υποστήριξη

ΠΟΙΟΣ και ΤΙ;

προτάσεις - παρατηρήσεις - ιδέες σχετικές με το www.e-missos.gr ...και βεβαίως ερωτήσεις για τυχόν προβλήματα και απορίες και από επισκέπτες [δεν απαιτείται εγγραφή]

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Πέμ Νοέμ 24, 2005 1:26 am

Καθόλου δε μου αρέσει το ύφος σου ντε μπόρντιγκ. Είναι πολύ αφ υψηλού και άντε να τελειώνουμε....
Αλλά άν ήθελες να τελειώνουμε δε θα γυρόφερνες εδώ. Οπότε μάλλον σε καίει το θέμα και θες να το συζητήσεις αλλά θες να το κάνεις και αφ υψηλού. Οπότε γι αυτό που λες ότι σε ανάγκασα βίαια και συκοφαντικά να μιλήσεις για το θέμα, ψεύδεσαι. Αν δεν ήθελες να μιλήσεις, δεν είχες παρά να απέχεις της συζήτησης και όχι να ποστάρεις φωτογραφίες της οποίας το μήνυμα είναι τελικά « βολικό».

Εγώ πάντως ντε μπόρντιγκ πάντα μίλαγα. Και πάντα μπλεκόμουνα σε όλους τις καταστάσεις άνευ τακτ. Και τώρα αυτό κάνω. Είμαι χοντροκομμένη και μου αρέσει να σκαλίζω τα πράγματα. Λέω ότι σκέφτομαι και σηκώνω και την ευθύνη.

Και προχωρώ:

και που το είπε ο Ασπικ το αν τρελαίνουμε εμείς το κοσμάκη ή όχι, τι έγινε; Αλλαξε τίποτα στο φόρουμ και που το είπε; Εγινε καμιά συζήτηση επ αυτού;
Αλλα όπως και νάχει το πράγμα το αν είπε ο Ασπικ και τι είπε και αν λέω κι εγώ αυτό που είπε, δεν ενδιαφέρει και κακώς αναφέρεσαι στον συγκεκριμένο χρήστη αφού απέχει της συζήτησης. Εν προκειμένω, πρόσθεσα/ επέκτεινα στη σκέψη του, δεν την παπαγάλισα.

Εστίασα πάνω στην αντιμετώπιση του φόρουμ και όχι στο αν γεννάμε εμείς ή όχι τη τρέλα.

Είπα και πολλά άλλα πράγματα που δεν τα είδες γιατί δεν θέλεις να τα δεις.

Είτε το θες κύριε ντε μπορντιγκ είτε όχι, έχω δική μου φωνή. Πάντα είχα.

Και είναι προσβλητικό αυτό που λες περί « κολλητων» και ελπίζω να συμφωνείς ότι δεν είναι ώρα να σπείρεις τις γνωστές ιστορίες για συμμαχίες.

Ετσι λοιπόν θα σε παρακαλέσω να μην ξαναφερθείς σε τέτοιους χαρακτηρισμούς, όπως τόσες φορές το έχεις κάνει - τη τελευταία φορά μάλιστα κι ενώ έλλειπα από το φόρουμ ξεπέρασες το όριο.


....για το θέμα του τακτ σε παραπέμπω και εσένα και τον Μύθο με τη αιώνια πλάγια και ετεροχρονισμένη τοποθέτησή του-Μύθε περίμενες να βγει ο ντε μπο να μου τα χώσει για να τοποθετηθείς; σε σχετικό κείμενο του άλλου μου "κολλητού" του Ατομαντ :



«Τι δεν είναι ευαισθησία

Σαν ευαίσθητοι σε ορισμένες όψεις της πραγματικότητας παρουσιάζονται εκείνοι που ήταν, ανέκαθεν, εντελώς αναίσθητοι απέναντι σ' αυτές ειδικά. Ο ευφημισμός δεν είναι ρητορικός.

Εκφράζει εκείνο που ονομάζουμε «αντιστρεψιμότητα των σημείων»...

Οσοι αρνούνται να αντιληφθούν τις λεπτότερες αποχρώσεις της σημασίας ενός πράγματος, όσοι κοιμούνται μέσα στη χοντροκοπιά, έτοιμοι πάντα να εμπλακούν σε θορυβώδεις καυγάδες ώστε να κρύψουν ότι ο λόγος τους υστερεί, έχουν εξασφαλίσει τη φήμη ατόμων που πρέπει να τους φέρεσαι, λέει, με άπειρη προσοχή ώστε να μην πληγωθούν.

Αυτό τους παραχωρείται όχι βέβαια τιμής ένεκεν, αλλά εξαιτίας της απροθυμίας του περίγυρου για επιθέσεις ειλικρίνειας και εν γένει συναισθηματικές πρωτοβουλίες.

Το ότι δεν τους αγαπάει κανείς, το ότι οι πάντες κρατούν αποστάσεις, εγγράφεται βολικά, και από τις δύο πλευρές, σαν απεριόριστο τακτ.

Αυτές τις μη μου άπτου διευθετήσεις των ποικίλων θεμάτων-ταμπού επικαλείται τώρα, κι από μόνος τους, εκείνος που όχι μόνο ευαίσθητος στο θέμα δεν είναι, αλλά δεν ξέρει ούτε καν με τι τρόπο να το διαπραγματευτεί, δηλαδή, εντέλει, περί τίνος πρόκειται.

Οσοι κωφεύουν στις εκκλήσεις για επίλυση αυτού ή του άλλου ζητήματος, νιώθοντας πως η συμμετοχή τους σε μια τέτοια συζήτηση θα κόστιζε ακριβά, διατείνονται, θρασύτατα, ότι την αποφεύγουν ακριβώς επειδή συλλαμβάνουν το αντικείμενό της μ' ένα μουσικό αφτί τόσο ευαίσθητο ώστε η ηχώ του να είναι ανυπόφορη.

Μιαν ακόμη αντιστροφή αυτής της τάξης διακρίνουμε στη στρατηγική της υπεκφυγής, που σε κάθε δημόσια συζήτηση, αν υποθέσουμε ότι πρόκειται για συζήτηση, άλλο δεν κάνουν απ' το να δηλώνουν την ευαισθησία τους στα θέματα εκείνα γύρω απ' τα οποία σκοπεύουν να μείνουν άφωνοι ώστε να μη φέρουν την αναλήθεια σε αντιπαράθεση με την κοινή εμπειρία.

Διαλαλώντας την ευαισθησία τους σε πλήθος σημείων, υπονοούν, έτσι ώστε να το αντιληφθεί και ο πιο αδαής, πως η μηδενική τους ευθύνη γι' αυτά τα σημεία, αναμφιβόλως μελανά, πρέπει να γίνει αποδεκτή σαν κάτι το μη συζητήσιμο.

Μια τρίτη παραλλαγή χρησιμεύει σ' εκείνους που καιροφυλακτούν ώστε να επέμβουν και να καταστρέψουν αμέσως, με κακεντρέχεια, οτιδήποτε αφήνει τους ίδιους απ' έξω, οι οποίοι συνηθίζουν να διαφημίζουν αυτή τη βανδαλιστική ετοιμότητα σαν ευαισθησία απέναντι στο ενδεχόμενο να θιγούν τα καλώς κείμενα.

Μόλις ο ελλοχεύων κακοήθης συντηρητισμός βαφτιστεί «ευαισθησία», απαιτεί να τον πλησιάσεις με τον τρόπο του αντικέρ που αγγίζει ένα ραγισμένο βάζο.


Απαιτεί κανείς από το φίλο να προσέλθει στη φιλία υπό τον όρο της αποσιώπησης όλων εκείνων που πιέζουν, παντοιοτρόπως, ώστε να αναδυθούν στη συζήτηση, διαφορετικά η αλληλεγγύη βρίσκεται με πατημένο τον κάλο.

Ενισχύεται έτσι η αρχή της μοντέρνας ευγένειας, της ένοχης απόστασης, στο διάνυσμα της οποίας οι άνθρωποι στέκονται λιγομίλητοι και τουρτουρίζουν από την έλλειψη αληθινής επαφής.

Αντίθετα, οι πραγματικά ευαίσθητοι στα δράματα των διπλανών χαρακτηρίζονται σαν αναίσθητοι, με την έννοια ότι η αδιακρισία τους ενοχλεί τους πάσχοντες.

Είναι διαπιστωμένο: άνθρωποι που συλλαμβάνουν ενστικτωδώς κάτι απ' το ουσιαστικό βάθος του κόσμου, υπερασπιζόμενοι αυτή την επίγνωση με μιαν επίμονη αντίσταση στον τρέχοντα καθωσπρεπισμό, θεωρούνται απ' τους άλλους εξτρεμιστές ή παχύδερμα.

Εγώ τους θαυμάζω.»



Κι εγώ τους θαυμάζω λοιπόν.
Και σταματώ εδώ. Το φόρουμ ενοχλείται.
Καληνύχτα.
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό Mythos » Πέμ Νοέμ 24, 2005 9:56 am

dianathenes έγραψε:....για το θέμα του τακτ σε παραπέμπω και εσένα και τον Μύθο με τη αιώνια πλάγια και ετεροχρονισμένη τοποθέτησή του-Μύθε περίμενες να βγει ο ντε μπο να μου τα χώσει για να τοποθετηθείς; σε σχετικό κείμενο του άλλου μου "κολλητού" του Ατομαντ :


μη λες βλακειες, dianathenes.. 8)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό feelgood » Πέμ Νοέμ 24, 2005 11:31 am

Κι εγω να πω τη μαυρη αληθεια δεν ήθελα ν ανακατευτώ μ αυτό το τόπικ αλλά να που ανάψανε τα αίματα κι είπα να μπουκάρω σαν ταύρος σε υαλοπωλείο μιας κι όπου γάμος και χαρά ο φιλγκουντ είναι πρώτος (αντε δευτερος ή τρίτος).

καθυ (26/9 την περίοδο που ακόμα επικοινωνούσε με το... περιβάλλον!)
Ο πολυαγαπημένος μου κούντερας γράφει:
"Βρίσκομαι στο κρεβάτι βυθισμένος σ'ένα γλυκό ύπνο- ξύπνιο. Στις έξι, απ'το πρώτο και ελαφρύ ξύπνημα, απλώνω το χέρι στο μικρό τρανζίστορ που είναι ακουμπισμένο κοντά στο μαξιλάρι μου και πατάω το κουμπί. Ακούω τις πρωινές ειδήσεις, μόλις ξεχωρίζοντας τις λέξεις, και αποκοιμιέμαι πάλι, έτσι που οι φράσεις που ακούω μεταβάλλονται σε όνιερα. Είναι η ωραιότερη φάση του ύπνου, η πιο ηδονική στιγμή της μέρας, χάρη στο ραδιόφωνο γεύομαι τις διαρκείς αφυπνίσεις και τις στιγμές που αποκοιμιέμαι πάλι, αυτή την υπέροχη ταλάντευση μεταξύ εγρήγορσης και ύπνου, αυτή την κίνηση που μόνη της μου αφαιρεί κάθε διάθεση μετάνοιας που γεννήθηκα. Ονειρεύομαι άραγε ή είμαι πραγματικά στην όπερα, μπροστά σε δυο ηθοποιούς ντυμένους ιππότες που τραγουδούν το μετερωλογικό δελτίο?"
Αυτό δε νιώθουμε-ζούμε κι εμείς εδώ?


Η αλήθεια, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, είναι πως η κάθυ έπαιξε -από ένα σημείο και πέρα- το ρόλο του troll, πήδηξε δηλαδή το φόρουμ αναγκάζοντας αρκετούς να μείνουν παρατηρητές και να περιμένουν το τελείωμα του ξεσπάσματος που η ίδια φρόντισε να κλείσει θέτοντας το σπόρο να αμπελοφιλοσοφεί -όπως όλοι μας- σε συγκεκριμένο δικο της τοπικ.

μυθος
Ειναι μια νεα πραγματικοτητα με βαθειες ομως ριζες στην παλια πραγματικοτητα με την οποια μοιραζεται κοινους κανονες, δικαιο, πρακτικη, ηθη και εθιμα και βεβαιως αναπτυσει και τα δικα της καινουργια χαρακτηριστικα που προκυπτουν απο την νεωτερικη φυση του ιδιου του μεσου και τα οποια επιστρεφει στον εξω κοσμο αλληλεπιδρωντας και επηρρεαζοντάς τον.
Αυτα και αλλα πολλα και διολου "εικονικα" ειναι το διαδικτυο. Μπορουμε να συζηταμε για χιλιομετρα σεντονια κα να μη τελειωσουμε.


Αν ρωτήσετε εμένα προσωπικά θα απαντούσα πως τα πήρα κι εκνευρίστηκα. Κι αυτό γιατί το νικ "σπόρος" (και όλα τα νικ που χρησιμοποιήθηκαν και θα τα ονοματίζω σπόρος) χρησιμοποίησε το "χώρο" προκειμένου να προβάλλει εξουσιαστικά στο "κοινό" αυτά που ήθελε να πει. Αυτό κάνουμε όλοι βέβαια αλλά με τρόπο διαδραστικό και επικοινωνιακό. Αντίθετα ο "σπόρος" ήταν σα να χωσε μια τηλεόραση στο υπόστεγο και από τη στιγμή που έμπαινες ήσουν "ανακασμένος" να την ακούσεις να παίζει (και μάλιστα όχι καλά συντονισμένη, με χιόνια και παράσιτα).

3τλ
Στην δικιά μας περίπτωση, η συνειδητοποίηση του περιβάλοντος δεν είναι μόνο εικονική αλλά γενικά αισθητική. Και η αισθητική αντίληψη απαιτεί μνήμη. Δηλ η συνειδητότητα είναι αισθητικομνημονική σ' ένα κόσμο που στην πραγματικότητα δεν μας ανήκει.
Τελικά ζούμε στην ανάμνηση του χρόνου που έχουμε διανύσει, ζούμε δηλ στο παρελθόν και όχι στο παρόν, χωρίς ανάμνηση δεν έχουμε συνείδηση παρόλα αυτά έχουμε ζωή.


Τι προσπαθούμε να καταλάβουμε τωρα μέσα από αυτό το τόπικ?
Αν ο "σπόρος" είναι ΑΛΗΘΙΝΟΣ και άρα τον λυπόμαστε, τον αγαπάμε, τον καταλαβαίνουμε και πρέπει να του χτυπήσουμε φιλικά την πλάτη, να νοιαστούμε ρε αδερφέ σαν καλοί χριστιανοί και άνθρωποι που είμαστε?
Η μήπως αν ο "σπόρος" έπαιξε ένα παιχνίδι, μας πήδηξε τον άγιο χώρο μας, στέρησε την ελευθερία μας και αλοίωσε την προσωπικότητα του αγίου αυτού μέρους, οπότε θέλουμε να τον μισήσουμε, να τον σκίσουμε και (αν ειναι και καλή γκόμενα) να τον πηδήξουμε?

trueseeker
Προσωπικά θεωρώ ότι δεν μπορεί να υπάρξει σαφές όριο ανάμεσα στα δύο.
Το νικ δεν έχει φύλο, ηλικία, γνώσεις, επάγγελμα, οικογένεια, μνήμες, ονομαστική γιορτή, γενέθλια, δημιουργικότητα. Όλα αυτά τα έχει το πρόσωπο πίσω από το νικ. Όσοι υποστηρίζουν την "θεατρικότητα" του χώρου, πολύ φοβάμαι ότι συγχέουν την υποκριτική με την υποκρισία, εφόσον ένας συγκεκριμένος "ρόλος", δεν θίγεται, δεν αλλάζει ανάλογα με τη διάθεση του ηθοποιού αλλά μόνο βάσει σεναρίου (ακόμα και στον αυτοσχεδιασμό υπάρχει ένα βασικό προσχέδιο), δεν υφίσταται εκτός σκηνής. Όμως εδώ μέσα υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα, με συγκεκριμένη ταυτότητα. Τι αλλάζει σε μένα αν με αποκαλείτε τρου, πίτσα, νίτσα, λίτσα ή οτιδήποτε άλλο?


Εδώ μέσα, όπως και σε κάθε χώρο, καθένας έρχεται και κουβαλά μόνο το κεφάλι του κι όσα εκείνος πιστεύει. Τα βάζει κάτω, τα μετρά, τα δείχνει και τα μοιράζεται με τους υπόλοιπους.
Εδω μέσα ο καθένας κάτι αναζητά. Τη παρέα, την αλήθεια, την ιδέα, το σεξ, δεν έχει και τόση σημασία. Παίρνει μερικά, δίνει ενίοτε κι εκείνος και πάει λέγοντας.

Του σπόρου δεν του άρεσε αυτό που είδε. Προσπάθησε να μοιραστεί, δεν τα κατάφερε. Προσπάθησε να φάι από το "τραπέζι" (εκείνο στη ταβερνα) αλλα δεν του άρεσε το φαί (άσε που πέσαν οι κοιλιοδουλοι και του αφησαν ψιχουλάκια μονάχα). Κι έτσι τα "πήρε", όπως σωστά λέει ο μπορντ κι είπε να τα σπάσει.

ασπικ
Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από έναν αναπαραστατικό μηχανισμό εικόνων.Μαθαίνει,οργανώνει,κινείται και λοιπά,μέσα από αυτόν τον μηχανισμό και ήδη λοιπόν ο εικονικός κόσμος του,είναι η βάση που στηρίζεται ο πραγματικός του.
Κυρίως στην τέχνη,αλλά και σε άλλες ψυχοδιανοητικές εκφράσεις του ανθρώπου,οι ίδιες αυτές εσωτερικές εικόνες,απεικονίζονται εκ νέου με άλλες εσωτερικές εικόνες,παίρνοντας οι πρώτες (εικόνες) την θέση μιάς <πραγματικότητας>...
Και όπως και στην θεατρική παράσταση,έτσι και σε ένα τέτοιο εικονικό διαδίκτυο,θα ήταν απαγορευτική κάθε επέμβαση από το πραγματικό.
Αλλοιώς θα θύμιζε τα επαρχιακά καφενεία όταν πρωτοπήγε η τηλεόραση και στα οποία οι θαμώνες ανταπέδιδαν τον χαιρετισμό στην κέλυ σακάκου,όταν εμφανιζόταν στο γυαλί για να εκφωνήσει το πρόγραμμα.
Τα παραπάνω είναι αποδεκτά,μόνον από αυτούς που πιστεύουν ότι η αλήθεια μας αποκαλύπτεται (τεχνικά μιλάμε πάντα,όχι φιλοσοφικά ή μεταφυσικά,ή και ηθικά).
Για αυτούς οι ήρωες ενός βιβλίου για παράδειγμα,είναι ανεξάρτητοι και ζούν στον δικό τους ανεξάρτητο και αυτοδύναμο κοσμο.
Δέν ισχύουν όμως τα παραπάνω για αυτούς που πιστεύουν πώς η αλήθεια δημιουργείται από μας.
Για αυτούς οι ίδιοι ήρωες του βιβλίου,ζούν στον δικό μας κοσμο.
Και ουσιαστικά η αξία της διαφωνίας αυτής,βρίσκεται στο άν οι ήρωες μας διδάσκουν,ή εμείς διδάσκουμε τους ήρωες.Και κατ επέκτασην,άν η νόηση διαμορφώνει τον κόσμο σάν πραγματικότητα,ή η πραγματικότητα-κόσμος,διαμορφώνει την νόηση.
ʼν το νίκ κινεί το πρόσωπο ή το πρόσωπο το νίκ (όπου νίκ μιά πτυχή του προσώπου βέβαια,αλλά και όπου πρόσωπο μιά πτυχή του νίκ επίσης).
Διαλιέχτεεε!!!


"Εμείς", που δεν είμαστε σ αυτό το στάδιο αλλά εκπροσωπούμε την μικροαστική προσεγμένη και "καθώς πρέπει" κοινωνία του μισσος, τα πήραμε, δικαίως. Ο "σπόρος" έκανε μια εικονική κατάληψη στο χώρο, ξεδίπλωσε τα πανώ του κι άρχισε να μιλά ακατάληπτα. Κι εμείς άφωνοι αναρωτιώμαστε τι έγινε και "ξέφυγε το παιδί". Μην είναι κάτι που είπα εγώ? Κάτι που είπε "αυτός"? Εχουμε ενοχές επειδή ο σπόρος είναι ένας άλλος μας εαυτός. Που χάρην της κοινωνικότητάς μας και του καθωςπρεπισμού μας έχουμε θάψει βαθιά. Κι επειδή κι όλας είναι θαμμένος καιρό, έχουμε ξεχάσει και το πως μοιάζει. Γι αυτό και δεν τον συγχωρούμε, πολυ δε περισσότερο, δεν τον καταλαβαίνουμε.

Τώρα ήρθαμε να ψάξουμε την κοινωνία μας και να βρούμε τους λόγους που ένα τέτοιο περιστατικό συνέβη και να το εξετάσουμε "κοινωνιολογικά", εννοιολογικά, ηθικά, μεταηθικά, αν υπόκειται στη λογική, στο παράλογο, αν μοιάζει ασθένεια κι αν είναι και μεταδοτικό κλπ.

ατομαντ
Και εδώ στο «εικονικό μας Υπόστεγο» δεν υπάρχουν «κατά φαντασίαν ασθενείς».
Εικονικές ασθένειες υπάρχουν που στις περισσότερες των περιπτώσεων τα ψυχοσωματικά συμπτώματα που προκαλούν είναι πιο επώδυνα από εκείνα των αντίστοιχων πραγματικών ασθενειών.
ΟΣΟΙ παθαίνουν π.χ. «εικονικά εμφράγματα» νιώθουν πολύ πιο δυνατό πόνο στο στήθος (και στην πλάτη), κρύο ιδρώτα, μούδιασμα του αριστερού άνω και κάτω άκρου, δύσπνοια, δυσθυμία, ζαλάδα, νευροπίεση και δυσφορία απ' ό,τι κάποιος που παθαίνει πραγματικό έμφραγμα.
Λοιπόν κάλως ορίσατε στο «κλαμπ των νευροφυτικών διαταραχών».


Εγώ προσωπικά, εάν είχα την εξουσία, θα εξόριζα τον σπόρο από την αρχή και δεν θα τον άφηνα να εκφραστεί. Είναι ένα νικ που κουβαλάει τις προσωπικές του εμπειρίες-βιώματα κι αυτό που θέλει να φτιάξει και να δείξει εδώ μέσα το κάνει -έκανε- με τρόπο τέτοιο που -προσωπικά- μου φαίνεται εξουσιαστικό και αδιανόητο. Πάτησε δηλαδή πάνω σε συγκεκριμένα λεπτά σημεία γκρεμίζοντας κι όχι δημιουργώντας. Κι αντιπαθώ όσους μπαίνουν για να γκρεμίσουν. Αυτό είναι η προσωπική μου άποψη παρόλο που τον συμπαθώ κατά βάθος. Και άλλους ανθρώπους μπορεί να συμπονώ αλλά το ποτήρι μου δεν θα το τσούγκραγα μαζί τους.

ασπικ
Στο διαδίκτυο,μπορώ τώρα να σας πετάξω ένα γιαούρτι,χωρίς κανείς να χρειάζεται να αμφιβάλλει ότι όντως εγώ έχω αυτό το γιαούρτι που σας πετάω.Διότι δέν σας νοιάζει άν όντως έχω το γιαούρτι ή όχι για να σας το πετάξω,όσο σας νοιάζει η προσβλητική ή αστεία πράξη που κάνω.
Έτσι λοιπόν,άν καλά μπορέσω και αναπαραστήσω το πε΄ταγμα του γιαουρτιού στα μούτρα σας και άν εσείς μπορέσετε να αναπαραστήσετε αυτή την εικόνα μέσα σας,καμμιά σημασία δέν έχει άν εγώ το έχω η δέν το έχω στην πραγματικότητα.Η σημασία και η συνέπεια αυτής της εικονικής πράξης θα είναι περίπου ίδια με την ανάλογη πραγματική.


Από την άλλη, ο σπόρος δεν με εμπόδισε να γράψω -όπως λαθος αναφέρεις ντιάνα. Ο εαυτός μας μας εμπόδισε να αντιδράσουμε. Ο εαυτός μας ήταν εκείνος που επηρεάστηκε και σοκαρίστηκε. Και μάλιστα ο "πραγματικός" μας εαυτός κι όχι ο ρόλος του σαν νικ. Δηλαδή η εικονικότητα του σπόρου (η οποία μπορεί να ήταν πραγματική ή εικονική -δεν έχει τοση σημασία μιας και για μας εικονική θα πρεπε να εκλαμβάνεται) επηρέασε την πραγματικότητά μας!

feelgood
Με αλλα λογια, εαν απο τη στιγμη που εγω νιωθω πως μου πεταξες γιουρτι ασπικ και νιωθω ντροπη πια σα να το φαγα στη μουρη (μπορει και χειροτερα) τοτε ειναι πραγματικο για μενα. Απο τη στιγμη που απευθυνομαι στο νικ σου (το οποιο ειναι φερεφωνο του ελαφρως πειραγμενου εγκεφαλου σου) τοτε το εκλαμβανω ως πραγματικο. Μη ξεχνας πως το ιδιο σου το νικ δεν εχει αυτονομη υπαρξη και αυτο που βγαζει το επεξεργαζεται εκεινο το -ελαφρως ειναι αληθεια- πειραγμενο κεφαλι που ανεφερα και πριν απο λιγο...
Παραλληλα όμως η ερμηνεια του "εικονικου" δινει ομορφα ελαφρυντικα στη ζωη μας. Ετσι, πιστευοντας πως εδω μεσα ειναι απλα ενα φορουμ "και τι εγινε ρε αδερφε να πουμε και καμμια κουβεντα παραπανω" (αφου κανεις δε θα μας δει να μας μαλωσει) κι ολα τα νικ εικονικα ειναι, ετσι μπορω να τα χωνω και να βριζω, να κανω καμακι και να το παιζω γκομενος (αφου δε θα χρειαστει ν αποδειξω τιποτα) και να χω τη ζωη που θελω μεσα απο ενα νικ χωρις να μ απασχολει το αν "απεικονιζει" την πραγματικοτητα μου.
Αλλα απο τη στιγμη που δειχνω αυτο που θα θελα να ειμαι (κι οχι το πραγματικο μου) ειναι κι αυτο πραγματικο αφου ΑΥΤΟ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ κι ετσι το αντιλαμβανομαι και, βεβαια, γι αυτο το δημιουργω.


Αυτό λοιπόν που θα πρεπε να αναλύσουμε αγαπητή ντιάνα, δεν είναι ο κάθε λογής σπόρος που φυτρώνει και θα φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν, αλλά εμάς σαν ελλειματικές προσωπικότητες. Που εκλαμβάνουμε στοιχεία εκ του εικονικού μας "άλλου" κι ανακαλύπτουμε τις "ενοχές" μας ή τις ενοχές μας. Που ανακαλύπτοντας τον άλλο -μέρα με τη μέρα- είναι ένα βήμα ν ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας. Κι αυτό μας τρομάζει. Κι αυτό μας τρόμαξε. Κι ισως έτσι στο τελος καταλάβουμε τον κάθε σπόρο που -αντίστοιχα- τρόμαξε όταν είδε μέσα σου και μέσα μου τον ίδιο του τον εαυτό όπως δεν περίμενε να τον δει.

μπορντ
Μέχρι στιγμής στο πραγματικό λέμε αυτό που μέσω μιας ηρωίδας του είπε ο απολλιναίρ «...Γιατί είναι τόσα πράγματα που να σας πω δεν τολμώ. Τόσα πράγματα που δεν θα μ’ αφήσετε να σας πω...»
Ε αυτά τολμούμε εδώ. Αυτά τα πράγματα «που δεν θα μ’ αφήσετε να σας πω» κάποιοι τα λένε και στο πραγματικό, κάποιοι «είναι» αυτά τα πράγματα στο πραγματικό. Όταν τα πούμε και γίνουμε κι εμείς αυτά πα να πει ότι τους «φιλοξενούμε», τους δεχόμαστε δηλαδή χωρίς όρους, απείρως. Δηλαδή και πάλι δεν τους ενσωματώνουμε σε μας, δεν τους κάνουμε ομοίους μας αλλά ίδιους στον εαυτό τους, τους αποδεχόμαστε οντολογικά. Αυτοί είναι οι άλλοι. Οι άλλοι είμαστε και εμείς.
Κάπως έτσι τέλος πάντων κάθυ, κι εγώ δεν τα καταλαβαίνω πολύ καλά μη νομίζεις δηλαδή. Γι’ αυτό τα λέω μπας και καταλάβω ποτέ.


ΥΓ 1: Τα αποσπάσματα με κόκκινη γραφή που παραθέτω είναι από το "Εικονικο VS Πραγματικού"

ΥΓ 2: "Το να σιωπούμε καμιά φορά δεν είναι κακό, είναι και ζήτημα τακτ και ευγένειας νομίζω." Ρε ντεμπορ δε μας χέζεις λέω εγώ. Καλά τα πήγες στο ποστ σου αλλά κατεληξες να μας κάνεις και κήρυγμα για να προσέχουμε πως μιλάμε? Η μήπως θες να μου κλέψεις τον τίτλο του "υπερασπιστή των αδυνάτων"? Κι είναι ευγενές κι έχεις και ΤΑΚΤ δηλαδή να μας λες πως ο dirty-farmer και η ντιανατεν αρέσκονται στο βουκολικό? Κι αν δεν το είπες καθαρά, αυτό εννόησα εγώ κι ας με διαψεύσει ο... ΜΥΘΟΣ! :mrgreen:
...
Άβαταρ μέλους
feelgood
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 529
Εγγραφή: Τετ Ιούλ 21, 2004 11:46 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό aspic » Πέμ Νοέμ 24, 2005 11:53 am

Δυό μήνες έγραφε η πολύσπορη κάθυ με αυτόν τον τρόπο που έγραφε.
Που ήσουν τότε διανάθενα;
Τώρα που σταμάτησε,έρχεσαι εσύ εκ των υστέρων και την ξανακαλείς να συζητήσετε για ένα θέμα που τώρα τουλάχιστον δέν υφίσταται.
ʼν αυτό δέν είναι παράλογο εκ μέρους σου τότε τι είναι;

Εγώ το έβαλα το θέμα πρός συζήτηση όταν αυτό εξελισσόταν,έγραψα και επί προσωπικού όταν ενοχλήθηκα από τα γραπτά της κάθυ,αλλά δέν είδα ούτε εσένα ούτε κανέναν άλλο πρόθυμο να πάρει καμμιά θέση.
Τώρα πρός τι και γιατί, να συζητήσουμε τί;

Εν τω μεταξύ μας προσκαλείς-προκαλείς σε μιά συζήτηση,στην οποία όχι μόνο δέν παρουσιάζεις στεγνά τα γεγονότα όπως ισχυρίζεσαι,αλλά απεναντίας έχεις προαποφασίσει τις θέσεις και τις απόψεις για όλους μας,έχεις καταλήξει και στα συμπεράσματά σου και μας καλείς να κάνουμε τί εμείς;
Δέν νομίζεις πώς είμαστε περιττοί σε μιά συζήτηση στην οποία έχεις η ίδια καταλήξει τι φταίει συζητώντας αποκλειστικά και μόνο με τον εαυτό σου;

Διότι δέν συμφωνώ ότι η σιωπή προκαλείται από την συμπεριφορά οποιουδήποτε σπόρου άλλα έχει άλλες αιτίες που έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν (ομαδούλες,ανταγωνισμοί,τσατομαγειρία και λοιπά).
Το ίδιο και τα άλλα προβλήματα που αναφέρεις εκεί αιτιάζονται και όχι στον ταλαίπωρο τον σπόρο.
Και βέβαια η σιωπή μπορεί να προέρχεται και από απλούς και αθώους λόγους,όπως η έλλειψη χρόνου,η έλλειψη ενδιαφέροντος γενικότερα και λοιπά και λοιπά.

Και τέλος πάντων,το γενικό σου ύφος και ο τρόπος που θέτεις τα πράγματα,με υποψιάζει πώς έχεις ευθυγραμμιστεί με τις χιώτισσες και την πάς την δουλειά σε ιστορίες περί μέτρων κανόνων και άλλων τινών κακών.
Εδώ επαναλαμβάνω την θέση μου πώς το φόρουμ δικαιωματικά δέν ανήκει σε κανέναν παρά μόνο στον θανάση,και σε οποιαδήποτε περίπτωση που το ύφος αυτού του φόρουμ δέν μας αντιπροσωπεύει πιά,το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να απέχουμε ή να την κάνουμε οριστικώς.

Και άν έχουμε κάτι να πούμε για να βοηθήσουμε την κατάσταση,άς το πουμε χωρίς υποννοούμενα ξεκάθαρα και ωραία (εδώ απευθύνομαι περισσότερο στους άλλους και όχι τόσο στην διανάθενα).
Και σε αυτούς που εκφέρουν πλάγιο λόγο και μας λένε κολλητούς σε εισαγωγικά,τους απαντάμε ευθέως πώς είναι μαλάκες και άνευ εισαγωγικών μάλιστα.

Για όλα αυτά λοιπόν διανάθενα,νομίζω πώς το οποιοδήποτε θέμα ήθελες να θέσεις το έθεσες με λάθος τρόπο (για αυτό και από ότι είδες κανείς δέν συμφώνησε μαζί σου).
Θέσε το θέμα σου λοιπόν πάλι από την αρχή,από άλλη οπτική και κυρίως πιο δημοκρατικά.
Κυρίως πιο δημοκρατικά.


Και άν δέν ξέρεις πώς να το κάνεις αυτό,να κοίτα εμένα πώς θα θέσω ένα θέμα μιάς και κατέβηκα εδώ κάτω στην υποστήριξη,δημοκρατικά και ωραία πρός όλα τα κωλόπαιδα εδώ μέσα.
Θα πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή για να την καταλάβετε καλύτερα την δουλειά.
Μπουμπούνα ανηψιέ,άσε τους ερωτικούς εναγκαλισμούς των εγκεφαλικών σου νευρώνων,βάλτους σε τάξη και δώσε ιδιαίτερη βάση στην πενιά γιατί περιμένω την συμπαράστασή σου.

Το λοιπόν καλα μου παιδιά,οι σωστοί μεταμοντέρνοι ανάρχες όπως πολλοί τέτοιοι είμαστε εδώ μέσα ,απεχθάνονται την ιδιοκτησία.
Διότι η ιδιοκτησία τον δεσμεύει στα όριά της,τον φυλακίζει και του καταστρέφει το μυαλό με σάπιες ιδέες.
Οι ιδιωτικές μας θυρίδες λοιπόν και εδω στο μίσσος, είναι μιά μορφή ιδιοκτησίας και αυτή.
Ιδιοκτησία που φυλακίζει το μυαλό και την έκφρασή του και τον κάνει ανελεύθερο μέσα σε θολές διευκρινήσεις,αποσαφηνίσεις που ζητούνται εμμέσως από την εξουσία.
Διότι η εξουσία μας παραχωρεί ιδιωτικότητα σάν ενοχική παραδοχή, εξαναγκάζοντάς μας σε συνεχή τεκμηριώση της αθωώτητάς μας.
Αλλά στον ελεύθερο μεταμοντέρνο ισοτιμιστή άνθρωπο η μοναδική ιδιοκτησία και ιδιωτικότητα είναι η ίδια του η ψυχή.Και η κοινοβιακή του ζωή αυτό ακριβώς εξασφαλίζει,την προστασία της ψυχής του και του μυαλού του.


'Ετσι λοιπόν,με μιά τέτοια κοινοβιακή μεταμοντέρνα εικονική υπόσταση μου (η πραγματική μου είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.Ειπαμε τα γέμισα τα κούπια με το λάδι),θα ήθελα να μας πεί ο θανάσης (άντε ρε θανάση πότε θα τελειώσεις με αυτό το στρατό να έλθεις να βάλειςμιά τάξη στο μαγαζί; Βρήκες τζάμπα διακοπές και καλόμαθες; ) γιατί δέν διαθέτουμε στο οπλοστάσιό μας και την κατάργηση της προσωπικής μας θυρίδας ή έστω τον αποκλεισμό των άλλων χρηστών απ αυτήν.

Όπως θα ήθελα να μας πεί επίσης και τι εξυπηρετεί το χούιζονλάιν;
Γιατί θα πρέπει να βλέπει ο καθένας ποιός είναι πού;
Και μάλιστα όταν αυτός ο καθένας ενδεχομένως να ει΄ναι και χίντεν;
Και μήν μου πείτε για δημοκρατικά δικαιώματα και τετοια,γιατί οι κρυμένοι πίσω από τοίχους και κολώνες που παρακολουθούν με μαύρα γυαλιά,μόνο δημοκρατικά δικαιώματα δέν μπορουν να επικαλεστούν.
Αλλά αυτή η περί ιδιόρυθμης δημοκρατίας που ζούμε στις μέρες μας συζήτηση, είναι θέμα για άλλο τόπικ.
Επι του συγκεκριμένου και συνοψίζοντας σε μιά ερώτηση που θα ήθελα να σχολιάσετε όλοι οι φορουμάδες ανεξαρτήτως ομαδούλας και τσατομαγειρίου που ανήκετε,είναι:
Τι έγινε ρε παιδιά και αντιστράφηκαν έτσι τα πράγματα;
Καταλαβαίνετε εσείς τι έγινε και χάσαμε την ωραία μας και δημοκρατική .....









































....πρόκριση για το ουέφα στο ογδοντά έξη;
Δέν θα υπάρξει ένα παιχνίδι που να μήν το γαμήσει στο τέλος ο ολυμπιακός;
Τι πράμα είναι αυτό πιά!!!
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

fast as a shark

Δημοσίευσηαπό de bording morning » Πέμ Νοέμ 24, 2005 12:48 pm

Δεν ξέρω κι από που να ξεκινήσω την απολογία μου.
Λοιπόν, θα πάρω το κατηγορητήριο απ’ την αρχή.
Έχουμε και λέμε.
Όπως είπα το θέμα που άνοιξες δεν μου άρεσε και δεν ήθελα να μιλήσω, έβαλα όμως μια φώτο για να ειρωνευτώ την κατάσταση στο παρόν τόπικ και η οποία φώτο έιχε τη σημασία της προτροπής όπως την ανέλυσα συντόμως και ποιητικά στο προηγούμενο ποστ. Ο λόγος που το έκανα ήταν γιατί δεν είχες καταλάβει το νόημά της και τη μετέφρασες κατα πως ήθελες και όχι όπως την εννοούσα. Μετέστρεψες δηλαδη το νόημά της από ειρωνικό που ήταν προς τη συζήτηση γενικά, σε εξήγηση για τα αίτια που οδήγησαν το σπόρο να φερθεί έτσι όπως φέρθηκε. Πράγμα το οποίο με έκανε συνένοχο στις κατηγορίες εναντίον του, κάτι που δεν με εξέφραζε. Γι’ αυτό λοιπόν πήρα το λόγο και απάντησα, πήρα δηλαδη κατά κάποιο τρόπο το ρόλο του συνήγορου.
Για τους ίδιους λόγους δεν έγραψα και πολλά και το ποστ μου είχε το χαρακτήρα ξεπέτας όπως πρόσεξες.
Το ότι με ανάγκασες βίαια και συκοφαντικά να το κάνω το πα μεταξύ αστείου και σοβαρού αλλά εσύ δυστυχώς πήρες μόνο το σοβαρό. Εννοείται λοιπόν ότι έλεγα ψέμματα, νόμιζα ότι ήταν πασιφανές.
Επίσης δεν σε χαρακτήρισα ούτε χοντροκομμένη ούτε παπαγαλάκι κανενός και γνωρίζω πολύ καλά ότι έχεις δική σου φωνή, ναι πάντα είχες, είπα μόνο ότι το ίδιο ερώτημα είχε θέσει κι ο άσπικ, τίποτα παραπάνω. Τώρα αυτό περί κολλητών, μια πλάκα έκανα και δεν περίμενα να τα πάρεις τόσο, όπως και παλιότερα που το θυμάσαι ακόμα, και το θεώρησες προσβολή.
Και τέλος πάντων διανάθενα δυο πράγματα διακρίνω
-έχεις χάσει το χιούμορ σου
-προσπαθείς να θέσεις κανόνες συμπεριφοράς στο φόρουμ για το πως πρέπει να φερόμαστε και να μιλάμε, ιδιαίτερα μάλιστα σε σένα.

Όπως βλέπεις υπακούω και σου απαντώ με απόλυτη σοβαρότητα.

Να σκυψω τώρα να μου δώσεις κι ένα φιλάκι?
de bording morning
super member
 
Δημοσιεύσεις: 295
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 07, 2004 11:44 am

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Πέμ Νοέμ 24, 2005 3:04 pm

Καλημέρα φίλοι μου καλοί, καλοί μου φίλοι! Θα ξεκινήσω λοιπόν τονίζοντας σε όλους μας - μας, επαναλαμβάνω -, μια ακόμη από τις χαρές της διαδικτυακής επικοινωνίας. Και δεν είναι άλλη αυτή από το να αναιρούμε ο ένας τα λεγόμενα του άλλου. Μη μου πείτε φίλοι μου ότι δεν ανεβαίνει η αδρεναλίνη μας όταν αυτό συμβαίνει! Γιατί όμως συμβαίνει; Μήπως επειδή ο ένας εκφέρει τις 'σωστές' απόψεις και ο άλλος λέει μόνο μπούρδες; Μήπως επειδή το γνωστικό επίπεδο ορισμένων δεν είναι ιδιαίτερα εκτεταμένο και αδυνατούν να ανταπεξέλθουν σε συζητήσεις; (καλά έ, έχω τρελλαθεί στα πιασάρικα από χθες!) Όχι φίλοι μου, δεν είναι τίποτα απ' αυτά. Είναι κάτι πιο απλό. Πάμε τώρα να το δούμε αναλυτικά, όλοι μαζί παρέα και με τη δέουσα προσοχή.

Διανάθενα ρόουτ:

'Δε μίλησα λοιπόν για «χαρές επικοινωνίας» ούτε για «απολαβές».
Μίλησα για «γενικό ενδιαφέρον».
Και το «γενικό ενδιαφέρον» δεν είναι απολαβή, είναι προυπόθεση σε ένα φόρουμ, αν θέλουμε να λέμε ότι είμαστε σε φόρουμ και όχι σε τσατ.'

Κολλητηράκι (τοκς μόνο του απ' ότι φαίνεται...)

Σου είναι ευκολότερο Ντιανατέν να πείθεσαι πως σου 'παραποιούν' τα λεγόμενά σου. Το θέμα όμως είναι πως δεν είδες πουθενά να έγραψα πως εσύ μίλησες για 'χαρές επικοινωνίας' και 'απολαβές'. ΕΓΩ το είπα, ξεκινώντας το ποστ μου. Το ποστ είναι δικό ΜΟΥ Ντιανατέν, όπως και ο τρόπος γραφής ΜΟΥ. Το αν εγώ γουστάρω αυτό τον καιρό να γράφω σαρκάζοντας καταστάσεις, αυτοσαρκαζόμενη πάντα, είναι απλώς δικαίωμά μου. Αλλά μιας και τα καταφέρνεις στα κοινωνιολογικά - αν δεις εδώ ειρωνία, θα δεις λάθος, απλά δε μπορείς να κατανοήσεις το γράψιμό μου -, τότε θα καταπιαστώ κι εγώ με τα ψυχολογικά. Κάνεις λοιπόν το εξής απλό. Παραβλέπεις ΕΝΤΕΛΩΣ το ύφος της γραφής του άλλου, το προσπερνάς, και στο τέλος του επιρρίπτεις ευθύνη ότι σου έβαλε και λόγια στο στόμα - πιασάρικα τέλος -. Κι αν θες, το ψυχολογικό υπόβαθρο, έχει πράμα μπόλικο. Δεν είναι μόνο ότι παραβλέπεις τη γραφή του χρήστη, τον ίδιο δηλαδή, αλλά τον θεωρείς και βλάκα. Επέτρεψέ μου να γνωρίζω αρκετά καλά την ελληνική. Και στην τελική, το να κάνεις κριτική στα όσα γράφουν οι άλλοι, το δέχομαι. Το να επεμβαίνεις στο ύφος τους όμως, στο προσωπικό τους κεκτημένο δηλαδή, είναι λιγάκι ανεπίτρεπτο. Φαντάζομαι πως ίσως τώρα σε πειράζει ακόμη και το ότι θεωρώ πως δε με κατανοείς. Γιατί όμως Ντιανατέν; Πιστεύεις ότι μπορείς και τους καταλαβαίνεις όλους; Αν το πίστευες πραγματικά θα έκανες και καμιά προσπάθεια να δεις τί λένε προτού σπεύσεις να υπερασπιστείς - από πράγματα που δεν σου καταλογίστηκαν καν όμως - ξανά και ξανά... τον εαυτό σου. Ζητώ συγγνώμη απ' τους φίλους μας, γιατί όλα αυτά δεν ενδιαφέρουν, αλλά θα ξέρουν πια πως οι αντιπαραθέσεις Διανάθενας - Κολλητηρίου είναι διαχρονικές αξίες... πάμε παρακάτω. Το γενικό λοιπόν ενδιαφέρον, είναι προϋπόθεση για την ύπαρξή μας εδώ. Δηλαδή αν εγώ - εγώ επαναλαμβάνω -, κάτσω σε μια συγκεκριμένη γωνιά, όπως και έχω κάνει κατά καιρούς, και γράφω μόνο ποιήματα, θα ξέρω ή δε θα ξέρω αν υπάρχει ενδιαφέρον από πουθενά; Και πόσο μου είναι απαραίτητο να το ξέρω δηλαδή; Κι αν γράφω μόνο για να με διαβάζει, παράδειγμα, ο γκόμενός μου που ζει σε άλλη πόλη, μου χρειάζονται προύποθέσεις γι' αυτό; Καταλήγω λοιπόν να αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να θέλεις πάντα να μιλάς εκ μέρους ΟΛΩΝ, χωρίς να γνωρίζεις τους λόγους ύπαρξης ΚΑΘΕΝΟΣ. Ή μήπως δε το κάνεις και αυτό;

Διανάθενς ρόουτ:

'Αυτό που εξετάζουμε εδώ είναι η γενική στάση του φόρουμ προς τον χρήστη και τανάπαλιν.

Επίσης, δεν ενδιαφέρει αν κάποιος είχε « μυριστεί» κάτι ενώ οι υπόλοιποι όχι, ούτε τίθεται θέμα να «σταματήσει» ο παραληρηματικός λόγος κάποιου χωρίς να κατανοήσουμε γιατί ξαφνικά έγινε παραληρηματικός.'

Μι σεζ αγκέν:

2 από σας κάνετε αγαπουλίτσες με έναν σπόρο. ʼλλοι 4 τον φτύνετε και αδιαφορείτε. 5-6 του τη βγαίνετε με κόκκινο και δεν τον αφήνετε να φυτρώσει πουθενά. Κατ' τ' άλλα, μπορούμε να μιλάμε για ΓΕΝΙΚΗ στάση του φόρουμ. Πείτε μου επιτέλους από τί υλικό αποτελείται ένα φόρουμ. Είναι έτσι ένα φόρουμ από μόνο του; Περιφέρεται και έχει τη δική του αυτόνομη στάση; Πάλι όμως η αγαπητή συμφορουμίστρια αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να μας γενικεύσει. Εμ μας εκπροσωπεί, εμ ο,τιδήποτε λέει είναι το σωστό, εμ περιμένει και τις ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ και ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ μας τοποθετήσεις στο τόπικ. ʼντε γράφτε. Το πολύ - πολύ να βρει μετά επιχειρήματα και να αναιρέσει όσα είπατε. Και κυρίως όσα δεν είπατε.

Διαν ρόουτ:

'Μου λες επίσης κολλητηράκι ότι δεν απευθύνομαι στη ψυχή αλλά στο μυαλό των συμφορουμιστών- το λες εμμέσως βέβαια αλλά το έπιασα το μήνυμα. '

Μι κιπ σέινγκ:

Ας μου πει κάποιος που είδε τη φράση 'Ντιανατέν δεν απευθύνεσαι στην ψυχή των συμφορουμιστών'. Εδώ έχουμε να κάνουμε με έντονης μορφής εγωκεντρισμό. Το Κολλητήρι εντωμεταξύ, επειδή τις τελευταίες μέρες γουστάρει να τονίζει την λαϊκότητά του, να κλαψουρίζει και να τζερτζελιάζει, για προσωπική του πρώτα απ' όλα ευχαρίστηση, ήρθε κι έγραψε πως το ίδιο απευθύνεται στον ψυχικό κόσμο των άλλων, γιατί έτσι τέλος πάντων λειτουργούμε εμείς του κινήματος των κακομοιριστών - εξού και Κολλητήρι, γιος του νάμπερ ουάν του είδους, Καραγκιόζη-. Τί τό 'θελα το έρμο; Καλά όλα τα άλλα. Μα να μην υπολογίσω πως η συμφορουμίστριά μου έχει ΚΑΙ τηλεπαθητικές ικανότητες; Θέλει βρε αδερφέ να πιστεύει πως την ώρα που το έλεγα, το έλεγα γι' αυτήν. Έτσι είναι αυτά. Και όχι μόνο αυτό. Χρησιμοποιεί τη λέξη 'εμμέσως', διότι έχει και μνήμη επιλεκτική. Ξεχνάς τους παλιούς καλούς καιρούς Ντιανατέν, που ότι σου έλεγα στο απηύθυνα ευθέως; Καλά κάνεις και ξεχνάς. Είθισται να ξεχνάμε όταν θέλουμε να παρουσιάσουμε κάτι που δε μας αρέσει (αμεσότητα), ως κάτι άλλο που μας βολεύει (έμμεσο). Ρε τί μαθαίνει κανείς δίπλα σε έναν Μεξικανό ειδικό!


Ντιάν:
'Νομίζω αυτό κάνουμε όλοι για τα θέματα που αφορούν το φόρουμ και έτσι είναι και το σωστό'

Κολλητ:
Καλά πάμε. Το 'είναι σίγουρο' αντικαταστάθηκε από το 'νομίζω'. Υπάρχει μια πρόοδος θα έλεγα.

Ντιαν:
'Εμείς σα σύνολο οφείλουμε να εξετάσουμε τι χώρος είμαστε.
Ειμαστε αυτοί που « τρελαίνουν» τους πιο αδύναμους που δεν έχουν δικό τους σκελετό; Δική τους « σπονδυλική στήλη»;

Κολλητ:
Μάλιστα. Δε φτάνουν δηλαδή τα προβλήματα και οι έννοιες που έχουμε ο καθένας μας στην καθημερινότητά του, να φορτωθούμε ευθύνη και ενοχές για το αν ίσως 'τρελλαίνουμε' λέει, τους πιο αδύναμους. Αυτούς που καταφεύγουν σε συμπεριφορές σα του σπόρου δηλαδή. Αλήθεια ρε Ντιανατέν, πώς ξέρεις αν εμείς στους οποίους μιλάς, δεν είμαστε ακόμη πιο αδύναμοι από τον κάθε σπόρο; Μας ρώτησες; Και έτσι για να μπω λίγο και στην ουσία, με ποιό δικαίωμα θεωρείς πάλι πως όλοι πιστεύουμε ότι ο χρήστης έχει πρόβλημα; Ξεκίνησες ένα τόπικ και του έδωσες μια πορεία σύμφωνα με την άποψή σου πάντα. Δεν αναρωτήθηκες καν αν κάποιοι πιστεύουν πως ο εν λόγω χρήστης είναι μια χαρά και το καταδιασκέδασε κιόλα. Έτσι για το τζερντζελέ. Και μια και είμαι στο τόπικ σου και δεν εκπροσωπώ κανέναν, πώς είναι δυνατόν να με καλείς να αναλογιστώ την τυχούσα ευθύνη μου στην αμφιλεγόμενη συμπεριφορά ενός χρήστη, όταν δε γνωρίζεις καν τι γνώμη έχω σχηματίσει για αυτόν;
Επιθυμείς οι χρήστες να εκφέρουν γνώμες ήδη σύμφωνες με την πάγια αντίληψη που έχεις μόνη σου περάσει στο θέμα σου. ʼρα είναι ευνόητο πως θα αναιρέσεις για μια ακόμη φορά τα λεγόμενά μου. Επομένως είμαι καλυμμένη. Προσωπικά επιθυμώ να με ρωτάνε πρώτα.

Ντιαν:
'...... πολλαπλά νικς, τα τοπικς που εμφανίζονταν το ένα πίσω από το άλλο, ο ασυνάρτητος λόγος, η μεθοδευμένη δημοσίευση πάνω απ όλα, τέλος η απότομη εξαφάνιση...... κατέληξα ότι το όλο περιστατικό ήταν στημένο. Δε ξέρω από ποιόν ή από ποιους. Και νομίζω ότι και εσείς το σκεφτήκατε, ιδίως το κολλητηράκι όταν λέει μάλιστα ότι το είχε « μυριστεί»....

Κολλητ:
Εδώ έχουμε αντίφαση. Απ' τη μια ξανά η χρήση του 'νομίζω', ευτυχώς, αλλά απ' την άλλη η σχεδόν βέβαιη σκέψη πως ιδίως το Κολλητηράκι ήταν αυτό που είχε μυριστεί ότι είναι μάλλον στημένο. Τελικά ρε Ντιανατέν, θα πρέπει να σου είναι πολύ δύσκολο να κάνεις ερώτηση. Γιατί αυτό που είχα μυριστεί εγώ, δεν έχει να κάνει με το 'στημένο' ή μη - που ούτε καν με απασχολεί -, αλλά με το ότι είχα καταλάβει πως η χρήστρια θα μας έδειχνε τη συμπεριφορά που είδαμε στο τέλος. Ελπίζω να μη σε ενοχλεί που το κατάλαβα, εξού και έβρισκα ανακρίβειες και αντιφάσεις σε όλα εκείνα τα ωραία που έγραφε στην αρχή. ʼντε, λίγη υπομονή ακόμη.

Ντιαν:
Τώρα βέβαια έρχεται και ο ντε μπόρντιγκ και κοτσάρει αυτή τη φωτό.
Να κάνουμε ειρήνη λέει διότι το όλο θέμα είναι η σχέση μεταξύ εγκεφάλου και σεξ.
Αυτό θες να πεις ντεμπό; Ο χρήστης σάλταρε επειδή ο εγκεφαλός του ήταν γεμάτος από σεξ; Η δεν είχε καθόλου σεξ; Η, να πάμε να γεμίσουμε κι εμείς τον εγκεφαλό μας με σεξ;.

Κολλητ:
Μπορ-μορνέ, γιατί να απαντήσεις; Αφού είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτό εννοείς βρε! ʼλλωστε οι ερωτήσεις είναι ρητορικές και οι απαντήσεις τους εκ των προτέρων δεδομένες.
(μα έχω τρελλαθεί στην ατάκα σήμερα! Κάλε άλλος άνθρωπος νιώθω! Ρε Μύθε, μπας και είμαι ήδη σε άλλη κατηγορία και δε το έχω καταλάβει μωρέ;)

Ντιαν:
'εννοώ ότι σε έναν τρελό δεν μπορεί να μιλήσεις με οποιονδήποτε λόγο ( χιούμορ, κείμενα του πατρικίου, τοπ τεν που αναφέρεις) χωρίς να μπεις στην ουσία και εσύ μέσα στην «αρρώστια» του, μέσα σε μια τόσο δυσάρεστη κατάσταση όσο και η δική του, αυτό εννοώ και όχι ότι το χιούμορ σου ήταν άρρωστο. '

Κολλητ:
ʼτοπον. Ντιανατέν, δε μίλησα ποτέ στο χρήστη έτσι όπως αναφέρεις. Απλούστατον. Δε θεώρησα ποτέ ότι δεν είναι στα καλά του. Αλλά όπως είπα και παραπάνω, δε με ρώτησες τί πιστεύω και τί όχι. Σωστά και τελειώνουμε.

Ντιαν:
'. Αλλά κι εμείς όμως δώσαμε «αξία» στο λόγο μας σιωπώντας, όχι στο χρήστη όπως λες, αλλά στο λόγο μας. '

Κολλητ:
Σα να μου λες ότι όσοι μιλήσαμε, αυτόματα υποβιβάσαμε την αξία του λόγου μας. Μπράβο μου ρε! Και εις ανώτερα. Εμ καλά λένε πως η σιωπή είναι χρυσός!


Υ.Γ. Ενδεικτικά αναφέρω, σε περίπτωση που μπεις στον κόπο να προσέξεις, ότι φροντίζω να σέβομαι όλους τους συνομιλητές, με τη χρήση των 'ίσως, μπορεί, σχεδόν, μάλλον'. Επίσης, αποφεύγω το 'μας' όπου με βολεύει και το 'σας' όπου με... ξεβολεύει.

Υ.Γ. 2: Αν θέλήσεις να απαντήσεις, κάντο αύριο γιατί για σήμερα ο χρόνος παραμονής μου στο δίκτυο, τελείωσε.

Υ.Γ. 3: Μη βιαστείς πάλι να πεις ότι το πρώτο υστερόγραφο αποτελεί υπονοούμενο. Μιλάω καθαρά. Είναι λέξεις που δε χρησιμοποιείς σχεδόν ποτέ.

Υ.Γ. 4: Αν πραγματικά δε βρεις καμιά ουσία στα όσα είπα, τότε κι εγώ με τη σειρά μου θα σε ρωτήσω πού στο καλό είναι το ενδιαφέρον σου για το χώρο. Το ενδιαφέρον ξεκινάει πρώτα απ' το να καταλαβαίνουμε τί μας λεει ο άλλος, κι αν δε μπορούμε, ας εκφράζουμε και τις απορίες μας. Δεν είναι κακό ξέρεις να έχει κανείς απορίες. Όπως δεν είναι κακό να μη τα ξέρει κανείς όλα.


ʼντε, με τις υγείες μας και καλό μας μεσημέρι!
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

Re: fast as a shark

Δημοσίευσηαπό aspic » Πέμ Νοέμ 24, 2005 4:26 pm

de bording morning έγραψε:Να σκυψω τώρα να μου δώσεις κι ένα φιλάκι?


Και καθώς σου δίνει το φιλακι σου η διανάθενα έτσι όπως είσαι σκυμένος,πρόσεχε πίσω σου μήν πάρεις και κανένα .....






























....πουλάκι.
Στο κολλητηράκι ποιός θα δώσει ένα φιλακι που το χει πιάσει το παράπονο τελευταία;
Και κάνει φιλοτιμες προσπάθειες το καημενο για να το κερδίσει.
Μέχρι και σεντόνια γράφει που παντα τα απεχθανόταν.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Πέμ Νοέμ 24, 2005 10:32 pm

Τελικά μόνο ο φιλ φαίνεται να αφιέρωσε κάτι από το χρόνο του για να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα, να κάνει μια ανάλυση και μάλιστα ειλικρινή και για αυτό τον ευχαριστώ θερμά.

Και σου απαντώ φιλ επομένως κι εγώ αναλυτικά:

Με καλύπτεις όσον αφορά αυτό που λες ότι ο σπόρος μας έβαλε στη θέση του παρατηρητή και περιμέναμε το τελείωμα του ξεσπάσματος, οπότε αυτή είναι και η απάντησή μου στον Ασπικ σχετικά με το γιατί άνοιξα τώρα τη συζήτηση. Οταν η πληγή αιμορραγεί δεν την αγγίζεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να γράψεις τίποτα παραβολικό μήπως και πιάσει το μήνυμα, οπότε έγραψα κι εγώ την ιστορία με το ζώο που είχε όλες τις λαλιές. Αλλο τίποτα δε μπορούσα να γράψω.

Συμφωνούμε επίσης απ ό,τι βλέπω και στο δεύτερο συμπέρασμά σου περί « κοινού» και « εκπομπής», τα οποία ανέλυσα κι εγώ στο πρώτο μου ποστ και βέβαια χαίρομαι που βρήκα και κάποιον να το καταλάβει.

Στο ερωτηματικό σου τι προσπαθούμε να καταλάβουμε σε αυτό το τόπικ.
Ναι, πρώτα αν είναι «αληθινός». Και με την έννοια του αυθεντικού αλλά και με την έννοια αν ήταν ένας ή παραπάνω από ένας που εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και έγραφαν και αυτοί. Διότι είδα κάποια στιγμή ον λάιν ταυτόχρονα 2 από τα νικς που φέρονταν να ανήκουν στον σπόρο. Ενιωσα μεγάλη έκπληξη τότε και από κεινη τη στιγμή και μετά έχασα την εμπιστοσύνη μου, όσον αφορά την αυθεντικότητα του « ξεσπάσματος». Και μετά βέβαια συντέλεσαν σε αυτή την εντύπωση και όλα τα άλλα....χρόνος ανάμεσα στα ποστς, αποσπασματική δημοσίευση κλπ που ανέφερα και απορώ πώς δεν τα σχολιάζει κανείς. Γιατί αν μεν είναι ένας που του την έδωσε και τα σπασε, με γειά του και χαρά του. Το καταλαβαίνω σα κίνηση αυθεντική. Αν είναι όμως πάνω από ένας το πράγμα χαίνει.


Γι αυτό που λες για τις ενοχές. Προσωπική ευθύνη δεν έχω επειδή είχα σχεδόν μηδαμινή επαφή με τον χρήστη. Μετά από τόσο καιρό έμαθα να είμαι επιφυλακτική. Εχω όμως τη φορουμική. Η ευθύνη μου και επομένως ενοχή μου, έγκεινται στο ότι παραμένω ενεργό μέλος του συγκεκριμένου φόρουμ όπου τα πράγματα κρύβουν εδώ και καιρό, μια « αρρωστημένη» κατάσταση, έχω δηλαδή την ενοχή θα έλεγα του δυτικού απέναντι στον δεινοπαθούντα τρίτο κόσμο. Τόσο λαμπρά!
Γι αυτό λέω ότι και το πράγμα πρέπει να εξεταστεί συλλογικά και να εξετάσουμε και την ευθύνη μας συλλογικά. Γιατί όπως και στο δυτικό κόσμο ένας δεν έχει ευθύνη αλλά ένας- ένας χώρια και μετά όλοι μαζί, έχουν.

Και σαν δυτική που είμαι ( και λογική) θέλω να το εξετάσω το πράγμα όπως λες φιλ,
"κοινωνιολογικά, εννοιολογικά, ηθικά, μεταηθικά, αν υπόκειται στη λογική, στο παράλογο, αν μοιάζει ασθένεια κι αν είναι και μεταδοτικό κλπ» Μου έχουν μείνει κάποια ίχνη ευαισθησίας ακόμα αλλά δε ξέρω ούτε το τηλέφωνο ούτε το όνομα του σπόρου ούτε και θέλω να το μάθω, γιατί ξέρεις τώρα αυτά τα πράγματα θέλουν προσωπικές θυσίες και αποθέματα ψυχικά. Οπότε πάλι στο συλλογικό ανατρέχω.

Αλλά είμαι και εγωίστρια και επειδή γράφω εδώ ό, τι γράφω τέλος πάντων, θέλω να έχω μια ωραιοποιημένη εικόνα του χώρου και να λέω αυτό που είπα και στο πρώτο πόστ μου, ότι δηλαδή το κοινό μου διαφέρει από τη γενική σαπίλα. Διότι και δημιουργός και διανοούμενος και μεταμοντέρνος και σάπιος δε γίνεται. Πρέπει να ξέρω τι είναι ο χώρος. Να το συμφωνήσουμε.

Αλλά φιλ ποτέ δε θα εξόριζα το σπόρο όπως λες. Ακόμα και αν φέρθηκε εξουσιαστικά και με τρόπο αδιανόητο. Ακόμα και αν πάτησε πάνω σε λεπτά σημεία και « γκρέμισε». Βέβαια ούτε και το ποτήρι θα τσούγκριζα μαζί του. Το συναίσθημά μου απέναντί του τελικά ξέρεις ποιο είναι; Αυτό που έλεγα τις προάλλες για όσους πετούν την πέτρα. Ούτε τους κατακρίνω ούτε όμως μπορώ να τους μιμηθώ. Κρύβω μέσα μου γι αυτούς δέος, δηλαδή συναίσθημα ανάμεικτο θαυμασμού και φόβου.
Μόνο που θέλω να ξέρω αν είναι αυθεντικοί. Εκεί πάντα έχω ερωτηματικά. Αν αυτοί οι κουκουλοφόροι δε κρύβουν τίποτα μπάτσους από κάτω, οπότε όλο το μεγαλείο τους καταρρέει και δε ξέρεις κατά πού να γυρίσεις. Οπως έγινε κάπως με τη 17 νοέμβρη που ούτε εφημερίδες δε διάβασα. Αστους εκεί να υπάρχουν πριν τους μουτζουρώσουν κι αυτούς.

Οπότε είμαι τρομερά ευαίσθητη πάνω σε αυτό το θέμα του αυθεντικού.
Και βέβαια άσπικ όσο σπάνε οι βιτρίνες παρακολουθείς. Μετά έρχονται οι αναλύσεις. Μην απορείς λοιπόν γιατί παρακολουθούσα και τώρα μιλάω.


Οσο για το ύφος μου που λες ασπικ, δε ξέρω άλλο τρόπο να εκφραστώ. Οταν κάποιος παίρνει πρώτος το λόγο και ανοίγει το βήμα τότε όλοι στέκουν απέναντι και κριτικάρουν για το αν το άνοιξε καλά και δίνουν γνώμες και λένε πώς θα ήταν πιο σωστό να αρχίσει να μιλά κανείς για το θέμα, ωστόσο αυτός ο πρώτος, ο ένας, ήταν αυτός που άνοιξε το βήμα και χωρίς αυτόν η συζήτηση δεν θα είχε γίνει. Και παρόλο που δηλώνετε ότι δε θέλατε να μιλήσετε για το συγκεκριμένο θέμα, είμαι σίγουρη ότι τώρα νιώθετε μια ανακούφιση και μια αξιοπρέπεια που ειπώθηκαν μερικά πράγματα – όποια και να είναι αυτά- αντί να την κουκουλώσουμε τη ντροπή. Το σπυρί όταν υπάρχει πρέπει να σπάει.
Και το πιο πολύ που με πείραζε σε όλη αυτή την ιστορία ήταν ακριβώς αυτό και το είπα. Να συνεχίσουμε δηλαδή να γράφουμε σαν να μην συνέβη τίποτε. Δίνοντας διάφορες δικαιολογίες τάχα μου για τακτ και να μην γίνουν φασαρίες ή να μη βγει πάνω καμιά βρόμα.

Για το δημοκρατικά που λες, δε γνωρίζω τρόπο πιο δημοκρατικό από το να σηκωθεί κάποιος και να πει τη θέση του ευθαρσώς αρκεί και οι υπόλοιπο από κάτω να το ξέρουν αυτό, ότι έχω δηλαδή το δικαίωμα να το κάνω. Δε βλέπω πουθενά να έχω προαποφασίσει τις θέσεις σας και τις απόψεις σας. Τις δικές μου θέσεις και απόψεις εξέθεσα και βέβαια τα δικά μου συμπεράσματα. Το γεγονός ότι χρησιμοποίησα πολλές φορές το πρώτο πληθυντικό δε σημαίνει τίποτα από ό,τι αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου σαν μέλος του φόρουμ και τίποτα παραπάνω. Οπότε εκείνο που περίμενα ήταν η αγαθή πρόθεση από εσάς, σε οποιοδήποτε πρόσωπο, ενικού ή πληθυντικού, δε θα έκανε διαφορά σε μένα. Να κάνετε δηλαδή τη τοποθέτησή σας και να πείτε τις απόψεις σας όπως κάνετε και τώρα αφού με σκυλοβρίσατε πρώτα.


Για μέτρα κλπ δε διανοήθηκα ποτέ ούτε και πρόκειται. Πάντα διατηρώ τη γνώμη ότι ο χώρος είναι ελεύθερος να γράφει ο καθένας ελεύθερα ό,τι θέλει, χωρίς όμως να φιμώνονται οι άλλοι. Γι αυτό δεν έχω να πω τίποτα άλλο για τη σιωπή. Ας κρίνει ο καθένας μόνος του. Εγώ πάντως ένιωσα ότι μου επεβλήθη σιωπή.




Και βέβαια ντε μπο δε είναι απολογία οι εξηγήσεις που μου έδωσες όπως δεν είναι απολογία και όσα γράφω τόση ώρα εδώ. Είναι διάλογος μιας και η επικοινωνία δεν είναι πάντα εύκολη μεταξύ πολλών και διαφορετικών ανθρώπων. Στα πλαίσια λοιπόν αυτών των εκατέρωθεν καλοπροαίρετων εξηγήσεων, σου λέω ότι έχω κουραστεί πια από τον έμμεσο συμβολικό λόγο μεταξύ των χρηστών μέσω φωτογραφιών, μπηχτών, στίχων, ιστοριών, τον οποίο λόγο τις περισσότερες φορές δεν κατανοώ. Αισθάνομαι τελείως βλάκας τις περισσότερες φορές που δεν μπορώ να τον κατανοήσω και από την άλλη κρίνω ότι δεν αξίζει και το κόπο να ακονίσω το μυαλό μου με αυτό το τρόπο. Να πιεστώ δηλαδή να τον καταλάβω. Οπότε τη φωτό σου την ερμήνευσα όπως μπορούσα και χαίρομαι που λες ότι τώρα ότι δεν την παρερμήνευσα σκόπιμα. Αλλά γιατί πρέπει να μιλάμε πάντα συμβολικά και μάλιστα πάνω στην αναμπουμπούλα;

Για το άλλο θέμα περί «κολλητών» θα πω το εξής σε σένα επειδή εσύ βρέθηκες τώρα στο δρόμο μου να θίγεις αυτό το θέμα αλλά ισχύει για όλους. Εχω κουραστεί με αυτή την αιώνια ιστορία περί κολλητών και συμμαχιών κλπ κλπ που είναι ιδιαίτερα προσβλητική για μένα, γιατί έχει περάσει η εντύπωση ότι επειδή έχω συμφωνήσει με τον ασπικ σε πολλά θέματα είμαι το φερέφωνό του τελικά. Σε σημείο που το σκέπτομαι πλέον να συμφωνήσω μαζί του για να μη πει το φόρουμ ότι συμπνέω μαζί του. Σε σημείο που διστάζω να γράψω κάτω από ποστ δικό του. Που να μη μπορώ να κάνω χιούμορ. Σε σημείο τελικά που να ασφυκτιώ και να νιώθω ότι έχω φιμωθεί και ότι έχω χάσει την ελευθερία εκφρασής μου. Και σε σημείο τελικά να ωθούμαι έμμεσα από τις διάχυτες κατά καιρούς αναφορές σας στο θέμα, σε ρήξη για να πείσω το κοινό! Γι αυτό και έχω χάσει πιθανότατα το χιούμορ μου, όπως λες αλλά δε βοηθάτε καθόλου ώστε να έχω.
Παρακαλώ λοιπόν λίγο αέρα!

Για το άλλο που λες ότι προσπαθώ να θέσω κανόνες συμπεριφοράς στο φόρουμ δε συμφωνώ. Πού το είδες αυτό; Μπορεί ο καθένας να συμπεριφέρεται στον άλλο όπως νομίζει αλλά ναι, το πως συμπεριφέρεται κάποιος σε μένα είναι νομίζω στη δική μου δικαιοδοσία και εγώ θα ορίσω τις αντιδράσεις μου σύμφωνα με το ψυχισμό μου. Δε ζήτω ιδιαίτερη μεταχείριση αλλά δικαίωμα να αντιδρώ.




Κολλητηράκι νομίζω ότι κάποιες από τις απαντήσεις μου σε κάλυψαν στο θέμα του αν μιλώ εκ μέρους όλων ή όχι. Σε περίπτωση που δε το πρόσεξες επαναλαμβάνω η χρήση του α πληθυντικού προσώπου δε σημαίνει τίποτα περισσότερο από μια οικειότητα του ομιλητή προς το κοινό του, επειδή θεωρεί ακριβώς ότι είναι μέρος ενός συνόλου.
Σε όλα τα άλλα που λες, τι να σου απαντήσω; Δε μπορούμε να επικοινωνήσουμε τελικά. Διότι κολλητηράκι αντί να κάθεσαι να ψειρίζεις λεπτομερώς τι λέω εγώ, να το σχολιάζεις και τελικά να το μετατρέπεις σε κατηγορητήριο εναντίον μου ΓΙΑΤΙ δε λες την δική σου θέση κατ ευθείαν; Εσύ τι πιστεύεις. Πάνω στο θέμα που μας απασχολεί! Εγώ με όποιο ύφος, τρόπο, σκεπτικό κλπ καταθέτω αυτό. Εσύ, τι καταθέτεις; Η επικοινωνία μεταξύ εμένα και εσένα έτσι όπως την χειρίζεσαι, καταντά μια ατέλειωτη σειρά εξηγήσεων και τίποτα άλλο. Καλές και οι εξηγήσεις ρε κολλητηράκι όπως είπα και στον ντεμπό αλλά από κει και πέρα, μέσα από αυτά τα σεντόνια που ανταλλάξαμε εμείς οι 2, τι βγήκε; Είμαστε ακόμα στο πρόλογο. Προσπαθούμε να βρούμε ένα τρόπο να μιλήσουμε αλλά δε χρειάζεται καμιά φορά να επιμένουμε τόσο. Ας περάσουμε επιτέλους στην ανταλλαγή των ιδεών, δε νομίζεις; Και μπορεί να τα βρούμε εκεί. Πού, ξέρεις;



Τέλος, για τις ρυθμίσεις που προτείνεις άσπικ:
Θυρίδες και δικαίωμα του χρήστη να έχει ή όχι προσωπική θυρίδα, ή να υπάρχει δυνατότητα αποκλεισμού κάποιων χρηστών.

το σκέφτηκα καλά και κατέληξα στην εξής θέση:

σαν ρύθμιση με θλίβει.
Σημαίνει ότι ο απέναντί μου έχει υπερβεί το όριο. Σημαίνει ότι με εξαναγκάζει στο διαχωρισμό επιθυμητών και μη επιθυμητών χρηστών και στην επιλεκτική επικοινωνία.
Πράγμα που σημαίνει με τη σειρά του αγαπητοί φίλοι, ότι το φορουμικό πείραμα απέτυχε.

Διότι ο κοινωνικός έλεγχος που ασκείται στο χρήστη από τους υπόλοιπους χρήστες μέσα στο φόρουμ έπρεπε να αρκεί.

(όταν λέω κοινωνικός έλεγχος εννοώ τις εντυπώσεις από τα γραφόμενα, στάση, ύφος, του χρήστη και την αντίδραση που προκαλούν στους άλλους. )

Αλλά δεν αρκεί και περνά μέσα από τις θυρίδες σαν κατ ιδίαν έλεγχος πλέον, είτε για να ισοφαρίσει τις ζημιές από το φόρουμ είτε για να προκαλέσει περισσότερες. Πρόκειται για μια καταχρηστική επικοινωνία που εμποδίζει το εικονικό, εν τέλει. Είναι καταχρηστική διότι δημόσια μπορούν όλα να λεχθούν. Οσα δύνασαι να πεις και όσα αντέχεις, διότι οι άλλοι σε παρατηρούν. Στη θυρίδα παρατηρητής δεν υπάρχει και απελευθερώνονται ρινίσματα πραγματικότητας από λίγα μέχρι υπερβολικά πολλά, ανάλογα τη συναισθηματική νοημοσύνη του καθενός, δηλαδή την ικανότητά του να γνωρίζει μέχρι πού μπορεί να απλώσει το πραγματικό του πάνω στον άλλον. Αποτέλεσμα, να χαθεί η ελευθερία μας στο εικονικό. Διότι για να έχεις ελευθερία στο εικονικό πρέπει να την περιορίσεις στο πραγματικό.


Για να περιοριστεί λοιπόν αυτή η εισβολή του πραγματικού στο εικονικό και να προστατευτεί το δικαίωμα του χρήστη να παραμένει εικονικός στη φορουμική του επικοινωνία, καλύτερα να δοθεί αυτό το δικαίωμα στο χρήστη, να μην έχει καθόλου θυρίδα. Οχι όμως το δικαίωμα του αποκλεισμού. Το θεωρώ επιλεκτικό που χωρίζει τους χρήστες που θα ήθελαν να επικοινωνήσουν με κάποιον, σε πρόβατα και ερίφια. Θα πεις, υπάρχουν τα τηλέφωνα...αλλά η επικοινωνία αυτή θεωρούμε ότι καταργείται αυτόματα, για όσους θέλουν να λειτουργήσουν πραγματικά σε εικονική βάση και όπως και νάναι είναι κάτι που εναπόκειται στην ευθύνη του καθενός τι θα κάνει εκτός σελίδας με το πραγματικό του και το εικονικό του.

Για το χου ιζ ον λαιν διαφωνώ. Πρέπει να διατηρηθεί μιας και ο χρήστης μπαίνει σε φόρουμ , κοινό χώρο. Κατά συνέπεια είμαι υπέρ της κατάργησης του χίντεν.

Επίσης για το τσατ. Αφού καταργήθηκαν οι γκεστς στο φόρουμ προτείνω να καταργηθούν και στο τσατ. Οποιος θέλει να μιλήσει μπορεί με το νικ του και το πασγουορντ. Και βέβαια ότι ισχύει για τα ιδιωτικά μηνύματα στο φόρουμ θα πρέπει να ισχύει και στο τσατ.


Θα μου πείτε γιατί όλα αυτά αφού σε άλλα φόρα ισχύουν άλλα. Εδώ είμαστε νομίζω διαφορετικοί....



Ευχαριστώ όσους τίμησαν το τόπικ με τη παρουσία τους.
Είμαι για πέτα(γ)μα.....

....και αγόρασα ασπίδα......
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό Το Κολλητηράκι » Παρ Νοέμ 25, 2005 11:29 am

'Τελικά μόνο ο φιλ φαίνεται να αφιέρωσε κάτι από το χρόνο του για να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα, να κάνει μια ανάλυση και μάλιστα ειλικρινή και για αυτό τον ευχαριστώ θερμά.'

αλλά κατ' τ' άλλα...

'Ευχαριστώ όσους τίμησαν το τόπικ με τη παρουσία τους,'
παρότι δεν είχαν την ειλικρίνεια του Φιλγκουντ, μιλάμε για ψευταράδες δηλαδή, παρότι αφιέρωσαν τον χρόνο τους, αλλά εγώ χέστηκα για αυτό εφόσον η ανάλυσή τους δε μου κάνει, και παρότι τα όσα μου λένε, μου τα λένε για κάποιο λόγο, αλλά χέστηκα επίσης και στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Οφείλω όμως να τους πω ένα 'ευχαριστώ', έτσι για τους τύπους.


'Διότι κολλητηράκι αντί να κάθεσαι να ψειρίζεις λεπτομερώς τι λέω εγώ, να το σχολιάζεις και τελικά να το μετατρέπεις σε κατηγορητήριο εναντίον μου ΓΙΑΤΙ δε λες την δική σου θέση κατ ευθείαν; Εσύ τι πιστεύεις. Πάνω στο θέμα που μας απασχολεί! Εγώ με όποιο ύφος, τρόπο, σκεπτικό κλπ καταθέτω αυτό. Εσύ, τι καταθέτεις; Η επικοινωνία μεταξύ εμένα και εσένα έτσι όπως την χειρίζεσαι, καταντά μια ατέλειωτη σειρά εξηγήσεων και τίποτα άλλο. Καλές και οι εξηγήσεις ρε κολλητηράκι όπως είπα και στον ντεμπό αλλά από κει και πέρα, μέσα από αυτά τα σεντόνια που ανταλλάξαμε εμείς οι 2, τι βγήκε; Είμαστε ακόμα στο πρόλογο. Προσπαθούμε να βρούμε ένα τρόπο να μιλήσουμε αλλά δε χρειάζεται καμιά φορά να επιμένουμε τόσο. Ας περάσουμε επιτέλους στην ανταλλαγή των ιδεών, δε νομίζεις; Και μπορεί να τα βρούμε εκεί. Πού, ξέρεις;


Εδώ έχουμε τη μέθοδο και τακτική του 'ας το ρίξουμε στην παλαβή', σύμφωνα πάντα με τη θεωρία της Μεξικάνικης σχολής που σας έλεγα. Ο κακός εκπρόσωπός της, κατηγορεί τη συμφορουμίστρια, η οποία τον ρωτά με ύφος υποτιμητικό 'εσύ τί κατέθεσες μωρέ; Κρίμα τα σεντόνια σου!'. Επίσης, η ίδια θεωρεί, πως βρίσκονται ακόμη στον πρόλογο, αν και το ανειλικρινές και αστείο Κολλητηράκι έχει φτάσει ήδη στον επίλογο...

Υ.Γ. 1: Θα σου 'έκανα την τιμή' να απαντήσω ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ, μόνο σε περίπτωση που μου 'έκανες την τιμή' να με ρωτήσεις ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ.

Υ.Γ. 2: Η επικοινωνία μεταξύ εμού και εσού, έτσι όπως τη χειρίζομαι, δεν υπάρχει. Η επικοινωνία μεταξύ εσού και εμού, έτσι όπως τη χειριζόμαστε, λέω να το δεχτώ.

Υ.Γ. 3: Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να μπορέσω να αστειευτώ, έστω, στο σοβαρό και ειλικρινές σας τόπικ. Να μην ανησυχείτε, την επόμενη φορά θα κάνω αποχή για να μη σας χαλάσω την όμορφη εικόνα, που τόσο επιθυμείτε να έχετε.

Καλημέρα σας!
'...sorry, i forgot your beauty... my life goes on, absolutely...'

Salento
Άβαταρ μέλους
Το Κολλητηράκι
super member
 
Δημοσιεύσεις: 268
Εγγραφή: Τετ Αύγ 31, 2005 1:18 pm
Τοποθεσία: Ο Κλαυσίγελος Της Τυρόπιττας Και Ο Πήδουλος Της Μελιτζάνας...

Δημοσίευσηαπό aspic » Παρ Νοέμ 25, 2005 12:58 pm

Ναι ο φίλ τελικά διανάθενα,έκανε την καλύτερη δουλειά στο θέμα,με οργάνωση και μεθοδικότητα,σωστός γραφειοκράτης.
Και βέβαια με τα στοιχεία που μας έδωσε θα μπορούσαμε να σχηματίσουμε κάποιες πιο θετικές απόψεις για το σπόρο,άν όμως δέν υπήρχαν και άλλα τέτοια στοιχεία που δείχνουν ότι απλώς πρόκειται για έναν συνάνθρωπό μας (ο σπορος) που για κάποιους λόγους έκανε ένα ψυχοδιανοητικό σάλτο.
Το είδαμε και στο μήλο παλιότερα αυτό.
Όμως αυτό είναι ένα προσωπικό ζήτημα που δέν μας αφορά και δέν μπορούμε βέβαια να βοηθήσουμε σε τίποτα.
Το ξαναείδαμε και πάλι και στο μήλο παλιότερα αυτό,που η συμμετοχή μας σε διάφορα επίπεδα πουθενά δέν βοήθησε σε τίποτα τα πράγματα.

Καλύτερη όμως και από τον φίλ δουλειά για αυτό το θέμα,έκανε η τρουσί στο άλλο τόπικ της που έβαλε.
Μας απέδειξε,τουλάχιστον εμένα,πώς για την σιωπή και ο΄λα τα άλλα που λές,φταίνε συγκεκριμένα πράγματα που έχω-έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν.
Φταίνε οι ομαδούλες μας,η κατινιά μας,η κακομοιριά μας,η μικροψυχία μας και η μιζέριά μας.
Και αναφέρομαι σε όλους μας.
Και είναι λίγο πολύ αυτοί οι λογοι που πολλοί χρήστες έφυγαν στο παρελθόν και ερημώσαμε.
Δέν άντεχαν την κακομοιριά του χώρου.

Τι κάθεσαι λοιπόν όλα αυτά ρε διανάθενα τώρα και θέλεις να τα φορτώσεις στις πλάτες του άμοιρου του σπόρου η οποιουδήποτε που τραβάει και το προσωπικό του γολγοθά;
Θα κρυβόμαστε τώρα πίσω από τα προβλήματα του άλλου,που επειδή τον φέρνουν και σε μειονεκτική θέση απέναντί μας,αποτελεί και πιο εύκολη λία;
Αμάν πιά με αυτόν το στρουθοκαμηλισμό σου,αμάν πιά με αυτήν την ευκολία που θέλεις να αυτοθωώνεις και τον εαυτό σου και όλους μας.
Αφου θέλεις να βάζεις μεγαλεπηβολα τόπικ προς συζήτηση για να επιλύσεις την ελλειματικότητα του χώρου, θα πρέπει να είσαι έτοιμη και να μπορείς να ανταπεξέλθεις σε αυτά.
Για βγάλε τις παρωπιδες.
Για έλα πές μας τις εμπειρίες σου και εσύ για τα μαγειρία και τα τσατομαγειρία.
Για έλα πές μας για το μισος που υπάρχει στο μίσσος.
Να τα πείς και εσύ, να τα πώ και εγώ,να τα πούν και οι άλλοι.
Όχι όμως να βάζουμε να τα πεί για λόγου μας ο ταλαίπωρος ο σπόρος.
Αυτο δέν το θέλει ούτε και ο διάβολος,ούτε και ο θεός,ακόμη ούτε και ......














































....το κολλητηράκι τα θέλει.
Και εξάλλου, η μοναδική μου αλήθεια είναι ότι λέω πάντα ψέμματα.
Ώστε.
aspic
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1407
Εγγραφή: Δευτ Ιαν 20, 2003 12:07 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο υποστήριξη

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron