ποίηση

Γραψτε στιχους αγαπημενων σας ποιητων

ο κόσμος της ποίησης είναι εδώ

Δημοσίευσηαπό skotopanas » Τετ Μαρ 11, 2009 5:13 pm

ΤΥΦΛΗ ΑΠΟΚΡΟΥΣΗ

Δεχτείτε με επιτέλους ως έναν όπως έλεγα προηγουμένως ηλίθιο. Γενικά δεν υπάρχω κι ας βράζει το αίμα μου παρ' όλη την κακοκαιρία στο έργο του Strindberg. Ωσάν- : ειν' αυτή η έσχατη λεκτική μου θνησιμότητα. Χρυσάνθεμα από στήθους και άμφια στο αρχείο του αχυρώνα. Χτες ήτανε; Προχτές ίσως; Πιάνω στον ύπνο μου κάτι στίχους αναντίρρητους με διαβολεμένο οξύ και προικώα συλλαβικά θέλγητρα. Είπα για μια στιγμή να σηκωθώ απ' το κρεβάτι και ναν τους αλλάξω φθαρτότητα: ναν τους αδειάσω με ένα νερένιο κύπελλο απ' την τόσο γαιώδη στάμνα της μνημοσύνης απάνω στου χαρτιού την αυτάρεσκη λευκότητα. Ναν τους αφήσω εκεί να νυμφεύονται τις πιο βαγνερικές μου ώρες. Την άλλη μέρα όταν αφυπνίστηκα, πολύ πρωί για μένα, η ώρα εννέα-, με ξύπνησε ένα επίμονο στα κουδουνίσματα τηλεφωνικό λάθος. "Φαρμακείο εκεί;" "Τι αριθμό πήρατε;" αποκρίθηκα, "εδώ είμαι εγώ κατά πάσα πιθανότητα, μήπως έχετε έτοιμη την ακτινογραφία;" "Όχι", λέει η άλλη φωνή, "δεν κατορθώσαμε την απεργία". Την άλλη μέρα δε θυμόμουνα τους υπνογέννητους στίχους κι άρχισα να στενοχωριέμαι. Αν ξέρατε πόσο τα 'χω βαρεθεί τα πενθήματα... Σουτάρω, τότε, από μεγάλη απόσταση. Κι όχι μόνον αυτό. Γελώντας αισθάνθηκα πως αποβαίνω συμπαθέστερος. Δεν εχτίμησα ποτέ την ιερόδουλη γραμματική και τα νοσήλεια του συνταχτικού δεν ειμ' εγώ, βέβαια, οπού πρέπει ναν τα πληρώσω. Για άλλα με προόρισε η ʼνοιξη: να κερδίζω τέρματα στον τελικό των αγριολούλουδων, αγκαλιάζοντας την Κορντέλια.


Νίκος Καρούζος
skotopanas
new member
 
Δημοσιεύσεις: 5
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 05, 2009 12:19 pm

voila

Δημοσίευσηαπό kanenas » Τετ Μαρ 10, 2010 11:24 am

ΝΕΑΡΟΣ ΜΟΤΟΣΙΚΛΕΤΙΣΤΗΣ ΑΚΑΡΙΑΙΟΣ

Μόλις που είχα μάθει τα χρώματα
φτερούγιζα στην άσφαλτο τους πανικούς μου
μόλις που είχα μάθει τον ήλιο ξημερώματα
τη θάλασσα τον έρωτα και τους απελπισμένους
μόλις που μόνος άρχιζα τους καημούς μου
φτερουγίζοντας ωσάν χαρταετού
κορδέλες τα διάτορα μαλλιά μου
τη νύχτα μόλις που την είχα διδαχτεί
με βεγγαλικά και λαϊκούς αγώνες
δεκάξι χρόνων κόπηκα στις εξετάσεις
κόπηκα στο άπειρο.


Νίκος Καρούζος
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Μαρ 26, 2010 6:51 pm

η μοναξιά παλεύει να ειδωθεί.




(σίγουρα πειράζει που είναι δικός μου ο στίχος. τι ξεφτίλα! σα δε ντρέπεσαι μωρή που νομίζεις ότι γράφεις και στίχους!)
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό kanenas » Κυρ Μαρ 28, 2010 3:51 pm

η μοναξιά παλεύει ν'αντικρύσει
τα δέντρα δεν παλεύουν. Τα δέντρα έχουν τη δική τους μοναξιά.
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Μαρ 30, 2010 6:23 am

oao aaU?ae ee aoUo anuociaoeeU, u?uo oa iYia;
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Μαρ 30, 2010 6:24 am

kanenas έγραψε:? ??????? ??????? ?'??????????
?? ?????? ??? ????????. ?? ?????? ????? ?? ???? ???? ???????.

?a?naia, ia a? ai oayaioio oa anuociaoeeU
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Re: Γραψτε στιχους αγαπημενων σας ποιητων

Δημοσίευσηαπό kanenas » Δευτ Μαρ 14, 2011 2:32 pm

And how am I to face the odds
of man's bedevilment and God's?
I, a stranger and afraid
in a world I never made.


Alfred Edward Housman
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Re: Γραψτε στιχους αγαπημενων σας ποιητων

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Απρ 03, 2011 1:34 pm

παλεύω
χαλεύω
χαλεπός ο καιρός
παλεύω χαλεύω
χαλαρός ο ρυθμός
ξεστρατίζει ο δρόμος
πάει αλλού ο ρυθμός.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Re: Γραψτε στιχους αγαπημενων σας ποιητων

Δημοσίευσηαπό kanenas » Κυρ Απρ 03, 2011 10:47 pm

πράγματι ο δρόμος όλο ξεστρατίζει
χύνονται δεινόσαυροι στο διάβα
κουνάει η προϊστορική Ιάβα
κι η σκέψη μου σαστίζει

είμαι το αγόρι της τουρκάνα
στα μάτια μου νερά και θυμηδίες
στο δρόμο μου δεινόσαυροι και λείες
και λίκνο δίχως μάνα

ξεπήδησες σαν άγρια λαιμητόμος
την Ιστορία να πιείς σαν πελαργός,
όμως στο στόμα μου ο δρόμος είναι αργός'
και τα γυμνά σου γόνατα ουράνιος νόμος.

Τώρα αιώνες στρώματα η σκόνη
στα μικροσκόπια η αγάπη με σκοτώνει'
τώρα ξεκίνησα να βρω τους ουρανούς
από την άκρη του μικρού σου αφανούς.
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Προηγούμενη

Επιστροφή στο ποίηση

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron