ποίηση

Γραψτε στιχους αγαπημενων σας ποιητων

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Δημοσίευσηαπό ziller » Παρ Ιαν 19, 2007 3:14 pm

(διόρθωση:"..αλλά μ'ένα λυγμό.")
(μην μ'αφήνετε να τρέξω γιατί θα χαθώ
δεν μου δόθηκε η χάρη να κλάψω αλλά φοβάμαι)
ziller
new member
 
Δημοσιεύσεις: 16
Εγγραφή: Παρ Δεκ 03, 2004 6:52 pm

Δημοσίευσηαπό aspic » Σάβ Ιαν 20, 2007 12:18 am

Μαζευτείτε παιδιά,θα σας παίξω θέατρο.
Μήν περιμένετε σπουδαία πράγματα,λίγους μονολόγους μόνο γιατί είμαι κουρασμένος (έπεσε ένα τζίπ στο κοτέτσι σήμερα,λακίσανε οι κότες και τις έψαχνα όλη μέρα στο χωριό).
Μέσα από αυτούς θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μιά προσέγγιση στην ποίηση και την τέχνη γενικότερα.
Σας ευχαριστώ για το ζεστό χειροκρότημα.
ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ!!

Που λέτε καλά μου παιδιά,κάποιος που κάνει μερικά σχόλια σάν αυτά που διαβάζουμε στα διάφορα έντυπα και αλλού γενικώς,με σκοπό κυρίως να προτείνει ένα έργο,οποιοδήποτε έργο,δέν σημαίνει ότι κάνει και κριτική αυτού του έργου.
Συνηθίζουμε να τα μπερδεύουμε αυτά τα δύο,αλλά η κριτική ενός έργου,αποτελεί και αυτή ένα αυτόνομο καινούργιο έργο,τουλάχιστον ισάξιο άν όχι και καλύτερο του κρινομένου έργου,αλλά ποτέ χειρότερο του πρώτου έργου.
Ποιού;
Του έργου.
Ποιού έργου;
Καθήστε και θα το δείτε στη συνέχεια το έργο.
Τέλος πρώτης πράξης,.
ΑΝΑΨΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ!!













ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ!!
Όπως σωστά λέει και ο παραμύθας δηλαδή,η κριτική της καλής ποίησης,όπως και όλων των αξιόλογων τεχνών και των πραγμάτων,είναι έργο λίγων ανώτερων πνευμάτων και φαντασμάτων.
Και δέν ξέρουμε να πούμε με σιγουριά,άν η οποιαδήποτε έκπτωση της ποίησης όπως και όλων των τεχνών και φαινομένων,ωφείλεται στην έλλειψη ανώτερων ποιητικών πνευμάτων,η ανώτερων κριτικών τέτοιων,και άν η απουσία μεγάλων κριτικών σηματοδοτεί και νοηματοδοτεί και την απουσία μεγάλων ποιητών και το αντίθετο.
Πώς θα μπορούσε όμως να συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Τέλος και της δεύτερης πράξης για να το σκεφτώ.
Εσείς κάντε διάλλειμα να ανάψετε ένα τσιγάρο και να τσιμπήσετε κάτι.
ΑΝΑΨΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ!!













ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ!
Μαζευτείτε πάλι και βγάλτε το σκασμό.

Όμως όπως πολύ σωστά λέει και το κολλητηράκι,όλοι οι άνθρωποι πιά γράφουμε ποιήματα.
Όπως και όλοι τραγουδάμε στο μπάνιο.
Όπως και όλοι τραβάμε διάφορες γραμμές στο χαρτί όταν βαριόμαστε.
Αυτό σημαίνει ότι όλοι μας κάνουμε τέχνη;
Όχι.
Αυτό σημαίνει ότι απλώς γράφουμε,ζωγραφίζουμε,τραγουδάμε.
Για να ήταν τέχνη αυτά,θα χρειαζόταν απαραιτήτως και η συμμετοχή ενός κριτικού.
Ο κριτικός είναι αυτός που θα επιχειρήσει να ανοίξει διάλογο με το έργο.
Να το ξεκλειδώσει δηλαδή και όχι απλώς να το ερμηνεύσει όπως νομίζουμε.
Κριτικοί,μπορεί να είμαστε και εμείς,όταν διαβάζουμε ένα ποίημα,κοιτάμε ένα πίνακα και λοιπά,φτάνει μόνο να μας κινεί το ενδιαφέρον το έργο να ανοίξουμε διάλογο μαζί του,και όχι απλώς να το προσπεράσουμε αδιάφοροι,ή στην καλύτερη να κάνουμε λίγα σχόλια.
Η τέχνη,καλή η κακή δέν παίζει ρόλο,προυποθέτει τον διάλογο,όπου κάθε μέρος αυτού,είτε σάν δημιουργός είτε σάν κριτικός,σκοπό έχει να τον επεκτείνει-εμβαθύνει ακόμη περισσότερο.
Η τέχνη δηλαδή,όπως και ο έρωτας χρειάζεται δύο ή και περισσότερους, αλλοιώς με έναν μόνο είναι μαλακία.
Τέλος της παράστασης.
ΑΝΑΨΤΕ ΦΩΤΑ!!












Στοπ το χειροκρότημα.
Για να καταλάβετε τι εννοώ,εικονική αδεία,θα παίξω τώρα και τον ρόλο του κριτικού στο παραπάνω έργο.
Βάζω γυαλιά,φοράω κασκόλ,ανάβω την πίπα και ξανά....
...ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ!!

Στο παραπάνω έργο,ο σημαντικός αυτός θεατρόπαις κύριος άσπικ,επιχειρεί να μας παρασύρει με θεωρίες και σοφίσματα.Όσοι τα διαβάσατε είστε απλώς ανόητοι που σπαταλήσατε το χρόνο σας,μιάς και όλα ήταν μπούρδες που σκοπό είχαν να πλαισιώσουν τα δυό λειτουργικά σκηνοθετήματα ΑΝΑΨΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ.
(Όχι δέν είπα να αναβοσβήσετε τα φώτα,απλώς αναφέρθηκα σε αυτά).
Όλη η τέχνη συμπυκνώνεται σε αυτά τα δύο παραγγέλματα,σάν την αφετηρία και το τέλος κάθε διαλεκτικού της κυκλου,όπου ο λόγος της τα περιβάλλει,και η ουσία της βρίσκεται στα κενά ανάμεσά τους.
Όσοι από σας τρέξατε γρήγορα τα κενά χωρίς να τους δώσετε καμμιά σημασία,δέν θα είχατε καμμιά τύχη στον χώρο της τέχνης ή της κριτικής,ενώ όσοι σταματήσατε και την ψάξατε την κενοδουλειά πρέπει να δοκιμάσετε την τύχη σας οσονούπω.
Προσοχή όμως.
Η συχνότητα των αναψοσβησιμάτων δέν θα πρέπει να είναι ούτε αργή,σάν κάπως έτσι δηλαδή...ΑΑΑΑ.......ΝΑΑΑΑ......ΨΤΕΕΕΕΕ ΤΑΑΑΑ......ΦΩΩΩΩ.....ΤΑΑΑΑ
ΣΒΗΗΗΗΗΗ.......ΣΤΕΕΕΕΕΕ ΤΑΑΑΑΑ ΦΩΩΩΩΩ......ΤΑΑΑΑ....διότι τότε θα επέλθει αδράνεια και βαρεμάρα,ούτε όμως και τόσο γρήγορη σάν.....ΑΝΨΤΕ ΤΦΩΤΑ
ΣΒΣΤΑΦΤΑ...διότι κινδυνεύουμε να κάψουμε τις συνάψεις.
Έτσι βιαζόμουνα και εγώ παλιά,και την έκανα τελικά την ζημιά στον εγκέφαλο.











(από την ποιητική συλλογή,<<το καμένο πολύφωτο>> ).
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Ιαν 20, 2007 7:49 am

λάθος!
ο τίτλος είναι 'το καμένο πολύφωτο και το καφτό γιαούρτι'


ΣΣΣΣΔΔΔΔΔΦΦΦΦΦΦΛΛΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ!!!!!

ασπικίου, εκδόσεις ε-μισσοσ, βίρτουαλ κοτέτσι 2000και κάτι.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Απρ 06, 2007 8:16 am

ω γλυκύ μου έαρ



η ζωή
πώς θνήσκεις



η ζωή εν τάφω
κατετέθης.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Ιουν 08, 2007 5:17 am

Η ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΖΩΗ


!!!

Παλαμάς...
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Ιουν 19, 2007 10:08 am

ασάλευτη ζωή.




δεν πάει πίσω.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΟΣ, ΜΙΚΡΟΚΕΙΜΕΝΑ

Δημοσίευσηαπό epsilon » Πέμ Αύγ 09, 2007 6:05 am

κάποτε θα φυλακιστούμε στο χαρτί της αφήνοντας τα μαλλιά της αγάπης σιωπώντας γι'αυτήν με τόση απαρέσκεια που όλοι θα πιστέψουν την ανυπαρξία της, μόνο εγώ κι εσύ θ'ανοίγουμε αθώα το αυτί στο λευκό κενό της σελίδας


γιώργος μίχος, μικροκείμενα, εκδόσεις ενδυμίων,
βιβλιοπωλείο ναυτίλος, χαριλάου τρικούπη 28
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό aspic » Κυρ Αύγ 12, 2007 9:40 pm

Τι να κάνω;
Θα ρίξω μερικά σχόλια εδώ στην ποίηση,μιάς και μόνο εδώ υπάρχει πόστ τις τελευταίες μέρες.
Το λοιπόν,καταρχήν κυρά έψιλον ξεχάσατε να μας δώσετε και το τηλέφωνο του οίκου,να τους πάρουμε τηλέφωνο να τους συγχαρουμε για τα ωραία τους βιβλία.
Τέλος πάντων,θα ακούσεις εσύ τώρα τα συγχαρίκια.

Το λοιπόν παιδιά μήν κάνετε την μαλακία και πάτε να αγοράσετε αυτό το βιβλίο(το οποίο το κόβω και να περνάει το δεκαπεντάρι),γιατί δέν λέει.
Δέν είναι ποίηση αυτό,παρά απλώς ένα διανόημα και μάλιστα παρωχημένο (η αγάπη δέν υπάρχει πουθενά,παρά μόνον στην επιθυμία μας να υπάρχει).
Τουτέστιν,δέν είναι ποίηση οι τέτοιου τύπου λογικές κατασκευές.
Τέτοιες να σας κάνω μάτσο,αλλά δέν θα ήμουν δα και ποιητής.
Ο ποιητής,πρέπει να είναι υπέρλογος,να έχει μιά προβοσκίδα στο μέτωπο,μιά μαιμού να του ψυρίζει την πλάτη,και ένα φουσκωτό με ρόδες παρκαρισμένο έξω από το σπίτι του.
Τουτέστιν ο λόγος του,θα πρέπει να ταξιδεύει αλαιρετούρ από το όλον στο μέρος.
Από την καθολικότητα στην μερικότητα,από το άπειρο στην στιγμή,από την τελειότητα στην αδυναμία.
Μόνον έτσι ενσαρκώνεται ο λόγος,αποκτάει τραγικότητα,σταυρώνεται και ανασταίνεται,γινόμενος δημιουργία και ποίηση.
Μίλα και εσύ ρε κολλητηράκι που τα ξέρεις καλύτερα,γιατί δέν μιλάς;
Και πάνω από όλα,ο ποιητής δέν θα πρέπει να είναι υπεράνω του έργου του,αλλά μέσα στο έργο του.
Καταλάβατε τι σάς λέω;
Μέσα,όχι έξω.
Δηλαδή,ακόμη και άν μιλάει αναφερόμενος στο μέλλον,αυτό να συμβαίνει τώρα.
Τώρα,που όμως θα μπορεί να ήταν και στο μέλλον,και ένα μέλλον που μπορεί να συνέβαινεκαι τώρα.
Τους πιάσατε τους χρόνους έ;
Κατ αυτόν τον τρόπο,είναι αδύνατον να πούμε τι μας λέει ο ποιητής,όπως δέν μπορούμε να πούμε τι μας λέει και ο ζωγράφος και ο οποιοσδήποτε καλλιτέχνης,διότι όντως δέν μας λέει τίποτα.
Όποιος μας λέει,η τουλάχιστον μας λέει μόνο αυτό που λογικά φαίνεται να μας λέει και τίποτα άλλο,τότε αυτό δέν είναι έργο,αλλά μιά διανοητική κατασκευή.
Θαυμαστή και αυτή,αλλά όχι στα πλαίσια της καλλιτεχνίας.
Για αυτό σας λέω,μήν πάει κανένας μαλάκας να πάρει το βιβλίο που δίνει η έψιλον (αρπα τη έψιλον που θέλεις να μας κάνεις και προτάσεις).
Βασικά μήν πατε να πάρετε κανένα βιβλίο,γιατί έχουν πάρει τα μυαλά τους αέρα και δέν ξέρουν τι ζητάνε.
Διότι το καλό βιβλίο ει΄ναι πάντα σε συνάρτηση με την τιμή του και ποτέ δέν μπορεί ένα βιβλίο πάνω από ελάχιστα ευρώ να είναι καλό,διότι η ίδια η τιμή του επισκιάζει το περιεχόμενό του.
Είναι η περιβόητη θεωρία του ενσαρκωμένου χρήματος δηλαδή (κατά τον ενσαρκωμένο λόγο) όπου η τιμή θα πρέπει να κατευθύνεται από το όλον στο μέρος,από την ακρίβεια στην φθήνεια δηλαδή.
Βέβαια θα μου πείτε,καλά ρε άσπικ,όλα τα βιβλία ακριβά είναι σήμερα,να μήν διαβάσουμε και εμείς κάτι να μορφωθουμε;
Όχι ρε να μήν διαβάσετε.
Αρκετά μορφωθήκατε.
ʼν αυτά τα δεκαπέντε είκοσι ευρώ που θα παίρνατε ένα βιβλίο,πληρώσετε τον ίδιο σας τον εαυτό να κάτσει μιά δυό ώρες να το φιλοσοφήσει χωρίς να κάνει τίποτα,τότε θα μορφώσετε μέσα σας ένα σωρό πράγματα πολύ καλύτερα απο ότι δήποτε θα διαβάζατε.
Είναι υπόθεση σε αυτήν την περίπτωση του ενσαρκωμένου χρόνου σας (κατά τον ενσαρκωμένο λόγο και την ενσαρκωμένη τιμή).
Ταξιδεύετε με την φαντασία σας από το όλον στο μερος και άν ακόμη δέν πετύχετε τίποτα να σας αποκαλυφθεί,τουλάχιστον θα σας έχουν μείνει τα λεφτά στην τσέπη να παρηγορήσετε τον εαυτό σας κερνώντας τον ένα ποτό μόλις επιστρέψετε από την απειροσύνη σας.
Εδώ θα πρόκειται περί της άλλης υπόθεσης,γνωστής και ώς ενσαρκωμένης.....










.....μαλακίας.
Τέτοιες και άν κάνω μάτσο.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Αύγ 12, 2007 10:07 pm

mlk aspic! ασυνάρτητε! πιο φτηνό είναι το βιβλίο, δημοκρατικό, κι α παράτα μας με τις αρλούμπες σου!
άσε που μ΄αρέσεις!
αλλά μην το παραξηλώσεις, παράτά μας!
με το λοιπόν, ναι, τα δικά μου τα βιβλία μην τα πάρετε, είναι σικ πράματα, πανάκριβα, σαν και μένα!
(σε αντίκες τα πουλάνε, και μένα το ίδιο)
το βιβλίο του φίλου μου είναι φτηνότερο και καλύτερο.
δημοκρατικότερο.

μετά τιμής
έψιλον
πριγκίπησσα της δεκάρας, του δολλαρίου του γιεν και γενικά κάθε στρογγυλού νομίσματος.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Δευτ Αύγ 13, 2007 12:24 am

... αμάν ρε ʼσπικ, μπούρδα Καραβάγγο, γιατί μ' ενοχλάς ρε;...

... ξέρεις ρε τί κάνω εγώ τώρα ρε;... έχω πέσει με τα μούτρα στη γνώση ρε, ούτε στις άλλες τις μπαρούφες σου δεν απάντησα τόσες μέρες καημένε...

... βαρέθηκα ρε να με λένε αμόρφωτη... γιατί ρε ξεκινάω απ' το μηδέν ρε... πώς θα εκδόσω αύριο μεθαύριο;... τί θά 'χει ρε να λέει η κα Έ, που θα με προλογίσει, και μήτε Καζαντζάκη δεν έχω διαβάσει ακόμη;... έ;... πώςς θα με παρουσιάσει στον κύκλο των ψωνισμένων ποιητών;... έ;...

... άσε με, διαβάζω αυτό το παιδί, τον Αρθούρο ντε... καλό είναι, λίγο παρλιακό, αλλά μ' αρέσει... καλέ πιο πεζό κι από μένα ένα πράμα... μόλις τελειώσω με δαύτον, θα πάρω άλλονε, δε σου λέω ακόμη ποιόν...

(... κοίτα Μπάμπη, εγώ με τρία ευρά τον αγόρασα... άσε που δε γουστάρω να διαβάζω ό,τι μου υποδεικνύουνε, νισάφι πια...

... δε μου λε ρε;... αφού θα αναλάβει η Έ να με προλογίσει, θε ρε νά 'σαι αυτός που θα με προγκίξει στο τέλος;... να αναλάβεις και το βιογραφικό μου όμως... και κοίτα, όχι ψευτιές... μια μόνο σου επιτρέπω... να πεις ότι έχω διαβάσει άπαντες τους ποιητάδες... καλέ θα το πιστέψουν, ειδικά αν στη φωτό μου, μου δανείσεις πάλι τα γυαλιά και τη μύτη του Μπακογιαννόπουλου...) ...


:twisted:
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες

cron