα
στέρεψα-λέπια-γοργόνα εγινά
κι ο ανθρωπός φοβήθηκε ακόμα πιο πολύ.
Κι όταν τα μάτια άνοιξα
και πλάι και γύρο και παντού
μεγάλη λίμνη έγινε
που πλέανε αιωνόβια μικρούτσικα ανθάκια..
...νυχτωνέ στον ουρανό...
και σε δύο περίεργα σύννεφα
που ακίνητα τρέχαν
εγώ ανάμεσα σε δυο διάτρητούσ "ληστές"
στα φώτα σταυρωμένη
Μπορεί δίκαια...
προκάλεσα με πάθος τη ζωή.
Ασέβησα δύο φορές γιατί τουσ ήξερα τουσ νόμους.
άσκησα την όραση για μακριά
και έχασα τα κοντινά μου..


Κατερίνα Γώγου

υ.γ¨. ΚΑΛΗΜΈΡΑ[/b]
Μέσα στον ύπνο της ζωής ,αγγίζω μια διάτρητη πνοή.
Κι ʼ ήρθαν στα όνειρα νεράιδες και ξωτικά…
για να ντύσουν με χρώμα των ανθρώπων τη μοναξιά ….
ελένη κρίστη
new member
 
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: Τρί Απρ 15, 2008 8:48 pm

Δημοσίευσηαπό victoria » Τετ Μάιος 14, 2008 1:31 pm

ΜΙΛΑ ΠΕΣ ΚΑΤΙ,ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ,ΜΟΝΟ ΜΗ ΣΤΕΚΕΙΣ ΣΑΝ ΑΤΣΑΛΙΝΗ ΑΠΟΥΣΙΑ..
ΔΙΑΛΕΞΕ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΛΕΞΗ,ΠΟΥ ΝΑ ΣΕ ΔΕΝΕΙ ΠΙΟ ΣΦΙΧΤΑ ΜΕ ΗΝ ΑΟΡΙΣΤΙΑ,
ΠΕΣ-ΑΔΙΚΑ,ΔΕΝΤΡΟ,ΓΥΜΝΟ.ΠΕΣ- ΘΑ ΔΟΥΜΕ,ΑΣΤΑΘΜΗΤΟ,ΒΑΡΟΣ.
ΥΑΡΧΟΥΝ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΔΕΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ..
ΜΙΛΑ,ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΣΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ,ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΕΛΙΩΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ.ΠΕΣ ΚΑΤΙ,ΠΕΣ-ΚΥΜΑ,ΠΟΥ ΔΕ ΣΤΕΚΕΤΑΙ.ΠΕΣ-ΒΑΡΚΑ,ΠΟΥ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΦΟΡΤΩΣΕΙΣ ΜΕ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ.ΠΕΣ-ΣΤΙΓΜΗ,ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΠΝΙΓΕΤΑΙ,ΜΗ ΤΗ ΣΩΣΕΙΣ.ΠΕΣ-ΔΝ ΑΚΟΥΣΑ..
ΜΙΛΑ,ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΕΧΘΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ,ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ.ΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΕ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΣΕΙ,ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ ΑΛΛΗ.
ΤΡΑΒΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΑΠΟ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΗ ΤΥΧΗ,ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΗ ΤΥΧΗ,ΜΗ ΛΕΣ-ΟΛΟΚΛΗΡΗ,ΠΕΣ-ΕΛΑΧΙΣΤΗ,ΠΟΥ Σ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ.
ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ,ΛΥΠΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΔΙΗ ΜΟΥ,ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΝΥΧΤΑ.ΜΙΛΑ.ΠΕΣ ΑΣΤΕΡΙ ΠΟΥ ΣΒΗΝΕΙ ΔΕ ΛΙΓΟΣΤΕΥΕΙ Ι ΣΙΩΠΗ ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ.ΠΕΣ-ΠΕΤΡΑ ΠΟΥ ΝΑΙ ΑΠΣΠΑΣΤΗ ΛΕΞΗ ΕΤΣΙ ΙΣΑ ΙΣΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΝΑΝ ΤΙΤΛΟ ΣΤΗ ΒΟΛΤΑ ΑΥΤΗ ΣΤΗ ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΑ .. ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ!
OTAN EIMAI ΚΑΛΗ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΗ,ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΚΙΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ. .
victoria
new member
 
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: Τετ Μάιος 14, 2008 12:55 pm
Τοποθεσία: εξοριστη στη ογδοη λεωφορο..

Δημοσίευσηαπό skotopanas » Πέμ Φεβ 12, 2009 2:26 pm

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ

Στο τέλος μιας αποπνικτικής νύχτας,
τον βρήκα στην είσοδο
ενός ουρανοξύστη από σκούρο μπλε γυαλί,
ζαρωμένο στο πλάι, γυμνό,
να κρατάει τον καβάλο του και με τα δυό του χέρια,
τα κουρέλια του κουβάρια για μαξιλάρι.

Ο αγνοούμενος, που δεν τον αναζητά κανείς,
με μελανιές και κρούστα βρωμιάς,
όπως όλοι οι πραγματικά άποροι
που φτιάχνουν το κρεβάτι τους στο γυμνό πεζοδρόμιο.
Το στόμα του ανοικτό όπως στο θάνατο
ή όπως στην ανάμνηση κάποιας ακολασίας.

Η πόλη τέτοια ώρα ήσυχη - στις μύτες των ποδιών,
ένα κίτρινο ταξί μόνο του στο φανάρι με αναμμένη μηχανή,
ο ζορισμένος από τον ύπνο οδηγός παίρνει μια ανάσα
από το φευγαλέο αεράκι,
δροσερό και με μυρωδιά θάλασσας.

Αυπνία και ζέστη με έβγαλαν έξω νωρίς,
με έκαναν να κατηφορίσω εκείνο το οικοδομικό τετράγωνο
και όχι το άλλο, τρέχοντας σαν να έχω
καυτό κάρβουνο στο μάτι μου,
και τον βλέπω εκεί ξαπλωμένο χωρίς ρούχα,
το ένα του πόδι να τρέμει πότε πότε.

Σκέφτηκα, τι θα γίνει αν τον βρουν οι μπάτσοι;
Κοίταξα λοιπόν από πάνω ως κάτω τη λεωφόρο,
όλη τη διαδρομή που η νεκρική πυρά
της ανατολής είχε βάψει κόκκινο τον ουρανό,
μήπως βρω κάτι να τον σκεπάσω.


Charles Simic - Μτφ ΘΑΛΕΙΑ ΜΕΛΗ-ΧΩΛΛ
skotopanas
new member
 
Δημοσιεύσεις: 5
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 05, 2009 12:19 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Μαρ 10, 2009 7:35 am

πανέμορφο... σκοτεινό και διάφανο σα θάλασσα.
ποιος μπουκόσφσκι ε΄ναι αυτός;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό skotopanas » Τρί Μαρ 10, 2009 1:16 pm

αγαπητή epsilon μπορείς να βρεις εδώ κάποιες πληροφορίες, εφοσον ξέρεις να διαβάζεις αγγλικά
skotopanas
new member
 
Δημοσιεύσεις: 5
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 05, 2009 12:19 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron